PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : "آرشـیو اخـبار ویـژه مـعلولـین"



نیلوفر
1392/09/02, 22:04
معصومه آباد:



عضو کميسيون فرهنگی شورای شهر تهران از نبود توجه کافی به کودکان و سالمندان در شهر المان‌های شهر انتقاد کرد.
"معصومه آباد"، عضو کميسيون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران با بيان اينکه توسعه اجتماعی بايد در شهر تهران مورد توجه قرار گيرد تصريح کرد: پيش‌نياز توسعه اجتماعی فقرزدايی است. اما در برخی از محلات تهران فارغ از تابلوی شهرداری هيچ اثری از تهران شهر دوستدار کودک، سالمند، معلول نيست و اين مسئله موجب شده است که در کيفيت زندگی برخی شهروندان تفاوت چندانی را با ساير شهروندان ببينيم.
وی با اشاره به حضور خود در ناحيه ۳ منطقه ۲۰ شهرداری تهران گفت: روز گذشته به مناسبت روز دانش‌آموز در مدرسه اين ناحيه حضور داشتم. ۱۳۰ دانش‌آموز که نه مداد داشتند نه نيمکت، نه تابلويی که بر روی آن بنويسند. تنها شيشه‌ای بود که بر ديواری نصب شده بود و معلم بر روی آن می‌نوشت.
اين عضو شورای شهر تهران تأکيد کرد: آرزوی اين کودکان اين بود که نامشان را بر روی اين شيشه بنويسند و زمانی که از آن‌ها خواسته شد شعار مرگ بر آمريکا بدهند پس از گرفتن کيفشان به رسم هديه اين شعار را سر دادند.
محسن سرخو ديگر عضو شورا نيز به نحوه مديريت اماکن فرهنگی و ورزشی متعلق به شهرداری تهران در مناطق جنوب انتقاد کرد و گفت: اين اماکن که به دست پيمانکار واگذار شده است هزينه زيادی را از شهروندان مطالبه می‌کند و بايد هر چه سريع‌تر شهرداری اين موضوع را اصلاح کند.
وی همچنين با بيان اينکه آموزشهايی که توسط اين معاونت انجام می‌شود با هزينه‌هايی که برای آن لحاظ می‌شود از کيفيت لازم برخوردار نيست تأکيد کرد: تابلوهايی که در معابر و شبکه بزرگراهی شهر تهران نصب شده است ما را به هدف نمی‌رساند بلکه منجر به وقوع حوادث مختلف می‌شود.
غلامرضا انصاری ديگر عضو شورای شهر تهران نيز با بيان اينکه به دليل نبود هويت و مديريت واحد در بخش اجتماعی علاوه بر عملکرد سنتی شاهد اختصاص هزينه‌های زيادی در اين حوزه هستيم گفت: اين فعاليت‌ها بازده مثبت ندارند و توليدکننده‌ آسيب‌های اجتماعی هستند. از اين رو از دولت می‌خواهيم که نسبت به بخش اجتماعی توليت واحدی را مشخص کند تا با فعاليت آن به صورت فرابخشی بتوانيم تحولاتی را در حوزه فرهنگی و اجتماعی ايجاد کنيم.
احمد حکيمی‌پور نيز گفت: تمام آنچه گفته شد در مورد عملکرد شهرداری در شورای دوم و سوم بوده است. انگار که در شورای اول نه کاری صورت گرفته و نه موضوعی پيگيری شده است و اين بی توجهی قابل قبول نيست. در عملکرد شهرداری تهران برای حوزه فرهنگی اجتماعی شاهد عدم تعادل در بودجه ريزی، تخصيص منابع و عدم تناسب چارت مديريتی و نتايج حاصل شده هستيم.
وی اضافه کرد: متاسفانه تخصيص منابع و اعتبارات به همه مناطق به صورت عادلانه و يکسان صورت نمی‌گيرد و سوال اينجاست که معاونت اجتماعی چه کاری را با چه هزينه‌ای و چه کيفيتی و کدام خروجی و نتيجه انجام می‌دهد و من معتقدم با رقم‌های اعلام شده در مورد اعتبارات اين خروجی‌ها قابل قبول نيست و بايد بسيار بيشتر باشد.
وی با اشاره به نمايشگاه عطر سيب که به مناسبت ايام محرم چند سالی است برگزار می‌شود، گفت:‌به نظر می‌رسد کنترل و مراقبت خوبی روی بسياری از اقدامات فرهنگی صورت نمی‌گيرد به عنوان مثال طبق بررسی‌ها و شنيده‌های من در نمايشگاه عطر سيب به برخی هيئت‌ها کمک‌های ميليونی قابل توجهی شده است در صورتی که به برخی هيئت‌ها صورت نگرفته و اين عدم تناسب در اين نمايشگاه کاملا گويا بود.
منبع: ايلنا

نیلوفر
1392/09/02, 22:15
مجمع عمومی با توجه به تعهد کشورهای عضو ، طبق منشور سازمان ملل ، به اتخاذ اقدامات مشترک وجداگانه با همکاری سازمان ملل نسبت به ارتقاء سطح زندگی ، تامين اشتغال کامل ورشد وتوسعه اقتصادی واجتماعی ، با تاکيد بر اعتقاد خود به حقوق وآزاديهای اساسی بشرواصول صلح وحيثيت وارزش افراد بشروعدالت اجتماعی که درمنشور سازمان قيد گرديده ، با درنظر داشتن اصول " اعلاميه جهانی حقوق بشر " " ميثاقهای بين المللی حقوق بشر " " اعلاميه حقوق کودکان " و" اعلاميه حقوق اشخاص کم توان ذهنی " و" معيارهای ناظر بر رشد اجتماعی که در اساسنامه ها ، ميثاقها ، توصيه ها وقطعنامه های " سازمان بين المللی کار " " سازمان تربيتی وعلمی وفرهنگی ملل متحد " " سازمان بهداشت جهانی " " صندوق ملل متحد برای کودکان " وديگر سازمانهای قيد شده . همچنين با درنظر داشتن قطعنامه 1921 " شورای اقتصادی واجتماعی " ( فصل پنجاه وهشتم ) مورخ 6 مه 1975 راجع به پيشگيری از معلول شدن ازمعلول شدن وتوان بخشی معلولين با تاکيد برا ينکه " اعلاميه رشد وتوسعه اجتماعی " لزوم حمايت از حقوق وتضمين رفاه وتوان بخشی از ناتوانيهای جسمی وذهنی وکمک به معلولين برای رشد قابليتهای آنان در انجام فعاليتهای مختلف ومشارکت هرچه بيشتر آنان در حيات اجتماعی با آگاهی از اينکه برخی کشورها درمرحله فعلی پيشرفت خود نمی توانند اقدامات گسترده ای در اين زمينه به عمل آورند .
" اعلاميه حقوق معلولين " را که در پی می آيد به اطلاع همگان می رساند وخواستار اقدامات ملی وبين المللی به منظور تثبيت اين اعلاميه به عنوان مبنا وچارچوب مشترکی برای حمايت ازاين حقوق می باشد .

1- منظور از معلول کسی است که به علت نقص جسمی يا ذهنی ( چه مادرزاد وچه غير آن ) تا حدی يا به کلی ازتامين ضرورتهای زندگی عادی فردی يا اجتماعی ناتوان است .
2- معلولين بايد ازتمام حقوقی که دراين اعلاميه مقررشدهم برخوردار شوند . در اعطای اين حقوق به معلولين نبايد هيچگونه استثناء وتمايز وتبعيضی برپايه نژاد ، رنگ ، جنسيت ، زبان ، مذهب ، عقايد سياسی وغير آن ، مليت وپايگاه اجتماعی ، ميزان ثروت ، وضع عقايد سياسی وغير آن ، مليت وپايگاه اجتماعی ، ميزان ثروت ، وضع تولد يا هر وضع ديگری که به خود معلول يا به خانواده اش مربوط می شود وجود داشته باشد .
3- حفظ حيثيت انسانی معلولين ، حق ذاتی آنهاست معلولين نيز صرف نظر ازعلت ، کيفيت وحدت نقص وناتوانی شان ، دارای همان حقوق اساسی هستند که سايرهموطنان هم سن شان از آنها برخوردارند . حق برخورداری از يک زندگی دلپذير وحتی المقدور عادی ، در راس اين حقوق قراردارد .
4- معلولين دارای همان حقوق مدنی وسياسی هستند که انسانهای ديگر از آنها برخوردارند ، بند 7 " اعلاميه حقوق اشخاص کم توان ذهنی " ناظر به رفع هرنوع محدوديت يا نقص اين حقوق درمورد معلولين ذهنی است .
5- بايد اقداماتی به عمل آورد تا معلولين بتوانند حتی المقدور متکی به خود باشند .
6- معلولين حق برخورداری از معالجات پزشکی ، روانی ونوتوانی ازجمله به کمک اعضای مصنوعی ، توان بخشی طبی واجتماعی ، تحصيلات ، تعليمات حرفه ای ، کمک ، مشورت ، اشتغال وغيره را به حد اعلا ارتقا دهند وسريعا به زندگی اجتماعی بازگردند .
7- معلولين حق برخورداری ازامنيت اقتصادی واجتماعی وحق برخورداری ازيک زندگی دلپذير را دارند . آنان موافق استعدادهای خود حق استخدام شدن واشتغال به حرفه های سودمند ومولد وعضويت در اتحاديه های کارگری را دارند .
8- مقتضی است نيازهای خاص معلولين در تمام مراحل برنامه ريزی اقتصادی واجتماعی مد نظر باشد .
9- معلولين حق زندگی کردن با خانواده خود يا خانواده ای که آنان را به فرزندی قبول می کند وحق شرکت درتمام فعاليتهای اجتماعی توليدی يا تفريحی را دارند . هيچ معلولی را نمی توان ملزم به سکونت در محلی متفاوت کرد مگر آن که وضع وی ونفع وی مستلزم سکونت در آنجا باشد . چنانچه سکونت معلول در يک محل خاص اجتناب ناپذير باشد محيط وشرايط مساوی در آنجا بايد تا حد امکان نزديک به شرايط زندگی افراد عادی همسن او باشد .
10 – معلولين بايد در قبال هرگونه استثمار ، مقررات ورفتار تبعيض آميز ، اهانت آميز وناشايست مورد حمايت قرار گيرد .
11- معلولين به هنگام لزوم بايد حق برخورداری ازکمکهای حقوقی برای حمايت از نفس ودارايی شان را داشته باشند چنانچه معلولی به محاکمه کشيده شود ، دادگاه بايد وضع جسمی وذهنی اوراکاملا در نظرگيرد .
12 – مشورت با سازمانهای معلولين درمورد مسائل مربوط به حقوق معلولين سودمند خواهد بود .
13 – معلولين ، خانواده ها وجامعه های آنان را بايد به هرطريق مناسب نسبت به حقوقی که دراين اعلاميه قيد شده است آگاه کرد .

قطعنامه 3447
اجلاس سی ام ، جلسه عمومی 2433
9 دسامبر 1975

نیلوفر
1392/09/02, 22:17
• منبع: سايت سازمان ملل
از آنجا که شناسايی حيثيت ذاتی کليه اعضای خانواده بشری و حقوق يکسان و انتقال ناپذير آنان اساس آزادی و عدالت و صلح را در جهان تشکيل می دهد ، از آنجا که عدم شناسايی وتحقير حقوق بشر منتهی به اعمال وحشيانه ای گرديده است که روح بشريت را به عصيان واداشته و ظهور دنيايی که در آن افراد بشر در بيان عقيده آزاد و از ترس و فقر فارغ باشند به عنوان بالاترين آمال بشر اعلام شده است ، از آنجا که اساساً حقوق انسانی را بايد با اجرای قانون حمايت کرد تا بشر به عنوان آخرين علاج به قيام بر ضد ظلم و فشار مجبور نگردد ، از آنجا که اساساً لازم است توسعه روابط دوستانه بين الملل را مورد تشويق قرار داد ، از آنجا که مردم ملل متحد ايمان خود را به حقوق اساسی بشر و مقام و ارزش فرد انسانی و تساوی حقوق مرد و زن مجدداً در منشور اعلام کرده اند و تصميم راسخ گرفته اند که به پيشرفت اجتماعی کمک کنند و در محيطی آزادتر وضع زندگی بهتری به وجود آورند ، از انجاکه دولتهای عضو متعهد شده اند که احترام جهانی و رعايت واقعی حقوق بشر و آزادی های اساسی را با همکاری سازمان ملل متحد تامين کنند ، از آنجا که حسن تفاهم مشترک نسبت به اين حقوق و آزاديها برای اجرای کامل اين تعهد کمال اهميت را دارد ، مجمع عمومی اين اعلاميه جهانی حقوق بشر را آرمان مشترکی برای تمام مردم و کليه ملل اعلام می کند تا جميع افراد و کليه ارکان اجتماع اين اعلاميه را دائماً مد نظر داشته باشند و مجاهدت کنند که بوسيله تعليم و تربيت احترام اين حقوق و آزادی ها توسعه يابد و با تدابير تدريجی ملی و بين المللی ، شناسايی و اجرای واقعی و حياتی آنها ، چه در ميان خود ملل عضو و چه در بين مردم کشورهايی که در قلمرو آنها می باشند ، تامين گردد .
ماده اول :
تمام افراد بشر آزاد به دنيا می آيند و از لحاظ حيثيت و حقوق با هم برابرند . همه دارای عقل و وجدان می باشند و بايد با يکديگر با روح برادری رفتار کنند .

ماده دوم :
1) هر کس ميتواند بدون هيچ تمايز - خصوصاً از حيث رنگ ، جنس ، نژاد ، مذهب ، عقيده سياسی يا هر عقيده ی ديگر و همچنين مليت و وضع اجتماعی ، ثروت ، ولادت يا هر موقعيت ديگر ، از تمام حقوق و کليه ی آزادی هايی که در اعلاميه حاضر ذکر شده است بهره مند گردد .
2) به علاوه هيچ تبعيضی به عمل نخواهد آمد که مبتنی بر وضع سياسی ، اداری و قضايی يا بين المللی کشور يا سرزمينی که شخص به آن تعلق دارد . خواه اين کشور مستقل ، تحت قيوميت يا خود مختار بوده و يا حاکميت آن به شکلی محدود شده باشد .

ماده سوم :
هر کس حق زندگی ، آزادی و امنيت شخصی دارد .

ماده چهارم :
احدی را نمی توان در بردگی نگاه داشت و داد و ستد بردگان به هر شکلی که باشد ممنوع است .

ماده پنجم :
احدی را نمی توان تحت شکنجه يا مجازات يا رفتاری قرار داد که ظالمانه يا خلاف انسانيت و شئون انسانی يا موهن باشد.

ماده ششم :
هر کس حق دارد که شخصيت حقوقی او در همه جا به عنوان يک انسان در مقابل قانون شناخته شود .

ماده هفتم :
همه در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بدون تبعيض و بالسويه از حمايت قانون برخوردار شوند . همه حق دارند در مقابل هر تبعيضی که ناقض اعلاميه حاضر باشد و هر تحريکی که برای اعمال چنين تبعيضی انجام شود از حمايت قانون برخوردار شوند .

ماده هشتم :
در برابر اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار دهد و آن حقوق به وسيله ی قانون اساسی و يا قانون ديگری برای او شناخته شده باشد ، هر کس حق رجوع موثر به محاکم ملی صالحه را دارد .

ماده نهم :
احدی را نمی توان خودسرانه توقيف ، حبس يا تبعيد نمود .

ماده دهم :
هر کس با مساوات کامل حق دارد که دعوايش بوسيله ی دادگاه مستقل و بی طرف ، منصفانه و علناً رسيدگی شود و چنين دادگاهی درباره ی حقوق و الزامات او و يا هر اتهام جزائی که به او وارد شده باشد تصميم بگيرد .

ماده يازدهم
1) هر کس که به بزهکاری متهم شده باشد بی گناه محسوب خواهد شد تا وقتی که در جريان يک دعوای عمومی که کليه تضمين های لازم جهت دفاع او تامين شده باشد ، تقصير او قانوناً محرز گردد .
2) هيچ کس برای انجام يا عدم انجام عملی که در موقع ارتکاب ، آن عمل به موجب حقوق ملی يا بين المللی جرم شناخته نمی شده است محکوم نخواهد شد . به همين طريق هيچ مجازاتی شديد تر از آنچه که در موقع ارتکاب جرم بدان تعلق ميگرفت در باره ی احدی اجرا نخواهد شد .

ماده دوازدهم :
احدی در زندگی خصوصی ، امور خانوادگی ، اقامتگاه يا مکاتبات خود ، نبايد مورد مداخله های خود سرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش نبايد مورد حمله قرار گيرد . هر کس حق دارد در مقابل اينگونه مداخلات و حملات مورد حمايت قانون قرار گيرد .

ماده سيزدهم :
1) هر کس حق دارد که در داخل هر کشوری آزادانه عبور و مرور کند و محل اقامت خود را انتخاب کند .
2)هر کس حق دارد هر کشوری از جمله کشور خود را ترک کند يا به آن بازگردد .

ماده چهاردهم :
1) هرکس حق دارد در مقابل شکنجه ، آزار و تعقيب پناهگاهی جستجو کند و در کشورهای ديگر پناه گزيند .
2) در مواردی که تعقيب واقعاً مبتنی به جرم عمومی و غير سياسی يا رفتارهايی مغاير با اصول و مقاصد ملل متحد باشد نميتوان از اين حق استفاده کرد .

ماده پانزدهم :
1) هر کس حق دارد که دارای تابعيت باشد .
2) احدی را نمی توان خودسرانه از تابعيت خود يا از حق تغيير تابعيت محروم کرد .

ماده شانزدهم :
1) هر زن و مرد بالغی حق دارند بدون هيچگونه محدوديت از نظر نژاد ، مليت ، تابعيت يا مذهب با يکديگر زناشويی کنند و تشکيل خانواده دهند . در تمام مدت زناشويی و هنگام انحلال آن ، زن و شوهر در کليه امور مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی می باشند .
2) ازدواج بايد با رضايت کامل و آزادانه زن و مرد واقع شود .

ماده هفدهم :
1) هر کس منفرداً يا بطور دسته جمعی حق مالکيت دارد .
2) احدی را نمی توان خودسرانه از حق مالکيت محروم نمود .

ماده هيجدهم :
هر کس حق دارد که از آزادی فکر ، وجدان و مذهب بهره مند شود . اين حق متضمن آزادی تغيير مذهب يا عقيده و نيز متضمن آزادی اظهار عقيده و ايمان ميباشد و همچنين شامل تعليمات مذهبی و اجرای مراسم دينی است . هر کس ميتواند از اين حقوق منفرداً يا اجتماعاً و به طور خصوصی يا عمومی برخوردار شود.
ماده نوزدهم : هر کس حق آزادی عقيده و بيان دارد و حق مزبور شامل آنست که از داشت عقايد خود بيم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن به تمام وسايل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد .

ماده بيستم :
1) هر کس حق دارد آزادانه مجامع و جمعيتهای مسالمت آميز تشکيل دهد .
2) هيچکس را نميتوان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد .

ماده بيست و يکم :
1) هر کس حق دارد در اداره ی امور عمومی کشور خود ، خواه مستقيماً و خواه از طريق نمايندگانی که آزادانه انتخاب شده باشند شرکت جويد .
2) هر کس حق دارد با تساوی شرايط به مشاغل عمومی کشور خود نايل آيد .
3) اساس و منشاء قدرت حکومت اراده ی مردم است . اين اراده بايد به وسيله ی انتخاباتی ابراز گردد که از روی صداقت و بطور ادواری صورت پذيرد . انتخابات بايد عمومی و با رعايت مساوات باشد و با رای مخفی يا طريقه ای نظير آن انجام گيرد که آزادی رای را تضمين نمايد .

ماده بيست و دوم :
هر کس به عنوان عضو اجتماع حق امنيت اجتماعی دارد و مجاز است بوسيله ی مساعی ملی و همکاری بين المللی حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی خود را که لازمه ی مقام و نمو آزادانه ی شخصيت اوست با رعايت تشکيلات و منابع هر کشور بدست آورد .

ماده بيست وسوم :
1) هر کس حق دارد کار کند ، کار خود را آزادانه انتخاب نمايد ، شرايط منصفانه و رضايت بخشی برای کار خود خواستار باشد و در مقابل بيکاری مورد حمايت قرار گيرد .
2) همه حق دارند بدون هيچ تبعيضی در مقابل کار مساوی اجرت مساوی دريافت کنند .
3) هر کس که کار می کند به مزد منصفانه و رضايت بخشی ذيحق ميشود که زندگی او و خانواده اش را موافق شئون انسانی تامين کند و آنرا در صورت لزوم با هر نوع وسايل ديگر حمايت اجتماعی تکميل نمايد .
4) هر کس حق دارد برای دفاع از منافع خود با ديگران اتحاديه تشکيل دهد يا در اتحاديه ها شرکت کند .

ماده بيست و چهارم :
هر کس حق استراحت و فراغت و تفريح دارد و به خصوص به محدوديت معقول ساعات کار و مرخصی های ادواری با اخذ حقوق ذيحق ميباشد .

ماده بيست و پنجم :
1)هر کس حق دارد که سطح زندگانی او ، سلامتی و رفاه خود و خانواده اش را از حيث خوراک و مسکن و مراقبتهای پزشکی و خدمات لازم اجتماعی تامين کند و همچنين حق دارد که در مواقع بيکاری ، بيماری ، نقص اعضاء ، بيوگی ، پيری يا تمام موارد ديگری که به عللی خارج از اراده ی انسان وسايل امرار معاش از دست رفته باشد ، از شرايط آبرومندانه ی زندگی برخوردار شود.
2) مادران و کودکان حق دارند از کمک و مراقبت مخصوصی بهره مند شوند . کودکان چه بر اثر ازدواج و چه بدون ازدواج به دنيا آمده باشند ، حق دارند که همه از يکنوع حمايت اجتماعی برخوردار شوند .

ماده بيست وششم :
1) هر کس حق دارد که از آموزش و پرورش بهره مند شود . آموزش و پرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعليمات ابتدايی و اساسی است بايد رايگان باشد . آموزش ابتدايی اجباری است . آموزش حرفه ای بايد عموميت پيدا کند و آموزش عالی بايد با شرايط تساوی کامل به روی همه باز باشد تا همه بنا به استعداد خود بتوانند از آن بهره گيرند .
2) آموزش و پرورش بايد طوری هدايت شود که شخصيت انسانی هر فرد را به حد کمال رشد آن برساند و احترام حقوق و آزادی های بشر را تقويت کند . آموزش و پرورش بايد حس تفاهم ، گذشت و احترام به عقيده ی مخالف و دوستی بين تمام ملل و جمعيتهای نژادی يا مذهبی و همچنين توسعه ی فعاليتهای ملل متحد را در راه حفظ صلح تسهيل نمايد .
3) پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش فرزندان خود نسبت به ديگران اولويت دارند .

ماده بيست و هفتم :
1) هر کس حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع شرکت کند ، از فنون و هنر ها بهره گيرد و در پيشرفت علمی و فوائد آن سهيم باشد .
2) هر کس حق دارد از حمايت منافع مادی و معنوی آثار علمی ، فرهنگی يا هنری خود برخوردار شود .

ماده بيست وهشتم :
هر کس حق دارد برقراری نظمی را بخواهد که از لحاظ اجتماعی و بين المللی ، حقوق و آزادی هايی را که در اين اعلاميه ذکر گرديده است تامين کند و آنها را به مورد اجرا گذارد .

ماده بيست و نهم :
1) هر کس در مقابل آن جامعه ای وظيفه دارد که رشد آزاد و کامل شخصيت او را ميسر کند .
2) هر کس در اجرای حقوق و استفاده از آزادی های خود فقط تابع محدوديت هايی است که به وسيله قانون و منحصراً به منظور تامين ، شناسايی و مراعات حقوق و آزادی های ديگران و برای رعايت صحيح مقتضيات اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی در شرايط يک جامعه ی دمکراتيک وضع گرديده است .

ماده سی ام :
هيچ يک از مقررات اعلاميه حاضر نبايد طوری تفسير شود که متضمن حقی برای دولت ، جمعيت يا فردی باشد که به موجب آن بتوانند هر يک از حقوق و آزاديهای مندرج در اين اعلاميه را از بين ببرند يا در راه آن فعاليتی نمايند .

نیلوفر
1392/09/02, 22:19
تصويب شده توسط مجمع عمومی 95 / 48 ، 20 دسامبر 1993


• دکتر آريا همدانچی
فهرست :

تاريخچه و نيازهای فعلی
حرکت بين المللی قبــلی
به سوی قوانين استاندارد
مفاهيم بنيادی درسياست گذاری مرتبط با معلوليت



ناتوانی و معلوليت
پيشگيری
توانبخشی
برابرسازی فرصت ها


مقدمه
دولت ها
قوانين استاندارد تساوی حقوق معلولين بصورت اجمالی به ترتيب زير تصويب می گردد:

( I پيش نيازهای مشارکت مساوی
قانون 1: افزايش دادن آگاهی ها
قانون 2 : مراقبت پزشکی
قانون : 3 قانون توانبخشی
قانون 4 : سرويس های حمايتی

( II مناطق هدف برای تساوی فرصت ها
قانون 5 : دردسترس بودن
الف) دسترسی به محيط های فيزيکی
ب ) دسترسی به اطلاعات و ارتباطات
قانون 6 : تحصيلات
قانون 7 : اشتغال
قانون 8 : ثبات درآمد و امنيت اجتماعی
قانون 9: زندگی خانوادگی و کرامت فردی
قانون 10: فرهنگ
قانون 11: تفريحات و ورزش
قانون 12: مذهب

III ( اقدامات اجرائی
قانون 13: اطلاعات و تحقيق
قانون 14: سياستگذاری و برنامه ريزی
قانون 15: قانونگذاری
قانون 16: سياست های اقتصادی
قانون 17: هماهنگی در کار
قانون 18: سازمان های معلولين
قانون 19: آموزش کارکنان
قانون 20: نظارت ملی و ارزيابی برنامه های معلوليت در اجرای قوانين
قانون 21: همکاری های فنی و اقتصادی
قانون 22: همکاری های بين المللی

IV ( مکانيسم نظارتی


تاريخچه و نيازهای فعلی :
1) در تمامی مناطق دنيا و در تمامی سطوح هر جامعه افرادی وجود دارند که معلوليت دارند. تعداد افراد معلول در دنيا زياد بوده و درحال افزايش است.

2) هم علت ها و هم عواقب معلوليت ها در دنيا مختلف است. اين اختلافات از تفاوت وضعيت اقتصادی ـ اجتماعی و قوانينی که دولت ها برای بهزيستی شهروندان خود وضع کرده اند؛ ناشی می شود.

3) قوانين فعلی معلوليت محصول توسعه در 200 سال اخير است و از جنبه های مختلف نشان دهنده وضعيت عمومی زندگی و قوانين اقتصادی ـ اجتماعی در زمان های گوناگون می باشد. به هرحال در زمينه معلوليت شرايط اختصاصی متعددی وجود دارد که بر زندگی افراد معلول تاثير می گذارد. بی توجهی، تحقير، خرافات و ترس عوامل اجتماعی هستند که در طول تاريخ معلوليت باعث انزوای افراد معلول شده و در رشد آنها تاخير به وجود آورده است.

4) درطی سال ها قوانين معلوليت از يک مراقبت اوليه در موسسات به تحصيل کودکان معلول و توانبخشی افرادی که درسنين بزرگسالی معلول شده اند؛ توسعه يافته است. رشد تحصيلی و توانبخشی افراد معلول فعال تر و به عاملی برای رشد و توسعه قوانين معلوليت تبديل شده است. سازمان هائی متشکل از معلولين، خانواده های آنها و افرادی که سرپرستی آنان را به عهده گرفته اند؛ شکل پيدا کرده اند به صورتی که شرايط بهتری برای افراد معلول به وجود آمده است. بعد از جنگ جهانی دوم، مفاهيم يکپارچه سازی و عادی سازی مطرح شده اند که نمايانگر رشد فزاينده آگاهی و توانايی های معلولين بود ه است.

5) در اواخر سال 1960 در بعضی از کشورها سازمان های معلولين تنظيم مفهوم جديدی از معلوليت را آغاز کردند. آن مفهوم جديد، نشان می دهد که ارتباط نزديکی بين تجارب محدود معلولين، ساختار و ترکيب محيط آنان و طرز تفکر عموم مردم وجود دارد. در همان زمان مشکلات معلوليت در کشورهای درحال توسعه بيشتر و بيشتر مورد توجه قرارگرفت. در بعضی از آن کشورها درصد افراد معلول بسيار زياد تخمين زده شد و در بيشتر مناطق معلولين بسيار فقير بودند.


حرکت بين المللی قبــلی :

6) حقوق افراد معلول در طی زمان طولانی موضوع بسيار مورد توجه در سازمان ملل و ساير سازمان های بين المللی بوده است. مهمترين نتيجه "سال جهانی معلولين" ـ 1981 ـ برنامه حرکت جهانی درباره افراد معلول بود که در دسامبر 1982 در قطعنامه 52/37 مجمع عمومی به تصويب رسيد. آن سال (سال جهانی معلولين) و برنامه حرکت جهانی، يک عزم قوی برای پيشرفت در زمينه امور معلولين فراهم آورد. هر کدام از آنها بر حقوق معلولين و فرصت های مساوی نسبت به ساير شهروندان و برخورداری از رشد مساوی در وضعيت زندگی ناشی از توسعه اقتصادی و اجتماعی تاکيد داشتند. برای اولين بار "معلوليت" به عنوان يک رابطه عملکردی بين فرد معلول و محيط تعريف گرديد.

7) گردهمايی جهانی افراد خبره برای بازبينی و بنيان گذاری برنامه حرکت جهانی برای معلولين در اواسط دهه معلولين در سال 1987 در استکهلم برگزارگرديد. اين گردهمايی پيشنهاد کرد که ديدگاه فلسفی بايد به صورتی توسعه يابد که ارجحيت ها درسال آينده مشخص گردد و بايد به رسميت شناختن حقوق معلولين اساس آن فلسفه باشد.

8) در نتيجه، گردهمايی توصيه کرد که مجمع عمومی، جلسه ای را به شکل يک کنفرانس اختصاصی به منظور تهيه پيش نويس يک کنوانسيون بين المللی جهت رفع تمامی تبعيض هايی که برای افراد معلول وجود دارد، تشکيل دهد و تا پايان دهه به امضاء کشورها برسد.


9) پيش نويس خلاصه کنوانسيون توسط کشور ايتاليا تهيه گرديد و در چهل و هشتمين نشست به مجمع عمومی ارائه شد. در چهل . چهارمين نشست مجمع، سوئد پيش نويس تکميلی را به مجمع ارائه داد. بهر حال در هر دو مورد هيچ توافقی در باره مناسب بودن چنين کنوانسيونی حاصل نشد. بر طبق نظر بسياری از نمايندگان اسناد موجود مربوط به حقوق بشر حقوق افراد معلول نيز مثل ساير افراد تضمين می نمايد

به سوی قوانين استاندارد
10) در راهنمايی های بررسی شده مجمع عمومی و معاونت اجتماعی ـ اقتصادی سازمان ملل سرانجام دراولين جلسه ـ سال 1995ـ مجمع عادی موافقت کرد که اين کار برای تدوين جزئيات يک سند بين المللی متفاوت تمرکز يابد. و نتيجه آن، قطعنامه 26/1990 در24 می 1995 بود که معاونت کميته توسعه اجتماعی در سی و دومين جلسه يک گروه کاری از افراد خبره دولتی که با کمک های مردمی حمايت مالی می شدند را مامور کرد؛ قوانين استاندارد برای مساوی سازی فرصت های کودکان، جوانان و بزرگسالان معلول را با همکاری نزديک با آژانس های متخصص، ارگان های داخل دولتی و NGO ها به خصوص آنهايی که درباره معلولين می باشند، تعريف و تنظيم نمايد.
معاونت همچنان ازکميسيون درخواست کرد که کار تهيه و تنظيم متن قوانين را برای مطرح شدن درسال 1993 و تسليم نمودن آن به چهل و هشتمين جلسه مجمع عمومی به پايان برساند .

11) نتيجه بحث ها در سومين کميته مجمع عمومی در چهل و چهارمين جلسه مجمع نشان دهنده آن بود که حمايت وسيعی برای تعريف قوانين استاندارد در راستای يکسان سازی فرصت ها برای معلولين وجود دارد.

12) در سی و دومين جلسه کميسيون توسعه اجتماعی، ابتکار قوانين استاندارد، حمايت تعداد زيادی از نمايندگان را به همراه داشت و بحث ها در20 فوريه 1991 منجر به قطعنامه 2/32 گرديد که در آن کميسيون با تشکيل گروه کاری برای اين منظور خاص و بر طبق قطعنامه 26/1990 معاونت اقتصادی ـ اجتماعی سازمان ملل موافقت نمود. هدف و محتويات قوانين استاندارد؛ مساوی سازی فرصت ها برای افراد معلول بود.

13) قوانين استاندارد يکسان سازی فرصت ها جهت افراد معلول بر اساس تجارب به دست آمده در دهه معلولين در سازمان ملل ( 1992- 1983 ) شکل گرفت.اسناد بين المللی حقوق بشر شامل اعلاميه حقوق بشر ، توافقنامه بين المللی حقوق اجتماعی، فرهنگی و توافقنامه حقوق مدنی و سياسی، کنوانسيون حقوق کودک و کنوانسيون حذف تمامی تبعيض ها بر عليه زنان و همچنين برنامه حرکت جهانی در رابطه با افراد معلول، زمينه ساختار سياسی و اخلاقی آن قوانين را تشکيل می داد.

14) اگر چه قوانين اجباری نيستند؛ ولی وقتی که توسط تعداد زيادی از کشورها به منظور احترام به يک قانون بين المللی به کارگرفته می شوند، می توانند به صورت عادی و مرسوم درآيند و همينطور قوانين نمايانگر تعهد سياسی و اخلاقی از طرف دولت برای به عمل درآوردن مساوی سازی فرصت ها برای افراد معلول می باشد. در متن آن اصول مهم برای مسئوليت پذيری، عمل و همکاری، موارد مهم و قطعی برای يک زندگی مساوی و برای دستيابی به مشارکت کامل و تساوی درآن ذکر شده است. آن قوانين، پيشنهاد کننده سياست گذاری و حرکت برای افراد معلول و سازمان های آنها بود. آنها اصولی را برای همکاری فنی و اقتصادی دولت ها، سازمان ملل و ساير سازمان های بين المللی پايه گذاری می کردند.

15) هدف اين قوانين حصول اطمينان از اين بود که دختران، پسران، زنان و مردانی که دارای معلوليت می باشند به عنوان افراد جامعه می توانند ازحقوق و قوانين مساوی سايرين برخوردار باشند. در هر جامعه ای در دنيا، هنوز موانعی وجود دارد که از اجرای قوانين و آزادی های افراد معلول جلوگيری می نمايد که مشارکت کامل آنان را در فعاليت های اجتماعی با مشکل مواجه ساخته است. اين مسئوليتِ دولت هاست که با حرکت مناسب اين موانع را برطرف سازند. افراد معلول و سازمان های آنها، بايد نقشی فعال به عنوان يک شريک در اين روند بر عهده داشته باشند. يکسان سازی فرصت ها برای افراد معلول به مشارکت عمومی و کوشش بين المللی برای بسيج نيروهای انسانی نياز دارد. ممکن است نياز باشد به طور مستقيم به برخی از گروه ها مانند زنان، کودکان، سالمندان، تهيدستان، کارگران مهاجر، افراد دارای دو يا چند معلوليت، افراد بومی و اقليت های قومی توجه ويژه ای شود. به علاوه يک گروه بزرگ آوارگان معلول وجود دارد که نيازمند توجه ويژه هستند.

مفاهيم بنيادی درسياست گذاری مرتبط با معلوليت

16) مفاهيمی که در ذيل اشاره می شود از قوانين استخراج شده است. آنها بر اساس مفاهيم " برنامه حرکت جهانی در رابطه با معلولين " پايه گذاری شده اند؛ برخی ازموارد منعکس کننده توسعه ای هستند که در طی دهه معلولين در سازمان ملل انجام شده است.

ناتوانی و معلوليت: Disability and Handicap
17) لغت ناتوانی Disability ، به معنی گروهی از محدوديت های عملکردی مختلف است که در هر جمعيتی و در هر کشوری در جهان روی می دهد.
افراد ممکن است با نقايص عملکرد فيزيکی، روانی، حسی يا وضعيت های طبی يا بيماری ذهنی دچار ناتوانی شوند. اين اختلالات، وضعيت ها يا بيماری ها ممکن است ماهيت دائمی يا موقت داشته باشند.

18) لغت معلوليت Handicap به معنی از دست دادن يا محدوديت فرصت های شرکت در زندگی اجتماعی در يک سطح مساوی با ديگران است. اين لغت، توصيف کننده تعامل فرد دارای ناتوانی و محيط او است. هدف کاربری از اين لغت تاکيد بر اين مطلب و تمرکز بر کمبود درمحيط، و بسياری از فعاليت های سازمان يافته در جامعه است. برای مثال نبود اطلاعات، ارتباطات و تحصيل که فرد دارای ناتوانی را از دستيابی به فرصت های مساوی محروم می کند.

19) استفاده از دو لغت "ناتوانی" و "معلوليت" همان طور که در پاراگراف 16و17 توصيف شده است؛ بايد با توجه به تاريخچه جديد معلوليت بررسی شود. در طی سال 1975 واکنش تندی در ميان نمايندگان سازمان های معلولين و کارشناسان امور معلوليت، بر عليه استفاده از اين لغات به وجود آمد. لغتات "ناتوانی" و "معلوليت" معمولا به صورت گنگ و نامفهوم به کار رفته است.
اين ترمينولوژی نمايانگر يک ديدگاه پزشکی و تشخيصی بود که نقص و کمبودها را در محيط اطراف ناديده می گرفت.

20) درسال 1980 سازمان جهانی بهداشت يک طبقه بندی بين المللی از اختلال Impairment ، ناتوانی disability و معلوليت handicap را به تصويب رساند که مبيّن دقت بيشتر و در عين حال ديدگاه نسبی آن بود.
طبقه بندی بين المللی سازمان بهداشت جهانی اين سه لغت را به وضوح از همديگر متمايز می داند. اين لغات در زمينه های توانبخشی، تحصيلی، آمار، سياست گذاری، قانونگذاری، جامعه شناسی، اقتصاد و علوم انسان شناسی بسيار به کار می رود.
برخی ازاستفاده کنندگان از اين لغت اظهار داشته اند که اين طبقه بندی در تعريف لغت " معلوليت " بيش از اندازه به جنبه پزشکی پرداخته و به فرد بيش از اندازه توجه شده است که تمايز بين وضعيت های محيطی يا انتظارات از توانائی های فردی به طور مناسب ممکن نيست.
آن مفهوم و ساير مفاهيمی که توسط استفاده کنندگان از آن در طی 12 سال بعد از انتشار آن بيان شد باعث گرديد که به ويرايش جديدی در آينده نياز باشد.

21) تجربه های به دست آمده در پايه گذاری برنامه حرکت جهانی و بحث های عمومی که در دهه معلولين در سازمان ملل انجام شد، نمايانگر آگاهی عميق در توسعه درک موضوع معلوليت و ترمينولوژی فعلی و نياز به توجه به نيازهای شخصی ـ مثل توانبخشی و کمک های فنی ـ و توجه به قصور جامعه ـ مثل موانع مشارکت معلولين ـ می باشد.

پيشگيری :
22) لغت پيشگيری به معنای فعاليتی است که هدف آن جلوگيری از وقوع اختلال فيزيکی، ذهنی، روانپزشکی يا حسی ( پيشگيری اوليه ) يا جلوگيری از ناتوانی يا اختلال عملکردی می باشد که توسط نقائص به وجود می آيد (پيشگيری ثانويه)
پيشگيری در عمل ممکن است شامل انواع گوناگونی باشد مثلأ مراقبت های بهداشتی اوليه ( PHC )، مراقبت های قبل و بعد از زايمان، آموزش تغذيه، ايمن سازی بر عليه بيماری های مسری، اقدامات لازم برای کنترل بيماری های آندميک، قوانين ايمنی، برنامه برای پيشگيری ازحوادث درمحيط های مختلف مانند مناسب سازی محيط کار به منظور پيشگيری ازمعلوليت های شغلی و بيماری ها، و پيشگيری از معلوليت ناشی از آلودگی محيط زيست و درگيری های نظامی.

توانبخشی :
23) توانبخشی: لغت توانبخشی به روندی اشاره دارد که هدف آن قادر ساختن فرد معلول برای دستيابی و حفظ حداکثر سطح عملکرد فيزيکی، حسی، ذهنی، روانشناسی و اجتماعی است. بنابراين توانبخشی اسباب تغيير زندگی افراد معلول را به سوی يک زندگی مستقل تر فراهم می کند.
توانبخشی ممکن است شامل اقداماتی باشد که عملکرد هايی را توليد يا باز يافت می نمايد يا نقص و نبود يک عملکرد را جبران می کند.
توانبخشی شامل مراقبت های اوليه پزشکی نمی شود بلکه شامل اقدامات و فعاليت های گسترده ای است که از توانبخشی پايه و عمومی شروع شده و تا فعاليت های هدف دارمثل توانبخشی حرفه ای پيش می رود.


برابرسازی فرصت ها :
24) لغت برابرسازی فرصتها به معنی روندی است که در طی آن سيستم های مختلف اجتماعی و محيطی مثل سرويس ها، فعاليت ها، اطلاعات و مستندات در دسترس تمامی افراد به ويژه معلولين قرارمی گيرد.

25) اصول حقوق مساوی بر اين دلالت می کند که نيازهای هر فردی اهميت يکسان دارد و اين نيازها می بايست پايه برنامه ريزی های جوامع باشد و تمامی منابع می بايست به صورتی به کارگرفته شود تا اين اطمينان به دست آيد که هرفردی از نظرمشارکت دارای فرصت های مساوی می باشد .

26) افراد معلول عضو جوامع بوده و حق باقی ماندن درجوامع محلی خود را دارند. آنها می بايست حمايت های لازم برای تحصيل، سلامتی، اشتغال و ساير سرويس های اجتماعی را کسب نمايد.

27) همانطور که فرد معلول بايد دارای حقوق مساوی باشد، تکاليف مساوی نيز خواهند داشت. وقتی که حقوق در حال به دست آمدن هستند؛ جامعه بايد انتظاراتش از معلولين را بالا ببرد.
به عنوان يک قسمت از روند مساوی سازی فرصتها، شرايطی بايد وضع شود که افراد معلول مسئوليت کاملی در مقابل سايراعضاء جامعه برعهده گيرند.

مقدمه :
دولتها با توجه به تعهد اعضاء تحت منشور سازمان ملل، برای اقدامات مشترک و جداگانه در قالب همکاری با سازمان به منظور ارتقاء استانداردهای زندگی، اشتغال کامل، وضعيت پيشرفت و رشد اقتصادی و اجتماعی.
با اذعان به حقوق بشر و آزادی های اساسی، عدالت اجتماعی، کرامت و ارزش انسان که در منشور اعلام گرديده است .
به خصوص با يادآوری استانداردهای بين المللی حقوق بشر که در اعلاميه جهانی حقوق بشر، اعلاميه حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، اعلاميه بين المللی حقوق مدنی و سياسی که به تصويب رسيده است.
با ذکر اين مطلب که آن قوانين اعلام می کند حقوق به رسميت شناخته شده در آنها می بايست بدون تبعيض به صورت مساوی به همه افراد داده شود.
با يادآوری کنوانسيون حقوق کودک که تبعيض بر اساس معلوليت را ممنوع کرده است و اقدامات خاص برای حصول اطمينان از حقوق کودکان معلول طلب می کند و کنوانسيون حمايت از حقوق تمامی کارگران مهاجر و افراد خانواده آنها که تا حدی اقدامات حمايتی برای آنان را در جهت جلوگيری از معلوليت تامين می کند.
همچنين با ياد آوری اهداف در کنوانسيون حذف تمامی تبعيض ها بر عليه زنان برای اطمينان ازحقوق دختران و زنان معلول .
با توجه به اعلاميه حقوق معلولين، اعلاميه حقوق معلولين ذهنی، اعلاميه رشد و توسعه اجتماعی، مبانی حمايت از افراد با بيماری ذهنی و برای بهبود مراقبت بهداشت روانی و ساير مواردی که توسط مجمع عمومی به تصويب رسيده است .
همچنين با توجه به کنوانسيون های مربوطه و توصيه هايی که توسط سازمان جهانی کار ( I LO ) با توجه ويژه به اشتغال بدون تبعيض برای افراد معلول به تصويب رسيده است .
با يادآوری توصيه های مربوطه که توسط بنياد آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد و به صورت اختصاصی" اعلاميه جهانی آموزش برای همه" سازمان بهداشت جهانی، صندوق کودکان سازمان ملل ( UNICEF ) و ساير سازمانهای مربوطه اعلام گرديده است .
با توجه به احترام دولت ها به حفظ محيط و با يادآوری خرابی های ايجاد شده توسط درگيری های نظامی و با تاسف از کمبود منابع در محدود کردن سلاحها .
با به رسميت شناختن اينکه هدف برنامه حرکت جهانی در رابطه با معلولين و تعريف مساوی سازی فرصت ها در آن نمايانگر آرمان های قوی برای اين دسته از افراد جامعه بين الملل و در راستای دستيابی به قوانين مختلف بين المللی، توصيه های عملی و اتحاد بر جسته آنان می باشد.
با آگاهی از آن که هدف دهه معلولين درسازمان ملل (1983-1992 ) و برنامه حرکت جهانی هنوز معتبر بوده و نيازمند عمليات فوری و ادامه دار می باشد.
با يادآوری اينکه برنامه حرکت جهانی بر اساس مفاهيمی بنيان گذاری شده که هم در کشورهای توسعه يافته و هم در کشورهای صنعتی معتبر است و با قبول اينکه تلاش های زيادی لازم است تا حقوق معلولين و مشارکت آنان به دست آيد.
وبا تاکيد مجدد بر اينکه افراد معلول، خانواده های آنان، مراقبين، مدافعين و سازمان های آنان می بايست با دولت ها و در برنامه ريزی و بنيان گذاری تمامی اقداماتی که حقوق مدنی، سياسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آنان را متاثر می سازد؛ مشارکت فعال داشته باشند.
متعاقب قطعنامه فرهنگی ـ اجتماعی 1990/26 و بر اساس اقدامات اختصاصی لازم برای افراد معلول در جهت تساوی با ديگران که در برنامه حرکت جهانی در نظر گرفته شده است.


قوانين استاندارد تساوی حقوق معلولين بصورت اجمالی به ترتيب زير تصويب می گردد:

الف )* تاکيد تمامی حرکتها در زمينه معلوليت نيازمند دانش و تجربه کافی ازشرايط و نيازهای ويژه افراد معلول می باشد.

ب ) * تاکيد پروسه ای اساس رشد اجتماعی و اقتصادی می باشد که در آن يک ساختار اجتماعی برای همه در دسترس می باشد.

ج) خلاصه نمودن جنبه های مهم قوانين اجتماعی در زمينه معلوليت مثل تشويق مناسب و فعالانه به همکاری فنی و اقتصادی

د) تدارک مدل هايی برای پروسه های تصميم گيری که برای حصول تساوی فرصت ها لازم است و با توجه به اينکه سطوح فنی و اقتصادی مختلفی وجود دارد و اين واقعيت که اين پروسه می بايست منعکس کننده فهم مشتاقانه برای مفاهيم فرهنگی باشد که در آن اجرا خواهد شد و نيز با توجه به نقش حياتی افراد معلول در آن.

هـ ) پيشنهاد نمودن مکانيسم های ملی برای همکاری نزديک تمامی دولت ها و ارگانهای سيستم سازمان ملل، ساير ارگانهای دولتی و سازمان های معلولين.

و ) پيشنهاد نمودن يک طرح تشکيلاتی موثر برای نظارت بر پروسه ای که درآن دولت ها دستيابی به تساوی فرصت ها برای معلولين را تعقيب می کنند:

( I پيش نيازهای مشارکت مساوی

قانون1 : افزايش دادن آگاهی ها

دولت ها بايد به بالا بردن آگاهی جامعه نسبت به معلولين، حقوق، نيازها، ظرفيت ها و سهم آنان اقدام نمايند.
1 ) دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که صاحب منصبان و مسئولين، اطلاعات به روز را از طريق برنامه ها و سرويس های دردسترس، به معلولين، خانواده های ايشان، متخصصين در زمينه معلوليت وعموم مردم می رسانند. اطلاعات بايد ازطريق قابل دسترس به معلولين برسد .

2 ) دولتها می بايست به اطلاع رسانی و حمايت از آن در مورد افراد معلول اقدام نمايند و خط مشی آن بايد حاوی اين پيغام باشد که افراد معلول شهروندانی با حقوق و تکاليف مشابه هستند . بنابراين اقداماتی بايد به عمل آيد تا تمامی موانع بر سر راه مشارکت کامل آنان برداشته شود.

3) دولت ها بايد مشوق آن باشند که تصوير به نمايش گذاشته از معلولين در رسانه ها به طور مثبتی نشان داده شود. سازمان های معلولين بايد در اين مورد طرف مشورت قرارگيرند.

4) دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که برنامه های آموزش اجتماعی در برگيرنده تمامی جنبه های اساسی مشارکت و تساوی کامل معلولين می باشد.

5) دولت ها می بايست معلولين، خانواده ها و سازمانهای آنان را به برنامه های آموزشی و اجتماعی مرتبط با معلوليت دعوت نمايند.

6) دولت ها می بايست بخش خصوصی را تشويق کنند که موضوعات معلوليت را درتمامی فعاليت هايشان در نظر داشته باشند.

7) دولت ها می بايست برنامه هايی را با هدف افزايش آگاهی افراد معلول درباره حقوق و ظرفيت هايشان شروع و حمايت نمايند. افزايش اتکا به خود و تقويت معلولين موجب کمک به آنها برای رسيدن به امتيازات و فرصت های در دسترس خواهد شد.

8)بايد افزايش آگاهی به عنوان يک قسمت مهم از تحصيل کودکان معلول در برنامه های توانبخشی وجود داشته باشد. کودکان معلول همچنين می توانند به همديگر در افزايش اين آگاهی در فعاليت هايشان درسازمان های خودشان کمک کنند.

9 ) افزايش آگاهی بايد جزئی از تحصيلات همه کودکان و از مواد درسی دوره های تربيت معلم و دوره های آموزشی همه افراد حرفه ای باشد.

قانون 2 : مراقبت پزشکی :
دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که مراقبت های پزشکی مؤثر برای افراد معلول وجود دارد.
1) دولتها می بايست به سمت تهيه برنامه هايی پيش روند که توسط تيم های مختلف، متشکل از متخصصان برای تشخيص زودرس، ارزيابی و درمان نقايص اجرا می شود. اين مسئله می تواند از معلوليت پيشگيری کند و آن را کاهش دهد يا حذف نمايد. اين برنامه ها بايد ازمشارکت کامل معلولين و خانواده های آنان درسطح فردی و ازمشارکت سازمان های معلولين درسطح برنامه ريزی ، اجرا و ارزيابی استفاده کند.

2) درجوامع محلی کارگران می بايست آموزش داده شوند که در زمينه هايی مثل تشخيص زودرس نقايص و بيماری ها کمک اوليه و ارجاع موارد به سرويس های مناسب مشارکت داشته باشند .

3) دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که افراد معلول به خصوص نونهالان و کودکان از مراقبت های پزشکی مشابه ساير افراد در همان جامعه و در همان سيستم برخوردارند.

4) دولتها می بايست اطمينان حاصل کنند که تمامی پرسنل پزشکی و پيراپزشکی به صورت مناسب آموزش ديده اند و دارای تجهيزات کافی برای ارائه خدمات به معلولين بوده و به متد و نيز تکنولوژی مربوطه دسترسی دارند .

5) دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که کادر پزشکی و پيراپزشکی و ساير کارکنان به صورت مناسب آموزش ديده اند به صورتی که به والدين توصيه های اشتباه نمی دهند تا انتخاب ها را برای کودکان خود محدود کنند. اين آموزش بايد به صورت يک پروسه متحد باشد و بايد بر اساس آخرين اطلاعات، در دسترس قراربگيرند.

6) دولت ها بايد اطمينان حاصل کنند که افراد معلول از درمان متعارف و داروهايی که ممکن است برای حفظ عملکردشان نياز باشد؛ برخوردار هستند.

قانون : 3 قانون توانبخشی :
دولت ها بايد از تدارک سرويس های توانبخشی افراد معلول برای رسيدن و حفظ حداکثر سطح استقلال و عملکرد ايشان اطمينان حاصل نمايند.

1) دولت ها بايد برنامه های توانبخشی ملی را برای همه گروه های معلولين توسعه دهند. اين برنامه ها بايد برمبنای نيازهای اختصاصی افراد معلول و بر مبنای اصول مشارکت کامل و تساوی پايه ريزی شود.

2) اين برنامه ها می بايست شامل طيف گستردهُ فعاليت هايی از قبيل آموزش مهارت های پايه يا جبران عملکرد مختل شده يا مشاوره با معلولين و خانواده های آنان و افزايش اتکا به خود و سرويس های ارزيابی و راهنمايی باشد که ممکن است به آن نياز باشد.

3) تمام معلولين خواه با معلوليت شديد يا معلوليت چند گانه نيازمند توانبخشی ؛ بايد به آن دسترسی داشته باشند .

4) افراد معلول و خانواده های آنها بايد قادر باشند در برنامه ريزی و سازماندهی سرويس های توانبخشی مرتبط به آنها شرکت داشته باشند.

5) تمامی سرويس های توانبخشی بايد در جوامع محلی، يعنی جايی که فرد معلول زندگی می کند وجود داشته باشد، به هر حال در بعضی مواقع، برای رسيدن به اهداف آموزشی مشخص، دوره های توانبخشی با محدوديت زمانی ممکن است به شکل اقامتی در جايی که مناسب باشد؛ سازمان دهی شود.

6) افراد معلول و خانواده های آنها می بايست تشويق شوند در برنامه های توانبخشی مشارکت نمايند. بطور مثال به عنوان يک معلم دوره ديده، مربی يا مشاور.

7) دولت ها بايد در هنگام برنامه ريزی و ارزيابی برنامه های توانبخشی به مجرب بودن سازمان های معلولين توجه کنند.


قانون 4 : سرويس های حمايتی

دولت ها بايد از توسعه و تدارک سرويس های حمايتی مثل وسايل کمکی برای معلولين، برای افزايش استقلال آنان در زندگی روزانه و محقق شدن حقوق آنان اطمينان حاصل کنند.

1) دولت ها بايد از تدارک وسايل کمکی و تجهيزات، کمک های شخصی، سرويس های ترجمه با توجه به نوع نياز معلولين به عنوان اقدامات مهم جهت حصول تساوی فرصت ها اطمينان حاصل کنند.

2) دولت ها می بايست توسعه، توليد، پخش سرويس های مرتبط با وسايل کمکی و تجهيزات و اطلاع رسانی درمورد آنان را حمايت کرده و توسعه دهند.

3) برای حصول به اين امر به طور کلی بايد از آموزش های تکنيکی در دسترس استفاده شود و در کشورهايی که تکنولوژی صنعتی در سطح بالايی در دسترس می باشد، بايد حداکثر استفاده در جهت بهبود استانداردها، تجهيزات و وسايل به عمل آيد و اين مسئله اهميت دارد که توسعه و توليد وسايل ارزان و ساده که ازمواد و تسهيلات محلی درصورت امکان استفاده می نمايند، تقويت گردد. افراد معلول خودشان می توانند در توليد اين وسايل شرکت کنند.

4) دولت ها می بايست حق تمامی معلولين نيازمند به وسايل کمکی را برای دسترسی به نوع مناسب و از نظر اقتصادی در دسترس را به رسميت بشناسند. اين ممکن است به آن معنی باشد که وسايل و تجهيزات کمکی می بايست به صورت رايگان يا با قيمت ارزان عرضه گردد به صورتی که معلولين يا خانواده آنان بتوانند آن را تهيه نمايند.

5) دولت ها می بايست در برنامه های توانبخشی برای تدارک تجهيزات و لوازم کمکی نيازهای پسران و دختران در مورد طراحی، طول کارکرد و تناسب تجهيزات و لوازم با سن آنها را درنظر بگيرند.
6) دولت ها می بايست تهيه و توسعه برنامه های کمکی و سرويس های ارتباطی را به خصوص برای افراد با معلوليت های شديد و معلوليت های چند گانه حمايت نمايند. اين برنامه ها سطح مشارکت معلولين را در زندگی روزمره در خانه، در محل کار، مدرسه و در زمان اوقات فراغت افزايش می دهند.

7) برنامه های کمکی شخصی بايد به نحوی طراحی شود که افراد معلول استفاده کننده يک تاثير قطعی بر نوع برنامه ای که ارائه می شود داشته باشند .

( II مناطق هدف برای تساوی فرصت ها

قانون 5 دردسترس بودن :

دولت ها می بايست اهميت کلی دسترسی به فرصت های مساوی را در تمامی ابعاد جامعه دريابند. دولت ها بايد برای افراد معلول از هرنوع که باشند:
الف) برنامه هايی که دسترسی به محيط فيزيکی را امکان پذير می سازد اعلام نمايد.
ب ) متعهد به تدارک دسترسی به اطلاعات و ارتباطات شوند.

الف) دسترسی به محيط های فيزيکی

1) دولتها می بايست اقداماتی را شروع کنند که موجب برداشتن موانع مشارکت معلول در محيط فيزيکی شود.
اين اقدامات می بايست استانداردها و خطوط راهنما را به تصويب رسانده و وضع نمايند تا اطمينان حاصل شود که درمناطق مختلف مثل خانه ها، ساختمان ها، سرويس های حمل و نقل عمومی و ساير سرويس های مسافرتی، خيابان ها و ساير محيط های خارج ازخانه دسترسی به وجود آمده است.

2) دولت ها بايد اطمينان حاصل نمايند که معماران، طراحان سازه ها و ساير افراد متخصص درگير در طراحی و پيکربندی محيط های فيزيکي؛ دسترسی به اطلاعات کافی در مورد قوانين معلوليت و دسترس سازی را دارند.

3) نياز به دسترس سازی می بايست مشمول ساختار محيط فيزيکی از ابتدای طراحی باشد.

4) سازمان های معلولين می بايست هنگامی که استانداردها و عرف دسترس سازی در حال توسعه و گسترش می باشد؛ مورد مشاوره قرار گيرند. آنها می بايست همچنين به صورت منطقه ای از ابتدای مرحله طراحی ساختار پروژه های عمومی، دخالت داشته باشند تا اطمينان حاصل شود که حداکثر دسترس سازی فراهم آمده است.


ب ) دسترسی به اطلاعات و ارتباطات

5) افراد معلول و در جايی که لازم باشد خانواده و حاميان آنان بايد دسترسی کامل به تشخيص، حقوق و سرويس ها با برنامه های در دسترس در تمامی سطوح را داشته باشند.

6) دولت ها می بايست استراتژی های مربوط به سازمان دهی سرويس های اطلاعاتی و مستندات در دسترس را برای همه گروه های معلول توسعه دهند.
می بايست برای افراد معلول خط بريل، سرويس هائی که بر روی کاست ارائه می شود، پرينت هائی که در فونت بزرگتر چاپ می شود و ساير تکنولوژی های مناسب و قابل دسترس تهيه گردد تا اطلاعات و مستندات برای افراد با اختلال ديد ثبت گردد.
به طور ساده، می بايست تکنولوژی هايی استفاده شود که دسترسی به اطلاعات گفتاری برای افراد با اختلال شنوائی يا اختلال درکی فراهم شود.

7) می بايست به استفاده از زبان اشاره در تحصيل کودکان ناشنوا، در خانواده و جوامع آنان توجه لازم به عمل آيد.
همچنين می بايست ترجمه همزمان زبان اشاره، برای ارتباط دادن افراد ناشنوا و سايرين توجه لازم مبذول گردد.

8) به افراد با ساير معلوليت ها نيز می بايست توجه لازم اعمال گردد.

9) دولت ها می بايست رسانه ها به ويژه راديو و تلويزيون و روزنامه ها را ترغيب کنند تا آنها سعی نمايند اين گونه سرويس ها به صورت قابل دسترس درآيند.

10) دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که اطلاعات رايانه ای و سيستم های خدماتی آنان که به عموم مردم عرضه می شود به افراد معلول نيز عرضه گردد.

11) می بايست در زمان توسعه برای در دسترس در آوردن سرويس های اطلاعاتی با سازمان های معلولين مشاوره گردد.

قانون 6: تحصيلات

دولت ها می بايست اصول تساوی فرصت های تحصيلی ابتدائی، راهنمائی، دبيرستان برای کودکان، جوانان و بزرگسالان معلول را به طور کامل به رسميت بشناسد.
آنها می بايست اطمينان حاصل کنند که تحصيلات معلولين در تمام ابعاد سيستم آموزشی وجود دارد.

1) مسئولان آموزش موظفند تا تحصيلات افراد معلول را به صورت کامل تنظيم و سازماندهی نمايند. به طوری که يک واحد جدا نشدنی از برنامه ريزی تحصيلات ملی توسعه؛ برنامه تحصيلی و سازمان مدارس باشند.

2) پيش نياز تحصيلات در مدارس اصلی، سرويس های ترجمه و ساير موارد سرويس ها مناسب باشد. دسترسی به سرويس های مناسب و سهل الوصول برای برطرف کردن نيازهای افراد با معلوليت های مختلف طراحی و تهيه گردد.

3) گروه های متشکل از والدين و سازمان های معلولين می بايست در روند تحصيلات در تمامی سطوح دخالت داشته باشند.

4) می بايست در دولت هايی که تحصيلات اجباری می باشد؛ تحصيلات برای دختران و پسران با تمامی انواع معلوليت ها از جمله معلوليت های شديد تدارک ديده شود.

5) می بايست به افراد زير بصورت اختصاصی توجه گردد:
الف ـ کودکان معلول خيلی کم سن
ب ـ کودکان معلول پيش دبستانی
ج ـ بزرگسالان با معلوليت به ويژه زنان

6) دولت ها می بايست برای تهيه و تمرکز تدارکات برای افراد معلول در تحصيلات اصلی:
أ ـ قوانين دولتی واضح؛ وضع نمايند و آن را به رسميت شناخته و درک درستی در سطح مدرسه و در خارج از مدرسه داشته باشند.
ب ـ ترتيبی اتخاذ کنند که برنامه تحصيلی، انطباق و انعطاف پذيری لازم را داشته باشند.
ج ـ دارای موارد کيفی، برنامه مداوم آموزش معلمين باشند و معلمين را حمايت نمايند.

7) به تحصيلات مختلط ( يکپارچه ) و با برنامه های جامعه نگر می بايستی به عنوان يک راه حل تکميلی در تحصيلات افراد معلول نگريسته شود.
برنامه های ملی جامعه نگر می بايست جوامع را به استفاده، رشد و توسعه منابع ايشان برای تدارک تحصيلات افراد معلول ترغيب نمايند.

8) می بايست در حالت هائی که سيستم مدرسه عمومی هنوز پاسخگوی نيازهای افراد معلول نيست، تحصيلات استثنايی در نظر گرفته شود. می بايست هدف اين تحصيلات آماده نمودن دانش آموزان برای استفاده از مدارس عمومی باشد.
کيفيت اين گونه تحصيلات می بايست منعکس کننده استانداردها و اهدافی مثل تحصيلات عمومی بوده و بايد به صورت نزديکی با آن در ارتباط باشد.
در حداقل شرايط دانش آموزان معلول می بايست از منابع مالی سهم مساوی و مشابه افراد غير معلول را داشته باشند.
دولتها می بايست يکپارچه نمودن تدريجی سرويس های تحصيلات استثنائی را با تحصيلات عادی به عنوان هدف مد نظر داشته باشند.
لازم به توضيح است؛ ممکن است در برخی موارد " تحصيلات استثنائی " برای گروهی از دانش آموزان معلول به عنوان بهترين روش تحصيل شناخته شود.

9) با توجه به نيازهای ارتباطی اختصاصی برای افراد " ناشنوا " و " ناشنوا ـ نابينا " تحصيلات آنان ممکن است در مدارس متشکل از معلولين مشابه و يا کلاس های استثنايی تشکيل شده در مدارس عادی انجام شود.
در مرحله ابتدايی نياز است که به طور اختصاصی به رهنمون های های حساس فرهنگی که منجر به مهارت های ارتباطی و استقلال حداکثر برای افراد معلول می شود توجه ويژه ای شود.

قانون 7: اشتغال

دولت ها می بايست اين اصل را که " معلولين بايد تقويت شوند تا حقوق خود را به دست آورند." به خصوص در زمينه اشتغال به رسميت بشناسند.

1) قوانين و مقررات در زمينه اشتغال نبايد در مورد افراد معلول تبعيض آميز باشد و نبايد مانعی در راه اشتغال آنان به وجود آورد.

2) دولت ها می بايست به صورت فعال پيوستن افراد معلول به اشتغال آزاد را حمايت نمايند. اين حمايت فعال می تواند از طرق مختلف مانند آموزش حرفه ای، تمهيداتی همچون سهميه های تشويقی يا استخدام تشويقی، وام و يا اعتبارات برای کارگاه های کوچک، معاهدات اختصاصی يا حق ارجحيت توليد، امتيازات مالياتی، قبول قرارداد يا ساير حمايت های فنی و اختصاصی برای اجرائی کردن اشتغال افراد معلول انجام شود.
دولت ها همچنين می بايست کارفرمايان را تشويق کنند برنامه های قابل قبولی برای اشتغال افراد معلول داشته باشند.

3) برنامه ها و حرکت دولت ها بايد شامل موارد زير باشد:
الف ـ اقداماتی در جهت طراحی و اجرای کارگاه ها و تعهدات شغلی، به صورتی که در دسترس معلولين با معلوليت های مختلف باشد.
ب ـ حمايت کردن از تکنولوژی های جديد و توسعه توليد وسايل، ابزار و تجهيزات کمکی و اقداماتی در جهت تسريع عرضه آنان به افراد معلول و قادر ساختن آنان برای داشتن شغل و تداوم آن.
ج ـ تدارک، برقراری و حمايت مناسب از مواردی مثل وسايل کمک آموزشی شخصی و سرويس های زبان اشاره.

4) دولت ها می بايست احترام به افزايش سطح اطلاعات مردم و حمايت از آنان را به صورتی انجام دهند که عقايد منفی و متعصبانه در مورد افراد معلول از بين برود.

5) دولت ها می بايست فرصت های شغلی برای افراد معلول را در بخش دولتی، متناسب با ظرفيت هايشان ايجاد کند.

6)دولت ها، سازمان های کارگری و کارفرمايان می بايست با يکديگر همکاری کنند تا اطمينان حاصل شود که قوانين استخدام و ارتقا مساوی، شرايط استخدام، کارمزد و اقدامات بهبود شرايط محيط کاری برای پيشگيری از صدمات و بيماری ها و اقدامات برای توانبخشی افرادی که صدمات مزمن ناشی از کار داشته اند؛ فراهم شده باشد.

7) هميشه بايد هدف برای افراد معلول ايجاد اشتغال در بازار آزاد کار باشد. نيازها برای افراد معلول بايد برطرف شود تا بتواند در بازار آزاد، کار کنند. همچنين واحد های کوچک يا حمايت شده و تحت پوشش، يک جايگزين مناسب بشمار می رود.
ارزيابی کيفيت اين گونه برنامه ها از نظر تناسب آنها و ميزان تأثير در برآوردن فرصت های شغلی برای معلولين و جذب آنها در بازار کار بسيار مهم است.

8) اقداماتی بايد اتخاذ شود که افراد معلول در برنامه های آموزشی و استثنايی در بخش خصوصی و غير دولتی جذب شوند.

9) دولت ها، سازمان های کارگری، کارفرمايان می بايست با سازمان های معلولين در رابطه با تمامی اقدامات مرتبط با آموزش و اشتغال آنان مثل ساعت کاری غير ثابت، نيمه وقت، کار مشترک، خود اشتغالی و مراقبت برای افراد معلول همکاری کنند.

قانون 8 : ثبات درآمد و امنيت اجتماعی

دولتها برای استقرار امنيت اجتماعی و ثبات درآمد افراد معلول مسئول هستند.

1) دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که حمايت در جهت درآمد کافی برای افراد معلول که با توجه به معلوليت يا فاکتورهای وابسته به معلوليت، درآمدشان را از دست داده يا با کاهش درآمد مواجه شده اند يا از فرصت های شغلی کنار زده شده اند؛ وجود دارد.
دولت ها بايد اطمينان حاصل نمايند که استقرار اين حمايت ها با مخارجی که به فرد معلول و خانواده وی، به علت وجود معلوليت تحميل می گردد؛ همخوانی داشته باشد.

2) دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که در کشورها، در جايی که امنيت اجتماعی، بيمه همگانی و ساير برنامه های بهزيستی وجود دارد يا در حال توسعه برای عموم مردم است ؛ اين سيستم ها معلولين را کنار نگذاشته و تبعيض آميز نيستند.

3) دولت ها همچنين می بايست اطمينان نمايند که افرادی که مسئوليت مراقبت از فرد معلول را بر عهده دارند از امنيت اجتماعی و حمايت درآمدی برخوردار می باشند.

4) سيستم امنيت اجتماعی می بايست دارای انگيزه ترميم ظرفيت های کاری و درآمدی فرد معلول باشد. اين سيستم ها می بايست توسعه و سرمايه گذاری در امر آموزش حرفه ای را در سازمان ها تقويت کرده و آن را انتشار دهند.

5) همچنين برنامه های امنيت اجتماعی می بايست مشوق هايی را برای افراد معلول که در جهت به دست آوردن يا بازگردانيدن درآمد اجتماعی اشان به دنبال کار هستند؛ تدارک ببينند.

6) پشتيبانی مالی بايد تا زمانيکه شرايط معلول کننده فرد باقی باشد و فرد معلول اميدی به پيدا کردن کار نداشته باشد؛ ادامه يابد. اين حمايت فقط بايد زمانی کم و خاتمه داده شود که فرد معلول درآمد کافی و مطمئن کسب کرده باشد.

7) دولت ها می بايست در کشورهايی که امنيت اجتماعی در سطح وسيع، توسط بخش خصوصی تأمين می شود؛ گروههای محلی، سازمان های بهزيستی و خانواده ها را ترغيب کنند که اقدامات خودياری و تشويقی برای فعاليت های اشتغالزا و وابسته به اشتغال برای افراد معلول تدارک ببينند.

قانون 9: زندگی خانوادگی و کرامت فردی

دولت ها بايد شرکت فرد معلول را در زندگی خانوادگی تقويت نمايند. آنها بايد حق کرامت فردی را تقويت نمايند و اطمينان حاصل نمايند که قانون در مورد روابط جنسی، ازدواج و نگهداری از فرزندان در مورد آنان تبعيض قائل نشده است.

1) افراد معلول می بايست بتوانند با خانواده اشان زندگی کنند. دولت ها می بايست مشارکت در امر مشاوره خانواده را در مقياس مناسب با توجه به معلوليت و اثرات آن بر خانواده ترغيب نمايند.
سرويس های نگهداری می بايست در دسترس خانواده هايی که دارای افراد معلول می باشند؛ قرار بگيرند. دولت ها می بايست موانع غير ضروری را برای افرادی که می خواهند از کودک يا فرد بزرگسال معلول مراقبت کنند و يا او را به فرزند خواندگی قبول کنند؛ بردارند.

2) افراد دارای معلوليت نبايد از داشتن تجارب جنسی، روابط جنسی و تجربه داشتن فرزند نهی شوند. با توجه به اينکه افراد معلول ممکن است مشکلاتی را در رابطه با ازدواج و تشکيل خانواده تجربه نمايند. دولت ها می بايست سرويس های مشاوره در دسترس را تدارک ببينند.
افراد معلول می بايست به اندازه ديگران به روش های کنترل مواليد دسترسی داشته باشند. همچنين به اطلاعات در زمينه عملکرد جنسی، دسترسی داشته باشند.

3) افراد معلول و خانواده های آنها نياز دارند که به صورت کامل در مورد تدابير ايمنی بر عليه سوءاستفاده جنسی يا سوء استفاده های ديگر مطلع باشند. به خصوص افراد معلول مستعد هستند که در خانواده، جامعه يا انستيتوها مورد سوء استفاده قرار بگيرند و لازم است که در رابطه با چگونگی پرهيز از مواجه با سوء استفاده، تشخيص دادن آن وقتی که به وقوع می پيوندد و گزارش اين گونه موارد آموزش لازم را کسب کرده باشند.


قانون 10: فرهنگ

دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که افراد معلول در فعاليت های فرهنگی براساس يک مبنای مساوی شرکت دارند.

1) دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که افراد معلول در فعاليت های فرهنگی برای استفاده از خلاقيت، ظرفيت های هنری و ذهنی و نه تنها برای سود شخصی خودشان بلکه برای غنی ساختن جامعه خود چه در مناطق شهری و چه در مناطق روستايی دارای فرصت های مساوی می باشند. به عنوان مثال اين گونه فعاليت ها شامل رقص، موزيک، ادبيات، تئاتر، هنرهای تجسمی، نقاشی و مجسمه سازی است. به خصوص در کشورهای در حال توسعه می بايست بر انواع هنرهای معاصر و سنتی مثل خيمه شب بازی، نقالی و داستان خوانی تأکيد کرد.

2)دولت ها می بايست دستيابی و در دسترس بودن محل های اجرای سرويس های فرهنگی مثل تئاتر، موزه ها، سينماها و کتابخانه ها را به افراد معلول تقويت کنند.

3) دولت ها می بايست رشد و توسعه و چيدمان فنی و تخصصی برای دسترسی معلولان به توليدات ادبی، فيلم ها، تئاتر ها و ... فراهم آورند.

قانون 11: تفريحات و ورزش

دولت ها می بايست اقداماتی اتخاذ کنند تا اطمينان حاصل شود که افراد معلول دسترسی مساوی به تفريحات و ورزش ها را دارند.

1) دولت ها می بايست اقداماتی را اتخاذ نمايند تا مکان های تفريحی و ورزشی و همچنين هتل ها، سواحل، ميادين مسابقه، استاديوم ها برای افراد معلول در دسترس باشد.
اين اقدامات می بايست شامل حمايت از افرادی که در برنامه های تفريحی ـ ورزشی مثل پروژه های افزايش در دسترس بودن و شرکت در برنامه های آموزشی و اطلاع رسانی دخيل هستند؛ باشد.

2) مسئولين صنعت توريسم، آژانس های مسافرتی، سازمان های داوطلبين و ساير افراد سازمان دهنده فعاليت های تفريحی يا مسافرتی می بايست سرويس های خود را به همه افراد از جمله افراد معلول که دارای نيازهای خاص می باشند؛ عرضه کنند. آموزش مناسب می بايست برای تسهيل اين روند به کار گرفته شود.


قانون 12: مذهب

حکومت ها می بايست اقداماتی را حمايت کنند که موجب حضور مساوی افراد معلول در زندگی دينی جوامع اشان می شود.
1) دولت ها می بايست ضمن مشاوره با صاحب منصبان دينی اقداماتی را برای حذف تبعيض و در دسترس درآوردن فعاليت های مذهبی برای افراد معلول انجام دهند.

2) دولت ها می بايست اطلاع رسانی در موضوعات مربوط به معلوليت در سازمان ها و مؤسسات مذهبی را ترغيب و تشويق کنند. دولت ها می بايست صاحب منصبان دينی را ترغيب نمانيد که اطلاعات در مورد قوانين معلوليت را در برنامه های دينی و همچنين آموزش های دينی وارد نمايند.

3) آنها می بايست دسترسی به ادبيات دينی را برای افراد با معلوليت حسی حمايت نمايند.

4) دولت ها يا سازمان های مذهبی می بايست وقتی که اقدامات يکسان سازی حضور معلولين در فعاليت های مذهبی در حال توسعه می باشد با سازمان های معلولين مشاوره نمايند.


III ( اقدامات اجرائی

قانون 13: اطلاعات و تحقيق

دولت ها می بايست حداکثر مسئوليت را برای جمع آوری و انتشار اطلاعات در زمينه وضعيت زندگی افراد معلول داشته باشند و تحقيقات جامعی را در تمامی جنبه های معلوليت از جمله موانعی که زندگی يک معلولان را تحت تأثير قرار می دهد؛ سازماندهی کنند.

1) دولت ها می بايست در فواصل منظم، آمار وابسته به جنس و ساير اطلاعات به وضعيت زندگی افراد معلول را جمع آوری نمايند. اين جمع آوری اطلاعات می تواند در سرشمارهای ملی، مطالعات خانگی منظور شده يا در همکاری نزديک با دانشگاه ها، انستيتوهای تحقيقاتی و سازمان های معلولين در نظر قرار بگيرد.
اين جمع آوری اطلاعات می بايست شامل سؤالاتی در زمينه برنامه ها و سرويس و ميزان استفاده از آنها باشد.

2) کشورها می بايست استقرار يک بانک اطلاعاتی را در زمينه معلوليت که تمام آمار سرويس ها و برنامه های در دسترس و همچنين گروه های مختلف معلولين را شامل می شود؛ مد نظر قرار دهند.
آنها می بايست نياز به حفظ مسائل خصوصی افراد و حرمت شان را نيز در نظر قراردهند.

3) دولت ها می بايست برنامه های تحقيقاتی در زمينه مشارکت اقتصادی و اجتماعی که زندگی معلولين و خانواده های آنها را تحت تأثير قرار دهد، پايه ريزی و حمايت کنند. اين گونه تحقيقات می بايست شامل مطالعه به روی علل انواع و شيوع معلوليت ها و ميزان دردسترس بودن و سودمند بودن برنامه های موجود و نياز برای توسعه و ارزيابی سرويس ها و اقدامات حمايتی باشد.

4) دولت ها می بايست ترمينولوژی و چارچوب هدايت مطالعات ملی را با همکاری سازمان های معلولين تدوين نموده و توسعه دهند.

5) دولت ها می بايست حضور معلولين دراين گونه جمع آوری اطلاعات و تحقيقات را تسهيل نمايند. برای اجرای چنين تحقيقاتی دولت ها بايد اختصاصاً به کارگيری معلولين واجد شرايط را تشويق نمايند.

6) دولت ها بايد از تبادل يافته های تحقيقاتی و تجارب به دست آمده حمايت نمايند.

7) دولت ها می بايست اقداماتی را اتخاذ کنند که اطلاع رسانی در زمينه معلولين در تمامی سطوح سياسی و مديريتی ملی، منطقه ای و محلی به عمل آيد.

قانون 14: سياستگذاری و برنامه ريزی

دولت ها می بايست اطمينان حاصل کنند که در تمامی مراحل سياستگذاری و برنامه ريزی ملی مرتبط به جنبه های مختلف معلولين منظور شده است.

1) دولت ها می بايست برنامه کافی را برای افراد معلول در سطح ملی وضع نموده و عمل به آن را در سطوح منطقه ای و محلی حمايت و پشتيبانی نمايند.

2) دولت ها می بايست سازمان های معلولين را در تمامی تصميم گيری های مربوط به برنامه ها و طرح های معلولين يا آنهائی که وضعيت اقتصادی اجتماعی آنها را متأثر می سازند؛ دخيل نمايد.

3) نيازها و دغدغه های افراد معلول می بايست در برنامه های توسعه ملی منظور0 شود و نبايد به صورت جداگانه ای در دستور کار قرار بگيرند.

4) در نهايت مسئوليت دولت ها برای وضعيت افراد معلول به معنی نداشتن مسئوليت برای ديگران نخواهد بود. هرکس در خدمت هر سرويس فعاليت و برنامه اطلاعاتی در جامعه می بايست ترغيب شود تا مسئوليت لازم را جهت قابل دسترس کردن اين برنامه ها برای معلولين تقبل نمايد.

5) دولت ها می بايست توسعه جوامع و برنامه ها و اقدامات محلی برای افراد معلول را رواج دهند.
يک راه انجام دادن اين کار می تواند تدوين دستور العمل ها يا چک ليست ها و تدارک برنامه های آموزشی برای پرسنل محلی باشد.


قانون 15: قانونگذاری

دولت ها مسئول به وجود آوردن اصول قانونی برای اقداماتی هستند که اهداف مشارکت و تساوی افراد معلول را تحقق ببخشد.

1) قانونگذاری ملی متضمن حقوق و تکاليف شهروندان است و بايد شامل حقوق و تکاليف افراد معلول نيز باشد. دولت ها ملزم هستند که افراد معلول را قادر سازند تا حقوق خود را شامل حقوق انسانی، حقوق مدنی، حقوق سياسی و مشابه با ساير شهروندان به دست آورند.
دولت ها ميبايست اطمينان حاصل نمايند که سازمان های معلولين در توسعه قانونگذاری مربوط به حقوق معلولين و نيز ارزيابی مداوم آن قانون ها دخيل می باشند.

2) يک حرکت قانونگذاری ممکن است برای حذف شرايطی نامطلوبی که زندگی معلولين را مورد تأثير قرار داده باشد مثل اذيت و آزار و قربانی شدن؛ مورد نياز باشد.
هر اقدام تبعيض آميز بر عليه افراد معلول می بايد حذف شود. قانونگذاری ملی می بايست تحريم مناسب بر عليه موارد نقص اصول مخالفت با تبعيض را اعمال کند.

3) قانونگذار ملی در رابطه با افراد معلول ممکن است به دو صورت تظاهر پيدا کند.
حقوق و تکاليف آنان ممکن است که در قانونگذاری کلی گنجانده شده باشد يا به صورت اختصاصی تهيه شده باشد. قانونگذاری اختصاصی برای افراد معلول ممکن است به چند نوع تحقق يابد:
الف ـ به وسيله اعمال قانونگذاری جداگانه که به صورت اختصاصی به موضوعات معلولين پرداخته باشد.
ب ـ به وسيله دخيل نمودن موضوعات معلولين در قانونگذاری و در موضوعات خاص.
ج ـ با اشاره به معلولين به صورت اختصاصی در ستونی که برای توضيح و تفسير قانون فعلی به کار می رود.
ترکيبی از موارد فوق و حمايت هايی در قالب حرکت های تأييد کننده ممکن است مورد نظر قرار گيرند.

4) دولت ها ممکن است ايجاد مکانيسم های قانونی و تنظيم شکايت برای دفاع از حقوق افراد معلول را مد نظر قرار دهند.

قانون 16: سياست های اقتصادی

دولت ها در رابطه با برنامه های ملی اقتصادی و اقدامات در جهت ايجاد فرصت های مساوی برای معلولين مسئول هستند.
1) دولت ها می بايست موضوعات مربوطه را در بودجه معمول تمام زير مجموعه های دولتی و در سطوح ملی و منطقه ای منظور دارند .

2) دولت ها، سازمان های غير دولتی و ساير واحدهای علاقمند می بايست در تعيين راهکارها، حداکثر اثر بخشی برنامه های حمايتی و ساير اقدامات مرتبط به افراد معلول مداخله نمايند.

3) دولت ها می بايست استفاده از اقدامات اقتصادی ( مثل وام، معافيت مالياتی، اعتبار، بودجه های اختصاصی و مشابه آن ) برای تسهيل و حمايت از مشارکت مادی معلولين را در اجتماع در نظر گيرند.
4) به بسياری از دولت ها توصيه می گردد تا بودجه ای برای معلولين اختصاص دهند تا بتوانند پروژه های پايلوت و برنامه های خودياری در سطوح عادی جامعه حمايت کنند.

قانون 17: هماهنگی در کار

دولت ها برای تقويت کميته های ملی يا تشکيلات مشابه به عنوان هسته مرکزی مسائل معلولين مسئول هستند.

1) کميته های هماهنگی ملی و تشکيلات مشابه می بايست دائمی بوده و بر اساس تنظيمات مديريتی، قانونی و مناسب بنيان گذاری شده باشند.

2) مجموعه ای از نمايندگان سازمان های خصوصی و عمومی بهتر می توانند يک ترکيب بين بخشی و چند وظيفه ای داشته باشند.
نمايندگان می توانند از وزاتخانه های مرتبط، سازمان های معلولين و سازمان های غير دولتی انتخاب شوند.

3) سازمان های معلولين می بايست نقش قابل ملاحظه ای در کميته ملی هماهنگی داشته باشند تا اطمينان حاصل شود که باز خورد و نتيجه کافی ازنظرات آنها حاصل شده است.

4) کميته ملی هماهنگی بايد از اختيارات و منابع کافی برای جامه عمل پوشاندن به مسئوليت های خود در محدوده تصميم گيری اش برخوردار باشد و نتيجه می بايست در بالاترين سطح دولتی گزارش شود.

قانون 18: سازمان های معلولين

دولت ها ميبايست حق سازمان های معلولين را برای معرفی افراد معلول در سطوح ملی، منطقه ای و محلی به رسميت بشناسد. همچنين دولت ها می بايست نقش مشاوره ای سازمان های معلولين را در تصميم گيری های موضوعات مرتبط با معلولين به رسميت بشناسند.

1) دولت ها می بايست تشکيل و تقويت سازمان های معلولين، خانواده ها و حاميان آنها را حمايت و تشويق نمايند. دولت ها می بايست حق اين سازمان ها را برای ايفای نقش در توسعه سياستگذاری معلولين به رسميت بشناسند.

2) دولت ها می بايست با سازمان های معلولين ارتباطات مداوم داشته باشند و از شرکت آنها در توسعه سياستگذاری دولتی اطمينان حاصل نمايند.

3) نقش سازمان های معلولين می تواند شناسائی نيازها، ارجحيت و شرکت کردن در برنامه ريزی، ارزيابی سرويس ها و اقدامات مرتبط با زندگی معلولين، مشارکت در افزايش آگاهی های اجتماعی برای پشتيبانی از تغييرات حمايتی باشد.

4) سازمان های معلولين به عنوان برنامه های خودياری، فرصت های توسعه مهارت در زمينه های مختلف، حمايت های دو جانبه بين اعضا و تبادل اطلاعات را تدارک ديده و حمايت می کند.

5) سازمان های معلولين می توانند نقش مشاوره ای خود را به صورت مختلف، مثل داشتن نماينده دائم در هيئت های آژانس های دولتی، کمسيون های اجتماعی و تدارک اطلاعات تخصصی در پروژه های مختلف ايفا نمايند.

6) نقش مشاوره ای سازمان های معلولين می بايست استمرار داشته باشد تا تبادل نقطه نظرات و اطلاعات بين دولت و سازمان ها، توسعه يافته و عميق شود.

7) سازمان ها می بايست به صورت دائم در کميته هماهنگی ملی يا تشکل های مشابه نماينده داشته باشند.

8) نقش سازمان های محلی معلولين می بايست توسعه يابد و تقويت شود تا اطمينان حاصل شود که آنان در سطح جامعه بر موضوعات مربوطه تأثير گذار هستند.

قانون 19: آموزش کارکنان

دولت ها بايد اطمينان حاصل نمايند که کارکنان در تمامی سطوح برنامه ريزی و اجرای طرح ها و سرويس های مربوط به معلولين آموزش کافی را کسب می نمايند.

1) دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که تمامی صاحب منصبانی که سرويس های مربوط به معلولين را ارايه می دهند به کارکنان خود نيز آموزش های لازم را می دهند.

2) در آموزش افراد و تهيه اطلاعات در مورد معلولين در برنامه های آموزش عمومی اصل مشارکت و تساوی می بايست به صورت مناسبی منعکس گردد.

3) دولت ها می بايست برنامه های آموزشی را ضمن مشاوره با سازمان های معلولين توسعه دهند و افراد معلول در اين گونه موارد بايد به عنوان معلم، مربی يا مشاور در آموزش کارکنان دخالت داشته باشند.

4) آموزش کارگران جامعه به خصوص در کشورهای در حال توسعه اهميت استراتژيک دارد و در اين مورد افراد معلول می بايست دخالت داشته باشند و اين برنامه می بايست شامل ارتقاء کيفی مناسب، بهبود کيفيت و تکنولوژی و مهارت ها باشد که می تواند توسط افراد معلول، والدين و خانواده ها و افراد جامعه انجام شود.


قانون 20: نظارت ملی و ارزيابی برنامه های معلوليت در اجرای قوانين

دولت ها مسئول هستند تا بر اجرای برنامه های ملی و سرويس های مرتبط با يکسان سازی فرصت ها برای افراد معلول نظارت و ارزيابی نمايند.

1) دولت ها می بايست به صورت دوره ای و سيستماتيک برنامه های معلوليت را ارزيابی نموده و هم اصول و هم نتايج ارزيابی ها را منتشر نمايند.

2) دولت ها می بايست ترمينولوژی و جدول ارزيابی برنامه های مربوط به معلوليت را توسعه داده و تحکيم بخشند.

3) اين گونه جداول و ترمينولوژی می بايست در همکاری نزديک با سازمان های معلولين آن هم از ابتدايی ترين مراحل طرح و برنامه ريزی گسترش پيدا کنند.

4) دولت ها می بايست در همکاری های بين المللی برای توسعه استانداردهای مشترک در ارزيابی های ملی مربوط به معلوليت همکاری نمايند. همچنين دولت ها می بايست کميته های هماهنگی ملی را به مشارکت تشويق کنند.

5) ارزيابی طرح های مختلف در زمينه معلوليت می بايست در مرحله برنامه ريزی انجام شود تا تأثير کلی آن در برآوردن اهداف و سياست ارزيابی شود.

قانون 21: همکاری های فنی و اقتصادی

دولت ها هم در کشورهای توسعه يافته و هم کشورهای در حال توسعه مسئول هستند برای بهبود وضعيت زندگی افراد معلول در کشورهای در حال توسعه همکاری نموده و اقداماتی اتخاذ نمايند.

1) اقداماتی که برای دستيابی به مساوی سازی فرصت های افراد معلول انجام می شود شامل مهاجرين معلول می بايست در برنامه های توسعه عمومی وارد شود.

2) اينگونه اقدامات می بايست به تمامی انواع همکاری های فنی و اقتصادی، دو جانبه و چند جانبه دولتی و غير دولتی الحاق گردد. دولت ها می بايست موضوع معلوليت را در مباحث مطرح شده در همکاری با همتايان شان وارد نمايند.

3) وقتی که برنامه ريزی و بازبينی طرح های همکاری های فنی و اقتصادی انجام می شود بايد به تأثير اينگونه برنامه ها بر وضعيت افراد معلول توجه ويژه مبذول گردد.
اين مسئله اهميت حياتی دارد که معلولين و سازمان های آنها می بايست در هر پروژه توسعه که برای معلولين طراحی می شود طرف مشورت قرار گيرند. آنها می بايست به صورت مستقيم در توسعه، اجرا و ارزيابی های اين گونه پروژه ها حضور داشته باشند.

4) موارد با اهميت در همکاری های فنی و اقتصادی می بايست شامل موارد زير باشد:
الف ـ توسعه منابع انسانی از طريق توسعه مهارت ها، توانائی ها و ظرفيت های معلولين. شروع به فعاليت های مولد " اشتغال زا " برای افراد معلول
ب ـ توسعه و گسترش مناسب تکنولوژی و دانش های مربوط به معلولين

5) دولت ها تشويق می شوند تا تشکيل سازمان های معلولين و استحکام آنها را حمايت کنند.

6) دولت ها می بايست اقداماتی اتخاذ نمايند تا دانش مرتبط با معلوليت در ميان تمامی کارکنانی که در تمامی سطوح مديريتی در برنامه های فنی و اقتصادی دخالت دارند؛ افزايش يابد.

قانون 22: همکاری های بين المللی

دولت ها به صورت فعال در همکاری های بين المللی مرتبط با سياست های يکسان سازی فرصت ها برای افراد معلول شرکت خواهند نمود.

1) در سازمان ملل، آژانس های تخصصی و ساير سازمان های مرتبط با دولت ها می بايست در توسعه سياست های معلوليت شرکت نمايند.

2) دولت ها می بايست در موقعيت های مناسب جنبه های مختلف معلوليت را در مباحث عمومی مربوط به استانداردها، تبادل اطلاعات، برنامه های توسعه و غيره مطرح نمايند.

3) دولت ها می بايست تبادل اطلاعات و تجارب را در ميانِ :
الف ـ سازمان های غير دولتی مربوط به امور معلولين
ب ـ موسسات تحقيقاتی و محققين مرتبط با امور معلولين
ج ـ نمايندگان گروه های تخصصی فعال در زمينه معلوليت
د ـ سازمان های معلولين
ه ـ کميته های هماهنگی ملی
ترغيب نمايند.

4) دولت ها می بايست اطمينان حاصل نمايند که سازمان ملل و آژانس های تخصصی و نيز تشکل های وابسته به دولت و مجالس در سطح بين المللی و منطقه ای، سازمان های بين المللی و منطقه ای معلولين را در کار خود وارد نموده است.

IV ( مکانيسم نظارتی

1) هدف يک مکانيسم نظارتی، افزايش اجرای مؤثر قوانين است تا هر دولتی را در ارزيابی نمودن سطح اجرای قوانين و در سنجش پيشرفت های آن ياری نمايد. اين مکانيسم نظارتی می بايست موانع را شناسائی نمايد و اقداماتی را که اجرای موفق قوانين را تسهيل می کند؛ پيشنهاد دهد.
مکانيسم نظارتی مدل های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی موجود در هر جامعه را شنسائی خواهد نمود. يک بخش مهم می بايست به وجود آوردن سرويس های مهم و تبادل تجارب و اطلاعات بين دولت ها باشد.

2) قوانين می بايست در چارچوب جلسات کمسيون توسعه اجتماعی ارزيابی شوند. در صورت نياز می بايست يک گزارشگر ويژه با تجربه زياد مرتبط با امور توانبخشی و سازمان های دولتی تعيين گردد تا با منابع مالی خارج از بودجه جاری، به مدت 3 سال برای نظارت بر اجرای قوانين، انجام وظيفه نمايند.

3) سازمان های بين المللی معلولين که دارای مقام مشورتی از معاونت اقتصادی اجتماعی هستند و سازمان هايی که نماينده معلولين می باشند ولی هنوز سازمان ايشان کاملاً شکل نگرفته است می بايست دعوت شوند تا بين خود ميزگردی از خبرگان داشته باشند و در آن سازمان های معلولين می بايست که از اکثريت برخوردار باشند و انواع مختلف معلوليت ها و توزيع جغرافيايی بايد در نظر قرار گرفته شود تا توسط گزارشگر ويژه و در زمان مناسب و توسط دبير کل طرف مشاوره قرار گيرند.

4) هيئتی مشکل از خبرگان می بايست به وسيله گزارشگر ترغيب شود تا نتايج و پيشنهادات مرتبط به پيشرفت، اجرا و نظارت قوانين مورد بازبينی و توصيه قرار گيرد.

5) گزارشگر می بايست يک مجموعه از سؤالات را که در سيستم سازمان ملل، سازمان های وابسته به دولت ها و سازمان های غير دولتی از جمله سازمان های معلولين طرح می شود را به دولت ها ارسال نمايد.
اين سؤالات می بايست بيانگر برنامه های اجرائی قوانين در دولت ها باشد. سؤالات می بايست به صورت ذاتی، گزينش شده باشد و يک تعداد از قوانين اختصاصی را به شکل عمقی پوشش دهند. گزارشگر می بايست در تهيه سؤالات با هيئت خبرگان و دبيرخانه مشورت نمايد.

6) گزارشگر می بايست نه تنها با دولت ها بلکه با سازمان های غير دولتی مرتبط باشد و نقطه نظرات و توصيه های مستند آنان را در گزارشات دنبال نمايد.
گزارشگر می بايست سرويس های مشورتی را برای استقرار، نظارت و مساعدت به آماده سازی سؤالات جمع آوری شده، تدارک ببيند.

7) دپارتمان هماهنگی سياستگذاری و دپارتمان توسعه پايدار دبيرخانه به عنوان نقطه محوری سازمان ملل متحد در موضوع معلوليت برنامه توسعه سازمان ملل و ساير عوامل و مکانيسم های سيستم سازمان ملل متحد مثل کمسيون های منطقه ای و آژانس های تخصصی گروه های داخلی می بايست با گزارشگر در اجرا و نظارت قوانين در سطح ملی همکاری نمايند.

8) گزارشگر که به وسيله دبيرخانه، همياری می گردد می بايست گزارشات را جهت تسليم نمودن به کمسيون توسعه اجتماعی در سی و چهارمين و سی و پنجمين جلسه آماده نمايد. در آماده سازی اين گونه گزارشات، گزارشگر می بايست با هيئت خبرگان مشورت نمايد.

9) دولت ها می بايست کميته های هماهنگی ملی يا تشکيلات مشابه را برای شرکت در اجرا و نظارت ترغيب نمايند. به عنوان نقطه محوری در موضوعات معلوليت در سطح ملی آنها می بايست تشويق گردند تا پروسه هايی را برای هماهنگ نمودن اجرای قوانين ايجاد نمايند. سازمان های معلولين می بايست ترغيب شوند تا به طور فعال در نظارت اين روند در تمامی سطوح شرکت کنند.

10) اگر منابع خارج ازبودجه جاری تأمين گرديد يک يا چند نفر از مقامات مشاور در زمينه قوانين در سطح منطقه می بايست سرويس های مستقيم را برای دولت ها و به شرح زير ايجاد کنند:
أ ـ سازماندهی سمينارهای ملی و منطقه ای با موضوعيت قوانين.
ب ـ توسعه بخشيدن به راهنمائی ها برای کمک به استراتژی های مبنی بر اجرای قوانين.
ج ـ اطلاع رسانی در مورد بهترين شيوه اعمال نمودن و اجرای قوانين.

11) در سی و چهارمين جلسه کمسيون توسعه اجتماعی می بايست يک گروه کاری را برای ارزيابی گزارش گزارشگر و ارائه توصيه ها در جهت بهبود اعمال قوانين به وجود آورد.
در ارزيابی گزارش گزارشگر کمسيون از طريق گروه کاری فوق می بايست با سازمان های بين المللی معلولين و آژانس های تخصصی طبق قانون 71 و 76 مجموعه قوانين در روند فعاليت و عملکرد کمسيون های معاونت اقتصادی و اجتماعی، مشورت نمايد.
در جلسه ای که متعاقب پايان دوره گزارشگر تشکيل می شود کمسيون می بايست امکان تجديد دوره مربوطه را مورد بررسی قرار دهد. يک گزارشگر جديد تعيين نمايد يا يک مکانيسم نظارتی ديگر را مد نظر قراردهد. وی می بايست توصيه های لازم را به معاونت اقتصادی ـ اجتماعی ارائه دهد.

12 ) دولت ها می بايست ترغيب شوند که به صندوق داوطلبی معلولينِ سازمان ملل کمک نمايند تا اجرای قوانين توسعه يابد.

نیلوفر
1392/09/02, 22:22
• مترجم : دکتر آريا همدانچی
• ويرايش : محمد رضا دشتی
• موسسه حمايت سبز پارسيان

مجمع عمومی
با يادآوری قطعنامه 56/168 مورخ 19 دسامبر 2001 که در آن تصميم گرفته شد که برای بررسی يک کنوانسيون جامع و فراگير به منظور ارتقا و حمايت از حقوق و کرامت افراد معلول بر اساس توجه جامع نگر به فعاليت‌های انجام شده در توسعه اجتماعی، حقوق انسانی و منع تبعيض‌ها و در نظر گرفتن توصيه‌های کميسيون حقوق بشر و کميسيون توسعه اجتماعی، يک کميته ويژه که حضور در آن برای تمام دولت‌های عضو و ناظران سازمان ملل آزاد باشد؛ تشکيل شود.
با يادآوری قطعنامه‌های قبلی که آخرين آن قطعنامه 60/232 مورخ 23 دسامبر 2005 بوده است و قطعنامه‌های مرتبط در کميسيون توسعه اجتماعی و کميسيون حقوق بشر.
با استقبال از همکاری‌های بين دولت‌ها وسازمان‌های غيردولتی و نهادهای ملی حقوق بشر و کميته ويژه.
1) مراتب قدردانی خود را از کميته ويژه برای تهيه پيش نويس جامع کنوانسيون حقوق معلولين و پيش نويس پروتکل الحاقی کنوانسيون اعلام می‌دارد.
2) کنوانسيون حقوق معلولين و پروتکل الحاقی، ضميمه شده به قطعنامه حاضر را که از تاريخ 30 مارس 2007 در مقرسازمان ملل متحد در نيويورک برای امضا مفتوح خواهد بود؛ مصوب می نمايد.
3) دولت‌ها را مصرانه فرا می‌خواند تا امضا و تصويب کنوانسيون و پروتکل الحاقی را با توجه خاص در نظر گيرند و اميدوار است که دولت‌ها آن را در اسرع وقت اجرايی کنند.
4) از دبيرکل می خواهد که بعد از اجرايی شدن کنوانسيون، کارکنان و تسهيلات لازم برای اجرای موثر امور کنفرانس دولت‌های عضو و کميته بر اساس کنوانسيون و پروتکل الحاقی و اطلاع رسانی در مورد کنوانسيون و پروتکل الحاقی را تدارک ببيند.
5) همچنين از دبيرکل می خواهد که به طور پيشرونده استانداردها و دستورالعمل‌های دسترسی به تسهيلات و خدمات سازمان ملل را با در نظر گرفتن مفاد کنوانسيون به خصوص هنگام تقبل بازسازی ها اعمال نمايد.
6) از آژانس‌ها و نهادهای سازمان ملل می خواهد و سازمان‌های بين المللی و غير دولتی را دعوت می نمايد تا در اطلاع رسانی درباره کنوانسيون و پروتکل الحاقی و درک بهتر آن تلاش نمايند.
7) از دبيرکل می خواهد که در شصت و دومين جلسه مجمع، گزارشی از وضعيت کنوانسيون حاضر و پروتکل الحاقی و اجرای قطعنامه حاضر کنوانسيون حقوق معلولين، تسليم نمايد.
* واژه ” معلول ” و ” فرد دارای ناتواني“ در تعاريف بين‌المللی معانی متفاوتی دارد. بهتر بود در متن ضميمه از واژه ” فرد دارای ناتوانی ” به جای ” معلول ” استفاده می‌شد ولی با توجه به مصطلح نبودن آن در جامعه و اجتناب از کلمه ” ناتواني“ از لغت ” معلول ” استفاده شد که منظور ” فرد دارای ناتواني“ می‌باشد. مترجم

مقدمه
دولت‌های عضوکنفوانسيون حاضر:
(الف) با ياد آوری اصول اعلام شده در منشور سازمان ملل که کرامت و ارزش ذاتی و حقوق لاينفک مساوی همه اعضا جامعه بشری را به عنوان پايه آزادی، عدالت و صلح در جهان به رسميت شناخته ‌است.
(ب) با به رسميت شناختن اينکه سازمان ملل در اعلاميه جهانی حقوق بشر و کنوانسيون جهانی حقوق بشر موافقت و اعلام نموده است که همه انسان‌ها بدون هيچ گونه تفاوتی حق برخورداری از همه حقوق و آزادی‌های مشخص شده در آن را دارند
(پ) با تاکيد بر جهانی بودن، غير قابل تقسيم بودن و مستقل بودن تمام حقوق انسانی و آزادی‌های پايه، همچنين نياز معلولين به تضمين برخورداری بدون تبعيض از تمام اين حقوق و آزادی‌ها.
(ت) با يادآوری معاهده جهانی حقوق اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، معاهده بين‌المللی حقوق مدنی و سياسی، کنوانسيون بين‌المللی حذف تمام تبعيض‌های ن‍ژادی، کنوانسيون بين‌المللی حذف تمام انواع تبعيض‌ها بر عليه زنان، کنوانسيون منع شکنجه و ساير رفتارها و تنبيه‌های بی‌رحمانه، غيرانسانی يا تحقيرکننده، کنوانسيون حقوق کودک، کنوانسيون بين‌المللی دفاع از حقوق کارگران مهاجر و خانواده آنها.
(ث) با تصديق اين مطلب که معلوليت يک مفهوم استنتاجی است که از تعامل بين افراد دارای نقص، با موانع فکری و محيطی ناشی می‌شود و از مشارکت موثر وکامل آنها مساوی با ديگران جلوگيری می‌کند.
(ج) با تصديق اهميت اصول و سياست‌های راهبردی در ”حرکت جهانی برای معلولين“ و در ”قوانين استاندارد، ‌ يکسان سازی فرصت‌ها برای افراد معلول“ و تاثير آن بر توسعه و ارزيابی سياست‌ها،‌ طرح‌ها، برنامه‌ها و حرکت‌ها در سطوح ملی، منطقه‌ای و بين‌المللی برای پيشبرد فرصت‌های مساوی برای معلولين.
(چ) با تاکيد بر اهميت باورهای مربوط به موضوع معلوليت به عنوان جزيی لاينفک از استراتژی‌های وابسته به توسعه پايدار.
(ح) با تصديق اينکه تبعيض در مورد هر انسان بر اساس معلوليت، تضييع ارزش و کرامت ذاتی اوست.
(خ) با تصديق متفاوت بودن معلولين.
(د) با تصديق نياز به ارتقا و حمايت از حقوق انسانی همه معلولين ازجمله کسانی که مراقبت‌های ويژه بيشتری نياز دارند.
(ذ) با نگرانی از اينکه با وجود اين اسناد و اقدامات مختلف، معلولين همچنان در مشارکت اجتماعی به عنوان اعضايی مساوی، با موانعی مواجه می‌شوند و حقوق انسانی آنها در تمام نقاط دنيا تضييع می‌شود.
(ر) با تاييد اهميت همکاری بين‌المللی برای بهبود وضعيت تمام معلولين در همه کشورها به خصوص در کشورهای در حال توسعه.
(ز) با تاکيد بر اهميت به رسميت شناختن مشارکت فعلی و بالقوه معلولين در رفاه همگانی و نيز با توجه به مختلف بودن جوامع آنان و اينکه ارتقای برخورداری کامل معلولين از حقوق انسانی و آزادی‌های پايه و مشارکت کامل ايشان عامل افزايش حس تعلق و پيشرفت‌های بارز در توسعه انسانی، اجتماعی و اقتصادی و فقرزدايی می‌شود.
(ژ) با تاکيد بر اهميت استقلال و عدم وابستگی افراد معلول که شامل ” آزادی انتخاب“ ‌ نيز می‌شود.
(س) با در نظر داشتن اينکه معلولين می‌بايست فرصت مشارکت فعالانه در روند تصميم گيری در سياست‌ها و برنامه‌ها به خصوص راهبردهای مستقيم مربوط به خودشان را داشته باشد.
(ش) با نگرانی از شرايط مشکلی که معلولين با آن مواجه هستند واين شرايط موجب می‌شود که ‌آنها به اشکال مختلف و شديد با تبعيض براساس نژاد، رنگ، جنس، زبان،‌ مذهب، عقايد سياسی‌ و ساير ملاحظات ملی، گروهی،‌ بومی، اصالت‌های اجتماعی، امکانات،‌ تولد،‌ سن و موارد ديگر مواجه شوند.
(ص) با تاکيد بر اينکه زنان و دختران معلول اغلب در معرض خطر بيشتری در خشونت‌های داخل يا خارج خانه ای، جراحت، سوءاستفاده،‌ غفلت،‌ بی‌تفاوتی، ‌بدرفتاری و بهره کشی و تحقير هستند.
(ض) با تاکيد بر اينکه کودکان معلول می‌بايست از تمام حقوق انسانی و آزادی‌های پايه مساوی با ساير کودکان برخوردار باشند و با يادآوری الزاماتی که می‌بايست توسط دولت‌های عضو به همين منظور بر اساس کنوانسيون حقوق کودک اتخاذ گردد.
(ط) با تاکيد بر نياز به الحاق ملاحظات وابسته به جنسيت در تمام تلاش‌ها برای پيشبرد برخورداری کامل از حقوق انسانی و آزادی‌های پايه برای معلولين.
(ظ) با برجسته نمودن اين واقعيت که اکثر معلولين در شرايط فقر به سر می‌برند و در اين راستا، با تاکيد بر نياز مبرم در رسيدگی به تاثير منفی فقر بر افراد معلول.
(ع) ‌و با خاطر نشان کردن اينکه شرايط صلح و امنيت مبنی بر احترام که اهداف و اصول آن در منشور آمده است و نظارت بر اسناد حقوق انسانی قابل اجرا برای دفاع از حقوق معلولين به خصوص در درگيری‌های نظامی و اشغالگری توسط نيروهای خارجی ضروری است.
(غ) با تاکيد بر اهميت دسترسی به محيط فيزيکی، اجتماعی،‌ اقتصادی و فرهنگی و دسترسی به بهداشت و تحصيل و دسترسی به اطلاعات و ارتباطات که فرد معلول را قادر می‌سازد تا به طور کامل از تمام حقوق انسانی و آزادی‌های پايه بهره مند شود.
(ف) با آگاهی از اينکه هر فرد نسبت به ساير افراد جامعه تکاليفی دارد و موظف است حداکثر تلاش خود را در جهت ارتقا و نظارت حقوقی که در سند بين‌المللی حقوق بشر به رسميت شناخته شده است، بنمايد.
(ق) با قبول اينکه خانواده واحد اصلی و طبيعی جامعه محسوب شده و مستحق محافظت توسط اجتماع و دولت می‌باشد و اينکه افراد معلول و اعضای خانواده آنها می‌بايست حمايت و مساعدت لازم را دريافت کنند تا بتوانند در روند برخورداری کامل معلولين از حقوق مساوی سهيم باشند.

(ک) با اذعان به اينکه يک کنوانسيون بين‌المللی کامل و جامع برای پيشبرد و دفاع از حقوق انسانی و حرمت افراد معلول سهم عمده ای برای رسيدگی به مشکلات اجتماعی شديد معلولين و توسعه حضور آنان در محيط‌های مدنی، سياسی،‌ اقتصادی،‌ اجتماعی،‌ فرهنگی و با فرصت‌های مساوی چه در کشورهای توسعه يافته و چه در حال توسعه خواهد داشت.

موافقت خود را به شرح ذيل اعلام می‌کند.
ماده 1 ) هدف :
هدف از اين کنوانسيون ‌پيشبرد، ‌حمايت و ‌حصول اطمينان‌ از برخورداری مساوی همه معلولين از حقوق انسانی، آزادی‌های پايه و افزايش احترام به حرمت ذاتی آنها می‌باشد.
افراد معلول آن دسته از افرادی هستند که دارای نقايص طولانی مدت فيزيکی،‌ ذهنی يا حسی می‌باشند و در تعامل با موانع مختلف ممکن است از نظر مشارکت کامل و موثر بر اساس اصول مساوی با ديگران دچار تاخير شوند.

ماده 2 ) در اهداف کنوانسيون حاضر:
”ارتباطات“ شامل زبان گفتاری و اشاره، نمايش متن، بريل، ارتباطات لامسه ای، حروف درشت، ارتباطات نوشتاری، شنيداری، چند رسانه‌ای قابل دسترس، زبان ساده، خواننده متن، روش‌های تقويت کننده و جايگزين*، روش‌ها و وسايل ارتباطات شامل اطلاعات و تکنولوژی ارتباطات در دسترس، می‌باشد.
”تبعيض بر اساس معلوليت ” يعنی قائل شدن هرگونه استثناء يا محدوديت بر اساس معلوليت که به اختلال يا خنثی نمودن رسميت برخورداری يا احقاق حقوق و آزادی‌های پايه در زمينه‌های سياسی، اجتماعی، فرهنگی يا هر زمينه ديگری منجر شود و آن تمام اشکال شامل نفی ” انطباق موجه“ را در برمی‌گيرد.
” زبان ” شامل زبان گفتاری، زبان اشاره و ساير زبان‌های غير گفتاری می‌باشد.
” انطباق موجه ” به معنی تغييرات و اصلاحات مناسب و ضروری است که تحميل کننده بار نامتناسب و سنگين نبوده و در صورت نياز، در مواردی خاص برای حصول اطمينان از برخورداری معلولين از حقوق مساوی با ديگران و احقاق آن و آزادی‌های پايه به کار می‌رود.
” طراحی جامـع ” و ” طراحـی يکــپارچه ” به معـنی طراحـی
توليدات، محيط‌ها، برنامه‌ها و سرويس‌هايی است که به وسيله همه مردم تا بالاترين حد ممکن قابل استفاده بوده و نيازی به تطابق يا طراحی اختصاصی ندارد.
” طراحی جامع“ و ”طراحی يکپارچه“ نمی‌بايست وسايل کمکی برای گروه خاصی از معلولين را ناديده بگيرد.
* شامل روش‌ها و راهبردهايی است که برای ارتقا ارتباطات افراد با مشکلات گفتاری به کار می رود . م

ماده 3 ) مبانی عمومی:
مبانی کنوانسيون حاضر شامل:
(الف) احترام به حرمت ذاتی، استقلال فردی، شامل آزادی در انتخاب و عدم وابستگی
(ب) عدم تبعيض
(پ) مشارکت موثر و کامل و تلفيق در جامعه
(ت) احترام قائل شدن برای تفاوت‌های معلولين و قبول معلوليت به عنوان جزيی از تفاوت‌های انسانی و بشری
(ث) مساوی سازی فرصت‌ها
(ج) دسترسی
(چ) تساوی مردان و زنان
(ح) احترام به ظرفيت‌های کودکان معلول و احترام به حق کودکان معلول برای حفظ هويت آنها.

ماده 4 ) تعهدات کلی:
1 ـ دولت‌های عضومتعهد می‌شوند که از به رسميت شناختن حقوق انسانی و آزادی‌های پايه برای معلولين بدون هيچگونه تبعيض مبتنی بر معلوليت، اطمينان حاصل نموده و آن را توسعه دهند.
به اين منظور دولت‌های عضومتعهد می‌شوند:
(الف) برای پايه گذاری تمام حقوق به رسميت شناخته شده در اين کنوانسيون تمام اقدامات قانونگذاری و مديريتی و ساير اقدامات مناسب را مصوب نمايند.
(ب) اقدامات مناسب شامل قانون گذاری برای تعديل يا منسوخ کردن قوانين، آيين نامه‌ها، رسوم و اعمال تبعيض آميز بر عليه معلولان است.
(پ) درتمام خط مشی‌ها و برنامه‌ها، حمايت و گسترش حقوق انسانی معلولين را در نظر گيرند.
(ت) از تمام اعمال و اقدامات مغاير با کنوانسيون اجتناب کنند و اطمينان حاصل نمايند که صاحب منصبان اجتماعی و موسسه‌ها مطابق با کنوانسيون فعلی عمل می‌نمايند.
(ث) تمام اقدامات مناسب را برای حذف تبعيض‌های مبتنی بر معلوليت که توسط هر فرد، سازمان يا بخش خصوصی انجام می‌شود به عمل آورند.
(ج) تحقيقات و ارتقای وسايل، سرويس‌ها، تجهيزات و تسهيلات را ـ که طبق ماده 2 اين کنوانسيون به حداقل انطباق و کمترين هزينه لازم برای برطرف نمودن احتياجات معلولين نياز داشته باشند ـ برای بهبود دسترسی و استفاده از آنها و ارتقای طراحی جامع در توسعه استانداردها و خط مشی‌ها اتخاذ نموده يا توسعه دهند.
(چ) توسعه تحقيقات و بالا بردن سطح دسترسی و استفاده از تکنولوژی‌های جديد شامل تکنولوژی‌های اطلاعات و ارتباطات، وسايل کمک حرکتی، تکنولوژی‌های کمکی مناسب با معلوليت و ارجحيت دادن به تکنولوژی‌های قابل تهيه و ارزان را اتخاذ نموده يا ارتقا دهند.
(ح) تدارک اطلاعات قابل دسترس برای معلولين درباره وسايل کمک حرکتی و تکنولوژی‌های کمکی شامل تکنولوژی‌های جديد و ساير انواع تسهيلات کمکی و سرويس‌های حمايتی.
(خ) ارتقای سطح آموزشی متخصصين و کارکنانی که با معلولين کار می‌کنند؛ به منظور کمک بيشتر برای به رسميت شناختن حقوق موجود اين کنوانسيون و خدماتی که توسط اين حقوق تضمين شده است.
2 ـ هر دولت‌ عضو می‌بايست با حداکثر منابع موجود و در دسترس اقداماتی را در صورت نياز به شکل همکاری‌های بين‌المللی به منظور شناسايی کامل اين حقوق بدون تعصب درباره تعهدات کنوانسيون با توجه به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و با هدف دستيابی سريع اين حقوق بر اساس قوانين بين‌المللی قابل اجرا اتخاذ نمايد.
3 ـ دولت‌های عضو در توسعه و استقرار قانون گذاری و خط مشی‌ها برای اجرای اين کنوانسيون و در روند تصميم گيری‌های مرتبط با معلولين، می‌بايست با معلولين مشاوره نموده و به طور تنگاتنگ و فعالانه افراد معلول از جمله کودکان معلول را از طريق سازمان‌های نماينده آنها شرکت دهند.
4 ـ هيچ چيز در کنوانسيون فعلی نمی‌بايست قوانينی را که راهگشای به رسميت شناختن حقوق معلولين بوده و ممکن است در قوانين يک کشور يا قوانين بين‌المللی لازم الاجرا برای آن کشور لحاظ شده باشد؛ تحت تاثير قرار دهد. نبايد هيچ محدوديت و ابطالی در مورد حقوق انسانی پايه به رسميت شناخته شده يا موجود در دولت‌های عضو کنوانسيون حاضر، کنوانسيون‌ها، آيين نامه‌ها، قوانين پيش نويس با اين عنوان که کنوانسيون فعلی آن حقوق را به رسميت نمی‌شناسد يا اهميت کمتری برای آنها قايل است، اعمال گردد.
5 ـ قوانين کنوانسيون فعلی می‌بايست به تمام دولت‌های فدرال بدون هيچ استثنايی تعميم يابد.

ماده 5 ) تساوی و عدم تبعيض:
1 ـ دولت‌های عضو اذعان دارند که تمام افرد در برابر قانون مساوی هستند و بدون هيچ گونه تبعيض استحقاق دارند که به طور مساوی توسط قانون حمايت و از آن بهره مند شوند.
2 ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام تبعيض‌های مبتنی بر معلوليت را ممنوع کنند و ضامن حمايت قانونی و مساوی از معلولين در مقابل تمام تبعيض‌ها باشند.
3 ـ برای پيشبرد برابری و حذف تبعيض‌ها، دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات لازم را اتخاذ نمايند تا اطمينان حاصل شود؛ انطباق موجه فراهم گرديده است.
4 ـ اقدامات ويژه ای که برای تسريع يا رسيدن به تساوی عملی برای معلولين مطابق مبانی کنوانسيون حاضر لازم است؛ نبايد تبعيض شناخته شود.

ماده 6 ) زنان معلول:
1 ـ دولت‌های عضو تصديق می‌کنند که زنان و دختران دارای معلوليت در معرض تبعيض‌های مختلفی هستند و از اين نظر بايد اقداماتی برای حصول اطمينان از برخورداری کامل آنان از تمام حقوق و آزادی‌های پايه اتخاذ گردد.
2 ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات لازم برای دستيابی به توسعه کامل برای پيشرفت و توانمند سازی زنان به منظور تضمين احقاق حقوق انسانی و برخورداری آنان از آزادی‌های پايه تنظيم شده در اين کنوانسيون را به عمل آورند.

ماده 7 ) کودکان معلول:
1 ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات لازم برای اطمينان از برخورداری کامل کودکان معلول از حقوق انسانی و آزادی‌های پايه را به صورت مساوی با ساير کودکان اتخاذ نمايند.
2 ـ در تمام اقدامات مرتبط با کودکان، منافع عاليه کودک از با اهميت‌ترين ملاحظات می‌باشد.
3 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که کودکان معلول دارای حق ابراز عقيده آزادانه در تمام موضوعات مربوط به خود می‌باشند و بايد به عقيده آنها بر اساس سن و بلوغشان، مساوی با ساير کودکان توجه کرد و مطابق با معلوليت و ملاحظات سنی کمک لازم برای شناسايی آن حق به عمل ‌آيد.

ماده 8 ) ارتقای آگاهی‌ها:
1 ـ دولت‌های عضو متعهد به اقدامات فوری، موثر و مناسب در موارد زير می‌شوند:
(الف) افزايش آگاهی‌ها در ميان جامعه، شامل افزايش سطح آگاهی خانواده‌ها درباره معلولين و افزايش احترام به حقوق و حرمت آنها.
(ب) مبارزه با رفتارهای کليشه ای، مضر و ‌ تعصبات در مورد معلولين در تمام زمينه‌های زندگی از جمله آنهايی که بر پايه جنس و سن می‌باشند.
(پ) افزايش آگاهی از ظرفيت‌ها و مشارکت‌های افراد معلول.
2ـ اقدامات مورد نظر شامل موارد زير است:
(الف) آغاز نمودن و حفظ چالش آگاهی‌های اجتماعی، برنامه ريزی شده برای:
(الف ـ 1) افزايش احترام به حقوق افراد معلول.
(الف ـ 2) ارتقا برداشت‌های مثبت از معلولين و افزايش آگاهی‌های اجتماعی.
(الف ـ 3) ارتقا درک مهارت‌ها، شايستگی‌ها، توانايی‌ها و مشارکت معلولين در کار و بازار کار.
(ب) ارتقای سيستم آموزشی در تمام سطوح ازجمله در سنين پايين و کودکی و تفکر احترام به حقوق معلولين.
(پ) تشويق تمام سازمان‌های رسانه‌ای برای به تصوير کشيدن معلولين به شکلی که با اهداف اين کنوانسيون همخوانی داشته باشد.
(ت) ارتقای برنامه‌های آموزشی درباره معلولين و حقوق آنها.

ماده 9) در دسترس بودن:
1 ـ برای توانمند سازی معلولين به داشتن يک زندگی مستقل و مشارکت کامل آنها در تمام جنبه‌های زندگی، دولت‌های عضو می‌بايست اقدامات مناسب را برای حصول اطمينان از دسترسی معلولين مساوی با ساير افراد به محيط‌های پزشکی، حمل و نقل، اطلاعات و ارتباطات، شامل تکنولوژی و سيستم‌های ارتباطی و نيز دسترسی آنان به ساير تسهيلات و سرويس‌های عمومی و آزاد، هم در مناطق روستايی هم در مناطق شهری به عمل آورند.
اين اقدامات شامل شناسايی و حذف موانع و سدهای موجود در راه رسيدن به دسترسی‌ها، می‌بايست در موارد ذيل اجرا شود.
(الف) ساختمان‌ها، راه‌ها، حمل و نقل و ساير تسهيلات داخل و خارج خانه‌ای شامل مدارس، ‌منازل، تسهيلات پزشکی و محل کار.
(ب) اطلاعات، ارتباطات و ساير سرويس‌ها شامل سرويس‌های الکترونيک و سرويس‌های اضطراری.
2ـ دولت‌های عضو همچنين می‌بايست اقدامات مناسب را در موارد زير اتخاذ نمايند.
(الف) توسعه، ترويج و نظارت بر استقرار حداقل استانداردها و خط مشی‌ها برای دسترسی به تسهيلات و سرويس‌های همگانی و آزاد.
(ب) اطمينان از اينکه نهادهايی که تسهيلات و سرويس‌های همگانی و آزاد ارايه می‌دهند؛ تمام ابعاد دسترسی معلولين را مد نظر دارند.
(پ) آموزش اصول دسترسی افراد معلول برای سرمايه گذاران.
(ت) تهيه علايم عمومی در ساختمان‌ها به خط بريل و علايمی که آسان خوانده شوند و قابل درک باشند.
(ث) تهيه فرم‌هايی از کمک‌های حضوری و رابطين شامل راهنما، گوينده و رابط حرفه ای زبان اشاره برای تسهيل نمودن دسترسی به ساختمان‌ها و ساير مکان‌هايی که استفاده از آنها برای عموم آزاد است.
(ج) ارتقا ساير اشکال مساعدت و حمايت افراد معلول برای حصول اطمينان از دسترسی آنان به اطلاعات.
(چ) توسعه دسترسی افراد معلول به اطلاعات در دسترس و تکنولوژی‌ها و سرويس‌های ارتباطی.
(ح) ارتقا طراحی، توسعه، توليد و پخش اطلاعات در دسترس و تکنولوژی‌ها و سرويس‌های ارتباطی در يک مرحله ابتدايی به صورتی که اين تکنولوژی و سيستم‌ها با حداقل هزينه قابل دسترسی باشد.

ماده 10) حق زندگی:
دولت‌های عضو اذعان دارند که هر انسانی حق مادرزادی حيات دارد و بايد تمام اقدامات لازم برای اطمينان از بهره مندی کامل افراد معلول از حقوق مساوی با ديگران به عمل آيد.

ماده 11) وضعيت‌های خطرناک و فوريت‌های انسانی:
دولت‌های عضو می‌بايست مطابق با تعهدات خود در قوانين بين‌المللی شامل قوانين بشر دوستانه بين‌المللی، قوانين بين المللی حقوق بشر، تمام اقدامات لازم را برای اطمينان از دفاع و امنيت افراد معلول در هنگام خطر شامل درگيری‌های نظامی، فوريت‌ها و حوادث طبيعی به کار ببندند.

ماده 12) به رسميت شناختن تساوی در برابر قانون:
1 ـ دولت‌های عضو اذعان دارند که افراد معلول حق دارند در همه جا در برابر قانون به رسميت شناخته شوند.
2ـ دولت‌های عضو می‌بايست حق برخورداری معلولين از صلاحيت‌های قانونی مساوی با ساير افراد در تمام جنبه‌های زندگی را به رسميت بشناسند.
3 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اقداماتی را به کار برند تا دسترسی معلولين به حمايتی که ممکن است در حين احقاق صلاحيت‌های قانونی مورد نياز باشد؛ فراهم آيد.
4 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که تمام اقدامات مرتبط با احقاق صلاحيت‌های قانونی برای فراهم کردن حمايت مناسب و موثر در پيشگيری از سوء‌ استفاده، مطابق قوانين بين‌المللی بشری فراهم گرديده است. در اين گونه حمايت‌ها می‌بايست اطمينان حاصل شود که در اقدامات مرتبط با احقاق صلاحيت‌های قانونی به حقوق فرد، خواسته‌ها و ارجحيت‌های وی احترام گذاشته شده است و عاری از هر گونه تعرض به منافع يا تاثيرات ناروا می‌باشد؛ شايسته و مناسب با محيط فرد است و در کمترين زمان ممکن اقدام می‌نمايند و به طور مرتب مورد بازبينی يک مسئول يا مقام لايق قضايی مستقل و بيطرف قرار می‌گيرند. اين حمايت‌ها می‌بايست مناسب سطوحی باشد که در آن اقدامات، حقوق و منافع فرد تحت تاثير قرار می‌گيرد.
5ـ بر اساس اين ماده دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات مناسب و موثر را برای حصول اطمينان از حقوق مساوی فرد در مالکيت يا توارث اموال و برای کنترل امور مالی فرد و داشتن دسترسی مساوی به وام‌های بانکی، رهن و ساير انواع اعتبارات مالی اتخاذ نمايند و می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به اجبار از دارايی‌های خود محروم نشده‌اند.

ماده 13) دسترسی به عدالت:
1 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که دسترسی موثر معلولين به عدالت، مساوی با سايرين از جمله تامين انطباق مناسب با سن، برای تسهيل نقش موثر آنها به عنوان شرکت کننده‌های مستقيم و غير مستقيم مثل شهود در تمام مراحل قانونی مانند بازرسی‌ها و ساير مراحل مقدماتی به عمل آمده است.
2 ـ برای کمک به اطمينان از اينکه افراد معلول به عدالت دسترسی موثر دارند؛ دولت‌های عضو می‌بايست آموزش‌های لازم را برای مجريان عدالت مثل پليس و کارکنان زندان‌ها ارتقا دهند.

ماده 14) آزادی و امنيت فردی:
1 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول مساوی با ديگران:
(الف) از حق آزادی و امينت فردی برخوردارند.
(ب) به طور غير قانونی و اجباری از آزادی خود محروم نشده‌اند و هر گونه محروميت از آزادی، مطابق با قانون بوده و هيچگاه نبايد وجود معلوليت، محروميت از آزادی تلقی گردد.
2 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند در صورتی که افراد معلول در روند دادرسی از آزادی خود محروم شده اند، آنها مساوی با ديگران مستحق تضمين‌هايی مبتنی بر قانون بين‌المللی حقوق بشر هستند و می‌بايست مطابق با اهداف و اصول اين کنوانسيون از جمله موارد انطباق موجه با آنان رفتار شود.

ماده 15) رهايی از شکنجه يا رفتار و مجازات‌های بی رحمانه، غير انسانی يا تحقير کننده:
1 ـ هيچ کس نبايد مورد شکنجه، رفتار يا مجازات‌های بيرحمانه، غير انسانی يا تحقير کننده قرار گيرد. به طور اختصاصی هيچ کس نبايد بدون رضايت آزادانه اش تحت مطالعات علمی و پزشکی قرار گيرد.
2ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات موثر و قانونی، مديريتی، قضايی و ساير اقدامات لازم را برای حفظ افراد معلول مساوی با ديگران از شکنجه، رفتار و مجازات‌های بی رحمانه، غير انسانی يا تحقير کننده به عمل آورند.


ماده 16) رهايی از بهره کشی، خشونت و سوء استفاده:
1 ـ دولت‌های عضو می بايست اقدامات مناسب قانونی، مديريتی، اجتماعی، تحصيلی و ساير اقدامات لازم را برای حفاظت افراد معلول چه در داخل و چه در خارج از خانه، در برابر تمام انواع بهره کشی، خشونت و سوء استفاده‌های وابسته به جنسيت اتخاذ نمايند.
2 ـ دولت‌های عضو همچنين می بايست تمام اقدامات مؤثر برای پيشگيری از تمامی انواع بهره کشی، خشونت و سوء استفاده در کنار حصول اطمينان از اشکال مناسب، مساعدت‌های وابسته به جنسيت و سن و نيز حمايت از معلولين و خانواده‌ها و مراقبين آنها شامل ملزومات اطلاعاتی و آموزش‌های مبتنی بر چگونگی پيشگيری، تشخيص و گزارش دهی بهره کشی، خشونت و سوء استفاده را اتخاذ نمايند.
دولت‌های عضو می بايست اطمينان حاصل نمايند که سرويس‌های حمايتی به سن و جنسيت و نوع معلوليت‌ها حساسيت لازم را دارند.
3 ـ برای جلوگيری از وقوع هر نوع بهره کشی، خشونت و سوء استفاده؛ دولت‌های عضو می بايست اطمينان حاصل کنند که تمام تسهيلات و برنامه‌های طراحی شده برای ارايه خدمات به افراد معلول به طور مؤثری توسط مقام‌های مستقل نظارت می‌شوند.
4 ـ دولت‌های عضو می بايست تمام اقدامات مناسب برای پيشرفت بهبودی فيزيکی، درکی و روان شناختی، توان بخشی و حضور مجدد اجتماعی افراد معلول قربانی بهره کشی، خشونت و سوء استفاده را از طريق سرويس‌های حمايتی فراهم کنند. اين درمان و حضور مجدد اجتماعی می بايست در محلی انجام شود که سلامت، بهزيستی و احترام به نفس و حرمت استقلال معلول را پرورش داده و نيازهای خاص وابسته به سن و جنس را در نظر قرار می‌دهد.
5 ـ دولت‌های عضو می بايست قانونگذاری و سياست گذاری‌های موثر شامل: قانونگذاری، سياست گذاری‌ها با محوريت زنان و کودکان را انجام دهند تا اطمينان حاصل شود که عوامل بهره کشی، خشونت و سوء استفاده از معلولين شناسايی، بازپرسی و در صورت لزوم محاکمه می‌شوند.

ماده 17) دفاع از موجوديت فردی:
هر فرد معلولی حق دارد که مساوی با ديگران به موجوديت فردی، جسمی و ذهنی اش احترام گذاشته شود.

ماده 18) آزادی تغيير محل زندگی و مليت:
1 ـ دولت‌های عضو می بايست حق معلولين را در آزادی تغيير محل زندگی وآزادی انتخاب اقامت و مليت، مساوی با ديگران به رسميت شناخته و اطمينان حاصل نمايد که افراد معلول:
(الف) دارای حق کسب يا تغيير مليت هستند و از مليت خود به اجبار يا به علت معلوليت محروم نشده اند.
(ب) به علت معلوليت از توانايی ايشان برای دريافت مالکيت و استفاده از مدارک مليتی خود و ساير مدارک شناسايی يا استفاده از پروسه‌های مهاجرت که ممکن است برای تسهيل احقاق حق آنها در آزادی تغيير محل لازم باشد، محروم نشده اند.
(پ) آزاد هستند که هر کشوری از جمله کشور خودشان را ترک کنند.
(ت) به اجبار يا به علت معلوليت از حق خود برای ورود به کشورشان محروم نشده اند.
2 ـ کودکان معلول می بايست بلافاصله بعد از تولد ثبت گردند و می بايست از زمان تولد حق داشتن اسم و حق برخورداری از يک مليت را داشته باشند و تا جائی که ممکن است حق شناخت والدين و نگهداری توسط آنها را داشته باشند.

ماده 19) زندگی مستقل و شرکت در اجتماع:
دولت‌های عضو اين کنوانسيون حق مساوی همه معلولين برای زندگی در اجتماع با انتخاب‌های مساوی با ساير افراد را به رسميت شناخته و می‌بايست اقدامات مؤثر و مناسب برای تسهيل برخورداری کامل افراد معلول از اين حق و پيوستن و مشارکت کامل آنها در اجتماع را با حصول اطمينان از موارد زير به عمل آورند:
(الف) افراد معلول مساوی با سايرين دارای فرصت انتخاب محل اقامت هستند و انتخاب می‌کنند که کجا و با چه کسی زندگی کنند و مجبور به زندگی در يک چيدمان خاص نيستند.
(ب) افراد معلول به يک سری سرويس‌های داخل خانه ای، اقامتی و اجتماعی شامل مساعدت‌های شخصی لازم برای حمايت از زندگی و حضور در اجتماع و پيشگيری از انزوا و انفکاک از جامعه دسترسی دارند.
(پ) سرويس‌های اجتماعی و تسهيلات عامه مردم برای افراد معلول مساوی و در دسترس بوده و پاسخگوی نياز آنها می باشد.

ماده 20) تحرک شخصی:
دولت‌های عضو می بايست اقدامات مؤثر زير را برای حصول اطمينان از حداکثر تحرک مستقل معلولين به عمل آورند:
(الف) تسهيل تحرک فردی معلول بر مبنای روش و زمانی که خودش انتخاب می‌کند و با هزينه که قابل پرداخت است.
(ب) تسهيل دسترسی فرد معلول به وسايل کمک حرکتی با کيفيت، لوازم و تکنولوژی‌های کمکی و انواع مساعدت‌های حضوری و واسطه ای به وسيله در دسترس درآوردن آنها با هزينه قابل پرداخت.
(پ) آموزش در مهارت‌های حرکتی برای افراد معلول وکارکنان و متخصصينی که با معلولين کار می کنند.
(ت) تشويق نهادهای توليد کننده وسايل کمک حرکتی و تکنولوژی‌های کمکی به توجه نمودن به تمام جنبه‌های حرکتی معلولين.


ماده 21) آزادی ابراز عقيده و بيان و دسترسی به اطلاعات:
دولت‌های عضو می بايست تمام اقدامات لازم را به عمل آوردند تا اطمينان حاصل شود که افراد معلول می توانند حق آزادی بيان و ابراز عقيده شامل جستجو، دريافت و تبادل اطلاعات و نظرات ، مساوی با ديگران و از طريق زبان‌های اشاره، بريل، ارتباطات تقويت شده و جايگزين و راه و روش‌های در دسترس و انواع ارتباطات شامل موارد زير را به انتخاب خود کسب نمايند:
(الف) قرار دادن اطلاعات در نظر گرفته شده برای عموم جامعه به صورت قابل دسترس در اختيار معلولين با معلوليت‌های مختلف در زمان مناسب و بدون هيچ گونه هزينه اضافی.
(ب) پذيرش و تسهيل استفاده از زبان اشاره، بريل، ارتباطات تقويت شده، جايگزين وساير موارد، اشکال و انواع ارتباطاتی که در تعاملات اداری توسط افراد معلول انتخاب می‌شود.
(پ) تأکيد نمودن به نهادهای خصوصی که سرويس‌های لازم را برای عموم جامعه از طريق مواردی چون اينترنت تدارک می‌ بينند به تهيه اطلاعات و سرويس‌های در دسترس و قابل استفاده برای معلولين.
(ت) تشويق رسانه‌ها شامل تهيه کنندگان اطلاعات اينترنتی برای ارايه سرويس‌های قابل دسترس برای معلول.
(ث) به رسميت شناختن و ترويج زبان اشاره.

ماده 22) احترام به حريم خصوصی:
1ـ در امور شخصی، فاميلی، خانگی، مراودات و ساير موارد ارتباطی هيچ فرد معلولی ـ بدون توجه به محل اقامت و چيدمان زندگی که ممکن است داشته باشد ـ نبايد به اجبار و بر خلاف قانون دخالت کرد يا به شرافت و اعتبار وی به صورت غير قانونی تعدی کرد.
2 ـ دولت‌های عضو می بايست از محرمانه بودن اطلاعات شخصی، بهداشتی، توان‌بخشی فرد معلول مساوی با ديگران حمايت کنند.

ماده 23) احترام به خانه و خانواده:
1 ـ دولت‌های عضو می بايست اقدامات مناسب و مؤثر برای حذف تبعيض عليه معلولين در تمامی موضوعات مربوط به ازدواج، خانواده، مراقبت از فرزندان و روابط را مساوی با ساير افراد به عمل آورند تا اطمينان حاصل شود که:
(الف) حقوق تمام افراد معلول در سن ازدواج که تمايل دارند آزادانه و با توافق طرفين ازدواج کرده و تشکيل خانواده دهند؛ به رسميت شناخته شده است.
(ب) حقوق افراد معلول برای انتخاب آزادانه بر تعداد و فاصله گذاری بين فرزندان و دسترسی به اطلاعات وابسته به سن، آموزش باروری و تنظيم خانواده و موارد لازم برای قادر نمودن آنها برای احقاق اين حقوق تدارک ديده شده است.
(پ) افراد معلول از جمله کودکان می بايست باروری خود را به صورت مشابه با ديگران حفظ نمايند.
2ـ دولت‌های عضو می بايست اطمينان حاصل نمايند در حقوق و مسئوليت‌های افراد معلول در مورد قيوميت، سرپرستی، توليت و فرزند خواندگی و مؤسسات در جايی که اين مفاهيم در قانون گذاری ملی وجود دارد؛ در تمام موارد منافع عاليه کودک ارجح می باشد.
دولت‌های عضو می بايست مساعدت مناسب را برای افراد معلول در مورد مسئوليت بزرگ کردن کودکان به عمل آورند.
3 ـ دولت‌های عضو می بايست اطمينان حاصل نمايند که کودکان معلول از نظر احترام به زندگی خانوادگی اشان دارای حقوق مساوی با ديگران هستند.
به منظور به رسميت شناختن اين حقوق و پيشگيری از پنهان سازی، رهاسازی، بی توجهی و جدا‌سازی کودکان معلول دولت‌های عضو می بايست متعهد شوند که اطلاعات، خدمات و حمايت‌های سريع و جامع برای کودکان معلول و خانواده آنان را فراهم کنند.
4 ـ دولت‌های عضو می بايست اطمينان حاصل نمايند که نبايد کودک برخلاف ميل والدينش از آنان جدا شود. مگر آنکه مقامات واجد شرايط مطابق با قوانين و روندهای قابل اجرا حکم دهند که اين جدايی برای منافع کودک لازم است. در هيچ موردی نبايدکودک از والدينش (يکی يا هر دوی آنها) بر اساس معلوليتش جدا شود.
5 ـ دولت‌های عضو می بايست تعهد نمايند چنانچه خانواده به سببی قادر به نگهداری از کودک معلول نباشد هر تلاشی را برای تأمين مراقبت جايگزين توسط فاميل‌های دور به عمل آورد و هر گاه اين مسئله با شکست مواجه شود در يک مجموعه خانوادگی در جامعه اين امر را انجام دهد.

ماده 24) تحصيلات:
1 ـ دولت‌های عضو حق معلولين را برای تحصيل به رسميت می‌شناسند و به منظور شناسايی اين حق بدون تبعيض و بر اساس فرصت‌های مساوی می بايست اطمينان حاصل نمايند که يک سيستم تحصيلی فراگير در تمام سطوح يادگيری مادام العمر برای موارد زير سازماندهی شده است:
(الف) توسعه کامل ظرفيت‌ها و احساس کرامت و حرمت نفس و استحکام احترام به حقوق، آزادی‌های پايه و اختلافات انسانی.
(ب) ارتقاء، شخصيت، استعداد، خلاقيت و همچنين توانايی‌های ذهنی و جسمی معلولين و به حداکثر رساندن ظرفيت‌‌های آنان.
(پ) قادر ساختن معلولين به مشارکت مؤثر در يک اجتماع آزاد.
2ـ برای شناسايی اين حق دولت‌ها می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که:
(الف) افراد معلول در سيستم آموزش عمومی به علت معلوليت کنار گذاشته نشده‌اند و کودکان معلول از تحصيلات ابتدايی و راهنمايی اختياری و اجباری به علت معلوليت‌اشان محروم نشده‌اند.
(ب) افراد معلول بايد در جامعه‌ای که زندگی می‌کنند به تحصيل فراگير با کيفيت و رايگان در سطوح اوليه و راهنمايی و مساوی با ديگران دسترسی داشته باشند.
(پ) انطباق موجه در نيازهای فرد تدارک ديده شده است.
(ت) افراد معلول در سيستم تحصيلی عمومی حمايت لازم را برای سهولت تحصيلی مؤثر کسب نمايند.
(ث) اقدامات حمايت فردی و موثر در محيط‌هايی که توسعه اجتماعی و آکادميک را به حداکثر می رساند موافق با هدف تلفيق کامل تدارک ديده شود.
3ـ دولت‌های عضو می بايست افراد معلول را قادر سازند که مهارت‌های پيشرفت در زندگی و پيشرفت اجتماعی را ياد بگيرند تا در مشارکت کامل و مساوی آنها در امر تحصيل و به عنوان اعضای جامعه تسهيل گردد. دولت‌های عضو برای اين منظور می‌بايست اقدامات مناسب شامل موارد زير را به عمل آورند:
(الف) تسهيل نمودن يادگيری خط بريل، الفبای جايگزين، فرم‌های تقويت شده، اشکال و انواع ارتباطات، مهارت‌های جهت يابی و تحرک، تسهيل نمودن حمايت همسان و انتقال تجربه.
(ب) تسهيل نمودن يادگيری زبان اشاره و ارتقای هويت جمعيت ناشنوايان.
(پ) حصول اطمينان از گسترش تحصيل افراد به خصوص تحصيل کودکان نابينا، ناشنوا و نابينا ـ ناشنوا به بيشتر زبان‌ها، روش‌ها و اشکال مناسب ارتباطی برای فرد و در محيط‌هايی که پيشرفت آکادميک و اجتماعی فرد را به حداکثر می‌رساند.
4 ـ برای کمک نمودن به حصول اطمينان از اين حق دولت‌های عضو می بايست اقدامات مناسب را برای استخدام معلمان، شامل معلمان معلول واجد شرايط در زمينه زبان اشاره و بريل و نيز برای آموزش افراد حرفه ای و کارکنان در تمام مراحل آموزشی به عمل آورند.
اين آموزش‌ها می‌بايست با آگاهی در زمينه معلوليت، راه و روش‌ها و وسايل ارتباطی تقويت کننده و جايگزين، سبک‌ها و محتويات آموزشی برای حمايت افراد معلول همراه باشد.
5 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به تحصيلات متوسطه، آموزش حرفه‌ای آموزش بالغين و آموزش مادام العمر بدون هيچ گونه تبعيض و مساوی با ديگران، دسترسی دارند.
برای دستيابی به اين منظور دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل کنند که ” انطباق موجه ” برای معلولين فراهم شده است.

ماده 25) سلامتی:
دولت‌های عضو حق افراد معلول را برای برخورداری از بالاترين استانداردهای ممکن در زمينه بهداشت، بدون تبعيض قايل شدن بر اساس معلوليت؛ به رسميت می شناسند.
دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات لازم را برای حصول اطمينان از دسترسی معلولين به خدمات بهداشتی با رعايت تفاوت‌های جنسی، شامل توان‌بخشی مرتبط با بهداشت اتخاذ نمايند. به طور اختصاصی دولت‌های عضو می‌بايست:
(الف) برای افراد معلول مراقبت‌ها و خدمات بهداشتی با وسعت، کيفيت و استانداردهای رايگان يا قابل پرداخت مساوی با آنچه برای سايرين تدارک ديده شده است به خصوص در زمينه‌های بهداشتی و باروری و برنامه‌های جامعه‌نگر مهيا کنند.
(ب) آن دسته از خدمات بهداشتی که برای معلولين به خصوص به علت معلوليت‌شان مورد نياز است شامل تشخيص و مداخله مناسب و سرويس‌های طراحی شده برای کم کردن يا پيشگيری از معلوليت بيشتر در کودکان و افراد مسن‌تر را تدارک ببيند.
(پ) اين خدمات بهداشتی را تا جايی که ممکن است در نزديکی محل خود معلولين از جمله در مناطق روستايی فراهم کنند.
(ت) از افراد حرفه ای فعال در زمينه بهداشت بخواهند که برای معلولين، مراقبتی با کيفيت و مشابه ساير افراد بر اساس موافقت آگاهانه و آزادانه از جمله به وسيله افزايش آگاهی‌ها در زمينه حقوق، حرمت و استقلال انسانی و بر اساس نيازهای افراد معلول از طريق آموزش و ترويج استانداردهای اخلاقی در جامعه و در بخش مراقبت بهداشتی‌ـ خصوصی فراهم کنند.
(ث) از تبعيض بر عليه افراد معلول در زمينه بيمه‌های بهداشتی و بيمه‌های عمر که می‌بايست منصفانه و قابل قبول تدارک ديده شوند؛ ـ‌ در جايی که اين بيمه‌ها توسط قوانين ملی مجاز شناخته شده است ‌ـ جلوگيری کنند.
(ج) از منع تبعيض آميز مراقبت‌های بهداشتی، سرويس‌های بهداشتی يا غذا و مايعات بر اساس معلوليت جلوگيری کنند.

ماده 26) توانمند سازی و توان بخشی:
1 ـ دولت‌های عضو می‌بايست اقدامات موثر و مناسب را از طريق حمايت‌های همسان برای قادر ساختن معلولين به دستيابی و حفظ حداکثر استقلال، توانايی فيزيکی، ذهنی، اجتماعی و شغلی و يکپارچگی و مشارکت کامل در تمام جنبه‌های زندگی به عمل آورند. به اين منظور دولت‌های عضو می‌بايست سرويس‌های توانمند سازی و توان‌بخشی جامعی را به خصوص در زمينه‌های بهداشتی، اشتغال، تحصيل و خدمات اجتماعی سازماندهی و تقويت کنند؛ به طوری که:
(الف) در ابتدايی‌ترين مرحله ممکن و بر اساس ارزيابی‌های چندگانه از نيازها و توانايی‌های فردی شروع ‌شود.
(ب) از مشارکت و پيوستن فرد به جامعه در تمام زمينه‌های اجتماعی حمايت کنند و تا حد امکان نزديک به اجتماع خود آنها ـ از جمله در مناطق روستايی‌ـ و در دسترس معلولين باشد.
2 ـ دولت‌های عضو می‌بايست آموزش‌های اوليه و مداوم را برای کارکنان و افراد حرفه‌ای فعال در سرويس‌های توانمندسازی و توان‌بخشی توسعه و ارتقا دهند.
3 ـ دولت‌های عضو می‌بايست دسترسی و دانش استفاده از وسايل و تکنولوژی‌های کمکی طراحی شده برای معلولين را با توجه به ارتباط آنها به توانمند سازی و توان‌بخشی ارتقا دهند.

ماده 27) کار و اشتغال:
1 ـ دولت‌های عضو حق افراد معلول برای کارکردن را مساوی با ساير افراد به رسميت می‌شناسند و اين حق شامل برخورداری از فرصت تامين زندگی با کار آزادانه در بازار، کار انتخاب شده و محيط کاری که باز، يکپارچه و قابل دسترس برای افراد معلول می‌باشد.
دولت‌های عضو می‌بايست حق کار را ـ از جمله حق کاری افرادی که در هنگام کار دچار معلوليت شده‌اند ـ با اتخاذ مراحل خاص از طريق قانونگذاری به رسميت شناخته و از آن حمايت کنند.
(الف) تبعيض بر اساس معلوليت را در تمام موارد مربوط به انواع اشتغال شامل شرايط کارگزينی، استخدام، اشتغال، تداوم شغل، ارتقای شغلی و شرايط ايمنی و بهداشتی کار ممنوع کنند.
(ب) از حقوق افراد معلول مساوی با سايرين در شرايط عادلانه و مطلوب کاری شامل فرصت‌های مساوی، مزد مساوی برای کار مساوی و شرايط کاری امن و بهداشتی از جمله پيشگيری از سانحه و رسيدگی به شکايات حمايت کنند.
(پ) اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول قادرند که حقوق کاری و صنفی خود را مساوی با سايرين وصول کنند.
(ت) افراد معلول را قادر سازند که دسترسی مؤثر به برنامه‌های راهنمايی و فنی عمومی و حرفه ای سرويس‌های کاريابی و آموزش‌های حرفه‌ای و مداوم داشته باشند
(ث) فرصت‌های استخدام و ارتقای شغلی را برای معلولين در بازار کار افزايش دهند و به يافتن شغل، حفظ و نگهداری از آن و بازگشت به کار افراد معلول کمک نمايد.
(ج) فرصت‌های خود اشتغالی، تأسيس شرکت‌ها، توسعه تعاونی‌ها و افتتاح مشاغل آزاد را توسعه بخشند.
(چ) افراد معلول در بخش دولتی استخدام شوند.
(ح) استخدام افراد معلول در بخش خصوصی را از طريق سياستگذاری‌ها و اقدامات مناسب که ممکن است شامل برنامه‌هايی برای حرکت مؤيد، مشوق و ساير تلاش‌ها باشد؛ توسعه دهند.
(خ) اطمينان حاصل نمايند که ” انطباق موجه ” برای فرد معلول در محيط کاری به عمل آمده است.
(د) فراگيری تجربه کاری در بازار کار آزاد را توسط معلولين توسعه دهند.
(ذ) برنامه‌های توان بخشی شغلی حرفه‌ای، حفاظت کار و بازگشت به کار را برای معلولين ارتقا دهند.
2ـ دولت‌های عضو می‌بايست اطمينان حاصل نمايند که معلولين در بردگی و بيگاری نگه داشته نشده‌اند ، از کار اجباری و الزامی محافظت می‌شوند.

ماده 28) استانداردهای مناسب زندگی و حمايت‌های اجتماعی:
1 ـ دولت‌های عضو حق معلولين را برای داشتن يک زندگی مناسب و استاندارد برای خود و خانواده اشان شامل غذا، پوشاک، مسکن و تقويت مداوم شرايط زندگی به رسميت می‌شناسند و می‌بايست برای حمايت قانونی و رسميت يافتن اين حقوق بدون تبعيض بر اساس معلوليت تدابير مناسبی اتخاذ کنند.
2ـ دولت‌های عضو حق معلولين را برای حمايت اجتماعی و برخورداری از آن حق، بدون تبعيض بر پايه معلوليت به رسميت شناخته و می‌بايست اقدامات مناسبی را برای حمايت و ارتقا اين حقوق به شرح ذيل اتخاذ نمايند:
(الف) حصول اطمينان از دسترسی مساوی افراد معلول به سرويس‌های آب بهداشتی و وسايل و ساير کمک‌های مناسب و قابل وصول مربوط به نيازهای معلوليت.
(ب) حصول اطمينان از دسترسی معلولين به خصوص زنان و دختران و سالمندان معلول به برنامه‌های حمايت اجتماعی و فقر زدايی.
(پ) حصول اطمينان از دسترسی معلولين و خانواده‌های آنها که در شرايط فقر زندگی می‌کنند به کمک‌های دولتی در هزينه‌های مرتبط با معلوليت شامل کمک‌های آموزشی، مشاوره‌ای و مالی مناسب و مراقبت دوره نقاهت.
(ت) حصول اطمينان از دسترسی افراد به برنامه‌های اسکان دولتی
(ث) حصول اطمينان از دسترسی افراد معلول به مزايا و برنامه‌های بازنشستگی

ماده 29) مشارکت در زندگی سياسی و اجتماعی:
دولت‌های عضو می‌بايست حقوق سياسی و فرصت برخورداری از آن را مساوی با ديگران تضمين نموده و تعهد نمايند که:
(الف) به وسيله موارد ذيل اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به شکلی مؤثر و کامل در زندگی سياسی و اجتماعی به طور مستقيم يا از طريق نمايندگان‌اشان که آزادانه انتخاب شده‌اند؛ شرکت می‌کنند که اين مساله علاوه بر داشتن حق و فرصت رأی دادن و انتخاب شدن شامل موارد ذيل است:
( i ) حصول اطمينان از اينکه روند رأی گيری، تسهيلات و مفاد آن مناسب، در دسترس و برای درک و استفاده آسان است.
( ii ) حفاظت از حق معلولين تا بتوانند با رای‌های مخفی در انتخابات و در رفراندوم‌های عمومی بدون ترس شرکت کنند و از انتخابات حمايت کرده و به صورت مؤثری دفتر انتخاباتی داشته باشند و تمام عملکردهای اجتماعی را در سطح حکومتی از طريق تسهيل استفاده از تکنولوژی‌های جديد و کمکی در مکان‌های مناسب انجام دهند.
( iii ) ابراز عقيده آزادانه معلولين را به عنوان رای دهندگان تضمين کنند و به اين منظور در جايی که لازم است به درخواست ايشان اجازه کمک به آنها از طريق فردی که توسط خودشان تعيين شده است؛ داده شود.
(ب) فعالانه محيطی را که در آن افراد معلول بتوانند امور اجتماعی را بدون تبعيض و مساوی با ديگران به طور مؤثر و کامل هدايت کنند؛ توسعه بخشند و آنها را به مشارکت در امور اجتماعی به شرح ذيل ترغيب کنند:
( i ) مشارکت در سازمان‌ها و انجمن‌های غير دولتی مرتبط با زندگی اجتماعی، سياسی کشور و مشارکت در فعاليت‌ها و سازماندهی جناح‌های سياسی کشور.
( ii ) تشکيل و پيوستن به سازمان‌های معلولين برای اينکه نماينده آنها در سطح بين‌المللی، ملی، منطقه ای و محلی ‌باشد.

ماده 30) مشارکت در زندگی فرهنگی، تفريحی و ورزشی:
1 ـ دولت‌های عضو حق معلولين را برای شرکت در زندگی فرهنگی مساوی با ديگران به رسميت می‌شناسند و می‌بايست تمام اقدامات لازم را اتخاذ نمايند تا اطمينان حاصل شود که معلولين:
(الف) ازدسترسی به محصولات فرهنگی قابل وصول برخوردار باشند.
(ب) از دسترسی به برنامه‌های تلويزيونی، فيلم، تئاتر و ساير فعاليت‌های فرهنگی قابل وصول برخوردار باشند.
(پ) از دسترسی به مکان‌های ارايه خدمات و اجراهای فرهنگی مثل تئاتر، موزه، سينما، کتابخانه‌ و خدمات توريستی برخوردار بوده و تا جايی که امکان دارد از دسترسی به مکان‌های تاريخی و محل‌هايی که از نظر ملی دارای اهميت هستند؛ بهره‌مند شوند
2ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام اقدامات مناسب را اتخاذ کنند تا افراد معلول قادر شوند فرصت توسعه و استفاده از خلاقيت، ظرفيت‌های هنری و ذهنی خود را نه تنها برای سود خود بلکه برای غنی سازی جامعه داشته باشند.
3ـ دولت‌های عضو می‌بايست تمام مراحل مناسب را منطبق با قوانين بين‌المللی اتخاذ نمايند تا اطمينان حاصل نمايند که قوانين حفاظت کننده مالکيت‌های معنوی به يک مانع غير منطقی يا تبعيض آميز، در دسترسی معلولين به منابع فرهنگی تبديل نشده باشند.
4ـ معلولين می‌بايست مساوی با ديگران مستحق شناسايی و حمايت برنامه‌های خاص فرهنگی و هويت زبانی‌اشان شامل زبان اشاره و فرهنگ ناشنوايان باشند.
5ـ نظر به قادر سازی افراد معلول به شرکت مساوی با ساير افراد در فعاليت‌های تفريحی و ورزشي؛ دولت‌های عضو می‌بايست اقدامات مناسبی را شامل موارد زير اتخاذ نمايند:
(الف) تشويق و ارتقای حضور معلولين در کامل‌ترين حد ممکن در جريان فعاليت‌های ورزشی در همه سطوح.
(ب) حصول اطمينان از اينکه افراد معلول دارای فرصت سازماندهی، توسعه و مشارکت در فعاليت‌های ورزشی، تفريحی مختص معلولين بوده و به اين منظور آنها را به مربيگری، تمرين و تلاش مناسب، مساوی با ديگران تشويق نمايد.
(پ) اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به حوزه‌های ورزشی، تفريحی و گردشگری دسترسی دارند.
(ت) اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به مشارکت در بازی‌ها، فعاليت‌های تفريحی و ورزشی از جمله فعاليت‌های موجود در سيستم مدرسه دسترسی دارند.
(ث) اطمينان حاصل نمايند که افراد معلول به خدمات سازمان‌های تفريحی، گردشگری و ورزشی دسترسی دارند.

ماده 31) آمار و جمع آوری اطلاعات:
1 ـ دولت‌های عضو متعهد می‌شوند که اطلاعات مناسب شامل اطلاعات آماری و تحقيقاتی را برای طبقه بندی و بنيان گذاری سياست‌های لازم برای اجرای اين کنوانسيون جمع آوری ‌کنند و روند جمع آوری و حفظ اطلاعات می‌بايست:
(الف) موافق با حفاظت قانونی شامل قوانين حفظ اطلاعات برای حصول اطمينان از رازداری و احترام به حريم خصوصی افراد معلول باشد.
(ب) موافق با هنجارهای پذيرفته شده بين‌المللی برای حفاظت از حقوق بشر و آزادی‌های پايه و اصول اخلاقی آمار باشد.
2ـ جمع آوری اطلاعات منطبق با اين ماده می‌بايست در سطحی وسيع و مناسب برای کمک به ارزيابی تعهدات دولت‌های عضو در رابطه با کنوانسيون حاضر و برای شناسايی و رسيدگی به موانعی که افراد معلول در راه دستيابی حقوق خود با آن مواجه می‌شوند؛ به کار برود.
3ـ دولت‌های عضو می‌بايست مسئوليت انتشار اين آمار و حصول اطمينان از دسترسی معلولين و سايرين به آن را بپذيرند.

ماده 32) همکاری‌های بين‌المللی:
1 ـ دولت‌های عضو اهميت همکاری‌های بين‌المللی و ارتقای آن را در حمايت از تلاش‌های ملی برای شناسايی مقاصد و اهداف کنوانسيون حاضر به رسميت شناخته و اقدامات مناسب و مؤثری را در اين مورد بين دولت‌ها و در صورت نياز با مشارکت سازمان‌های مرتبط بين‌المللی و منطقه‌ای و جوامع مدنی به خصوص سازمان‌های معلولين اتخاذ خواهند کرد. اين اقدامات می‌تواند شامل موارد ذيل باشد:
(الف) حصول اطمينان از همکاری‌های بين‌المللی شامل برنامه‌های توسعه بين‌المللی يکپارچه و در دسترس برای افراد معلول.
(ب) تسهيل و حمايت از ظرفيت سازی شامل تبادل و تقسيم اطلاعات، تجربيات، برنامه‌های آموزشی و اجرای بهينه.
(پ) تسهيل همکاری در تحقيقات و دسترسی به دانش علمی و فنی.
(ت) تدارک کمک‌های فنی و اقتصادی مناسب شامل تسهيل دسترسی به تبادل تکنولوژی کمکی در دسترس از طريق انتقال تکنولوژی.
2ـ مفاد اين ماده بدون تعصب به تعهدات هر کدام از دولت‌ها برای عمل به تعهدات اشاره شده در اين کنوانسيون می‌باشد.

ماده 33) اجرای ملی و نظارت:
1 ـ دولت‌های عضو هماهنگ با سيستم‌های سازمانی‌اشان می‌بايست يک يا چند هسته مرکزی را در دولت برای موضوعات مربوط به استقرار کنوانسيون حاضر مشخص کرده و به تأسيس يا تأمين يک مکانيسم هماهنگ کننده در دولت برای تسهيل اقدامات مرتبط با بخش‌ها و در سطوح مختلف توجه لازم را داشته باشند.
2ـ دولت‌های عضو می‌بايست بر حسب نياز هماهنگ با سيستم‌های مديريتی قانونی اشان در داخل دولت يک چارچوب شامل يک يا چند مکانيسم مستقل برای پيشبرد، حمايت و نظارت استقرار کنوانسيون حاضر، تأسيس، تأمين، تقويت و حفظ کنند. در هنگام طراحی چنين مکانيسمی دولت‌های عضو می‌بايست اصول مربوط به وضعيت و عملکرد مؤسسات ملی برای حمايت و توسعه حقوق انسانی را در نظر گيرند.
3ـ جامعه مدنی به خصوص افراد معلول و سازمان‌های نماينده آنها می‌بايست به طور کامل در روند نظارتی دخالت و حضور داشته باشند.

ماده 34) کميته حقوق معلولين:
1 ـ می‌بايست يک کميته حقوق معلولين ( در اينجا کميته ناميده می‌شود ) با وظايفی که ذکر گرديده تشکيل شود.
2 ـ کميته می‌بايست در زمان اجرايی شدن اين کنوانسيون دارای 12 نفر از خبرگان باشد. بعد از تصويب يا پيوستن 60 کشور اعضای کميته می‌بايست با 6 نفر افزايش به حداکثر 18 نفر برسد.
3 ـ اعضای کميته می‌بايست از ظرفيت‌های فردی لازم برخوردار بوده و دارای وضعيت اخلاقی بالا و در زمينه‌های مختلف کنوانسيون حاضر توانا و مجرب باشند. از دولت‌های عضو دعوت به عمل می‌آيد تا هنگام اعلام نامزدی کانديداها به مفاد تدوين شده در ماده 4/3 اين کنوانسيون توجه ويژه مبذول دارند.
4 ـ اعضای کميته می بايست توسط دولت‌های عضو و با در نظر گرفتن ملاحظات لازم به پراکندگی جغرافيايی منصفانه آنها، نمايندگی اشکال مختلف مدنی و سيستم‌های قانونی، اصل تعادل جنسيتی و مشارکت معلولين خبره انتخاب گردند.
5 ـ اعضای کميته می‌بايست توسط رای‌های مخفی و از ميان يک ليست نامزد شده توسط دولت‌های عضو در گردهمايی دولت‌های عضو که توسط دبير کل سازمان ملل تشکيل می‌شود؛ انتخاب شوند. در جلساتی که حداقل با دو ـ سوم دولت‌های عضو تشکيل شده است افراد انتخاب شده برای کميته می‌بايست کسانی باشند که بيشترين رای را آورده‌اند و اکثريت قاطع رای نمايندگان حاضر دولت‌ها در رای گيری را کسب کرده باشند.
6 ـ انتخابات اوليه می‌بايست تا 6 ماه بعد از تاريخ اجرايی شدن کنوانسيون حاضر انجام شود. حداقل 4 ماه قبل از هر انتخابات مجمع عمومی می‌بايست نامه ای به دولت‌های عضو نوشته و از آنها درخواست کند که نامزدهای خود را در عرض 2 ماه معرفی نمايند. دبير کل در اقدام بعدی می‌بايست فهرستی از تمام نامزدها به ترتيب حروف الفبا تهيه کند به صورتی که نمايانگر دولت‌هايی باشد که آنها نامزد کرده‌اند و سپس می‌بايست آن را به دولت‌های عضو کنوانسيون حاضر تسليم نمايد.
7 ـ اعضای کميته‌ها می‌بايست برای يک دوره 4 ساله انتخاب گردند. آنها می‌بايست امکان يک بار انتخاب شدن مجدد را داشته باشند؛ با اين حال زمان خدمت 6 نفر از اعضای منتخب در انتخابات اول پس از دو سال به پايان می رسد و بلافاصله بعد از انتخابات اول، اسامی اين 6 نفر ‌بايد به وسيله رييس در پايان گردهمايی که در بند 5 اين ماده اشاره شده است؛ با قرعه کشی انتخاب گردد.
8 ـ انتخاب 6 نفر عضو بعدی کميته می‌بايست در موقعيت انتخابات معمولی و مطابق با مفاد اين ماده انجام شود.
9 ـ اگر يکی از اعضای کميته فوت شود يا استعفا دهد يا به هر دليل اعلام کند که ديگر قادر به انجام وظايف خود نيست؛ دولت‌ عضوی که او را نامزد کرده است می‌بايست فرد خبره ديگری که واجد شرايط بوده و صلاحيت لازم مربوط به مفاد اين ماده را دارد؛ برای خدمت در زمان باقی مانده تعيين کند.
10 ـ کميته می‌بايست قوانين مربوط به روند کار خود را تبيين کند.
11ـ دبير کل سازمان ملل می‌بايست کارکنان و تسهيلات لازم برای اجرای موثر عملکردهای کميته تحت عنوان کنوانسيون حاضر را تدارک ببيند.
12ـ با تصويب مجمع عمومی اعضای کميته تحت عنوان اين کنوانسيون می‌بايست حقوقی را مطابق با شرايطی که می‌تواند توسط مجمع عمومی تضمين شود از منابع سازمان ملل با توجه به اهميت مسئوليت‌های کميته دريافت نمايد.
13ـ اعضای کميته می‌بايست مستحق دريافت تسهيلات، امتيازات و مصونيت خبرگان مأمور در سازمان ملل باشند. چنانچه در بخش‌های کنوانسيون امتيازات و مصونيت‌های سازمان ملل مشخص گرديده است.

ماده 35) گزارش‌های دولت‌های عضو:
1 ـ هر دولت عضو می‌بايست از طريق کمک مجمع عمومی سازمان ملل گزارش جامعی از اقداماتی که در زمينه تلاش‌ها برای انجام تعهدات خود تحت عنوان کنوانسيون حاضر و نيز پيشرفت به دست آمده در ارتباط با آن را 2 سال بعد از اجرايی شدن کنوانسيون حاضر به کميته تسليم کند.

2 ـ بعد از آن دولت‌های عضو می‌بايست حداقل 4 سال يک بار و نيز هر زمان که کميته درخواست کند؛ گزارش‌های بعدی را تسليم کنند.
3 ـ کميته می‌بايست درباره راهنمايی مورد نياز برای محتوای گزارش‌ها تصميم گيری کند.
4 ـ نيازی نيست دولت‌ عضو که يک گزارش اوليه جامع را به کميته ارايه کرده است؛ در گزارش‌های بعدی خود، اطلاعات قبلی را بياورد. دولت‌های عضو دعوت می‌شوند تا در هنگام ارايه گزارش‌ها به کميته، روند آزاد و شفافی را اتخاذ نموده و ملاحظات ويژه‌ای را به مفاد ماده 3 /4 کنوانسيون حاضر به عمل آورند.
5 ـ گزارش‌ها می‌تواند نشانگر عوامل و مشکلاتی باشد که ميزان عمل به تعهدات طرح شده در کنوانسيون حاضر را تحت تأثير قرار دهد.

ماده 36) رسيدگی به گزارش‌ها:
1 ـ هر گزارش می‌بايست مورد توجه کميته قرار گرفته و پيشنهادها و توصيه‌های عمومی مناسب درباره گزارش در نظرگرفته شود و به دولت‌ عضو مربوطه ارجاع شود.
دولت‌ عضو می‌تواند با هر اطلاعاتی که برای کميته انتخاب کرده است؛ پاسخگو باشد و کميته می‌تواند اطلاعات بيشتری را در مورد اجرای کنوانسيون حاضر از دولت‌ عضو درخواست نمايد.
2ـ اگر دولت‌ عضو به وضوح در تسليم گزارش تأخير داشته باشد؛ کميته می‌تواند نياز به بررسی اجرای کنوانسيون در آن دولت‌ عضو را بر اساس اطلاعات صحيح در دسترس کميته، به آن دولت‌ عضو اعلام کند.
چنانچه با گذشت 3 ماه پس از اعلام، گزارش مربوطه تسليم نگردد؛ کميته می‌بايست دولت‌ عضو مورد نظر را به شرکت در بررسی دعوت نمايد. اگر دولت‌ عضو به تسليم نمودن گزارش مربوطه پاسخ دهد مفاد بند 1 اين ماده اجرا خواهد شد.
3 ـ دبير کل سازمان ملل می‌بايست اين گزارش‌ها را در دسترس تمام دولت‌های عضو قرار دهد.
4 ـ دولت‌های عضو می‌بايست گزارش‌های خود را در سطحی وسيع در دسترس مردم کشورشان قرار دهند و دسترسی پيشنهادها و توصيه‌های عمومی مربوط به اين گزارش‌ها را تسهيل نمايد.
5ـ کميته می‌بايست در صورت صلاحديد گزارش‌های دولت‌های عضو را به آژانس‌های تخصصی، صندوق‌ها و برنامه‌ها و ساير ارگان‌های ذی صلاح سازمان ملل جهت طرح يک درخواست و اظهار نياز به توصيه يا کمک فنی موجود در آن مطابق با ملاحظات توصيه‌های کميته ارجاع دهد.

ماده 37) همکاری‌ دولت‌های عضو و کميته:
1 ـ هر دولت‌ عضو می‌بايست با کميته همکاری نموده و اعضای آن را در تحقق بخشيدن به تعهداتشان ياری نمايد.
2ـ در همکاری با دولت‌های عضو کميته می‌بايست به راه و روش‌های افزايش ظرفيت‌های ملی برای اجرای اين کنوانسيون از طريق همکاری‌های بين‌المللی توجه ويژه‌ای داشته باشد.

ماده 38) همکاری کميته با ساير ارگان‌ها:
برای تقويت اجرای مؤثر اين کنوانسيون و همچنين تشويق همکاری‌های بين‌المللی طرح شده در کنوانسيون حاضر:
( الف ) آژانس‌های تخصصی و ساير ارگان‌های سازمان ملل بايد مجاز باشند تا در جايی که در محدوده تعهداتشان قرار می‌گيرد؛ در ملاحظات مربوط به اجرای مفاد کنوانسيون حاضر شوند.
کميته می‌تواند از آژانس‌های تخصصی و ساير ارگان‌های واجد شرايط در صورت صلاحديد برای آماده کردن توصيه‌های تخصصی در زمينه اجرای کنوانسيون در مواردی که در چارچوب تعهدات مرتبط با آنان قرار می‌گيرد دعوت کند. کميته می‌تواند از آژانس‌های تخصصی و ساير ارگان‌های سازمان ملل دعوت کند که گزارش‌هايی را درباره اجرای کنوانسيون در محدوده فعاليت‌هايشان تسليم نمايد.
(ب) و اگر آن نقض کننده تعهدات باشد کميته می‌تواند در صورت نياز با ساير ارگان‌های بنيان گذاری شده توسط معاهدات بين‌المللی حقوق بشر با هدف اطمينان از استمرار در ارايه گزارش خط مشی‌های مربوطه پيشنهادها و توصيه‌های کلی و جلوگيری از دوگانگی و تداخل در اجرای عملکردشان مشورت کنند.

ماده 39) گزارش‌های کميته:
کميته می‌بايست هر دو سال يک بار به مجمع عمومی سازمان ملل و شورای اقتصادی اجتماعی در مورد فعاليت‌هايش گزارش داده و پيشنهادها و توصيه‌های عمومی را بر اساس ارزيابی گزارش‌ها و اطلاعات دريافتی از طرح‌های دولتی ارايه دهد. اين پيشنهادها و توصيه‌های عمومی می‌بايست در گزارش کميته همراه توضيحات احتمالی از دولت‌های عضو منظور شده باشد.

ماده 40) کنفرانس دولت‌های عضو :
1 ـ دولت‌های عضو می‌بايست به طور منظم در ”کنفرانس دولت‌های عضو“ برای بررسی هر موضوع مرتبط با اجرای کنوانسيون حضور داشته باشند.
2ـ تا 6 ماه بعد از اجرايی شدن کنوانسيون حاضر، کنفرانس دولت‌های عضو می‌بايست توسط مجمع عمومی سازمان ملل تشکيل شود، گردهمايی بعدی می‌بايست هر دو سال يک بار يا بر اساس تصميم کنفرانس دولت‌های عضو يا دبير کل مجمع عمومی سازمان ملل تشکيل شود.
ماده41) سپردن:
دبير کل سازمان ملل می‌بايست سپرده دار کنوانسيون حاضر باشد.

ماده42) امضا :
کنوانسيون حاضر می‌بايست برای امضا توسط تمام دولت‌های عضو و سازمان‌های ائتلافی منطقه‌ای در دفتر مرکزی سازمان ملل در نيويورک از تاريخ (30 / مارس/ 2007) مفتوح باشد.

ماده 43) موافقت با پذيرش:
کنوانسيون حاضر می‌بايست توسط دولت‌ها و سازمان‌های ائتلافی منطقه‌ای امضا کننده، موضوع تصويب و تاييد رسمی قرار گيرد. اين کنوانسيون می‌بايست برای پيوستن هر دولت يا سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای که کنوانسيون را امضا نکرده است؛ مفتوح باشد.

ماده44) سازمان‌ ائتلاف منطقه‌ای:
1 ـ سازمان‌ ائتلاف منطقه‌ای به معنی سازمانی است که توسط دولت‌های مستقل يک منطقه مشخص، بنيان گذاری شده است و دولت‌های عضو آن اختيار لازم مربوط به موضوعات اين کنوانسيون را به آن سازمان داده‌اند. اين سازمان‌ها می‌بايست گستردگی اختياراتشان را با توجه به موضوع‌های مرتبط با اين کنوانسيون در اسناد تاييديه رسمی يا عضويت خود اعلام کنند. متعاقبا انها بايد سپرده‌دار را از هر تغيير عمده در محدوده اختياراتشان آگاه کنند.
2 ـ در اين کنوانسيون اشاره به دولت‌های عضو شامل اين سازمان‌ها در محدوده اختياراتشان نيز می باشد.
3 ـ نبايد در اهداف مورد نظر در ماده 45 پاراگراف 1 و ماده 47 پاراگراف 2 و3 هيچ سند سپرده شده توسط يک سازمان ائتلاف منطقه‌ای شمارش گردد.
4 ـ سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای در موضوع‌هايی که در محدوده اختيار آنها قرار می‌گيرد، می‌توانند از حق داشتن رای در کنفرانس دولت‌های عضو با همان تعداد رای دولت‌های عضوشان که طرف‌های اين کنوانسيون هستند؛ برخوردار باشند. اگر هر کدام از دولت‌های عضو بخواهد حق رای داشته باشد، سازمان مربوطه نمی‌تواند حق برخورداری از رای آن کشور را داشته باشد و بالعکس.

ماده 45) اجرا:
1 ـ کنوانسيون حاضر می‌بايست در روز سی ام بعد از سپردن بيستمين سند تصويب يا الحاق، اجرايی شود.
2 ـ بعد از سپردن بيستمين سند مربوطه، برای هر کدام از تصويب نامه‌ها، تاييد رسمی يا الحاق کشورها و سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای کنوانسيون می‌بايست در روز سی‌ام بعد از تحويل سند ايشان، اجرايی شود.
ماده 46) قيد و شرط:
1 ـ قيد و شرط‌هايی که با اهداف و مقصود اين کنوانسيون ناسازگار باشد؛ نمی‌بايست مجاز شناخته شوند.
2 ـ قيد و شرط‌ها در هر زمان می‌تواند پس گرفته شوند.

ماده47) اصلاحيه‌ها:
1 ـ هر دولت‌ عضو می‌تواند اصلاحيه‌ای در مورد کنوانسيون حاضر پيشنهاد دهد و آن را به دبير کل سازمان ملل متحد تسليم کند. دبير کل سازمان می‌بايست آن را برای دولت‌های عضو ـ به انضمام درخواستی مبنی بر اينکه آيا آنها ازکنفرانس دولت‌های عضو به منظور تصميم گيری درباره اصلاحيه پيشنهادی حمايت می کنند يا نه؟ ـ‌ ارسال کند.
در صورتی که تا 4 ماه بعد از ارسال، حداقل يک سوم دولت‌های عضو از چنين کنفرانسی حمايت کنند. دبير‌کل می‌بايست، زير نظر سازمان ملل متحد چنين کنفرانسی را تشکيل دهد. هر اصلاحيه‌ای که توسط دو سوم دولت‌های عضوحاضر تصويب شود؛ می‌بايست توسط دبير کل به مجمع عمومی و بعد از آن به منظور تصويب برای تمام دولت‌های عضو فرستاده شود.
2 ـ تمام اصلاحيه‌های تاييد شده مطابق بند 1 می‌بايست در سی‌امين روز بعد از اينکه تعداد سندهای سپرده شده به دو سوم تعداد دولت‌های عضو در زمان تصويب اصلاحيه رسيد اجرايی شود. بعد از آن، اصلاحيه‌ برای هر کدام از دولت‌های عضو در سی امين روز بعد از دريافت سند مربوطه اجرايی می‌شود؛ يک اصلاحيه می‌بايست فقط برای آن دولت‌های عضو که آن را قبول کرده‌اند؛ تعهد آور باشد.
3 ـ اگر در کنفرانس دولت‌های عضو با توافق عام چنين تصميمی گرفته شود که يک اصلاحيه مطابق با بند1 مورد قبول و تصويب قرار گرفته شود به صورتی که منحصرا به مواد 34و38و39و40 مربوط باشد؛ برای تمام دولت‌های عضو، در سی‌امين روز بعد از اينکه تعداد اسناد سپرده شده به دو سوم تعداد دولت‌های عضو در زمان تصويب اصلاحيه رسيد، اجرايی خواهد شد.

ماده48) خروج:
هر دولت‌ عضو می‌تواند با اعلام کتبی به دبير کل سازمان ملل از کنوانسيون حاضر خارج شود. خروج از معاهده يکسال بعد از تاريخ دريافت اعلام کتبی از طرف دبير کل جاری خواهد شد.

ماده49) قالب در دسترس:
متن کنوانسيون حاضر می‌بايست به صورتی آسان در دسترس قرار گيرد.

ماده50)
متون عربی،چينی، انگليسی،‌فرانسوی، روسی و اسپانيايی کنوانسيون حاضر ارزش واحد خواهند داشت.
در مقام گواهی نمايندگان تام الاختيار ذيل حسب الامر دولت‌های متبوع کنوانسيون حاضر را امضا کرده‌اند.




پروتکل الحاقي کنوانسيون بين‌المللی حقوق معلولين

دولت‌های عضو اين پروتکل توافق می‌کنند که:
ماده(1):
1 ـ هر دولت‌ عضو اين پروتکل (دولت‌ عضو) صلاحيت کميته حقوق معلولين (کميته) را برای دريافت و بررسی مکاتبه‌های افراد يا از طرف افراد يا گروه‌هايی که در آن حوزه ادعا می‌کنند که توسط دولت‌های عضو مربوطه قربانی تضييع مفاد کنوانسيون شده‌اند؛ به رسميت می‌شناسد.
2ـ هيچ مکاتبه‌ای در مورد دولتی که عضو پروتکل حاضر نمی‌باشد؛ نمی‌بايست دريافت شود.

ماده(2):
کميته می‌بايست مکاتبات زير را ” غير قابل قبول ” در نظر گيرد:
(الف) مکاتبه بی نام.
(ب) مکاتبه مبتنی بر سوء استفاده از حق تسليم چنين مکاتبه‌هايی بوده يا مغاير با مفاد کنوانسيون حاضر باشد.
(پ) موضوع مشابهی که قبلاً توسط کميته بررسی شده باشد؛ يا در روند تحقيق بين‌المللی ديگری در حال بررسی باشد.
(ت) تمام راه حل‌های محلی در دسترس مورد بحث قرار نگرفته است. اين مورد نبايد در جايی که اقدام به حل مشکل بدون دليل طولانی شده يا بعيد می‌باشد که به حل موثر مشکل ختم شود به عنوان قاعده قرار گيرد.
(ث) اگر آشکارا بی اساس بوده يا به صورت موثر تاييد نشده باشد.
(ج) حقايق موضوع مکاتبه قبل از اجرايی شدن کنوانسيون حاضر اتفاق افتاده باشد؛ مگر آن که آن حقايق تا تاريخ فوق ادامه يافته باشد.

ماده(3):
با توجه به مفاد ماده2 پروتکل حاضر، کميته می‌بايست هر مکاتبه تسليم شده را به صورت محرمانه به اطلاع دولت‌ عضو برساند، در عرض 6 ماه دولت دريافت کننده نامه می‌بايست به کميته، توضيح و گزارش کتبی که روشنگر موضوع و راه حل آن ـ‌ در صورت اعمال گرديدن توسط دولت مربوطه باشد. ـ تسليم نمايد.

ماده(4):
1 ـ در هر زمان بعد از دريافت يک مکاتبه و قبل از رسيدن به تعيين صحت آن، کميته می‌تواند درخواستی را برای توجه فوری به اقدامات موقتی که ممکن است برای جلوگيری از خسارت جبران ناپذير به قربانی يا قربانيان خشونت مورد ادعا لازم باشد، به دولت‌ عضو ارسال نمايد.
2 ـ اجرای بند 1 اين ماده توسط کميته به معنی تشخيص صحت و سقم مکاتبه نمی‌باشد.

ماده(5):
کميته می‌بايست هنگام بررسی مکاتبات مربوط به اين پروتکل جلسات خود را پشت درب‌های بسته انجام داده و بعد از بررسی نامه کميته می‌بايست پيشنهاد‌ها و توصيه‌های احتمالی را به دولت‌ عضو و به نويسنده نامه ارسال نمايد.

ماده(6):
1 ـ اگر کميته اطلاعات موثقی را مبنی بر تضييع ناگوار يا برنامه‌ريزی شده حقوق اعلام شده در کنوانسيون توسط يکی از دولت‌های عضو دريافت کند، کميته می‌بايست دولت‌ عضو را به بررسی اطلاعات و به همان منظور تسليم نمودن اظهار نظرهای مربوط به اطلاعات ذکر شده؛ دعوت کند.
2 ـ ضمن در نظر گرفتن هر توضيحی که ممکن است توسط دولت‌ عضو مربوطه تسليم شود و همينطور هر اطلاعات موثق، کميته می‌تواند يک يا چند عضو را برای هدايت يک تحقيق و گزارش فوری به کميته تعيين کند. در صورت داشتن مجوز، با رضايت دولت‌ عضو گروه تحقيق می‌تواند از منطقه بازديد کند.
3 ـ بعد از بررسی يافته‌های اين تحقيق کميته می‌بايست اين يافته‌ها را به همراه توضيحات و توصيه‌های مربوطه برای دولت‌ عضو ارسال نمايد.
دولت‌ عضو مربوطه‌ می‌بايست در عرض 6 ماه بعد از دريافت چنين يافته‌ها، توضيحات و توصيه‌هايی از کميته، اظهار نظرهای خود را به کميته تسليم نمايد.
4 ـ اين تحقيق می‌بايست محرمانه بوده و همکاری دولت‌ عضو ‌بايد در تمام مراحل دنبال گردد.

ماده (7):
1 ـ کميته می‌تواند دولت‌ عضو مربوطه را دعوت نمايد که در گزارش خود مطابق ماده 35 کنوانسيون، جزييات اقدامات اتخاذ شده در پاسخ به يک تحقيق انجام شده مطابق با ماده 6 پروتکل حاضر را الحاق نمايد.
2ـ کميته در صورت نياز می‌تواند، بعد از پايان دوره 6 ماهه که در ماده 6/4 به آن اشاره شده است؛ از دولت‌ عضو مربوطه بخواهد، گزارش اقدامات اتخاذ شده در پاسخ به چنين تحقيقی را ارايه نمايد.
ماده (8):
هر دولت‌ عضو می‌تواند در زمان امضا يا تصويب پروتکل يا پيوست آن اعلام نمايد که صلاحيت کميته پيش بينی شده در ماده 6و7 را به رسميت نمی‌شناسد.

ماده (9):
دبير کل سازمان ملل متحد می‌بايست سپرده دار پروتکل حاضر باشد.

ماده (10):
پروتکل حاضر می‌بايست برای امضا توسط دولت‌ها و سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای امضا کننده کنوانسيون در دفتر مرکزی سازمان ملل در نيويورک از تاريخ 30 / مارس/ 2007 مفتوح باشد.

ماده (11):
اين پروتکل می‌بايست مورد تاييد رسمی سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای امضا کننده اين پروتکل که به صورت رسمی کنوانسيون را تصويب يا تاييد کرده اند؛ قرار گيرد.
اين پروتکل می‌بايست برای تصويب توسط هر دولت يا سازمان ائتلاف منطقه‌ای که کنوانسيون را به طور رسمی تصويب، تاييد يا موافقت کرده‌ و پروتکل حاضر را امضاء نکرده‌ است؛ مفتوح باشد.

ماده (12):
1 ـ منظور از سازمان‌های ائتلاف منطقه‌ای سازمان‌هايی است که توسط دولت‌های يک منطقه مشخص تشکيل شده و در رابطه با موضوعات طرح شده در اين کنوانسيون و اين پروتکل اختيار لازم از طرف دولت‌های عضو به آنها تنفيذ شده است.
اين سازمان‌ها می‌بايست در اسناد رسمی، تاييديه يا توافقنامه‌‌های خود حدود اختياراتشان را در رابطه با موضوعات طرح شده در کنوانسيون و پروتکل اعلام کنند. متعاقبا آنها می‌بايست هرگونه تغيير در محدوده اختياراتشان را به سپرده گذار اطلاع دهند.
2 ـ در اين پروتکل اشاره به دولت‌های عضو شامل اين سازمان‌ها در حدود اختياراتشان نيز می‌شود.
3 ـ در مورد اهداف ماده 13 بند 1 ماده 15 بند 2 هيچ سند سپرده شده توسط سازمان‌های ائتلاف منطقه ای نبايد منظور شود.
4 ـ سازمان‌های ائتلاف منطقه ای در محدوده اختياراتشان می‌توانند؛ در جلسات دولت‌های عضو حق رای داشته باشند و تعداد رای آنها مساوی تعداد رای دولت‌های عضوشان که طرف‌های اين پروتکل هستند؛ می‌باشند. اگر هر کدام از دولت‌های عضو بخواهد حق رای داشته باشند، سازمان مربوطه نمی‌تواند حق برخورداری از رای آن کشور را داشته باشند و بالعکس.

ماده (13):
1 ـ پيرو اجرای کنوانسيون پروتکل حاضر می‌بايست در سی امين روز بعد از سپردن دهمين سند تصويب يا عضويت اجرايی شود.
2ـ برای دولت‌ها يا سازمان‌های ائتلاف منطقه ای که بعد از سپردن دهمين سند مربوطه پروتکل را تصويب يا به طور رسمی تاييد و مورد پذيرش قرار می‌دهند، پروتکل می‌بايست در سی امين روز بعد از سپردن سند ايشان اجرايی گردد.

ماده ( 14 ) :
1 ـ قيد و شرط‌هايی که با هدف پروتکل حاضر همخوانی نداشته باشد؛ نمی‌بايست مجاز شناخته شوند.
2ـ قيد و شرط ها در هر زمان می‌توانند پس گرفته شوند.

ماده (15):
1 ـ هر دولت‌ عضو می‌تواند الحاقيه‌ای را به پروتکل حاضر پيشنهاد داده و آن را به دبير کل سازمان ملل متحد تسليم نمايد. دبيرکل می‌بايست هر الحاقيه پيشنهادی را به انضمام درخواستی ـ مبنی بر اينکه آيا آنها از گردهمايی دولت‌های عضو برای بررسی و تصميم گيری در مورد آن پيشنهاد حمايت می کنند يا خير؟ ـ برای دولت‌های عضو ارسال نمايد.
در صورتی که در عرض 4 ماه بعد از تاريخ چنين مکاتبه‌ای حداقل يک سوم دولت‌های عضو با چنين گردهمايی موافقت نمايند، دبيرکل می‌بايست اين گردهمايی را با حمايت سازمان ملل برگزار نمايد.
هر الحاقيه‌ای که توسط دو سوم دولت‌های عضو حاضر و رای دهنده تصويب شود؛ می‌بايست توسط دبير کل برای تصويب به مجمع عمومی و بعد از آن برای پذيرش برای تمام دولت‌های عضو فرستاده شود.
الحاقيه تصويب يا تاييد شده، مطابق پاراگراف 1، می‌بايست در سی‌امين روز بعد از اينکه تعداد سندهای سپرده شده، به دو سوم تعداد دولت‌های عضو در زمان تصويب الحاقيه رسيد؛ اجرايی شود.
بعد از آن می‌بايست الحاقيه برای هر دولت‌ عضو در سی امين روز از سپردن سند موافقت، اجرايی شود. يک الحاقيه فقط برای دولت‌های عضو که آن را پذيرفته، تعهد آور است.

ماده (16):
هردولت‌ عضو می‌تواند با اعلام کتبی به دبير کل سازمان ملل از پروتکل خارج شود. خروج از پروتکل يکسال بعد از دريافت اعلام کتبی به دبيرکل جاری می‌گردد.

ماده (17):
متن پروتکل حاضر می‌بايست به صورت آسان در دسترس قرار گيرد.

ماده(18):
متون عربی، چينی، انگليسی، فرانسوی، روسی و اسپانيايی پروتکل حاضر ارزش واحد خواهند داشت.
در مقام گواهی منصوبين تام الاختيار زير حسب الامر دولت‌های متبوع پروتکل حاضر را امضا کرده‌اند.

bnm
1392/09/03, 02:27
اینا که گذاشتی قبول ولی ما تازه باید روی اجرای قوانین توسط دولت کار کنیم مشکل ما قانون نیست عدم اجرای قانونه:(

نیلوفر
1392/09/03, 16:22
عدم اجرای قانون نیاز به فرهنگسازی داره
وهمونطور که توی تاپیکی که آقای معاون زده بودن توضیح دادم فرهنگسازی جهات مختلفی داره ومهمترین قسمتش خود ما هستیم
اما متاسفانه فقط بلدیم فاز منفی بدیم اینا نیاز به همت داره نیاز به جنبش داره تو جامعه 10% خودمون
توضیحات بیشتر توی تاپیک جناب معاون هست

DONYA
1392/09/05, 22:19
واقعا اگه همه چیز بر اساس این نظم و قاعده باشه که دنیا گلستون میشد. هیچ جنگ و فقر و قحطی و مشکلات و بیماری نبود- با امید روزی که جامعه بشریت برسه به چنین حقوقی برا تمام بشریت و انشاء الله اونروز آقا مهدی صاحب الزمان هم باشه کنار ما...

نیلوفر
1392/09/07, 23:37
ستارگان میلان امروز در شیرخوارگاه آمنه حضور یافتند.
فرانکو باره‌سی که در شیرخوارگاه آمنه حضور یافته بود در گفتگو با خبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران (http://www.yjc.ir/fa/news/4649698/yjc.ir) افزود: از اینکه در بین کودکان هستم بسیار خوشحالم آنها من را تحت تأثیر خود قرار دادند و بسیار خوشحالم که امروز در بین آنها حضور یافته‌ام. از مدیرعامل پرسپولیس نیز که باعث شد ما در اینجا حضور یابیم تشکر می‌کنیم.

هدف ما کمک به کودکان بی‌سرپرست است و در ایتالیا نیز ما بنیادی برای حمایت از آنها داریم و باشگاه میلان تلاش می‌کند 5،6 بنیاد حمایت از کودکان بی‌سرپرست تأسیس کند.

استفانو آریانو در بین کودکان بی‌سرپرست شیرخوارگاه آمنه حضور یافته بود به خبرنگار باشگاه خبرنگاران گفت: حضور در بین کودکان بی‌سرپرست باعث افتخار ماست ما همواره تلاش می کنیم به این کودکان کمک کنیم و اگر بتوانیم آنها را خوشحال کنیم.

بسیار خوشحالم که حضورم در ایران باعث شده تا این کودکان کمی خوشحال شوند امیدوارم در آینده نیز از این برنامه‌ها تدارک دیده شود.

دانیل ماسارو: از اینکه در بین کودکان بی‌سرپرست بودم خوشحالم


وی گفت: از اینکه به این مکان (شیرخوارگاه آمنه) آمدم احساس خوبی دارم کودکان این آسایشگاه من را تحت تأثیر خود قرار دادند به ویژه وقتی که لباس میلان را بر تن آنها دیدم.

آینده خوبی را برای این کودکان آرزو میکنم و امیدوارم حضور ما در اینجا باعث خوشحالی آنها شده باشد.

mohammad hassanjani
1392/09/08, 21:36
man ye esteghlalliyam ama kareshun harf nadasht makhsusan ba raftan be shi khargah

نیلوفر
1392/09/10, 21:51
زهرا نورمحمدی مادر نمونه و فداکاری است که از 4 فرزند معلول خود مراقبت می کند.


به روایت عکس های بهروز خسروی عکاس فارس، این مادر فداکار اهل آمل، سه پسر و یک دختر دارد که همگی معلول هستند و وی زندگی خود را وقف نگهداری و رسیدگی به امور آنها کرده است. گرچه این خبرگزاری هیچ توضیحی در ذیل عکس ها و درباره مشکلات و مسائل این خانواده نداده است ولی عکس ها به تنهایی گویا هستند.



http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95514_490.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95515_972.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95516_755.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95517_372.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95518_380.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95519_589.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95520_200.jpg


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95521_848.jpg


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95522_776.jpg


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95523_703.jpg


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95524_556.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95525_309.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95527_514.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95531_974.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95530_200.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95526_761.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95528_391.jpg (http://jonoubnews.ir/)


http://fararu.com/files/fa/news/1392/9/10/95529_606.jpg (http://jonoubnews.ir/)

فاطمه58
1392/09/10, 21:59
الحق که بهشت زیر پای مادران استgol

ولی یه چیزش تاسف اوره وقتی میدونسته اولین بچش معلوله چرا بقیه رو بدنیا اورده؟؟؟؟

***رضـا***
1392/09/10, 22:01
خدا برا بچه هاش حفظش کنه ایشالا که همیشه سلامت باشه:x

نیلوفر
1392/09/10, 22:02
الحق که بهشت زیر پای مادران استgol

ولی یه چیزش تاسف اوره وقتی میدونسته اولین بچش معلوله چرا بقیه رو بدنیا اورده؟؟؟؟
شاید قسمت بوده شاید شاید شاید..........
اما کارش شاهکاره
اجرش با خدا

f7970
1392/09/10, 22:40
golبنده خدا مادر همیشه باید جور بچه هاشو بکشه چه سالم چه معلول یه خانوادی رو میشناسم که 3تا بچه ای معلول داره همشونم میرن دانشگاه مامانه بنده خدا همش تو رفت و آمده واقعا کارشون قابله احترامه خدا به این جور خانوادها صبر ایمان و پول فراون بده آمین gol

نیلوفر28
1392/09/10, 22:52
تامل برانگیزه ...................................
این بانو مادرنیست فرشته س

najmeh69
1392/09/10, 23:19
صبر و تحملش قابل تحسینه.خوشا بسعادتش

کوثر
1392/09/10, 23:44
خداحفظش کنه احسنتـــــ

FireBoy
1392/09/10, 23:52
آخه خدا خیرت بده تو که دیدی بچه هات معلولن چرا باز بچه دار شدی!؟
عادم چی بگه به این پدر مادرایی که با وجود یه بچه معلول باز عشق بچه دار شدنن
باید بهشون مدال شجاعت داد با این جرعتشون

eBRAHIMV
1392/09/10, 23:55
الحق که بهشت زیر پای مادران استgol

ولی یه چیزش تاسف اوره وقتی میدونسته اولین بچش معلوله چرا بقیه رو بدنیا اورده؟؟؟؟
اين اصلا دليل نميشه
من خودم بچه اولم مشكل دارم ولي سه تا فرزند ديگه خونه مشكلي ندارن اين جور چيزا دست خداست
اگه مادر يا پدر من تو اين تفكر بودن الان كلي مشكلات داشتم ولي الان همين فرزندان كمكم ميكنن

ولي خدايي فرشته هستن

فاطمه58
1392/09/10, 23:59
اين اصلا دلين نميشه
من خودم بچه اولم مشكل دارم ولي سه تا فرزند ديگه خونه مشكلي ندارن اينا جور چيزا دست خداست
اگه مادر يا پدر من تو اين تفكر بودن الان كلي مشكلات داشتم ولي الان همين فرزندان كمكم ميكنن

ولي خدايي فرشته هستن

مگه میشه پدر ومادر نتونن تشخیص بدن علت معلولیت بچه شون چیه؟؟؟؟اولی نه دومی دومی نه سومی....

خواست خدا به کنار تو اون شکی نیست ولی ادما میتونن از دنیا اومدن فرزند معلول جلوگیری کنند!!

نیلوفر
1392/09/11, 00:04
مگه میشه پدر ومادر نتونن تشخیص بدن علت معلولیت بچه شون چیه؟؟؟؟اولی نه دومی دومی نه سومی....

خواست خدا به کنار تو اون شکی نیست ولی ادما میتونن از دنیا اومدن فرزند معلول جلوگیری کنند!!

وقتی خدا بخواد و یکی قرار باشه چند صباحی بیاد رو این کره خاکی بالاترین علوم وتکنولوژی در مقابلش پوچند
من این چیزارو به عینه دیدم

فاطمه58
1392/09/11, 00:07
وقتی خدا بخواد و یکی قرار باشه چند صباحی بیاد رو این کره خاکی بالاترین علوم وتکنولوژی در مقابلش پوچند
من این چیزارو به عینه دیدم

نیلوفر جان منکه گفتم حکمت خدا جداست من خودم یه نمونه بر اثر بیسوادی مادرم وقتی حامله بوده قرص میخوره!!الان چرا باید اینو بخدا نسبت بدیم؟؟؟؟وقتی متاسفانه مادرای عزیزمون بیسوادن و از علم وتکنولوژی بیخبرن همه چیزو باید گردن خدا انداخت!!!

نیلوفر
1392/09/11, 00:14
نیلوفر جان منکه گفتم حکمت خدا جداست من خودم یه نمونه بر اثر بیسوادی مادرم وقتی حامله بوده قرص میخوره!!الان چرا باید اینو بخدا نسبت بدیم؟؟؟؟وقتی متاسفانه مادرای عزیزمون بیسوادن و از علم وتکنولوژی بیخبرن همه چیزو باید گردن خدا انداخت!!!

عزیزم معلولیت هایی که دلایلش خارجی هستن بحثش جداست
من بحثم رو بدنیا آمدن یا عدم به دنیا آمدنه
درسته علم خیلی پیشرفت کرده اما اگه کسی قراره بیاد حتما میاد وکل علوم انسان جلو دارش نمیشن

esteghlal
1392/09/11, 01:13
درووووود
بیخیال
مادر، زیباترین آهنگ عشق است

1228
1392/09/11, 07:20
واقـــعا اراده اهنـــین دارنـــد....و عـــجب صـــبری....tashvigh


بـــعضی مـــادران فـــرزنـــد ســـالـــم بـــه دنـــیا مـــیارنـــد...امـــا در ایـــنده مـــعلول میـــشند...‏gol


پـــس بـــه قـــول حـــافـــظ:

در دایـــره قـــسمت مـــا نـــقطه تـــسلیمــیم

لـــطف انـــچه تـــو انـــدیـــشی حـــکم انـــچه تـــو فـــرمـــایـــی

حمیدرضا
1392/09/11, 13:00
ماشالله به این مادر

emshaspand
1392/09/11, 15:14
ایــــــــــــــــــــــن قدر شگفت زده شدم ک اصلا حرفی برا گفتن ندارم .لبخند مادره یه دنیـــــــــــــــــــتاس .من فک میکنم این لبخند از عجایب 8 گانه اس .
خدایا کرمت و شکر
خدایا قدرتت و شکر
خدایا زیباییتو شکر

نیلوفر
1392/09/11, 18:41
فراخوان سازمان ملل براي ميليارد معلول جهان


بان کي مون خواستار ارائه فرصت به همه افراد داراي معلوليت در جهان شد.

به گزارش مهر، بان کي مون، دبير کل سازمان ملل متحد در پيامي به مناسبت روز جهاني افراد معلول، ۳ دسامبر ۲۰۱۳ برابر با ۱۲ آذر ماه جاري ضمن اعلام وجود يک ميليارد معلول در جهان خواستار ارائه فرصت به همه افراد داراي معلوليت شد.
متن کامل پيام بان کي مون به شرح زير است:
بيش از يک ميليارد نفر از ما با معلوليت زندگي مي کنيم. ما بايد تمامي موانعي که بر مشارکت و حضور معلولان درجامعه تاثير مي گذارند، شامل نگرش هاي موجب انگ و تبعيض سازماندهي شده، را برداريم. در سپتامبر در «اجلاس عالي مجمع عمومي درباره معلوليت و توسعه»، کشور هاي عضوملل متحد راه هاي بسياري در باره اينکه انزوا نه تنها بر زندگي معلولان اثر مي گذارد بلکه توسعه جوامع و اجتماع به طور کل را تحت تاثير قرار مي دهد، را مورد بحث قرار دادند. آنان تجديد عهد نمودند اقدام ملي و بين المللي براي حمايت از توسعه فراگير بدون در نظر گرفتن معلوليت به عمل آورند. نظام ملل متحد از اين تلاش ها حمايت مي نمايد. بايد براي تضمين ارايه زير ساخت ها و خدمات حمايتي فراگير همچنين توسعه پايدار و برابر براي همه سخت تر تلاش کنيم.

اين شامل تضمين مشارکت با معنا در فرايند هاي اثر گذار بر حقوق و منافع افراد داراي معلوليت با ارائه محيطي توانا است. براي رسيدن به اين هدف «مرکز دسترسي ملل متحد» در مقر سازمان ملل متحد را افتتاح مي کنيم. اينجانب از نظام ملل متحد و و ساير شرکا مي خواهم از اين اقدام پيروي کنند. در اين روز جهاني افراد داراي معلوليت اينجانب تمامي دولت ها، اعضاي نظام ملل متحد، جامعه مدني و تجاري را فرا مي خوانم تا موانع را شکسته و درها را به سوي فرصت براي تمام معلولان باز نمايند. با يکديگر اجازه دهيد جامعه اي فراگير براي همه ايجاد کنيم.

bnm
1392/09/13, 01:27
:-?:-?:-?:-?:-?:-?:o:o:o:o:o

یعنی از هر هفت نفر یک نفر معلوله:-?:-?:-?:-?:-?

نیلوفر
1392/09/20, 17:30
http://newsmedia.tasnimnews.com/Tasnim//Uploaded/Image/139208131403209411467723.jpg

خبرگزاری تسنیم: نخستین جشنواره فرهنگی - هنری سروا با حضور فرزندان مراکز بهزیستی استان تهران برگزار می‌شود.

به گزارش [/URL][U]خبرگزاری تسنیم (http://www.tasnimnews.com/)، این جشنواره با هدف هم‌افزایی بیشتر و شکوفایی استعدادهای فرزندان مراکز بهزیستی برگزار خواهد شد.
موسسه سروای مهر کودک که تجربه یک دهه فعالیت فرهنگی، هنری و آموزشی با فرزندان مراکز بهزیستی تهران را دارد، در نظر دارد تا نخستین جشنواره فرزندان بهزیستی را با موضوعات فرهنگی و هنری برگزار کند.
بخش‌های مختلف این جشنواره شامل شعر، داستان و دلنوشته، تجسمی (نقاشی و عکاسی)، موسیقی (انفرادی و گروهی)، بخش قرآن و ورزش بخش‌های متنوع این جشنواره خواهد بود.
نخستین جشنواره فرهنگی هنری سروا در راستای دستیابی به عمده اهدافی از قبیل شکوفائی استعدادهای فرزندان بهزیستی، ارتقاء سطح کیفی وکمی دستاوردهای آموزشی مددجویان موسسه، آشنایی فرزندان تحت پوشش با سایر مهارتهای هنری، فرهنگی و علمی و در نهایت ایجاد زمینه‌های اشتغال‌زایی به وسیله پرورش استعداد‌های فرزندان ومعرفی به صاحب‌نظران در حوزه‌های مختلف فعالیتشان است.
این جشنواره با همیاری سازمان بهزیستی ستاد جنوب (شهر ری) و زیر نظر ستاد جنوب سازمان بهزیستی برگزار می‌شود.
نخستین جشنواره فرهنگی هنری سروا در دهه نخست بهمن ماه 1392 برگزار خواهد شد.

مرغ حق
1392/09/20, 17:46
با سلام
ای کاش یه نفر ما رو هم به فرزندی قبول میکرد .......
از روزگاز خسته ام....
خدایا شکرت...

نیلوفر
1392/09/20, 17:50
با سلام
ای کاش یه نفر ما رو هم به فرزندی قبول میکرد .......
از روزگاز خسته ام....
خدایا شکرت...

علیک سلام

این چه حرفیه جناب

خدا نکنه چرا خسته؟ تا امید هست این همه ناامیدی چرا؟

لاتقنطو من رحمت الله

من فرق دارم
1392/09/20, 18:54
با این جشنواره های مسخره هیچی حل نمیشه

نیلوفر
1392/10/01, 17:10
http://media.isna.ir/content/IMG07284507.jpg/2 (http://isna.ir/fa/photo/92100100441/%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A8%DA%86%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%84-%D8%B0%D9%87%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%AF)




پلیس هند از تجاوز به یک دختربچه‌ مبتلا به معلولیت ذهنی در روستایی در نزدیکی مرکز هند و سپس قتل این دختر 10 ساله خبر داد.

به گزارش سرویس «حوادث» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این حادثه دلخراش در ایالت شمالی «اوتارپرادش» هند در منطقه «میروت» رخ داده است.

به گفته والدین این دختربچه، ظاهرا مظنونان پس از تجاوز به فرزند آنها، کودک بیچاره را به قتل رسانده‌اند. پلیس محلی هند اعلام کرد که جسد قربانی قرار است کالبدشکافی شود.

به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اینترنتی اوت‌لوک، پلیس هند می‌گوید: خشونت علیه دختران کم‌ سن‌وسال در هند به ویژه در نواحی روستایی اغلب اتفاق می‌افتد.

ناقوس
1392/10/01, 21:36
اوووه ..............سلام کردا هه
چه جالب !

من خودم شخصا به سه مورد از این قضیه برخورد کردم ...

میدونید آخرش چی شد ؟!!! دخترا رو از طرف بهزیستی معرفی کردن مرکز بهداشت، که تا آخر عمر نابارورش کنن !!!

اوکیه ؟؟!!!!!!!!!!!

البته بعد از دو مورد سقط جنین


صرفا جهت اطلاع.........

نیلوفر
1392/10/01, 21:37
:o
[COLOR=red]

میدونید آخرش چی شد ؟!!! دخترا رو از طرف بهزیستی معرفی کردن مرکز بهداشت، که تا آخر عمر نابارورش کنن !!!

اوکیه ؟؟!!!!!!!!!!!

COLOR]

تو ایران؟؟؟؟:-?:-?:-?:o

***رضـا***
1392/10/01, 22:19
خداریشه ظلمو بخشکونه...

نیلوفر
1392/10/01, 22:20
خداریشه ظلمو بخشکونه...

الهی آمین

f7970
1392/10/02, 00:54
:o

تو ایران؟؟؟؟:-?:-?:-?:o

gollای بابا نیلو جونم تو ایرانم هست ولی رو نمیکنن 2 درصد به معلولین چه جسمی حرکتی چه ذهنی مخصوصا اعصاب روان تجاوز میکنن ولی صداشون در نمیادو اعلام نمیکنن برای کسانی رو تو بوق کرنا میزارن که گندش دراومده و رسانه ای شده قربونت ولی آمار یه چیزه دیگه نشون میده ولی افسوس افسوس افسوس ..............goll

نیلوفر
1392/10/02, 00:56
واقعا جای تاسف داره

خیلی ناراحتم:(

خان دایی
1392/10/02, 02:23
خداوند یکتا و مهربان هرچه زودتر ظهور آقا امام زمان (عج) را نزدیک کنه.برای سلامتی امام زمان(عج)و هرچی انسان پاک دامن صلوات .و هرچی انسان بی دین و ضد اسلام را به آتش جهنم روانه کنه.بلند بگو الهی آمین

نیلوفر
1392/10/02, 02:30
الهیییییییییییییییییییییی آمیییییییییییییییییین

papulah
1392/10/05, 01:12
جای تاسفه:(:(

نیلوفر
1392/11/01, 14:07
دختری که 4 سال پيش به علت تصادف در قوچان، توان جسمی و تکلمی خود را از دست داده بود، با نوشتن قسمتی از مشخصات خود به صورت مکرر بر روی کاغذ بالاخره توانست خانواده خود را پيدا کند.
مدير مرکز معلولان آرزو با اشاره به روند اتفاق پيش آمده در پيدا شدن خانواده يکی از دختران معلول اين مرکز اظهار کرد: معصومه زينلی‌دهميری حدود 4 سال پيش در يکی از مناطق مشهد به علت تصادف قدرت حرکت و تکلم خود را از دست داده و در آسايشگاه معلولان شهيد فياض‌بخش بستری می‌شود.
بتول صادقی با بيان اينکه اين دختر معلول در اسفندماه 91 تحويل مرکز نگهداری از معلولان آرزو در قوچان شده است، تصريح کرد: در ابتدای ورود به اين مجموعه مددکاران متوجه سواد معصومه شده و از وی درخواست نوشتن نام خود يا اقوام و دوستانش را کردند که وی هميشه يک نام و فاميل مشخص را می‌نوشت.
وی ادامه داد: در ابتدا فرض بر اين بود که نوشته‌ها واقعيت ندارد اما به مرور مشخص شد که معصومه هميشه يک نام و فاميل و آدرس را بر روی کاغذ درج می‌کند.
مدير مرکز معلولان آرزو قوچان اضافه کرد: با پيگيری‌های انجام شده و کمک اداره ثبت احوال شهرستان مشخصات معصومه و پدر و مادرش برای مجموعه قطعی شده و با آدرسی که معصومه بر روی کاغذ نوشته و نام مدرسه محل تحصيلش توانستيم با پرس‌وجوهای فراوان خانواده وی را پيدا کنيم.
وی گفت: با کمک بسياری از افراد توانستيم مادر و برادر معصومه را پس از 4 سال به ديدار معصومه آورده و اين خانواده را پس از آن اتفاق دوباره کنار هم جمع کنيم.
منبع: فارس

bnm
1392/11/02, 02:13
چقدر پرسنل بهزیستی وکلانتری و....اینای ایران سرعت عمل دارن تو خارج 40سال این کارا طول میکشه:-?

نیلوفر
1392/11/02, 17:52
http://media.isna.ir/content/14-1-22-104115DSC_0022.JPG/2 (http://isna.ir/fa/photo/92110201688/ناگفته-های-جوانی-که-پرورشگاهی-بوده)
کافی است یک بار فقط یک بار به قصد بازدید به یکی از مراکز شبانه‌روزی بهزیستی برویم. آن موقع شاید یاد نعمت‌های بسیاری بیفتیم که خیلی وقت‌ها حتی به چشممان نمی‌آید. یک حس دیگر هم ممکن است آزارمان بدهد و آن این است که چرا تا به حال رنج این بچه‌ها درگیرمان نکرده؟ بعد غیرتی می‌شویم و کلی عهد و پیمان که از این به بعد ... و بعد معلوم نیست تا چند روز یا نهایتا چند ماه دیگر به تعهدهای عمل نشده‌مان در قبال این بچه‌ها فکر کنیم. کم پیدا می‌شوند کسانی که کنار روزمرگی‌هایشان گاهی به درد این بچه‌ها فکر کنند یا بخواهند برایشان کاری در شان شخصیتشان انجام بدهند.
به گزارش ایسنا، خبرآنلاین با این مقدمه نوشت: با این حال شیرخوارگاه آمنه یکی از خوشبخت‌ترین مراکز سازمان است که اگرچه آن هم با مشکلات و دشواری‌های زیادی روبروست اما وظیفه‌اش نگهداری از کودکانی است که دغدغه‌ای جز داشتن یک چهاردیواری امن و غذاهای سر وعده‌شان ندارند. مشکلات با بزرگ شدن این بچه‌ها بزرگ می‌شود و گاهی زخم‌های عمیقی در روحشان جا می‌گذارد.
در گوشه و کنار این سرزمین مراکز بی‌شماری وجود دارد که بچه‌های تحت پوشش زیر 18 سالشان از دردی بزرگ رنج می‌برند: نداشتن جمعی به نام خانواده یا نداشتن سرپناهی به نام خانه.
ظفر ضیایی‌مقدم حالا 18 ساله است و کم‌کم باید بساطش را جمع کند و برای خودش خانه‌ای مستقل جور کند. ظفر از بچه‌های درسخوان مرکز سلمان است که حالا در رشته حقوق دانشگاه آزاد اسلامشهر قبول شده و برای فردایی که انتظارش را می‌کشد هدف بزرگی دارد و آن هم وکالت است به قصد گرفتن حق هر آدمی که مظلوم است.
داستان زندگی ظفر نمونه‌ای از هزاران زندگی تحمیل‌شده‌ای است که 20 هزار بچه را در این سرزمین درگیر می‌کند:
اسم و فامیلت واقعی است؟
مدیر شیرخوارگاه آمنه خیلی دلش می‌خواسته اسم مرا به جای ظفر بگذارد شهاب که دیگر نشده. حالا خدا را شکر فامیلی مرا ضیایی‌مقدم گذاشته‌اند. الان 10 تا بچه در مرکز ما هستند که فامیلی‌شان قیاسی‌زاده است. اصلا دوست ندارم. خوب است که اسم و فامیل من تک است. من شنیده‌ام از سال 60 تا 65 بیشتر فامیلی‌ها را قیاسی گذاشته‌اند با پسوندهای مختلف و هیچ مدرکی همراهم نبوده که نشان بدهد من روزگاری پدر و مادری داشته‌ام. مرا در یک قنداق کوچک پیچیده بودند. در یک پتوی پشمی گذاشته‌اند و در خیابان ونک رها کرده‌اند. یک پسر سفید و با لپ‌های بزرگ. هیچ وسیله‌ای یا نشانی غیر از آن پتوی پشمی ندارم و چهار انگشتی بودن دست و پاهایم که فکر می‌کنم نشانی کوچکی نیست. اول به خاطر معلولیتم مرا می‌برند مرکز رفیده که مخصوص بچه‌های عقب‌افتاده ذهنی است. بعد که می‌بینند من از نظر عقلی عادی هستم مرا به مرکز گاندی می‌برند. اتفاقا یکی از بچه‌هایی که در یکی از مراکز با هم بودیم شش انگشتی بود و من همیشه به شوخی می‌گفتم تو انگشت‌های مرا دزدیده‌ای.
اولین تصویرهایی که از دوران کودکی یادت می‌آید؟
اولین چیزهایی که یادم می‌آید این است که در بهزیستی گاندی بودم. تخت‌های میله‌داری که به معنی قلمرو شخصی هر کدام از بچه‌ها بود. یادم هست توی این تخت‌ها بازی می‌کردیم و خودمان را مثل اینکه توی ننو نشسته باشیم، تکان می‌دادیم. مددکارها و آدم‌هایی که گاهی به دیدنمان می‌آمدند، تصویرهای سیاه و سفید تا 6 سالگی مثل شیشه شیر و اسباب بازی‌ها و رنگ پرده‌های اطاق.
از اولین رنج‌هایی که در کودکی داشتی بگو.
اولین جابه جایی بزرگ من از بهزیستی گاندی بود به شیرخوارگاه آمنه. یک طوری که یعنی بچه‌ای را از محیطی که در آن چشم باز کرده و تمام تعلقاتش جدا کنند و مثلا بگویند تا حالا در این خانواده و محیط زندگی کردی و حالا باید بروی با یک خانواده دیگر و در جای دیگری زندگی کنی. تنها خوبی‌اش این بود که این جابه‌جایی مصادف شد با مدرسه رفتنم. ما را در مدرسه رازی ثبت نام کردند در خیابان ولی عصر که همیشه جزو مدارس خوب بوده و هست. از همان سال‌های مدرسه شیطنت‌هایم شروع شد.
و شیرینی‌ها؟
با بچه‌ها جمع می‌شدیم توی حمام که خیلی بزرگ بود و جلوی خروجی چاه آب را می‌گرفتیم و می‌گذاشتیم آب تا زانوهایمان بالا بیاید. یک وقت‌هایی گریه مربی‌ها را در می‌آوردیم. شیطنت‌هایمان شیرین بود و هیچ دغدغه‌ای نداشتیم. می‌رفتیم مدرسه و بر می‌گشتیم.
جابه‌جایی‌های بعدی؟
تا چهارم دبستان شیرخوارگاه آمنه بودیم که بعد دکتر جمال‌زاده رفت و آقای خلیل‌زاده آمد که گفت شیرخوارگاه یعنی بچه‌های زیر هفت سال. بعد اول مرا فرستادند آهار در لواسان. چون مشکل کلیوی داشتم و در ادرارم خون پیدا شده بود باید غذای رژیمی و داروهای مخصوص می خوردم مرا به شیرخوارگاه آمنه برگرداندند. چون هوای آهار خیلی سرد بود و ممکن بود برای کلیه‌هایم مشکل جدی ایجاد کند. بعد از مدتی هم مرا فرستادند قدوسی.
از کی فهمیدی زندگی‌ات با هم‌سن و سال‌هایت فرق دارد؟
تا قبل از مرکز قدوسی فکر می‌کردم شرایط زندگی همه همین است و اصلا نمی‌دانستم که معنی خانواده چیست. قدوسی که رفتم کلاس چهارم دبستان که بودم کم‌کم نسبت به شرایطم حساس شدم. می‌رفتیم تا سوپرمارکت خرید می‌کردیم و می‌رفتیم تجریش و خرید می‌کردیم و برمی‌گشتیم. بعد وقتی می‌دیدم بچه‌ای با پدر و مادرش آمده بیرون و آنها دستش را گرفته‌اند یا هوایش را دارند می‌فهمیدم من این جنس محبت را در زندگی‌ام کم دارم. مثلا مربی که دیگر به ما نمی‌گفت کلاهت را سرت بگذار تا سرما نخوری! هر وقت جلسه اولیا و مربیان می‌گذاشتند ناراحت می‌شدم که چرا الان نباید مادر واقعی داشته باشم. معمولا مربی‌ها اگر وقت داشتند می‌رفتند. خیلی وقت‌ها هم نمی‌رفتند. موقع خوابیدن این زخم خیلی بزرگ می‌شد؛ اینکه یک نفر باشد که برایم قصه بگوید و نوازشم کند. الان که نه ولی دوران دبیرستان و راهنمایی خیلی این حس آزارم می‌داد.
توی مدرسه چطور؟ ترحم‌های معلم‌ها و مدیرها کار دستتان نمی‌داد؟
در مدرسه همین که می‌فهمند بچه‌ای از بهزیستی آمده، ترحم‌ها شروع می‌شود. نمره سه بچه را می‌دهند بیست که این کارشان خیلی به بچه‌ها ضربه می‌زند. الان بچه‌هایی هستند که نمی‌توانند بنویسند شلوار! یا مثلا می‌گویم سه چهار تا چند تا می‌شود می‌گوید هشت تا. به خدا اصلا غلو نمی‌کنم. بچه می‌آید بالا همین طور الکی. وقتی می‌بیند که الکی نمره می‌گیرد چرا درس بخواند؟ مثلا من دوم راهنمایی که بودم فقط یک بار جغرافی‌ام شد 9 که به من 10 دادند. همین به خدا. راهنمایی و دبستان مدیرها می‌دانستند اما دبیرستان گفتم تو رو خدا نگذارید معلم‌ها بفهمند و به من ترحم کنند. یک دفعه دلم خواست درس بخوانم. احساس کردم غیر از این، هیچ راهی ندارم.
خانواده خیالی هم داشتی؟
در مدرسه دروغ‌هایی برای خودم ساخته بودم که من پدر و مادر دارم و یک خواهر کوچک‌تر دارم. می‌گفتم پدرم شرکت نفت کار می‌کند و اینقدر حقوق دارد. مادرم فوق لیسانس ادبیات دارد و در یک دبیرستان دخترانه کار می‌کند. خانه‌مان فرمانیه است ... چون هم قدوسی هم آمنه و هم سلمان در شمال شهر بودند. یکی در نیاوران و یکی در فرمانیه و یکی هم ونک و مدرسه که می‌رفتیم بیشتر همکلاسی‌هایمان بچه مایه‌دار بودند. یکی پدرش وکیل بود، پدر یکی در وزارت امور خارجه سفیر دوم بود، پدر یکی دیگر شرکت داشت ... همه رده بالا بودند. این خیلی آزارم می‌داد.
محیط خانه را دیده بودی؟ حس زندگی در چاردیواری کوچک‌تری غیر از سالن‌های مراکز بهزیستی؟
بچه که بودم مربی‌ها گاهی مرا به خانه‌هایشان می‌بردند. وقتی می‌خواستم بعد از دو سه روز برگردم به مرکز، افسردگی می‌گرفتم. شرایطی که برای من در مراکز بهزیستی، آن قدر عادی بود، بعد از برگشتن از محیطی که اسمش خانه و خانواده بود به تنهایی قبل خیلی آزاردهنده می‌شد. به خصوص که در آن چند روز، زیادتر از حد معمول هوای ما را داشتند. برایمان خوراکی‌های جورواجور می‌خریدند و گردش و تفریح و غذاهای خوب و محبت‌های بیشتر از حد معمول، بعد دوباره یک دفعه همان اتاق‌های بی‌روح بهزیستی و زندگی گروهی و تنهایی‌هایی که تمامی نداشت. وابسته می‌شدم به آن خانواده و هر بار با گریه برمی‌گشتم و دوباره از خودم قول می‌گرفتم که این بار اگر آمدند و تو را بردند مثل بچه آدم می‌روی و بدون گریه برمی‌گردی. ولی هر بار صدای ضجه‌هایم گوش فلک را پر می‌کرد که می‌خواهم یک روز دیگر بمانم. دست خودم نبود.
مسافرت هم می‌رفتی؟
فقط با بچه‌های بهزیستی عید و تعطیلی‌ها می‌رفتیم شمال. کلا بهزیستی ما را شمال و مشهد می‌برد. فقط پارسال بچه‌درسخوان‌ها را کیش بردند.
خوبی‌ها و بدی‌های زندگی با بچه‌های بهزیستی؟
اتفاق‌های بدش این است که بعضی وقت‌ها دعوا می‌شود و بچه‌ها به قصد کشت همدیگر را می‌زنند. هیچ کس هم دخالتی نمی‌کند. جلو نمی‌رود که جدایشان کند. هم ما هم مربی‌ها می‌گذاریم به حال خودشان آن قدر همدیگر را بزنند تا خسته شوند. اتفاق‌های خوبش هم این است که همه دور هم جمع می‌شویم و بازی می‌کنیم. فیلم می‌بینیم. این با هم بودنش خیلی وقت‌ها خوب است.
از زندگی در مرکز قدوسی بگو.
یک هیات امنایی داشت رئیسش آقای بهرامی بود. یک آقای قربانی هم بود که خیلی هوای بچه‌ها را داشتند. آنجا هم تا سوم دبیرستان بچه‌ها می‌ماندند. بعد باید می‌رفتند سلمان. من اصلا دلم نمی‌خواست بروم مرکز سلمان چون بچه‌های بزرگ‌تر آنجا بودند و من محیطش را دوست نداشتم. این بود که رفتم اداره و به رئیس منطقه شمیرانات گفتم شما هر کاری هم کنید من نمی‌روم سلمان. بگذارید تا پیش‌دانشگاهی اینجا بمانم و بعد برای کلاس کنکور می‌روم سلمان. قبول کردند. یک سال هم در مرکز سلمان بودم و حالا هم که دانشگاه قبول شده‌ام و 18 سالم شده می‌گویند باید بروی. حالا خدا را شکر من خیلی وضعیت خوبی دارم. کلی شانس آورده‌ام.
چه شانسی آورده‌ای؟
من به لطف داشتن حامی‌های خوبی که دارم الان 12 میلیون پول دارم ولی همین الان بچه‌ای را می‌شناسم که باید از بهزیستی برود و 7 میلیون بیشتر ندارد. این 7 میلیون را بهزیستی به بچه‌های 18 ساله می‌دهد تا با این پول بروند خانه بگیرند و مستقل شوند. خیّرهای بیشتری به سراغم آمده‌اند. من چهار حامی دارم که از سه سالگی با من هستند. بچه‌های دیگر این شانس را نداشته‌اند. شاید به خاطر معلولیتی که دارم بیشتر دلشان به حال من سوخته و شاید به خاطر قیافه‌ام یا نوع برخوردم. نمی‌دانم.
می‌شود گفت معلولیت برای بچه‌های بهزیستی یک جور موهبت است؟
الان نه ولی تا هفت هشت سالگی ترحم نسبت به بچه‌های معلول بیشتر است و آنها هواخواه بیشتری دارند. بچه‌ها خیلی به من می‌گویند که خوش به حالت. معلولیت یک جور شانس بود برای من. بچه‌ها می‌گویند کاش ما هم معلول بودیم تا بیشتر به چشم خیّرها بیاییم.
اینکه در 18 سالگی بهزیستی می‌گوید به سلامت، برای استقلالتان خوب است یا بد؟
اصلا خوب نیست. ضربه روحی بدی به ما می‌زنند. تا 18 سالگی بچه‌های بهزیستی فقط می‌روند مدرسه و برمی‌گردند. لباس‌هایشان را می‌شویند. غذایشان آماده است. مسافرت می‌روند. یک مرتبه در 18 سالگی می‌گویند خوشحال شدیم از دیدنتان. این 7 میلیون را بگیرید و بفرمایید بیرون. یک جوری هم می‌گویند باید بروی که انگار ما مستاجریم و اگر زودتر برای خودمان خانه‌ای پیدا نکنیم سر ماه اثاث‌هایمان را بیرون می‌ریزند. بعد بچه می‌ماند و یک عالمه بی‌کسی. تازه باید به فکر خانه باشد. وسایل خانه را چه کار کند؟ پول آب و برق و شارژ تلفن همراهش را از کجا بیاورد؟ و یک عالمه دغدغه‌های دیگری که شاید برای کسی که سال‌هاست مستقل شده و کار و زندگی ثابتی هم دارد یک دنیا مشکل باشد، چه برسد به بچه‌های بهزیستی که تا 18 سالگی هیچ تکیه‌گاه مطمئنی ندارند.
یعنی می‌خواهی بگویی مسکن بچه‌های تحت پوشش باید دغدغه بهزیستی باشد؟
من نمی‌دانم چرا برای بچه‌های بهزیستی، سهمیه‌ای برای مسکن مهر در نظر نگرفتند. این توقع زیادی نیست. می‌توانستند بچه‌ها را دوتا یا سه تایی در این خانه‌ها اسکان بدهند. ما حتی یارانه هم نداریم. الان که من 18 سالم شده، خودم اقدام کرده‌ام و تازه این ماه یارانه گرفته‌ام. خیلی سخت است. الان 6 ماه است که دنبال خانه می‌گردم و پیدا نکرده‌ام. چون یا می‌گویند به مجرد نمی‌دهیم یا قیمت‌ها اصلا به پولی که دارم نمی‌خورد. می گویند پیش 10 میلیون بدهید و ماهی 300 یا 400. خب کرایه خانه را از کجا بیاورم؟ تازه هزینه های دیگر را هم در نظر بگیرید.
اگر یک بچه‌ای واقعا بگوید نتوانستم جایی پیدا کنم آن وقت چه می‌شود؟
هیچی. یک مدتی ما را می‌فرستند خانه‌های پیش از ترخیصی آن هم فقط برای چند ماه و بعد هر طوری هست باید برویم. نهایتا تا 19 سالگی. تنها لطفی که بهزیستی می‌کند این است که اگر کنکور قبول شده باشی هزینه دانشگاه آزاد را می‌دهد و ماهی 120 هزار تومان و بعدش هم دیگر همین. الان یکی از بچه‌ها دارد الکترونیک می‌خواند. رفته خانه‌ای در خیابان شوش بگیرد، گفته‌اند 3 میلیون ماهی 400 تومان که فقط دوتا اتاق قدیمی دارد. خب این بچه کی درس بخواند؟ کی کار کند؟ با 7 میلیون بهزیستی چطور تمام هزینه‌هایش را بپردازد؟
تا 18 سالگی هیچ فن یا حرفه‌ای به شما یاد نمی‌دهند؟
نه اصلا. هیچ دوره‌ای به نام کارآموزی وجود ندارد تا مثلا بچه‌ها کاری یاد بگیرند. جوشکاری، تراشکاری، مکانیکی، اصلا و ابدا. من شانس آوردم توی دبیرستان درس‌خوان شدم و دانشگاه قبول شدم اما بچه‌هایی که دلشان نخواهد درس بخوانند که تعدادشان هم کم نیست بی هیچ مهارتی برای کار و زندگی رها می‌شوند. اتفاقا یکی از حامی‌های من می‌گفت یکی از سیاست‌های بد بهزیستی این است که می‌خواهد بچه‌ها را به زور درس‌خوان کند. یعنی اگر درس خواندی که خوب می‌روی دانشگاه آن هم با این امتیازهای کمی که بهزیستی به دانشجوهایش می‌دهد. اگر نه واقعا به حال بچه‌ای که درس را دوست ندارد، هیچ فکری نمی‌کنند.
چرا بعضی بچه‌ها از حمایت حامی‌ها یا همان خیّرها بی‌بهره‌ترند؟
بعضی‌ها خودشان این حمایت را از خودشان گرفته‌اند. بلد نیستند با حامی‌هایشان چطور برخورد کنند. حامی را فقط به شکل پول می‌بینند. بعد هم که پولی از حامی می‌گیرند دیگر حالشان را نمی‌پرسند. خود برخورد با حامی هوش خاصی می‌خواهد. روابط عمومی خیلی مهم است. مثلا جلسه اول حرف‌هایم به دل یکی از حامی‌هایم نشست و آمد حامی من شد. اینکه چطور با آنها صحبت کنی که تو را قبول کنند، خیلی مهم است. خیلی بچه‌ها محل نمی‌گذارند و زیاد حامی‌هایشان را تحویل نمی‌گیرند.
این هوش خاص را برایم تعریف کن. مثلا تو چه کار می‌کنی که حامی‌هایت را از دست نداده‌ای؟
من زنگ می‌زنم و حالشان را می‌پرسم. خیلی هم نباید پشت سرهم زنگ بزنی که مزاحمشان بشوی. باید خیلی محتاط رفتار کنی. خیلی وقت‌ها می‌گویم اگر شما چیزی لازم دارید من برایتان بگیرم و بیاورم. یا مثلا می‌گویم اگر کاری دارید برایتان انجام بدهم. مهم‌تر از همه این است که به حرف‌هایشان گوش بدهیم. درس خواندن برایشان خیلی مهم است. می‌گویند اگر این بچه درس می‌خواند من هوایش را دارم، اگر نه من نمی‌توانم حمایتش کنم. همین درس‌خوان بودنم باعث شد حامی‌هایم از من راضی باشند.
بیشترین ضربه را از چه کسی خوردی؟
بیشترین ضربه را از دوست صمیمی‌ام خوردم. کسی که تمام زندگی‌ام بود. یک دفعه میانه‌مان به هم خورد و من احساس کردم با از دست دادن آن دوست هیچ پناهی در این دنیا ندارم. از دوست و رفیق زیاد ضربه خوردم. یکی از بدی‌های ما بچه‌های بهزیستی این است که چون کمبود پدر و مادر داریم به یک نفر زیاد وابسته می‌شویم و بعد که این رابطه به هم می‌خورد، بدجوری ضربه می‌خوریم. اگر آن آدم مثلا به ما بگوید «تو» انگار دنیا روی سرمان خراب می‌شود. خب آن آدم خانواده دارد، مثل ما که همه امیدش را به این رابطه نبسته. می‌تواند جای خالی مرا با یک عالمه آدم و اتفاق دیگر پر کند ولی من که نمی‌توانم.
بعد از این که دوستانت می‌فهمند بچه بهزیستی هستی چه برخوردی با تو می‌کنند؟
اتفاقا وقتی یکی از دوستانم فهمید آنقدر به من ترحم کرد که واقعا نتوانستم دیگر تحملش کنم. یک شب به تمام دوستانم اس ام اس زدم که من بچه بهزیستی‌ام، اگر مرا به خاطر خودم دوست داری که یاعلی اگر نه خداحافظ. خیلی‌ها رفتند و من هم دیگر کاری به کارشان نداشتم.
خودت به بچه‌های مرکز می‌گویی به دوستانشان بگویند که بچه بهزیستی هستند یا نه؟
من می‌گویم که به دوستانشان نگویند. مگر اینکه کسی باشد که تو را درک کند اما اگر به ترحم آلوده شود واقعا غیر قابل تحمل می‌شود. فرق ترحم و دوست داشتن معلوم است. آنکه واقعیت مرا دوست دارد به من زنگ می‌زند، با هم بیرون می‌رویم و می‌شود روی دوستی‌اش حساب کرد اما آنکه از روی ترحم می‌آید فقط یک دفعه می‌آید و خیلی زیاد محبت می‌کند و یک دفعه هم می‌رود. بعضی‌ها هم انگار نذر می‌کنند که اگر حاجتشان را بگیرند، می‌روند و این ضربه‌ها خیلی وحشتناک روح و روان ما را به هم می‌ریزد.
حامی‌ها هم خوب و بد دارند؟
بعضی‌ها می‌آیند وعده‌های بزرگ و دروغین به ما می‌دهند. ما را تا آسمان هفتم می‌برند و بعد یک دفعه رهایمان می‌کنند و طوری زمینمان می‌زنند که نمی‌توانیم بلند شویم. به نظرم خیّر وعده الکی ندهد. به همان اندازه‌ای که می‌تواند کمک کند، وعده بدهد. صادقانه بگوید من بیشتر از این از دستم برنمی‌آید. اما اگر الکی ما را دلخوش کند و بعد هم کاری برایمان نکند، واقعا لطمه بدی می‌خوریم. در حالی که مجبور نیست بگوید برایت این کار را می‌کنم، خودت خواستی و آمدی، ما که مجبورت نکرده بودیم.
تو خیلی نسبت به هم‌سن و سال‌هایت که حتی زندگی عادی داشتند، درک خوبی از زندگی داری. این را از کجا یاد گرفتی؟
زندگی در بهزیستی واقعا سخت است. من در این سال‌ها خیلی بزرگ شدم. خیلی وقت‌ها بچه‌ها می‌نشینند و گریه می‌کنند. تازه مثلا دایی یا عمه‌ای دارند که بروند و به آنها سر بزنند. من که هیچکس را ندارم. با این حال به آنها دلداری می‌دهم که حالا که پدر و مادر نداری می‌توانی روی پای خودت بایستی و زندگی‌ات را بسازی ولی آنها می‌گویند که جای خالی پدر و مادر را هیچوقت نمی‌توانند در زندگی‌شان پر کنند. راست هم می‌گویند. شاید من هم دلداری الکی می‌دهم.
برای فردایت چه نقشه‌ای داری؟ غایتی که می‌خواهی به آن برسی کجاست؟
می‌خواهم ادامه تحصیل بدهم تا روزی که کانون وکلا شرکت کنم و دفتر بگیرم و بعد هم خانه‌ای در شان خانواده‌دار شدن بگیرم و ازدواج کنم. ازدواج و خانه و زندگی ته آمال بچه‌های بهزیستی است. یک امکانی که غیرارادی از آنها گرفته شده اما می‌توانند آن را برای خودشان مهیا کنند. یعنی اگر ازدواج کنند و بچه‌دار شوند آن وقت دیگر فرقی با آدم‌های دور و برشان ندارند و این تفاوت بزرگ را می‌توانند یک جایی آنقدر کمرنگ کنند که دیگر فقط یک وقت‌هایی یادشان بیفتد.

منبع:ایسنا

نیلوفر
1392/11/04, 20:15
رئیس فراکسیون حمایت از معلولان مجلس، با انتقاد از عملکرد برخی نهادهای زیرمجموعه ریاست جمهوری در رابطه با حمایت از معلولان، گفت: طی هفته گذشته تنها نابینای نهاد ریاست جمهوری که به شغل اپراتوری در این سازمان مشغول بود از کار برکنار شد.


به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا (http://dana.ir/) فاطمه آلیا در گفت‌ وگو با خانه ملت، عملکرد برخی نهادهای زیرمجموعه ریاست جمهوری خلاف شعارهای انتخاباتی رئیس جمهور خواند وتوضیح داد: شغل اپراتوری در سازمان‌های دولتی به صورت انحصاری در اختیار نابینایان است، اما متأسفانه هفته گذشته شاهد اخراج تنها نابینای شاغل در نهاد ریاست جمهوری بودیم.

نماینده مرد تهران، ری، شمیرانات واسلامشهر در مجلس شورای اسلامی، تصریح کرد: دکتر روحانی تنها نامزد انتخابات ریاست جمهوری بود که در شعار‌های انتخاباتی خود حمایت از معلولان را در اولویت قرار داده بود اما متأسفانه به تازگی شاهد عملکردی خلاف آنچه بیان شده از جانب نهادهای زیرمجموعه ریاست جمهوری بودیم.

وی افزود: از طرف دیگر همواره شاهد استقبال رئیس‌جمهور از نقد منصفانه بوده‌ایم اما در کمال ناباوری خبرنگار نابینای نشریه ایران سپید به خاطر انتقادات خود از کار برکنار شد که بررسی این موضوعات نیازمند رصد عملکرد نهادهای زیرمجموعه ریاست جمهوری از طرف شخص رئیس‌جمهور است.

این نماینده مردم در مجلس نهم، تأکید کرد: طبق قانون باید 3 درصد از کارکنان هر سازمان دولتی از اقلیت معلولان انتخاب شوند و انتظار این است که اگر استخدام جدیدی از معلولان به عمل نمی‌آید از شمار شاغلان نیز کاسته نشود.

رئیس فراکسیون حمایت از معلولان مجلس شورای اسلامی، با بیان اینکه بحث حمایت از معلولان نوعی فرهنگ است، ادامه داد: باید به حمایت از معلولان به‌عنوان یک وظیفه انسانی نگاه کرد نه یک شعار تبلیغاتی، حمایت از معلولان تاریخ مصرف تبلیغاتی ندارد و نباید از معلولان استفاده ابزاری کرد.

حمیدرضا
1392/11/04, 20:54
واقعا تاسف واره که کسی تو این سازمانها ونهادها فقط به فکر منافع خودشون هستن کسی به کسی نیست اصلا تو جامعه ما قانون کی به کیه رو خوب رعایت میکنن و هرکسی که صداش بلند میشه با یه چوب دستی تو دهنش میزنن صداش در نیاد خدا به داد ما برسه که صدامون به دیوار بقلیمون نمیرسه چه برسه به ریس جمهورو فلان و فلان

نیلوفر
1392/11/23, 17:18
رئيس كميته ملى المپيك صبح چهارشنبه ضمن بازديد از كميته ملى پارالمپيك در نشست مشترك با اعضاى جديد هيأت رئيسه و هيأت اجرايى شركت كرد.

[/URL]
http://arshnews.ir/images/docs/000213/n00213543-t.jpg





به گزارش [U]عرش نیوز (http://arshnews.ir/images/docs/000213/n00213543-b.jpg):
اين جلسه با حضور محمود خسروى وفا، رئيس کمیته ملی پراالمپیک، امير ماندگارفرد، دبيركل و اعضاى هيأت رئيسه این كميته برگزار شد. در ابتدا محمود خسروى وفا ضمن تبريك مجدد انتخاب كيومرث هاشمى به عنوان رئيس كميته ملى المپيك، اعضاى جديد هيأت رئيسه را معرفى كرد.

در ادامه اين نشست صميمانه، خسروى وفا با ارائه گزارشى از مجمع انتخاباتى كميته به تشريح تأسيس كميته ملى پارالمپيك و برنامه‌هاى آينده و حضور در بازی‎هاى آسيايى اينچئون و پارالمپيك ريو پرداخت.

پس از آن كيومرث هاشمى ضمن تبريك انتخاب هيأت رئيسه جديد، برحمايت كميته ملى المپيك بر اساس اساسنامه در جهت نيل به اهداف كميته ملى پارالمپيك و ايجاد راهكار مناسب در راستاى تصويب اساسنامه جديد كميته ملى پارالمپيك تأكيد كرد و افزود: در اساسنامه كميته، كميته ملى پارالمپيك بخشى از كميته ملى المپيك است و ما حمايت از ورزش‌هاى جانبازان و معلولان را جزء وظايف كارى كميته مي‌دانيم.

در ادامه اين نشست اعضاى جديد هيأت رئيسه نقطه نظرات خود را پيرامون ورزش‌هاى پارالمپيكى ارائه کردند.

نیلوفر
1392/11/28, 18:36
http://multimedia.mehrnews.com/Larg1/1392/11/16/IMG20323750.jpg

کرمانشاه ـ خبرگزاری مهر: مریلا زارعی، بهترین بازیگر زن سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر، در اختتامیه جشنواره فجر کرمانشاه جایزه خود را به دختر معلول کرمانشاهی تقدیم کرد.


به گزارش خبرنگار مهر، "مریلا زارعی" بهترین بازیگر زن در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر، عصر دوشنبه در مراسم اختتامیه سی و دومین جشنواره فیلم فجر که در سالن انتظار کرمانشاه برگزار شد، اظهار داشت: بارها در مراحل ساخت فیلم "چ" استعداد و هنرمندی بازیگران کرمانشاهی را دیدم.
زارعی گفت: امیدواریم در آینده در عرصه سینما و تئاتر بیشتر از بازیگران کرمانشاهی بشنویم.
این هنرمند سینمای کشور در پایان سخنانش با اهدا جایزه خود در این جشنواره به دختر معلول کرمانشاهی، اظهار داشت: در اینجا جایزه خود را به "زهرا"؛ دختر معلول کرمانشاهی که در این سرما و بارندگی، برای دیدن بنده به این سالن آمده اند، تقدیم کنم.
مراسم اختتامیه سی و دومین جشنواره فیلم فجر استان کرمانشاه با حضور پیشکسوتانی از تئاتر و سینمای کرمانشاه همانند، "علی نصیری نیا"، " سعید راد"، " ابراهیم حاتمی کیا" و " مریلا زارعی" در سالن فرهنگی هنری انتظار در حال برگزاری است.

bnm
1392/11/29, 02:30
gollgollgollgollgollgoll:D:D:D:Dtashvightashvighta shvightashvightashvigh\m/\m/\m/\m/\m/

نیلوفر
1392/12/27, 18:18
به گزارش نامه نیوز (http://namehnews.ir/)به نقل از جام نیوز،پدر و مادر با شوق بسیاری زندگی مشترکشان را 44 سال پیش در شهرستان گلپایگان استان اصفهان شروع کردند. مدتی بعد خدا به آنها دختری عنایت کرد که نامش را زهرا گذاشتند. چند ماه از تولد این کودک نگذشته بود که آنها متوجه شدند بدن زهرا کم تحرک است و مانند دیگر بچه ها نمی تواند حرکت کند و نمی تواند خوب حرف بزند. ابتدا گمان بردند شاید این وضع طبیعی است، اما با گذشت چند ماه وضع جسمانی زهرا بهتر نشد.




والدینش او را به چند بیمارستان بردند و آزمایش های مختلفی انجام شد و پزشکان عنوان کردند زهرا معلول و کم توان جسمی و حرکتی است و تا آخر عمر قادر به ایستادن روی پاهایش نیست.


والدین زهرا در ناباوری تصمیم گرفتند با این وضع بسازند و به زندگی شان ادامه دهند. آنها چند سال بعد صاحب چند پسر شدند، اما با تولد برادران، زهرا بیش از پیش احساس تنهایی و دلتنگی می کرد و آینده ای تاریک را پیش رو می دید.


چند ماه که گذشت اختلاف والدینش بیشتر شد و آنها وقتی او هشت ساله بود، از هم جدا شدند. مادر گاهی برای این که دلتنگی اش کم شود، او را برای دیدن پدر می برد تا این که پس از آخرین ملاقات با پدر، مادر او را به یکی از خیابان های شهر برد و او را روی ویلچر تنها رها کرد و رفت. آن روز زهرا هرچه منتظر مادر ماند، خبری از او نشد تا این که زن و مردی در خیابان او را در حالی که می گریست، پیدا کرده و به یک مرکز بهزیستی منتقل کردند.


http://namehnews.ir/file/file/100208


زندگی زهرا ورقی دیگر خورد


با گم شدن زهرا، پدر نیز در جستجویش بود، اما همه تلاش ها برای یافتن دخترش بی نتیجه ماند. سال ها از پس هم می گذشتند و زهرا در چند مرکز توانبخشی زندگی اش را سپری می کرد تا این که سال 1374 به خانه جدیدش که مرکز توانبخشی نرجس شیراز بود، پا گذاشت. او در این محل حاضر به گفت وگو با کسی درباره زندگی اش نبود و چند ماهی گذشت تا توانست خود را پیدا کند.


زهرا دیگر می خندید و به زندگی در جمع دوستانی که مثل خودش بودند، عادت کرد. پدر نیز پس از گم شدن دخترش، دوباره ازدواج کرد و صاحب فرزندان دیگری شد، اما همیشه در حسرت دوری از دخترش می سوخت.


چند روز پیش و در آستانه سال نو پدر تصمیم گرفت دوباره جستجویش را برای یافتن زهرا شروع کند، انگار این بار روزنه امیدی در قلبش هویدا شده بود و احساسی در وجودش می جوشید و خبر از زنده ماندن دخترش می داد.


او به چند مرکز توانبخشی در شهر های مختلف سر زد و سرانجام با حضور در مرکز توانبخشی نرجس در شیراز، با کمک مدیر این مرکز و جستجو در اتاق ها، زن چهل و دو ساله ای که نامش هم نام فرزند او بود، ملاقات کرد و متوجه شد او همان گمشده ای است که سال ها حسرت دیدارش را داشته است.


حاضران با دیدن این صحنه، اشک در چشمانشان حلقه زده بود. پدر و دختر پس از 34 سال دوری موفق به دیدار یکدیگر شدند و امسال عید نوروز را در خانواده جدید جشن می گیرند.

laleh6
1392/12/27, 18:46
جالب بود و سشار از عبرت

---------- Post added at ۱۹:۴۶ ---------- Previous post was at ۱۹:۴۵ ----------

جالب بود و سرشار از عبرت

نیلوفر
1392/12/28, 17:03
سلامت نیوز : (http://www.salamatnews.com/)امروز بچه های جمعیت امام علی مشهد به مرکز معلولین نرگس در قاسم آباد و بخش اطفال بیمارستان قائم رفتند و طرح بوی عید را برگزار کردند. و عروسک هدیه بردند و شیرینی دادند و سال نو را به بچه ها تبریک گفتند.
به گزارش سلامت نیوز (http://www.salamatnews.com/)؛ حاجی فیروز امسال مشهد یکی از اعضای جمعیت بود که برای خنداندن بچه ها صورتش رو سیاه کرد و برای اولین بار در عمرش حاجی فیروز شد. در این برنامه دکتر خرمی استاد دانشگاه حاجی فیروز بچه های بیمارستان شد. آری وقتی عاشق باشی برای شادمان کردن کودکان سرزمینت از هیچ چیز دریغ نمی کنی حتی اینکه لباس دکترای فیزیک را از تن دربیآوری و لباس حاجی فیروز بپوشی تا لبخند را بر لبان کودکی بنشانی و شادمانش کنی.
سپاس از حسین عزیز، حاجی فیروز بچه های کوچک بیمارستان...
دکتر دیشب خودش رفته بود تا ساعت یازده دوازده شب با یک حاجی فیروز توی مشهد صحبت کرده بود که راهنماییش کنه...کلی هم فیلم از اینترنت دانلود کرد.
راستی دوستان مهربان مرکز معلولین نرگس نیاز به صندلی های پلاستیکی رنگی پایه کوتاه برای بچه های این مرکز دارند و مرکز محرومی هستند. اگر تمایل به کمک داشتید با شماره 09398585528 تماس بگیرید.
http://www.salamatnews.com/uploads/up_156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

نیلوفر
1393/01/04, 15:26
تنها ورزشکار ایرانی که در مسابقاتی در سطح المپیک و پارالمپیک صاحب مدال طلا شده است، در گفتگوی نوروزی با نامه نیوز از برنامه‌هایش برای آینده سخن گفت.

http://namehnews.ir/File/ImageThumb2?newsid=120913&w=250&h=165&type=Horizontal


به گزارش نامه نیوز، زهرا نعمتی بر اثر حادثه تصادف در سن 18 سالگی دچار ضایعات نخاعی شد تا از این سن به بعد، دیگر صندلی چرخدار با زندگی اش عجین شود؛ با این حال هیچگاه معلولیت براش محدودیت نیاورد و حتی با این وضعیت پله های ترقی را هم یک به یک طی کرد و در پارالمپیک لندن طلا گرفت تا اولین زن ایرانی باشد که در مسابقاتی در سطح المپیک و پارالمپیک طلا می گیرد. افتخارآفرینی وی به حدی بزرگ بود که سال گذشته از سوی یک بنیاد ورزشی مطرح (اسپورت آکورد) عنوان بهترین ورزشکار جهان را هم به خود اختصاص داد.
گفتگوی نوروزی نامه نیوز با یکی از موفق ترین زنان ورزشکار ایران در سال 92 را در زیر بخوانید:


*به نظر سال 92 یکی از بهترین سال های عمرتان بود چون جوایز بی‌نظیری را کسب کردید. مهم ترین این دستاوردها برای شما کدام بود؟
مهم ترین اتفاقی که در سال 92 با لطف خدا شامل حال من شد و افتخار بزرگی برای کشورم، ورزش بانوان و همه ورزشکاران ایرانی محسوب می شد، این بود که عنوان بهترین و تأثیرگذارترین ورزشکار سال را از سوی بنیاد اسپورت آکورد به دست آوردم که این جایزه هر ساله به یک ورزشکار از بین تمام ورزشکاران المپیکی و پارالمپیکی تعلق می گیرد که خداراشکر بزرگ ترین افتخار برایم در سالی که گذشت به دست آمد.

* در آن لحظه که تندیس بهترین ورزشکار جهان را کسب کردید چه حسی داشتید؟
به واقع یکی از باشکوه ترین و شیرین ترین لحظات زندگی ام بود و خاطره خوبی را از سال 92 و در مجموع از تمام سال های زندگی ام بجا گذاشت.

http://namehnews.ir/file/file/100876


*از لحاظ ورزشی چه افتخاراتی را کسب کردید؟
در جام جهانی تایلند قهرمان رقابت های انفرادی شدم و همین طور اولین مدال مشترکم در بخش میکس را به اتفاق همسرم به دست آوردم. در این بخش مدال برنز را به دست آوردیم که این اولین مدال مشترک در طول زندگی مشترک ما بود که برایم خیلی ارزشمند بود و خاطره قشنگی را هم برای من برجای گذاشت. در این بین به عنوان ورزشکار برتر المپیک پاراآسیایی شناخته شدم و همین طور در بین 10 چهره تأثیرگذار برتر جهان در ورزش جای گرفته و الگوی حجاب برای زنان مسلمان جهان نیز از طرف فدراسیون پاراالمپیک معرفی شدم.

*البته در ایران هم در بیشتر رسانه ها در بین نامزدهای برترین ورزشکار سال ایران نیز حضور داشتید.
این لطف و حمایت دوستان رسانه ای و مردم عزیز بود و از این بابت بسیار خوشحالم.

*بچه کرمان هستید اما سالهاست در کیش زندگی می کنید.
درست است. در حال حاضر هم ساکن این جزیره هستیم و خوشحالم از اینکه در چنین جزیره آرام و زیبایی زندگی می کنم و سکونت در اینجا آرامش خوبی را به زندگی من داده است. من و همسرم از لحاظ جسمی به شهری نیاز داریم که برای معلولان مناسب سازی خوبی داشته باشد که خوشبختانه جزیره کیش این مناسب سازی را دارد. البته از لحاظ هزینه ها زندگی در این جزیره کمی مشکل است اما در مجموع مزایایی هم دارد که نمی توان آنها را هم نادیده گرفت. در هر حال سال 92 در کنار همه سختی ها، یک سال پرهیجان و پر از افتخارات خیلی خوب برای من بود.

*می توان امیدوار بود که برای سال 93 هم این افتخارات ادامه پیدا کند؟
قطعا همین طور است و به خاطر کادر اجرایی و توانمندی که امروز در رأس ورزش هستند، برای امسال امیدوارتر هم هستم. در سال 92 سختی های زیادی نصیب ورزشکاران شد تا جایی که ورزشکاران پارالمپیک هنوز حقوق خود را دریافت نکرده اند اما مطمئنا همه این موارد در سال 93 جبران خواهد شد و امیدوارم روزهای خوب و پرافتخاری برای ورزش کشور در این سال رقم بخورد.

*قول طلای پارالمپیک ریو را هم همینجا می دهید؟
هیچ قولی نمی‌دهم چون در ورزش مخصوصا در تیروکمان نمی توان پیش بینی خاصی کرد اما قول می دهم برای کسب دومین طلای پارالمپیکم تمام تلاشم را به کار بگیرم.

*قهرمان زندگی شما کیست؟
آدمهای زیادی هستند که از آنها الگو می گیرم از جمله پدر و مادر و همسرم (رهام شهابی پور، عضو تیم ملی تیراندازی با کمان جانبازان و معلولین) و خداراشکر می کنم بخاطر وجود نازنینشان در کنار من و امیدوارم بتوانم زحماتشان را جبران کنم.

*مهم ترین اتفاق ورزشی در سال 93؟
بازی های پاراآسیایی اینچئون را در پیش داریم و امیدوارم بتوانم در این رقابت ها نیز بدرخشم.

*چه خواسته ای در سال جدید برای مردم ایران دارید؟
آرزو می کنم مردم عزیزمان همیشه لبخند روی لبانشان باشد وهمیشه موفق باشند تا ایران عزیزمان همیشه پیروز باشد.

*از عیدهای گذشته زندگی تان خاطره خاصی دارید؟
از عیدهای سال های اخیر که هیچ خاطره ای جز تمرین و تمرین و تمرین ندارم. فقط تمرینات ورزشی این نوروز این سالها را به خود اختصاص داده است. البته عیدها همیشه شبیه به هم هست. همه عیدها هفت سین و عیدی و دور هم بودن.

*از اینکه دیگر نمیتوانید با ورزشکاران سالم رقابت کنید، حسرت نمی خورید؟
همین الان هم رکوردهایم در ایران حرف اول را می زند. حسرت که نه اما دوست دارم با آنها هم رقابت کنم و اگر شرایطش فراهم شود باعث افتخار من است که بتوانم در المپیک تیر بزنم و با وضعیتی که من دارم در المپیک این نه تنها برای من بلکه برای ایران افتخار بزرگی محسوب می شود. امیدوارم این اتفاق برایم بیافتد و بتوانم حتی در المپیک جایگاه خوبی را به دست بیاورم.

laleh6
1393/01/04, 15:41
تبریک میگم و به این بانو افتخار میکنم.

نیلوفر
1393/01/07, 01:03
-


سطوح نشیمن به عنوان یک عامل بصری، در صورت طراحی صحیح و رعایت الگوهای شهری و استانداردها می‌تواند در ارتقاء کیفیت بصری، زیبایی محیط و رضایت شهروندان بسیار موثر باشد اما این فاکتور در شهرهای کشور ما لحاظ نشده و باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

به گزارش ایسنا، پیکره یا سطحی افقی متناسب از سطح زمین است که در محیط عمومی شهر برای نشستن مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از نشستن، معمولا رفع خستگی، گذراندن اوقات فراغت، ارتباط اجتماعی و لذت بردن از چشم‌انداز اطراف است.

نیمکت‌ها و سطوح نشیمن برای استفاده چند نفره ساخته می‌شوند و با توجه به سروکار داشتن گروه‌های مختلف مانند کودک، بزرگسال، کهنسال، معلول و ... طرح نشیمن بایستی از جامعیت کافی برای خدمات‌رسانی مناسب برخوردار باشد.

نشیمن‌هایی که در مکان‌های کم رفت و آمد و در مجاورت مناظر قرار می‌گیرند نیاز بیشتری به راحت بودن دارند و آنها که برای نشستن‌های کوتاه مدت مورد استفاده قرار می‌گیرد می‌تواند ساده‌تر بوده و از انعطاف پذیری بیشتری در فرم و طرح برخوردار باشد. فرم نیمکت باید با محیط استفاده هماهنگ باشد و زوایا و ابعاد آن مطابق با بدن استفاده کننده و راحتی او طراحی گردد. نوع طراحی و چیدمان نیمکت‌ها باید به گونه‌ای باشد که موجب توسعه روابط اجتماعی شود.

نشیمن به عنوان یکی از تجهیزات شهری با انعطاف پذیری خود به لحاظ ترکیب‌بندی و چیدمان در فضا ی شهر می‌تواند جلوه های جذاب و متنوع ایجاد کرده و از یکنواختی و کسالت محیط جلوگیری کند.

نشیمن با ترکیب وسایل کاربردی و تزئینی همچون گلدان، روشنایی و ... در ایجاد مناظر زیبا و کاهش خشکی محیط تاثیرگزار است و میتواند بیشتر مورد استفاده مردم قرار گیرد.

مناسب سازی محیط شهری با دیدگاه توانبخشی

بر اساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 9 دسامبر 1975، معلولین حق برخورداری از امکاناتی را دارند که بطور مستقل قادر به حضور و زندگی در جامعه باشند. فضای شایسته انسان، مکانی است که علاوه بر داشتن ابعاد انسانی، دارای خصلتی متناسب با مقام انسانی باشد. با اینکه رعایت ابعاد و مقیاس ، شرط لازم برای ایجاد فضای شهری است ولی کافی نیست. ایجاد فضا و دسترسی مناسب برای افراد معلول، مستلزم توجه به ابعاد او در حالت سکون، حرکت و قابلیت‏‌های حرکتی است.

اندازه‏های بدن انسان بر حسب جنس، سن، سلامت یا معلویت متفاوت است، در نتیجه میدان دسترسی به فضای اطراف، برای او تغییر میکند. به هنگام طراحی فضاهای خصوصی و جمعی برای افراد ناتوان، می‌بایستی محدوده دسترسی و شعاع عملکرد را بر اساس استفاده از وسایل و ابزار کمکی یا صندلی چرخدار در نظر گرفت.

معلولان برای زندگی اجتماعی در شهرها با موانع معماری و شهری متعددی رو به رو هستند بنابراین سازگاری محیط شهر با نیازهای معلولان جسمی ضرورتی حیاتی است و طراحی شهری باید بر اساس معیارها و ضوابطی خاص، مناسب سازی شود.

مشکلات و موانع موجود در شبکه دسترسی پیاده شهری و عدم تداوم حرکت روان در مسیرهای پیاده، برای افراد سالم نیز ایجاد اشکال می‏‌کند. افراد سالخورده، مادری که کودک خود را در کالسکه حمل می‏کند، ناتوانی که با وسایل کمکی یا صندلی چرخدار حرکت می‏‌کند، از موانع مختلف و نامناسب بودن مسیرها، گذرگاه‌‏ها و کفپوش‌‏ها رنج می‏‌برند. همسطح سازی و از بین بردن موانع ، جزو اقدامات مهمی است که از مدیریت شهری انتظار می‌رود و مشارکت هر چه بیشتر معلولان در فعالیت‏‌های اجتماعی و حضور در شهر را تسهیل می‏‌کند.

نیلوفر
1393/01/10, 16:34
[/URL] (http://www.tabnak.ir/fa/save/389308)[URL="http://www.tabnak.ir/fa/news/389308/کودکان-معلول-چند-برابر-کودکان-سالم-قربانی-خشونت-می‌شوند#"] (http://www.tabnak.ir/fa/news/389308/کودکان-معلول-چند-برابر-کودکان-سالم-قربانی-خشونت-می‌شوند#)







-



کودکان دارای معلولیت سه تا چهاربرابرکودکان غیرمعلول قربانی خشونت می‌شوند.

به گزارش ایسنا، در یک بررسی نظام‌مند و فراتحلیلی در سازمان جهانی بهداشت در حوزه خشونت علیه کودکان دارای معلولیت با تخمین خطرات موجود نشان داد این کودکان 3.7 برابر بیشتر در معرض ترکیبی از انواع خشونت، 3.6 برابر بیشتر در معرض خشونت فیزیکی و 2.9 برابر بیشتر در معرض خشونت جنسی هستند. کودکان دارای معلولیت ذهنی یا مغزی 4.6 برابر همسالان غیر معلول خود ممکن است قربانی خشونت جنسی شوند.

در مورد اینکه چرا کودکان دارای معلولیت بیشتر در معرض خشونت هست چندین توضیح مطرح شده است. مراقبت از کودک دارای معلولیت ممکن است فشار مضاعفی بر سرپرستان وارد کرده و خطر آزار را بالا ببرد. دوم اینکه، تعداد قابل ملاحظه‌ای از کودکان دارای معلولیت همچنان در موسسات نگهداری به سر می‌برند و این عامل خطر بزرگی برای آزار جسمی و جنسی آن‌ها است و بالاخره، اختلالات ارتباطی به طور خاص این کودکان را آسیب‌پذیر می‌کند چرا که ممکن است قادر به افشای تجربیات ناراحت کننده خود نباشند.

همه کودکان دارای معلولیت باید گروهی پرخطر محسوب شوند که در میان آن‌ها شناسایی خشونت اهمیت بسیار دارد. آن‌ها ممکن است از مداخلاتی همچون بازدید از منزل و آموزش مهارت‌های فرزندپروری به والدین سود ببرند. این مداخلات در پیشگیری از خشونت و کاهش عواقب آن در میان کودکان غیر معلول موثر واقع شده‌اند.

بحران‌های انسانی شامل جنگ و بلایای طبیعی، کودکان دارای معلولیت را به گونه‌ای ویژه در معرض خطر قرار می‌دهند. در این شرایط، برنامه‌های بشر دوستانه فراگیر به سرعت مورد نیاز بوده و اجرای آن‌ها نیز کاملا امکان‌پذیر است.

درگیری‌های مسلحانه علت عمده معلولیت در میان کودکانی است که به شکل مستقیم یا غیر مستقیم تحت تاثیر آن‌ها قرار می‌گیرند. کودکان در اثر حملات، آتش توپخانه و انفجار مین، دچار جراحات جسمی می‌شوند و این اتفاقات می‌تواند پس از پایان درگیری‌های هم رخ دهد. کودکان همچنین از اثرات روانی این جراحات و یا مشاهده حوادث رنج‌آور، متاثر می‌شوند، این شرایط اثراتی غیر مستقیم نیز بر کودکان به جای می‌گذارند، مانند بیماری‌های درمان نشده به علت توقف ارائه خدمات درمانی و سوء تغذیه که به دلیل کمبود غذا پیش می‌آید. همچنین گاهی کودکان سال‌ها از خانواده، خانه و مدرسه خود جدا می‌شوند.

محرومیت‌های مشابهی می‌توانند در نتیجه بلایای طبیعی ایجاد شوند، به ویژه اینکه محرومیت‌هایی که به تغییرات اقلیمی مربوط هستند بر شدت و تناوب‌شان افزوده می‌شود و انتظار می‌رود کودکان و بزرگسالان بیشتری را در سال‌های آتی تحت تاثیر قرار دهند.

در موقع بحران، کودکان دارای معلولیت با چالش‌های خاصی روبه‌رو می‌شوند. آن‌ها ممکن است از دسترسی به خدمات حمایتی و برنامه‌های امدادی مانند خدمات بهداشتی یا توزیع غذا به دلیل موانع فیزیکی حاصل از ساختمان‌های غیر قابل دسترسی یا نگرش‌های منفی، محروم شده یا ناتوان باشند. آن‌ها ممکن است در نظام خدمات هدفمند و در سیستم‌های هشدار زودهنگام که اغلب الزامات ارتباطی و حرکتی معلولین را در نظر نمی‌گیرند، مورد توجه قرار نگیرند.

nima bagery
1393/01/10, 16:46
در مواقع امنیت معلولین کاملا در سلامت نیستند در بحران که از هر نوعی باشد مسلما آسیب پذیر ترند حتی افراد سالم هم امنیت ندارند لذا باید دید چه راه کارهایی برای بالا بردن سلامت آنان در مواقع بحران وجود دارد که این کار متخصصین است که آموزش دهند .:-?

نیلوفر
1393/01/12, 12:41
خبرگزاری ایرنا: پزشکان بریتانیایی موفق شده اند با کاشت دستگاهی در گوش یک زن که ناشنوا متولد شده بود، شنوایی او را بازگردانند.

به گزارش ایرنا از منابع خبری، این زن 39 ساله که به سندورم اوشر مبتلاست، برای نخستین بار در زندگی صدای خود را شنیده است.

«جوان میلن» 39 سال پیش با سندروم اوشر که نوعی نقص ژنتیکی است متولد می شود، مبتلایان به این مشکل، در بخشی از کد ژنتیکی خود دچار نقص هستند که موجب بروز مشکلاتی در شنوایی، بینایی و تعادل در آنها می شود.

جوان میلن که ناشنوا متولد شده، در 20 سالگی بینایی خود را نیز از دست داد و پزشکان بریتانیایی ماه گذشته (فوریه 2014) یک دستگا ه شنوایی پیشرفته در گوش این زن جوان قرار دادند.

این دستگاه که کاملا زیر پوست و بالای گوش جوان کار گذاشته شده، شامل یک بلندگو، دستگاه دریافت کننده امواج صوتی و یک باطری است که به صورت بی سیم شارژ می شود.

جوان میلن یک ماه پس از جراحی، قدرت شنوایی خود را بازیافته است.

او که اکنون هر صدایی را با هیجان گوش می دهد، می گوید : «با هر صدایی که می شنوم ، صدای کلید وقتی چراغ را روشن می کنم، شرشر آب وقتی شیر آب را باز می کنم یا هر صدایی دیگری که می شنوم، اشکم از خوشحالی سرازیر می شود.»

در اروپا هرساله هزاران نفر با پیوند حلزون مصنوعی شنوایی خود را بازمی یابند و با دنیای اطرافشان ارتباط برقرار می کنند و برای نمونه، تاکنون نزدیک به هشت هزار کودک و بزرگسال در آلمان با کمک حلزون مصنوعی شنوایی خود را بازیافته اند.

نشاط
1393/01/16, 17:35
خدارو شکر خوشحال شدم که برگشت به آغوش خانواده اش

nima bagery
1393/01/16, 17:46
چقدر پرسنل بهزیستی وکلانتری و....اینای ایران سرعت عمل دارن تو خارج 40سال این کارا طول میکشه:-?

این متلک بود یا قدر دانی؟:o

ali fathi
1393/01/17, 22:50
متاسفانه خیلی از پارکهای ایران مناسب سازی نشدن .

ali fathi
1393/01/17, 22:55
من به عنوان یک ورزشکار به خانم نعمتی افتخار میکنم و همیشه خانم نعمتی رو الگوی خودم قرار میدم . امیدوارم همیشه موفق باشند

bnm
1393/01/18, 02:44
توی ایرانم حلزون میکارن من دیدم شنوایی خیلیاشونم بدست میارن

habibi
1393/01/18, 13:43
من به عنوان یک کسی که محدودیت جسمی دارم هر دفعه که خانم نعمتی را در رسانه ها میبینم واقعا از اینکه همیشه شاد باروحیه و با تبسم است خوشحال میشوم چون در اکثر مواقع معلولین را با چهره و حالتی گرفته در رسانها نشون میدهند goll

نیلوفر
1393/01/25, 20:03
درست در روزهایی که همه لبخند بر لب داشتند و در تکاپوی مهیا شدن برای فرا رسیدن سال نو بودند، در کوچه پس کوچه های روستای شمشک جوانی 23 ساله به دلیل سهل انگاری کسانی که مسوولیت تامین امنیت جان ورزشکاران را دارند، بی حرکت به روی تخت بیماری افتاد تا مهم ترین آرزوی سین سفره هفت سینش سلامتی باشد.

http://img7.irna.ir/1393/13930125/81122360/81122360-5624261.jpgˈمحمد حسین کیا شمشکیˈ روز 14 دی ماه 92 در هنگام اسکی کردن در پیست اسکی شمشک دچار حادثه شد و پس از آن دیگر هرگز نتوانست بر روی پا هایش بایستد.

شاید با شنیدن کلمه اسکی همه به یاد خانوده های مرفه بیفتند. اما اینجا و در شمشک تقریبا همه به قول خودشان قبل از راه رفتن، اسکی کردن را یاد می گیرند. از داخل کوچه های تنگ و پر برف شمشک می گذریم و در نهایت وارد خانه پدری محمدحسین کیاشمشکی می شویم. پدر سال خورده و کم حرف محمد حسین به استقبالمان می آید. وارد خانه که می شویم مادرش را می بینیم؛ گوشه ای نشسته و با بغض به تنها پسرش نگاه می کند که باید تمام عمر بر روی تخت دراز بکشد.



* شرح حادثه

پرسیدن درباره شرح روز حادثه شاید سخت ترین کاری باشد که در طول مصاحبه باید انجام شود. با آن که محمدحسین خیلی توان صحبت کردن ندارد، اما درباره روز حادثه می گوید: روز شنبه 14 دی ماه 92 مثل همیشه برای اسکی کردن به پیست رفتم و در هنگام پایین آمدن و در دو سه دور آخر که می خواستم بایستم ، زیر پایم خالی شد و همین سبب شد تا پرتاب شوم و با سر به پایه دکل برخورد کنم و بعد از برخورد هم با کمر و با شدت به زمین بیفتم. بعد از وقوع حادثه چیز زیادی را به یاد ندارم، ولی به خاطر شدت ضربه وارده و آنطور که پزشکان معالج گفتند در هنگام برخورد گردن و نخاعم دچار آسیب جدی شد.

آن طور که می گوید، طبق نظر پزشکان معالج به دلیل جابجایی نا مناسب و عدم حضور تیم امدادی مجرب در پیست اسکی شدت جراحات وارده بیشتر شده و همین امر هم سبب شده تا دچار ضایعه نخاعی جدی شود.

محمد حسین درباره رسیدگی به وضعیتش پس از رخ دادن حادثه افزود: پس از رخ دادن حادثه، با مدت زمان بسیار زیادی اورژانس شمشک بالای سرم رسید و مشغول مداوایم شد. آنچه دوستانم تعریف می کردند، حاکی از آن بود که مدت زمان زیادی در این میان سپری شد و افرادی که در درمانگاه بودند، بسیار آهسته و به کندی برای درمان من اقدام کردند. حدود نیم ساعت تا 45 دقیقه طول کشید تا تیم امداد بالای سرم بیاید و در طول این مدت خون زیادی از من رفت و به خاطر همین مشکلات زیادی برایم پیش آمد.

وضعیت نه چندان مناسب درمانگاه شمشک و نبود امکانات مناسب درمانی در نزدیکی پیستی که میزبان شمار زیادی از علاقه مندان به ورزش پرخطر اسکی است، دیگر مطلب مورد اشاره اوست.



* بیان علت حادثه و گلایه از مسوولین پیست

محمد حسین کیاشمشکی مهم ترین علت را در رخ دادن حادثه امنیت نا کافی پیست شمشک عنوان می کند و می گوید: متاسفانه هیچ گونه علامت خطر در قسمت هایی که احتمال رخ دادن حادثه در آنجا وجود دارد نصب نشده است. حتی در پایه دکل نیز بالشتک و یا جسم نرمی که از شدت برخورد کم کند، نیز وجود نداشت.

او البته گلایه زیادی از مسوولین پیست شمشک دارد و اظهار می کند: با گذشت چند ماه از وقوع آن حادثه هیچ یک از مسولین پیست اسکی شمشک پیگیر وضعیت درمانم نبودند. حتی برای ملاقات نه به بیمارستان آمدند و نه حتی به خانه ما.

محمدحسین ادامه می دهد: البته می خواستند مبلغی اندک که بیشتر شبیه صدقه بود را به من بدهند. پولی که حتی خرج پروتزهایی که الان بر روی صورتم گذاشته اند را کفاف نمی داد. پیست اسکی شمشک با درآمد زیادی که دارد یکی از پردرآمد ترین پیست های اسکی در ایران است و این درآمد روزهای آخر هفته و تعطیل به اوج خود می رسد. اما با این همه درآمد نه امکانات مناسبی در پیست قرار دارد و نه به وضعیت مصدومان آن به درستی رسیدی می شود.

منبع: خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)

***رضـا***
1393/01/25, 23:18
چه میتوان کرد جز دعـا!خدا شفاش بده...

bnm
1393/01/26, 01:01
پیست اسکی همیشه معلول نخایی میده تو شیرازم پیست اسکی سپیدان متاسفانه سالی یکی نخایی تحویل میده

نیلوفر
1393/01/26, 21:29
عجله و شتابزدگي در رونمايي از پروژه‌هاي شهري و بي‌توجهي به نيازهاي افراد داراي معلوليت، جانبازان و سالمندان و موکول کردن مناسب‌سازي‌ها به آينده باعث شده است عملا استفاده از حمل‌ونقل شهري براي اين بخش از جامعه بسيار محدود و با خطرات زيادي همراه باشد. هزينه مناسب‌سازي پروژه‌هاي شهري مخصوصا حمل و نقل عمومي مانند بي ار تي و مترو در مقايسه با هزينه اجراي پروژه اصلي بسيار ناچيز است. سال‌هاست وعده‌هاي نصب آسانسور يا مناسب‌سازي ايستگاه‌هاي بي آر تي شنيده مي‌شوند اما سرعت حرکت براي تحقق اين شعارها و وعده‌ها حلزوني است و در مواردي مناسب‌سازي‌هاي گذشته نيز به علت در نظر نگرفتن اين قشر با تغيير و تخريب مواجه شده‌اند که نصب کارت خوان‌هاي غير اصولي در ايستگاه‌هاي بي ار تي نمونه اين تغييرات است که عملا استفاده معلولين از بي آر تي را در تمام ايستگاه‌هاي مسقف غير ممکن کرده است. به نظر مي‌رسد ضرورت مناسب سازي فضاهاي عمومي بويژه حمل و نقل عمومي بر مسولين شهري آشکار نشده است هر چند نگراني‌هايي در رابطه با هرم جمعيتي کشور مطرح شده است اما بي توجهي به نياز‌هاي افراد سالمندي که در آينده اي نه چندان دور وارد جامعه مي‌شوند به قوت خود باقي است. با توجه به سرعت پير شدن جمعيت دنيا، پيش بيني مي‌شود جمعيت افراد بالاي 60 سال از 11 درصد در سال 2006 به 22 درصد تا سال 2050 برسد به عبارتي جمعيت افراد مسن براي اولين بار در تاريخ بيشتر از کودکان و نوجوانان (0-14 سال) خواهد شد و به عبارتي به دو برابر خواهد رسيد و سرعت پير شدن در کشور‌هاي در حال توسعه بيشتر از کشورهاي پيشرفته است*. نبود زير ساخت‌هاي لازم و اولويت نداشتن توجه به نيازهاي اوليه افراد داراي معلوليت و سالمندان مشکلات متعددي براي اين افراد در جوامع در حال توسعه ايجاد کرده است که با افزايش تعداد سالمندان لزوم توجه به نيازهاي اين افراد بيش از پيش اهميت مي‌يابد. در کنار مشکلات آلودگي و ازدحام جمعيت در کلان شهرها افراد معلول با هزينه‌هاي سرسام آور حمل‌و‌نقل شهري نيز دست به گريبانند؛ از سوي ديگر سرويس‌هاي ويژه حمل و نقل معلولين هم نتوانسته پاسخگوي نياز معلولين باشد. باور اين مسله سخت است که اتوبوس‌هاي خطوط بي ار تي با وجود داشتن فضاي مناسب براي استقرار ايمن ويلچر، صرفا به خاطر نصب کارت خوان در ورودي ايستگاه‌ها از دسترس افراد معلول خارج شده اند. در بسياري از مسير‌ها نيز به دليل وجود پل‌هاي عابر پياده و عدم وجود بالابر و آسانسور، استفاده از اتوبوس‌هاي تند رو براي افراد معلول غير ممکن است و تعداد بسيار محدود بالابرهاي موجود هم عموما خارج ازسرويس هستند و مدت‌هاست به حال خود رها شده‌اند.
علي‌رغم گذشت سال‌ها از وعده نصب آسانسور براي ايستگاه‌هاي مترو تنها تعداد معدودي از ايستگاه‌ها مجهز به آسانسور هستند که اين ايستگاه‌ها نيز در انتهاي خطوط قرار دارند و نقاط پر تردد و مرکزي شهر در حال حاضر دور از دسترس معلولين هستند و نکته مهم در اين رابطه استاندارد نبودن همين آسانسورهايي است نصب شده اند و در آنها دکمه‌ها در ارتفاع بالا قرار دارند و عملا براي افرادي که بر روي ويلچر هستند قابل استفاده نيستند. با اين وجود مي‌توان به راحتي دريافت معدود مناسب‌سازي‌هاي صورت گرفته در حمل و نقل عمومي سطحي بوده و کمکي به استقلال معلولين نمي‌کنند. به نظر مي‌رسد ناآگاهي، بي اطلاعي و نداشتن دانش کافي پيمانکاران و مجريان طرح‌هاي شهري در رابطه با مناسب‌سازي فضاهاي عمومي مهمترين عامل در ايجاد محدوديت براي افراد داراي معلوليت شده است. هرچند اقداماتي براي رفع موانع شهري در برخي مناطق صورت گرفته است اما روند پيشرفت بقدري آهسته و کند است که نتايج ملموسي براي تردد ايمن اقشار آسيب پذير در کوتاه مدت و ميان مدت قابل تصور نيست. اولويت نداشتن حل مشکلات ذکر شده و نبود مديريت واحد در مناسب سازي و نظارت بر پروژه‌هاي شهري از ديگر عوامل موثر در محروميت افراد داراي معلوليت و سالمندان از خدمات شهري شده است. تنها مي‌توان اميدوار بود با حذف نگاه خيريه به مسائل معلولين قانونمداري در دستور کار مسوولين شهري قرار گيرد و راه براي مشارکت افراد معلول در جامعه از اين طريق هموار شود.



نويسنده : سعيد ضروري

hasti63
1393/01/26, 21:35
خدا رو شکر مشهد تو این قضیه یکم داره تکون می خوره
مناسب سازی هاش بیشتر شده
بی ار تی هم بد نیست
مترو رو من نرفتم ولی اونایی که رفتن می گن بد نیست.
البته تو قضیه مترو خوبه اینو بگم تو بهزیستی مشهد شخصی هست به نام مهندس حسینی
ایشون ویلچری هستن یکی از مسئولین مناسب سازی
اون موقعی که من دیدمشون خیلی فعالیت تو زمینه مناسب سازی مترو می کردن که باید بهشون خسته نباشید گفتgollgoll

دیستروف
1393/01/27, 12:43
به امید سلامتیش

نیلوفر
1393/01/28, 23:48
در همایش کشوری طرح توانمندی معلولین که با حضور مدیر دفتر پژوهش و امور مشاورین صدا و سیما و جمعی از معلولان برگزار شد دفتر حامی حقوق معلولین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در ساوه افتتاح شد.

http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1391/02/03/13910203000304_PhotoA.jpg
به گزارش خبرگزاری فارس (http://www.farsnews.com) از اراک مدیر دفتر پژوهش و امور مشاورین صدا و سیما عصر امروز در این همایش که در سالن اجتماعات حوزه علمیه خواهران فاطمه زهرا(س) ساوه برگزار شد پیام رئیس سازمان صدا و سیما را قرائت و به نقل از وی از تصویب ایجاد شبکه معلولین صدا و سیما خبر داد و اظهار داشت: این مصوبه تا قبل از پایان مسئولیت ضرغامی در صدا و سیما عملی خواهد شد.
آرش طهماسبی با اشاره به اجرای طرح توانمندسازی معلولان بر مبنای هنر در سازمان صدا و سیما گفت: صدا و سیما آماده ارائه هر گونه مشاوره با ارگان‌های دولتی است.
مدیرعامل کانون سازمان‌های مردم نهاد معلولان کشور نیز در این همایش خواستار ثبت امروز به عنوان روز توانمندسازی معلولان بر مبنای هنر در تقویم کشور شد.
محمد اسماعیل شیخ قرایی همکاری سازمان‌های مردم نهاد با سازمان بهزیستی و نیز مشارکت سازمان‌ها و نیز نهادهای رسمی و دولتی را در رفع مشکلات معلولان بسیار موثر دانست و بر تاثیر هنر در توانمندسازی معلولان تاکید کرد.
معاون استاندار و فرماندار ویژه شهرستان ساوه نیز در ادامه با توجه به قابلیت‌های این شهرستان آمادگی خود را به منظور ارائه هرگونه همکاری با دفتر توانمند سازی معلولان اعلام کرد.
در ادامه این همایش شهردار ساوه نیز با تاکید بر اینکه باید فرمایشات مقام معظم رهبری با تلاش مردم و مسئولان به منصه ظهور برسد، مدیریت شهری را یک علم خواند و با تاکید بر ضرورت نگرش علمی به آن گفت: مدیریت مشارکتی لازمه مدیریت علمی و پایه و اساس توسعه پایدار است.
کامران جوادی با بیان اینکه در مدیریت شهری باید به جسم و جان شهر توامان توجه داشت اضافه کرد: جسم شهر همان ساخت و سازهای شهری و جان شهر نیز فرهنگ و هنر موجود در شهر است که باید توجه بر این مهم بر مبنای آنها انجام شود.
وی ادامه داد: در مدیریت مشارکتی شهروند درجه یک و دو وجود ندارد و بر همین مبنا تفاوتی هم بین شهروندان معلول و غیرمعلول وجود ندارد.
وی با بیان اینکه در شهر ساوه تقریبا هیچ کاری برای معلولان انجام نشده است افزود: با توجه به توانمندی‌هایی که معلولان با وضعیت موجودشان دارند اگر حق و حقوق آنان درست رعایت شود در بسیاری از امور از افراد سالم سبقت خواهند گرفت.
وی خیابان‌ها و معلولان، پارک‌ها و معلولان، ورزش و معلولان و نیز فعالیت‌های اجتماعی و معلولان را از جمله سرفصل‌هایی عنوان کرد که می‌شود برای معلولان انجام داد.
وی تاکید کرد: به زودی و با همکاری و مساعدت اعضای شورای اسلامی شهر تحول را در ساوه احساس خواهیم کرد و این مهم نیاز به همکاری، تحمل و استفاده از نیروی جوان و خلاق دارد.
در ادامه این همایش طاهره قربان حسینی به عنوان مدیر دفتر حامی حقوق معلولان در رسانه ملی معارفه شد.
قربان حسینی نیز در بیان هدف نهایی این طرح گفت: می‌خواهیم و تلاش می‌کنیم اگر کسی دچار معلولیت است دیگر غم محدودیت نداشته باشد.
در این همایش برنامه‌های متنوع فرهنگی و هنری توسط معلولین هنرمند به اجرا در آمد و حاضرین از نمایشگاه آثار هنری برخی معلولین هنرمند بازدید کردند.

رضاقلیخانی
1393/01/30, 14:49
سلام من دارای توان مندی و استعداد فیلمنامه نویسی دارم
کارای می نویسم بی سابقه ولی کسی جای بخصوص سازمان ازم حمایت نمی کنه
یعنی الان آقای محمد اسماعیل شیخ میتونند برای من کاری انجامبدن؟؟؟؟؟ (http://alirezarezagholikhani.mihanblog.com/)

hosssin
1393/02/09, 08:41
ی سوال کاشت حلزون باعث میشه فرد کلا بشنوه؟؟ینی شنوایی کامل بدست میاره؟

نیلوفر28
1393/02/09, 23:24
ی سوال کاشت حلزون باعث میشه فرد کلا بشنوه؟؟ینی شنوایی کامل بدست میاره؟


سلام دوست عزیز
کاشت حلزون فقط فقط برای کودکان و نوزادان خردسالان انجام میشه
بله درسته
کاشت حلزون باعث میشه شنوایی کاملی رو بدست بیارید البته بازم تاکید میکنم فقط نوزادان وخردسالان
که متاسفانه برای ما بزرگسالان امکان پذیرنیست
gollgollgollgollgollgoll

رضاقلیخانی
1393/02/20, 16:45
الان من توان داستان نویسی دارم
چرا کسی نیست ازم حمایت کنه؟
حتمآ باید خودم رو کشف و شکوفا کنم تا بیاین دنبالم؟

moj1575
1393/03/27, 17:18
به امید خدا با پیشرفت سلولهای بنیادی همه ناشنوایان و نیمه ناشنوا ،شنوایشان رو بدست بیارند.التماس دعا

نازلی علیمیرزایی
1393/04/16, 00:42
نیلوفر عزیز مطالب تان عالی بود ولی در مورد اینکه می گویی کاشت حلزون فقط برای کودکان و نوزادان هست اشتباه میکنی در تمامی سنین میشود کاشت حلزون و انجام داد دکتر اول یه تست مخصوصی هست که انجام میده اگه جواب مثبت باشه میشه عمل بکنه که خیلی هم عالی هست ولی اگه منفی باشه کاری نمیشه انجام داد.goll

نازلی علیمیرزایی
1393/04/16, 00:56
(جواب سوال اقا حسین ) با کاشت حلزون توسط دستگاهی که در سر کاشته میشود واستفاده از دستگاهی شبیه سمک میتوان صدا ها را شنید البته شبها معمولا دکتر میگوید دستگاهی که شبیه به سمک هست و در بیاورید و زمانی که انرا برداشتید دیگر هیچ صدایی رانمیشنوید و وقتی صبح دوباره ان را گذاشتید دوباره مثل اول میشنوید.

نیلوفر
1393/04/28, 17:14
تهران - ایرنا- دوچرخه مبتنی بر تحریک الکتریکی عملکردی برای افراد معلول، توسط محققان و فناوران دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی ساخته شد.


http://img7.irna.ir/1393/13930427/81241748/81241748-5830425.jpg
به گزارش روز جمعه ایرنا از پایگاه خبری وزارت بهداشت، مدیر مرکز رشد فناوری و تجهیزات پزشکی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی گفت: این دوچرخه به افراد مبتلا به معلولیت دراندام تحتانی، امکان استفاده از دوچرخه ثابت را با عضلات خودشان فراهم می کند.

دکتر فرهاد طباطبایی قمشه افزود: با کنترل و تحریک حساب شده عضلات اندام تحتانی، فرد معلول بر روی دوچرخه ثابت ورزش می کند و به این ترتیب از آتروفی ( تحلیل عضلات اندامهای تحتانی و مرکزی بدن) جلوگیری می شود، ضمن آنکه به گردش خون و سایر فعالیت های فیزیولوژیک بدن معلول نیز کمک خواهد کرد.

به گفته طباطبایی قمشه، این دوچرخه زیر نظر استادان علوم اعصاب نظیر دکتر ˈمحمدتقی جغتاییˈ و دکتر ˈ امیر مسعود عرب لودریچه ˈ ساخته شده است.

وی افزود: این طرح اکنون در مرحله تجاری سازی و تولید نیمه صنعتی قرار دارد.

منبع:ایرنا

نیلوفر
1393/05/02, 21:52
به گزارش مشرق به نقل از خبرگزاری فارس، سنندج، در یک صبح زیبای بهاری از خبرگزاری خارج می‌شوم. نسیم صبحگاهی نشاطم را دو چندان می‌کند و قدم‌ها را برای رسیدن به مقصد محکم‌تر برمی‌دارم تا با او که همه دنیایش را برای داشتن دنیای آرام به من و تو داد به گفت‌و‌گو بنشینم.

بعد از لحظاتی و گذر از حیاط زیبای هتل وارد طبقه اول می‌شوم سراغ جانبازانی را که امروز به بهانه معاینات پزشکی در این محل گرد آمده‌اند می‌گیرم.

هیاهوی خاصی بر فضای سالن حاکم است، چرخ‌های ویلچر در هر طرف در حالی که وی را که ایثار و گذشت از ذره‌ذره وجودش فریاد می‌زند جابه‌جا می‌کند.

جانبازان دلاوری که هر کدام به زیباترین شکل مشق عشق، بزرگی و ایثار را بارها و بارها در جبهه‌‌های شرق و غرب و جنوب کشور نوشته و در جبهه‌های مقدس رد پایی از خود به یادگار گذاشته‌اند.

آنانی که گاه در لابلای کوه‌های سر به فلک کشیده کردستان در دفاع از این آب و خاک مشغول بودند و گاه در میان امواج خروشان کارون و اروند، تن به طوفان دریا سپرده‌اند، که حکایت‌شان یک تاریخ حادثه را در برابر ما آشکار می‌کند.

اینها سواران جدا مانده از کاروان شهدا هستند که در تمام این سال‌ها، شب‌ و روزشان را به امید رسیدن به این کاروان با زخم‌ها و یادگار‌های دوران دفاع مقدس سر کرده‌اند.

اگر چه بسیاری از این عزیزان، پاداش شجاعتشان را از خدای سبحان گرفته‌ و به مقام عظمای شهادت نایل آمدند، اما اگر به دقت به جاده زندگی نگاه کنیم، سوارانی را می‌بینیم که همچنان چالاک و چابک به سمت نور در حرکت هسند.

جانبازی یکه و تنها در حالی که نامه‌ای در دست دارد روی ویلچر نشسته است. هرکدام از جانبازان حاضر همراهی دارند و همین تنهایی او بیشتر کنجکاوم می‌کند.

بی‌درنگ به سراغش می‌روم و سلام می‌دهم، نگاهش به صورتم خیره می‌ماند با تعجب نگاهم می‌کند می‌گوید: بله امری بود!

خبرنگارم؛ این را که می‌گویم؛ لبخندی می‌زند و می‌گوید: می‌خواهی ما را سوژه کنی، این را می‌گوید و این بار با صدای بلند می‌خندد.

می‌گویم: نه می‌خواهم اگر اجازه دهید خاطرات زیبای روزهای ایثار و گذشت ملتم را از پشت عینک کسی که با پوست و استخوان تمام آن صحنه‌ها را لمس کرده است، ببینم.

این را که می‌گویم چشمانش گرداگرد اتاق می‌گردد و در حالی که انگشت اشاره‌اش از دور پیرمردی را که بدنش از گردن به پائین بی‌حس است نشانم می‌دهد می‌گوید که من در برابر امثال این افراد هیچی نیستم.

لحظه‌ای سکوت بینمان حاکم می‌شود. قطره‌ای اشک از آسمان چشمانش بر پهنه زمین زیر پلک‌هایش می‌چکد.

می‌دانم به سال‌های دور می‌اندیشید آن زمان که نه از ویلچر خبری بود و نه از این هتل؛ ویلچری که بزرگترین یارش بعد از عملیات والفجر هشت و جا ماندن پاهایش در جبهه شده است.

مهر سکوت را می‌شکنم و می‌پرسم؛ آقای خضری از طریق کدام نیرو به جبهه اعزام شدید؟ می‌گوید که از سال 59 در همان آغازین سال‌های پیروزی انقلاب به بدنه ارتش جمهوری اسلامی پیوستم.

با شروع جنگ تحمیلی برای دفاع از آب و خاکم که از سوی دشمنان متجاوز مورد هجمه قرار گرفته بود عازم مناطق عملیاتی شدم.

در عملیات‌های زیادی در مناطق مختلف کشور حضور داشتم و در همان سال‌های نخست جنگ در اکثر مناطق جنگی همچون، سومار قصرشیرین، خرمشهر، والفجر و غیره را بودم.

می‌پرسم در چه عملیاتی جانباز شدید؟ می‌گوید: سال 65 در آخرین روزهای عملیات والفجر بود که گردان قصد رفتن به یک منطقه دیگر را داشت.، تجهیزات و هر آنچه را داشتیم جمع کردیم گردان به صورت پیاده در حال حرکت بود، من نیز به همراه همرزمانم مشغول جمع کردن سنگرها بودیم که در یک لحظه بمب فرانسوی در بین زمین و آسمان منفجر شد و به زمین افتادم.

بهترین همرزمان و دوستانم در آن عملیات به شهادت رسیدند شهیدان لطف‌الله خان‌پور،یدالله رحیمی، حسن کرمی و چند نفر دیگر از همرزمانم بودند که در آن عملیات آسمانی شدند.

کاش من به جای آنها بودم و یا حداقل همراه آنها..

این را که می‌گوید برای لحظه‌ای بیشتر و بیشتر در خود جمع می‌شود سرش را پائین می‌اندازد و دستانش را به فریاد اشک‌های بی‌امانی که بر پهنه صورتش شلاق می‌زند می‌برد.

اشک‌های چشمانش برای لحظه‌ای زیر آسمان لبخندش گم می‌شود و در حالی که زیرچشمی اطرافش را می‌پاید همین که مطمئن می‌شود کسی نگاهش نمی‌کند، اشک‌هایی را که پهنه صورتش را در برگرفته، پاک می‌کند و می‌گوید: باور کنید زندگی با چنین شرایطی بسیار سخت است آن هم بدون یار و یاوری.

می‌پرسم چرا تنها آمده‌اید؟

می‌گوید: همسرم سال‌های سال است من را ترک کرده است چون مشکلات جسمانی جانبازان بر روی روحیه خانواده‌ها تاثیر می‌گذارد و همین امر موجب جدایی همسران از جانبازان می‌شود.

برخی از همسران جانبازان را که با تمام وجود به همسرانشان عشق می‌ورزند و در سختی‌ها در کنارشان هستند می‌بینم به حال خودم اشک می‌ریزم. احساس می‌کنم اگر من به جای همسرم بودم هیچ وقت حاضر به جدایی از او نبودم.

معتقدم انسان تا زمانی که جوان و سالم است چندان نیازی به کمک اطرافیان ندارد، زن و مرد برای دادن آرامش به یکدیگر ازدواج می‌کنند و نباید به محض بروز مشکل و تنها به خاطر رسیدن به آرامش خود دیگری را با کوله‌باری از مشکلات رها کنند.

احساس می‌کنم همسران افراد جانباز باید بیش از آنکه یک همسر برای شوهرانشان باشد، یک یار و رفیق همراه باشند و با تمام وجود آنها را درک کنند و این نیاز به فرهنگ‌سازی دارد.

مطمئن هستم اگر همسرم به هر دلیلی در شرایط من قرار می‌گرفت حاضر به ترک کردنش نمی‌شدم و مثل پدر و یا مادرم از او مراقبت می‌کردم ولی افسوس که...

حرفش را نزده قورت می‌دهد و بعد از مکث چند لحظه‌ای می‌گوید: همه چیز که پول نیست ولی متاسفانه بسیاری از ما امروزه همه زندگیمان را در پول خلاصه کرده‌ایم و همین امر آسایش را از زندگی‌های ما ربوده است.

احساس می‌کنم گاهی یک دعای خیر و لبخند رضایت که به خاطر یک خدمت کوچک به همنوع می‌کنی از طرف مقابل می‌گیری، ارزشی به مراتب بالاتر از میلیاردها تومان ثروت دارد.

می‌پرسم با فرزندانتان در ارتباط هستید؟

دو فرزند دارم که به خاطر اینکه در شهرهای دیگر مشغول به کار هستند از من دور هستند ولی بیش از آنکه ارتباطی پدر و فرزندی داشته باشیم مثل دوست هستیم، یکی از پسرهایم حدود 2 سال است در دادگستری یکی از شهرهای خدمت می‌کند.

الان نزدیک به دو سال است با مشغول شدن بچه‌ها در ادارات شهرستان‌های دیگر تنها زندگی می‌کنم آن هم در خانه‌ای که واقعا کسی حاضر به زندگی کردن نیست.

تمام امورات زندگی‌ام را خودم انجام می‌دهم و نزدیک به 20 سال است علاوه بر کنار آمدن با جانبازی قطع نخاعی بالای 70 درصد، با یک کلیه زندگی می‌کنم و آنقدر برای عمل‌ جراحی به اتاق عمل رفته‌ام که برایم عادی شده است.

مشکلات جامعه جانبازان زیاد است و حتی از لحاظ رفت و آمد هم به دلیل عدم مناسب‌سازی معابر با محدودیت‌های زیادی مواجه هستیم.

بی‌توجهی و بی‌احترامی برخی کارکنان در هنگام مراجعه به ادارات مختلف از دیگر مشکلاتی است که جامعه جانبازان ما در استان با آن مواجه هستند.

برخورد مردم با ما بسیار خوب است و حتی برای کمک کردن به ما در جاهای مختلف از خود ما اجازه می‌گیرند که این نوع رفتار خیلی ارزشمند است.

کاش برخی از مسئولان پشت میزنشینی که امروز به خاطر ایثار و از خودگذشتگی امثال ما به این جایگاه رسیده‌اند نیز به اندازه مردم عادی درک داشتند.

راه و مسیری که من و امثال من در زمان جنگ در آن قدم نهادیم انتخاب خود ما بود و امروز به عنوان یادگاران دوران جنگ و بازماندگان قافله شهدا تنها خواسته ما از مسئولان احترام و گوش دادن به درد دل‌هایمان است.

گاهی برخورد، وعده‌ها و حرف‌هایی که از سوی مسئولان در مورد جامعه ایثارگری و خانواده شهدا در رسانه‌های مختلف مطرح می‌شود موجب بدبین شدن مردم نسبت به ما می‌شود و این در حالی است که گاهی سرکشی یک مسئول از یک جانباز و خانواده‌اش به یک حسرت چند ساله تبدیل می‌شود و این نشانه فاصله معنادار بین گفته و عمل است.

تنها خواسته ما از مسئولان حمایت معنوی است هر چند مشکلات جامعه جانبازان و خانواده‌های آنان به دلیل شرایط خاصی که دارند بسیار سخت و از لحاظ مادی نیاز به حمایت دارند اما گاهی حضور معنوی یک مسئول در کنار جانباز بهترین حمایت است.

از مسئولان می‌خواهم جانبازان را که یادگاران روزهای جبهه و جنگ هستند را به امان خدا رها نکنند و زمانی به یاد آنها بیفتند که دیگر دیر باشد.

گاهی مسئولان ما زمانی که جانبازی بعد از سال‌ها رنج و سختی و تحمل درد به شهادت می رسد تازه به فکر تجلیل از مقامش می‌افتند و برایش مراسم برگزار می‌کنند" امروز ما را دریابید فردا دیر است".

امروز در ادارات و دستگاه‌های مختلف به ما بی‌احترامی می‌شود و فردا در زمان بسته شدن کتاب زندگیمان برایمان مراسم می‌گیرند.

متاسفانه در برخی موارد هم دید مردم به یک جانباز، منفی است که این نگاه باید با کارهای فرهنگی برداشته شود.

برخی از جانبازان نمی‌توانند برای پیگیری برخی امورات به ادارات بروند و جدای از این هم متاسفانه در بسیاری از موارد پاسخگویی مسئولان به جانبازانی که برای این آب و خاک خدمت و جانفشانی کرده‌اند، بیگانه هستند.

کسانی که در جنگ هیچ دخلی نداشتند امروز همه کاره شده و حتی از پاسخ دادن به امثال ما شانه خالی می‌کنند.

صفا، صمیمیت و گذشتی که در آن روزها همه را به هم متصل و دلها را به یکدیگر نزدیک می‌کرد امروز وجود ندارد و بسیاری از حرکات دروغ و ریا است.

آنچه امروز به نام ترویج ایثار و شهادت از سوی برخی ادارات انجام می‌شود شعاری تو خالی است که تاثیرگذاری آن در حد صفر است.

بی‌توجهی به بحث مناسب سازی معابر و ادارات به عنوان حق مسلم جانبازان و معلولین مورد بی‌مهری قرار می‌گیرد و در این میان این ما هستیم که باید با وجود چنین شرایطی برای رفت و آمد و انجام برخی کارها شرایط سختی را تحمل کنیم.

مراسمات روز جانباز هر ساله برگزار می‌شود اما بیشتر از آنکه مراسمی برای ما باشد به یک سخنرانی خشک و خالی از سوی مسئولان خلاصه شده و ما می‌مانیم با دنیایی از مشکلاتی که حتی اجازه مطرح کردن آن در روزی که به نام مت نام‌گذاری شده است، داده نمی‌شود.

خواسته‌ای از مسئولان داری؟

تنها آرزویم بازدید از اماکن تاریخی به ویژه خانه‌های قدیمی شهرم سنندج است. حسرتی که در دوران کودکی به دلیل کمبود بضاعت مالی و فاصله طبقاتی از آن محروم شدیم و بعد از انقلاب با وجود اینکه بازدید از این اماکن برای مردم عادی است برای امثال من به دلیل شرایط جسمانی بازهم یک رویاست.

گشت و گذار در این اماکن خاطرات زمان‌های قدیم را در ذهنم تداعی می‌کند، کاش می‌شد.

این را گفت و در حالی که نامه‌ای در دست داشت به امید اینکه موافقت انتقال فرزندش از شهرستان همجوار به شهر سنندج را از استاندار بگیرد به سمتش روانه شد.

گزارش از شیرین مرادی


منبع: فارس (http://www.mashreghnews.ir/fa/links)

laleh6
1393/05/02, 22:42
الهی مارا شرمنده ی خون شهداء و رنج وصبوری جانبازان در آخرت مگردان.

***رضـا***
1393/05/02, 23:20
اگر از اسمان خون هم ببارد نه چشمی هست که مشکلاتمان را ببیند ونه گوشی که بشنود...

نیلوفر
1393/05/03, 00:08
[/color]
الهی مارا شرمنده ی خون شهداء و رنج وصبوری جانبازان در آخرت مگردان.
الهی آمین

اگر از اسمان خون هم ببارد نه چشمی هست که مشکلاتمان را ببیند ونه گوشی که بشنود...
چرا خدا هست
لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ

parsa m
1393/05/03, 02:03
تو این روزگار هر کس به فکر خودشه. یه جورایی عادت شده که فقط به خودمون فکر کنیم. انگار نه انگار که گذشتمون چی بوده و از کجا آمدیم. ارزشها تو یه مراسم سخنرانی ( شو تبلیغاتی) بی ارزش خلاصه شده و شخصیت انسانهای بزرگ پنهان و فراموش شده.
کاش کمی عمیقتر و بهتر فکر کنیم و عمل کنیم.
کاش فقط برای رفع تکلیف شعار ندهیم.

نیلوفر
1393/05/05, 14:58
بازرس جامعه معلولین در گفت‌و‌گو با ایسنا:

http://media.isna.ir/content/333-36.jpg/2 (http://isna.ir/fa/photo/93050502430/بار-فرهنگ-سازی-غلط-را-بر-دوش-معلولان-نگذاریم)


بازرس جامعه معلولین ایران تاکید کرد: بهتر است به جای حس ترحم به اقشار معلول در جامعه به بیان مشکلات این افراد و همچنین سطح فرهنگ‌سازی در خصوص توجه به معلولین اشاره شود.

افشین پرفکر مقدم- بازرس جامعه معلولین ایران که خود یک فرد دارای معلولیت است، در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون و رادیو خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار کرد: در بیان مسائل افراد دارای معلولیت در رسانه ها دیده می شود که مسائل درست مطرح نشده است و به عنوان مثال بجای فرهنگسازی و بیان مشکلات افراد دارای معلولیت همانند دیگر افراد جامعه، به اشتباه حس ترحم افراد را نسبت به افراد معلول برمی‌انگیزند.

وی در تکمیل صحبت‌های بالا عنوان کرد: دلیل این اتفاق می‌تواند نداشتن نگاه کارشناسانه و مشاوره نگرفتن از افراد دارای معلولیت باشد. معلولان از صدا و سیما این انتظار را دارند که در سیاست گذاریهای خود از این افراد استفاده کرده و خدای نکرده فرهنگی غلط را در جامعه ایجاد نکند و بار این فرهنگسازی غلط را بر روی شانه های افراد دارای معلولیت نگذارد.

بازرس جامعه معلولین ایران در ادامه خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین مسائلی که افراد دارای معلولیت دلشان می خواهد در رسانه ملی به آن پراخته شود، سوق دادن نگرش دیگر افراد جامعه به سمت درک این واقعیت است که افراد دارای معلولیت با دیگر افراد جامعه برابر هستند و معلولیت نه به عنوان هویت فرد معلول و تمامیت او بلکه باید به عنوان یکی از خصوصیات و یا محدودیت هایی که فرع بر شخصیت انسانی او می باشد، تعریف شود.

او تاکید کرد که باتوجه به نگاه جامعه و حضور کمرنگ افراد دارای معلولیت در همه مکان‌های جامعه، می‌توان به جرات گفت رسانه‌ها در این زمینه موفق نبوده‌اند.

پرفکر مقدم همچنین با بیان اینکه رسانه‌ها باید در جهت آگاه سازی دولتمردان فعال باشند، اظهار کرد: شاید یکی از دلایل عدم موفقیت رسانه‌ها در جهت ارتقاء آگاهی‌های دولتمردان اتفاقی باشد که سال قبل رخ داد و در مجلس شورای اسلامی به کاندیدا شدن نابینایان برای نماینگی مجلس رای ندادند که این مساله به عدم شناخت از توانایی‌های این افراد مربوط می شد.

بازرس جامعه معلولین ایران در عین حال نگاه مناسبتی به نیازهای افراد دارای معلولیت را اشتباه دانست و گفت: بعضا دیده می شود که تنها در مناسبت های مربوط به افراد دارای معلولیت، فلان مسئول به آسایشگاه کهریزک می رود و در طول سال یادشان می رود معلولی هم وجود دارد. بدتر از همه حس ترحم افراد جامعه را برانگیخته و افراد دارای معلولیت را ناتوان و مستحق دلسوزی می‌دانند که به جرات می‌توان گفت این اقدام یکی از زشت ترین نگاه ها به این قشر از جامعه است.

وی ادامه داد: شکی در این نیست که رسانه‌ها باید صدای رسای اقشار مختلف افراد جامعه باشند و افراد دارای معلولیت نیز از رسانه ها می خواهند صدایشان را که بیان کننده خواسته هایشان است، به گوش مردم و همچنین دولتمردان برسانند تا سطح کیفی زندگی‌شان بهبود یافته و بالاتر برود.

بازرس جامعه معلولین ایران در پایان با بیان اینکه در روزنامه‌ها و خبرگزاری ها بیش از رسانه ملی به مسائل معلولان پرداخته شده است، خاطرنشان کرد: در صدا و سیما با توجه به تاثیری که دارد، به خواسته های افراد دارای معلولیت خیلی کم‌رنگ پرداخته شده است و گاهی اوقات برنامه «در شهر» نسبت به مسائل اجتماعی معلولان گاهی نگاهی گذرا می اندازد، ولی آموزشی که در این خصوص منجر به فرهنگسازی جامعه شود، کمتر صورت می‌گیرد.

نیلوفر
1393/05/06, 22:14
یاسوج- ایرنا- چهار نفر در یک خانواده روستایی تصمیم گرفته اند زندگی کنند،حتی اگر نتوانند در روستا همراه دوستانشان قدم بزنند،نتوانندمانند بسیاری دیگر سرپا ایستادن،دویدن و شناکردن را تجربه کنند،اما آنها تصمیم خود را گرفته اند اگرچه زندگی شان فقط بر روی چرخ های یک ویلچر بچرخد.


http://img7.irna.ir/1393/13930505/81252210/81252210-5848560.jpg
زیور، نرگس، شیرین و سردار، چهار خواهر و برادر هستند که در روستای بیمنجگان در 10 کیلومتری شهر دهدشت در استان کهگیلویه و بویراحمد زندگی می کنند.

زیور 30 ساله، نرگس 28 ساله، شیرین 22 ساله و سردار 20 ساله که هر چهار نفرشان معلول هستند و کار اداره کردن زندگی آنها بر عهده پدر از کار افتاده آنهاست.

اگر سردار بخواهد بیرون برود باید زیور، نرگس و شیرین، به نوبت منتظر ویلچر بمانند و اگر هر چهار نفرشان کار داشته باشند چاره ای جز صبر سه نفر و شتاب یک نفر نیست.

** روزهای بارانی و زندانی شدن در خانه

با ویلچر بسختی می توان در این روستا زندگی کرد چون کوچه های روستا خاکی است و بدون کمک دیگران نمی توان از چاله و چوله های آن گذر کرد.

حیاط خانه این معلولان هم مثل کوچه های روستا خاکی و پر از چاله است و از این رو آنها نمی توانند در حیاط خانه هم براحتی زندگی کنند بویژه روزهایی که باران ببارد و کف حیاط خانه گل آلود شود.

«سرتیپ مارژ» پدر این معلولان گفت: فقط می گویم خدا بزرگ است.بهزیستی شهرستان کهگیلویه یک باب خانه را در چند مرحله با هزینه 70 میلیون ریالی برای ما ساخته است.فضای نامناسب برای معلول ها، حیاط خاکی و چاله های آن، چکه کردن سقف و بلوک هایی که به عنوان دیوار حیاط روی هم گذاشته شده اند از مشکلات این خانه است.

سرتیپ که خودش از درد ساییدگی زانو همنیشین و همدرد فرزندان معلولش شده خواستار کمک نیکوکاران و مسوولان است.

وی گفت: این معلولان در فصل گرما و سرما با توجه به خاکی بودن حیاط خانه و نامناسب نبودن خانه برای معلولان در رفت و آمد با مشکلات زیادی روبرو می شوند.

سردار مارژ جوان 20 ساله این خانواده با بیان اینکه در هفته بهزیستی مسوولان شهرستان کهگیلویه به آنها سرکشی کرده اند گفت: ما چهار معلول در یک خانواده هستیم اما تنها یک ویلچر داریم که آن را مسوولان برای ما هدیه آوردند.

سردار از مسوولان و نیکوکاران خواست تا یک ویلچر کنترلی برای این چهار معلول تهیه کنند تا بتوانند بدون نیاز به کمک دیگران حرکت کنند.

** هم ولایتی های معلول خانواده مارژ

روستای بیمنجگان 120 خانوار دارد که شش خانواده آن فرزند معلول دارند، یکی چهار معلول، یکی سه معلول و چهار خانواده یک معلولی در این روستا زندگی می کنند که همه آنها با مشکلات مشابهی روبرو هستند.

هاجر مادر سه معلول به نام های معصومه، حکیمه و سمنبر معززیان خواه با ابراز گلایه از زندگی سخت خود و خانواده اش و کم توجهی برخی مسوولان گفت: این خانه برای رفت و آمد معلولان مناسب نیست.

وی با بیان اینکه این معلولان در هنگام راه رفتن مشکلات زیادی را تحمل می کنند افزود: سرویس بهداشتی و حمام معلولان به درستی ساماندهی نشده است.

این مادر نگهداری از سه دختر معلول را مشکل خواند و اظهارکرد: بیش از چهار سال است که مسوولان بهزیستی هیچ سرکشی به این معلولان نداشته اند.

وی بیان کرد: دخترانم به دلیل خاکی بودن حیاط خانه و نامناسب بودن آن برای معمولان بوبژه هنگام باران و رفت و آمد در خانه با مشکلات زیادی روبرو می شوند.

*** دیگران چه می توانند بکنند؟

هم اکنون اداره بهزیستی شهرستان کهگیلویه ماهانه نفری 500 هزار ریال به خانواده سرتیپ مارژ کمک می کند که شاید گوشه ای از مشکلات آنان برداشته شود.

یکی از همسایه های این خانواده می گوید: امروزه آدم های سالم و با مدارک تحصیلی عالی مشکلات بسیاری برای زندگی دارند، این خانواده چهار معلولی که جای خود دارد.

سردار مارژ گفت: هزینه برای سنگ فرش کردن خانه را نداریم و به همین دلیل به راحتی نمی توانیم در آن با ویلچر حرکت کنیم.

او گفت: شاید نیکوکارانی پیدا شوند که بتوانند هزینه سیمانی کردن یا موزاییک و سنگفرش حیاط خانه را بپذیرند تا چهار انسان بتوانند براحتی در حیاط خانه حرکت کنند.

تهیه ویلچر از دیگر نیازهای خانواده های این روستاست که چند معلول در یک خانه زندگی می کنند.

خانواده مارژ با بیان اینکه دارای پدری از کارافتاده هستند و هیچ گونه حامی مالی ندارند از نیکوکاران و مسوولان تقاضای کمک و همکاری دارند.

آنان گفتند: بعد از فوت مادر،مشکلات ما دوچندان شده است.

نرگس می گوید: مستمری ماهانه دو میلیون ریال برای چهار معلول که هیچ سرپرستی ندارند بسیار کم است.


گزارش از: حسین خدمتی و سید ولی موسوی نژاد

منبع : ايرنا (http://www.irna.ir/fa/News/81252210/%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C/%DB%8C%DA%A9_%D9%88%DB%8C%D9%84%DA%86%D8%B1_%D8%A8 %D8%B1%D8%A7%DB%8C_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1_%D9%86 %D9%81%D8%B1)

***رضـا***
1393/05/06, 22:54
جای تاسفه واقعا...

bnm
1393/05/07, 04:04
چشم ودل بهزیستی ومسئولینمان روشن:-?:-?:-?:-?

laleh6
1393/05/07, 09:30
اینجاست که دیگه اگه آدمی با شنیدن این خبر از غصه دق کنه حق داره، خدا وند صبرشون بیش از پیش بیفزاید.

zahabimahdi@gmail.com
1393/05/07, 23:02
منم کجرو کج روش وکج اهنگ
حرف من با بهزیستی ومسئولینمان هستش

بزارید من و کجرو و طوفان به خواب باشیم

طوفان که ز توقیف برون می آید......... جان در تن ارباب جنون می آید
زین سرخ کلیشه حذر کن ای خائن ........اینجاست که فاش بوی خون می آید

mohammad hassanjani
1393/05/08, 09:32
ایول ب غیرتشون و وای به حال جامعه ای ک ی ویلچر نمیتونه برا کسی تهیه کنه

habibi
1393/05/08, 17:51
اونهایی که هزاران میلیارد میخورند میدونند اون پول حق چه کسانیه

نیلوفر
1393/05/12, 17:15
همايش آموزشی آسيب های نخاعی با هدف افزايش آگاهی افراد آسيب های نخاعی و خانواده هايشان دهم شهريور در بيمارستان نورافشار تهران برگزار می شود.


http://8pic.ir/images/4oi8qprcj3rjxau16y5w.jpg

به گزارش روابط عمومی مجتمع رعد؛ همايش آموزشی آشنايی با آسيب نخاعی با محورهای اهميت توجه به آسيب نخاعی و پيشگيری از عوارض آن، زخم فشاری، عفونت ادراری، پوکی استخوان و پيشگيری از آن در دهم شهريور از ساعت 8 تا 13 در بيمارستان فوق تخصصی بازتوانی و پزشکی ورزشی نور افشار برگزار می شود.
بر پايه اين گزارش در اين همايش جلسه پرسش و پاسخ با افراد توانمند داراي آسيب نخاعی پيش بينی شده است و شرکت کنندگان می توانند درباره مسائل پيش روی خود با اين افراد به گفتگو و تبادل تجربه بپردازند.
از ديگر بخش های اين نشست معرفی اپليکيشن آسيب نخاعی و سايت های اينترنتی آموزشی آسيب نخاعی است و در بخش جانبی همايش نمايشگاهی از تجهيزات توان‌بخشی برای افراد دچار آسيب نخاعی برگزار می‌شود.
بر پايه اين گزارش علاقه مندان جهت ثبت نام و حضور در اين همايش می توانندبا شماره 9 – 22824026 داخلی 3115 تماس حاصل فرمايند.
نشانی محل برگزاری همايش: بيمارستان فوق تخصصی بازتوانی و پزشکی ورزشی نور افشار واقع در ميدان شهيد باهنر (نياوران)، خيابان شهيد پورابتهاج، خيابان شهيد خداوردی، انتهای خيابان شهيد صادقين (17 غربی)

نیلوفر
1393/05/16, 18:11
استفاده نامناسب و حالت نامناسب بدن زمینه‌ساز شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی می‌شود.

حمیدرضا مختاری نیا استادیار گروه ارگونومی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در گفتگو با باشگاه خبرنگاران ، افزود: به نظر می‌رسد میزان شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی در افرادی که از لپ‌تاپ استفاده می‌کنند، زیاد است.

وی ضمن اشاره به مطالعه در سطح دانشجویان دانشگاه‌های تهران گفت: نتایج نشان داد که 77.3 درصد افراد پس از استفاده از لپ‌تاپ در یک ناحیه از بدن خود احساس درد و ناراحتی داشته‌اند.

مختاری‌نیا در ادامه افزود: حدود 45 درصد از کاربران با پشت خمیده از لپ‌تاپ استفاده می‌کردند و 28.7 درصد از افراد در حالی که روی زمین نشسته و لپ‌تاپ را روی پایشان قرار داده‌اند از آن استفاده می‌کردند و 24 درصد از میز اداری استفاده می‌کردند.

وی وضعیت نامناسب بدن را از علل بیماری‌های اسکلتی -عضلانی بویژه در ناحیه گردن دانست و گفت: با تصحیح روش نشستن و وضعیت مناسب می‌توان تا حد زیادی از بیماری‌های اسکلتی-عضلانی مصون ماند.

منبع:سلامانه

نیلوفر
1393/05/21, 12:45
http://ilna.ir/news/mi_news/Original/1393/05/Small/194347.JPG
علی فرج‌پور دانش آموز روشن دل خرم آبادی توانست در کنکور سراسری سال ۹۳ رتبه ۳۱۹ رشته علوم انسانی را کسب کند.
مدیر کل آموزش و پرورش لرستان گفت: علی فرج‌پور دانش آموز روشن دل خرم آبادی توانست در کنکور سراسری سال ۹۳ رتبه ۳۱۹ رشته علوم انسانی را کسب کند.
به گزارش خبرنگار ایلنا از خرم آباد، مدیر کل آموزش و پرورش لرستان، دکتر گودرز کریمی فر با بیان این مطلب که معلولیت محدودیت نیست، گفت: دانش آموزان استثنایی و معلول ثابت کرده‌اند که می‌توانند در عرصه‌های مختلف، علمی، فرهنگی، هنری و ورزشی خوش بدرخشند.
کریمی فر ضمن تبریک این موفقیت بزرگ به دانش آموز علی فرج‌پور و خانواده ایشان و کلیه مربیان، گفتند: فرج‌پور با این موفقیت و درخشش ثابت کرد که معلولیت محدودیت نیست و انسان با مدد از استعدادهای خدادادی می‌تواند قله‌های پیشرفت و ترقی را یکی پس از دیگری کسب کند.
وی ابراز امیدواری کرد: این درخشش الگو و سرمشق خوبی برای دانش آموزان استثنایی استان باشد تا با تقویت خودباوری و اعتماد به نفس در عرصه‌های علمی و فرهنگی افتخار آفرینی کنند.
مدیر کل آموزش و پرورش لرستان هم چنین با صدور پیامی این موفقیت بزرگ علمی و فرهنگی را تبریک گفت.
در پی درخشش دانش آموز نابینای لرستان در کنکور سراسری ۹۳ رئیس آموزش و پرورش استثنایی لرستان کسب رتبه ۳۱۹ کنکور سراسری رشته علوم انسانی را توسط دانش آموز نابینا علی فرج‌پور تبریک گفت.
در پیام آقای امیرحسین برجی آمده است؛" امروز شاهد کار بزرگی که توسط دانش آموزعلی فرج‌پور رقم خورده است هستیم و ایشان ثابت نموده‌اند که معلولیت محدودیت نیست لذا ضروری است که همه مسئولین و دست اندرکاران بستر را فراهم کنند تا همگی شاهد درخشش معلولین به ویژه دانش آموزان معلول باشیم.
از این رو به پاس افتخار آفرینی شما در کنکور سراسری در رشته علوم انسانی برخود لازم می‌دانم از اراده و همت والا قدردانی نمایم انشاء اله که شاهد موفقیت بیشتر شما و سایر دانش آموزان عزیز استثنایی باشیم."

منبع:ایلنا

Mojtaba
1393/05/21, 12:52
tashvightashvigh
آفرین واقعا تحسین برانگیزه
کنکور امسال هم واقعا کنکور مشکلی بوده، اصن هر سال کنکور سخت تر میشه و این نشون میده که
ایشون چقدر تلاش کردن

آیدا
1393/05/23, 22:21
عالیه... واقعا آفرین.
با وجود اینکه برای دوستان روشندل اصلا امککانات آموزشی مثل کتاب های صوتی و بریل نیست. واقعا شاهکار کردن...

sol_zeus
1393/05/24, 09:55
احسنت انشالا همیشه و در همه مراحل زندگیشون موفق باشن

*SABA*
1393/05/24, 15:47
بسيار عاليgoll

soheilaa
1393/05/25, 12:32
افرین به تلاشش

امیدوارم همه امکانات براش فراهم بشه یعنی فراهم کنن که بتونه تا اخرش ادامه بده،چون حیف هستن این دسته از ادم ها

laleh6
1393/05/25, 13:07
احسنت
انشالله همچنان با موفقیت ادامه بده.
و برای همه دانش آموزان الگو باشد که قدر استعداد ، امکانات و لحظات عمر و خود را بدانند.

نیلوفر
1393/05/26, 18:42
مدیر کل سلامت شهرداری تهران در مراسم اختتامیه نخستین جشنواره هنرهای تجسمی با موضوع سفر و معلولیت گفت: باید طرح گردشگری در سطح پایتخت برای معلولان از طریق تجهیز و مناسب سازی اتوبوس های گردشگری ویژه معلولان راه اندازی شود.
نخستین جشنواره هنرهای تجسمی با موضوع سفر و معلولیت به همت کانون های معلولان محلات شهر تهران و انجمن معلولان پارس و با همکاری اداره کل سلامت شهرداری تهران و اداره سلامت معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه 11 و کانون معلولان این منطقه در تالار ایوان شمس برگزار شد.در این مراسم دکتر محمدمهدی گلمکانی ضمن قدردانی از برگزارکنندکان این جشنواره، اظهار داشت: خوشبختانه کانون معلولان محلات جزو پیشروترین و موثرترین کانون های 10گانه سلامت محلات تهران به شمار می رود و حضور پررنگ آنان در فعالیت های مختلف اجتماعی مشهود است.
وی تاکید کرد: 80 درصد موضوعات حوزه سلامت با مشارکت حضور و مسئولیت پذیری مردم،نهادها و سازمان های مردم نهاد به ویژه در حوزه پیشگیری، آموزش و ارتقای سلامت قابل انجام و پیگیری به نظر می رسد.
گلمکانی، هدف گذاری حوزه سلامت شهرداری تهران را در جهت رسیدن به آرامش، آسایش وزندگی باکیفیت برای شهروندان عنوان کرد و افزود: در یک جامعه سالم با نقش آفرینی همه گروه ها تحقق اهداف حوزه سلامت امکان پذیر است که با تشکیل کانون معلولان محلات شهر تهران فرهنگ سازی خوبی در جهت رساندن پیام معلولان به مسئولان انجام می شود.
وی با تاکید بر لزوم گسترده سازی دایره فعالیت های معلولان در سطح شهر، گفت: جامعه باید حضور پررنگ معلولان را احساس کند تا بتوانند گام های موثری را در جهت ایفای مسئولیت خود در این زمینه بردارد.


مدیرکل اداره سلامت شهرداری تهران خاطرنشان ساخت: معلولان باید انگیزه بیرون آمدن داشته باشند تا دیده شوند. مسئولان نیز با حضور معلولان در جامعه به مشکلات آنها بیشتر رسیدگی خواهند کرد.
وی با اشاره به اینکه بحث گردشگری درتهران در دستورکار معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران قرار گرفته است، اعلام کرد: باید برای گردشگری ویژه معلولان نیز تدابیری اندیشیده شود.
گلمکانی، از استانداردسازی لوازم گردشگری به عنوان راهی برای سفر معلولان یاد کرد و افزود: باید با طراحی و بکارگیری اتوبوس های مناسب سازی شده برای معلولان زمینه برای گردشگری در شهر تهران آغاز و در شهرهایدیگر کشور نیز الگوسازی و اجرا شود.
این جشنواره با هدف ایجاد انگیزه مسافرت در معلولان بدون واسطه و کمک گرفتن از شخصی دیگر، با موضوعات سیستم های نوین و صنعتی گردشگری و نگاه تخصصی به گردشگری پاراتور که به تورهایی اطلاق می شود که با شرایط خاص و برای افراد خاص اجرا می شود.
طی این جشنواره گزارشی از روند داوری ها ارائه و عنوان شد: 500 اثر از 350 هنرمند معلول و غیرمعلول در پنج گرایش عکاسی، نقاشی، خوشنویسی، کاریکاتور و طراحی پوستر به این جشنواره رسید که در نهایت 15 اثر برگزیده شدند.
پخش کلیپ از روند کار جشنواره، اجرای موسیقی و اجرای برنامه از سوی گروه دستان گویا (ناشنوایان) از میان برنامه های فرهنگی و هنری این مراسم بود.
در حاشیه برگزاری این برنامه نمایشگاهی از آثار برگزیده نیز در تالار ایوان شمس برپا شد.
در پایان مراسم، از برگزیدگان این جشنواره اعم از نفرات اول تا سوم محورهای خوشنویسی ، نقاشی، عکاسی، طراحی پوستر و کاریکاتور با اهدای جوایزی تجلیل شد.

منبع: شهرنوشت (http://www.shahrnevesht.ir/)

نیلوفر
1393/05/29, 11:35
[/URL]
یک بانوی معلول توانمند گفت: دنیایم صورتی است و محیط اطرافم را زرد می‌بینم چون به نظرم زرد، رنگ شادابی و تکاپو است.

http://media.isna.ir/content/4-1450.jpg/4


فریبا نظری در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه زنجان، اظهار کرد: متولد سال 47 هستم و سومین فرزند یک خانواده یازده نفره بودم و روزهای کودکی تا پنج سالگی‌ام را مثل کودکان عادی دیگر زندگی می‌کردم، ولی از این سن کم‌کم علایم آرتیت روماتوئید در من نمایان شد که به صورت مادرزادی به آن مبتلا بودم و مشکل دیگر من استخوان‌سازی بدنم بود که وقتی به قسمتی از بدنم ضربه می‎خورد آن محل شروع به استخوان‎سازی می‌کرد.


وی افزود: با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کردم، ولی همچنان سعی می‌کردم به امورات روزمره‌ام برسم و درسم را می‎خواندم تا اینکه در سن 12 سالگی این بیماری کلاً مرا فلج کرد و همه بدنم از فک به پایین، بی‎حرکت شد که دیگر نه می‎توانستم راه بروم یا بنشینم و شدم یک تکه استخوان خشک و همین امر زمینه افسردگی شدیدی را در من به وجود آورد، به طوری که تا شش سال فقط به دنبال نابود کردن خودم و پایان دادن به این زندگی بودم چون به هیچ عنوان نمی‎توانستم این شرایط را قبول کنم.


این بانوی معلول در خصوص ادامه روند زندگی خود تصریح کرد: در طی مدت درمان که هیچ نتیجه‌ای نمی‌گرفتم پزشکان اعلام کردند که فقط تا شش ماه دیگر زنده هستم و منتظر بودم که این مدت هم تمام شود و از این کالبد خشک و سخت خلاص شوم.


نظری با لبخندی حاکی از رضایت در مرور خاطرات گذشته خود، گفت: در زمانی که یک دختر افسرده 18 ساله و منتظر مرگ بودم از طریق یکی از دوستان با فردی آشنا شدم که امید به زندگی را در من به وجود آورد و یک دوست خوب بود که عشق را وارد زندگیم کرد و به لحاظ روحی و روانی بسیار برمن اثرگذار بود و این جرقه باعث شد فریبایی که هر روز فقط به انتظار آخرین لحظه از زندگیش بود کارهای خودش را به عهده بگیرد و تصمیم گرفتم تحصیلم را که در مقطع دوم راهنمایی نیمه‌کاره مانده بود ادامه دهم.


وی که دارای کارشناسی مشاوره در گرایش حرفه‌آموزی است، خاطرنشان کرد: از زمانی که وارد دانشگاه شدم زندگی مستقل خودم را شروع کردم و در حال حاضر با پرستاری که دارم از عهده امورات مربوط به خودم برمی‌آیم.


مدیر موسسه خیریه پایدار توانمندان فاطمه‌الزهرا(س) ابهر با تاکید بر اینکه باید زمینه حضور معلولان در عرصه‌های مختلف اجتماعی فراهم شود، تاکید کرد: درحال حاضر 19 معلول جسمی حرکتی در این مؤسسه که با حمایت بهزیستی و خیرین فعالیت دارد تحت
آموزش‌های مهارتی با توجه به توانایی جسمی و علاقه خود قرار می‌گیرند که تاکنون زمینه اشتغال تعدادی از این افراد فراهم شده است.


نظری گفت: برخی از اعضای مؤسسه معلولین مثل من بودند که خود را پستوی خانه پنهان کرده بودند و تمایلی به حضور در ملاء عام نداشتند ولی با تشویق و ترغیب آن‌ها برای حضور در مؤسسه نه تنها در زمینه‎های مورد علاقه خود کارآفرینی و مشغول به حرفه شده‌‎اند بلکه زمینه ازدواج 10 نفر از آن‎ها هم فراهم شده است.


این بانوی معلول با تاکید بر این که انتظار خاصی از مردم ندارم جز این که من و افراد مثل من را که معلول هستند باور کنند، گفت: وقتی خداوند ما را این طور خلق کرده و نظر لطفش همراه ماست خلق خدا هم ما را باور داشته باشند و به دور از ترحم و دلسوزی به‌عنوان یک شهروند که به لحاظ توانایی با آنها فاصله داریم درحد توان ما را کمک کنند.

نظری با بیان اینکه به صورت دوره‎ای اقدام به فروش تولیدات دست معلولان این مؤسسه و بازگشت سرمایه به خود تولیدکنندگان مؤسسه را داریم، خاطرنشان کرد: هنوز جایگاه تولیدات معلولان که حاصل ذوق و هنر آن‎هاست در بین عموم مردم جای خاصی ندارد و حتی مسئولین در سطح گسترده با آن آشنا نیستند و حمایت خاصی از آن نمی‎کنند در صورتی که با اندکی حمایت می‎توان دنیای معلولان را هرچه زیباتر کرد.

[URL="http://isna.ir/fa/news/93052915332/یک-بانوی-معلول-توانمند-عشق-دنیایم-را-دوباره"]ایسنا (http://isna.ir/fa/photo/93052915332/یک-بانوی-معلول-توانمند-عشق-دنیایم-را-دوباره)

نیلوفر
1393/05/30, 13:02
اگر کمی به فکر سلامت پاهای خود باشیم و پس از یک روز سخت بخواهیم از مسیر خنک مترو و زیرگذر به منزل برسیم، بعید است از پله استقبال نکنیم، بنابراین کمی شلوغی را تحمل می‌کنیم یا در صف عبور از پله‌برقی منتظر می‌مانیم. البته تقریبا سالم‌ و روشن بودن پله‌برقی‌ها تبدیل به یک فکر فانتزی یا رویا برای پایتخت‌نشینان شده است. شهروندان تهرانی معمولا با صحنه غم‌انگیزی از پله‌های برقی خاموش، سر جایشان خشک می‌شوند و منظره انواع موانع از جمله گلدان‌های تزئینی مقابل ورودی پله‌برقی‌های نه یک یا دو روز ، بلکه هفته‌ها جلوی چشم آنهاست.

[/URL]
http://arshnews.ir/images/docs/000299/n00299607-t.jpg



به گزارش [U]عرش نیوز (http://arshnews.ir/images/docs/000299/n00299607-b.jpg)،مشکلات تحریم و تمایل پیمانکاران به ارائه قیمت‌های کمتر در مناقصه‌های تامین پله‌برقی اماکن مختلف مترو یا فضاهای دیگر شهری به عنوان اصلی‌ترین دلایل، باعث شده تا پله برقی‌های تولید داخل، با کیفیتی بسیار پایین مشکل‌ساز شوند و صدای مردم را دربیاورند. اما دشواری‌های زندگی امروز و حجم رفت‌و‌آمد شهروندان به گونه‌ای نیست که بتوانیم از چنین نقصی در شهرمان چشم‌پوشی کنیم و آن را بی‌اهمیت بدانیم.

این روزها شهروندان تهرانی بیش از همیشه از خرابی پله‌های برقی گله‌مندند. پل‌های عابرپیاده مکانیزه، ایستگاه‌های مترو و جدیدا زیرگذر ولیعصر(عج) از مواردی هستند که بدون وجود پله برقی استفاده از آن برای افراد معمولی و سالم بسیار طاقت‌فرسا می‌شود چه برسد به افراد سالمند یا معلول که کاملا آنها را منصرف می‌کند و انگار مسئولان مربوطه یادشان می‌رود که این وسایل ایجاد شده تا مشکلی را حل کنند و نه با سهل‌انگاری‌ها مشکلات را بیشتر کنند.



زیرگذر ولی‌عصر(عج) یکی از پرترددترین نقاط تهران است و با این وجود شاهد هستیم که پله‌های برقی‌ آن یکی در میان خراب می‌شود. نگهداری زیرگذر ولیعصر(عج) بر عهده معاونت مالی اداری شهرداری منطقه شش است و شهرداری ناحیه یک منطقه 6 نیز بر انجام این وظیفه نظارت می‌کند. برای یافتن مسئول این خرابی‌ها پس از تماس‌های مختلف به این نتیجه رسیدیم که شهردار ناحیه یک منطقه شش شهرداری تهران باید جوابگو باشد. اما وی با انکار موضوع خرابی دو ماهه یکی از پله‌های برقی‌های زیرگذر، می‌گوید: "قبل از روز قدس همه پله‌های برقی سالم بود و هر اشکالی در این خصوص را برای برگزاری مراسم برطرف کردیم اما به دلیل حجم بالای تردد در این روز دو پله برقی که مربوط به ورودی پارک دانشجو و پله متصل‌کننده ورودی مترو به محوطه زیر‌گذر آسیب دیده است که امروز هم برطرف می‌شود". البته اظهارات این مسئول درمورد درست شدن پله‌برقی در آن روز درست بود اما دو روز بعد بنا بر مشاهدات خبرنگار ایسنا، پله‌برقی موازی پله قبلی خراب شده و گلدان‌های گل جلوی آنها قرار گرفت.



http://arshnews.ir/images/docs/000299/299607/images/1_635303037493353641_s.jpg
گلدان‌هایی که جلوی پله برقی قرار گرفته‌اند


در این میان مامور مستقر در زیرگذر و در حوالی پله برقی‌های مورد بحث ، بیشتر از مسئولین پاسخگو بود و در این رابطه به ایسنا، گفت: "پله برقی کوچکی که به محوطه اصلی زیرگذر راه دارد از یک ماه قبل به دلیل اینکه موتور‌اش سوخته بود غیرقابل استفاده شد اما برای مراسم روز قدس آنرا تعمیر کرده بودیم، ولی در این روز جمعیت زیادی از آن استفاده کردند و باعث شدند که ترمز آن آسیب ببیند. حتی چند نفر از افراد به زمین افتاده و زخمی شدند. در حال حاضر هم علاوه بر پارگی هندل، موتور نیز سوخته است و فعلا قراری برای تعمیر آن وجود ندارد". این مامور گفت: " کیفیت این 4 پله ساخت داخل پایین است و چنین موضوعاتی از روز نصب قابل پیش‌بینی بود و تعجبی ندارد، البته شرکت ما تنها مسئول نگهداری و تعمیر این دستگاههاست و شرکت دیگر اقدامات مربوط به تهیه و نصب را انجام داده است. طبق قرارداد این شرکت باید خدمات پس از فروش ارائه می‌داد اما چون شهرداری بدهی خود را به هر دو شرکت ادا نکرده است. شرایط به این وضعیت ادامه دارد".



http://arshnews.ir/images/docs/000299/299607/images/1_635303045283071323_s.jpg
تعمیر پله برقی


به گزارش ایسنا و بر اساس اظهارات و تماس‌های مکرر شهروندان و خبرنگار ایسنا، پله‌های برقی ایستگاه‌های مختلف مترو و چهارراه ولیعصربارها و بارها خراب شده و ساعت‌ها و روزها متوقف می مانند و و این یعنی بار مسافری که در هر لحظه از این مسیرها تردد می کنند روی زمین می‌مانند. براساس مشاهدات خبرنگار ایسنا در روزهایی که هر دو پله‌برقی زیرگذر چهارراه ولیعصر همزمان خراب شده بود، جمعیت زیادی در کریدور ایستاده و بخشی از مردم با کنار زدن مانع‌هایی مانند گلدان و سطل زباله‌ از پله‌برقی‌های خراب و خاموش عبور کردند و در این شرایط ماموران زیرگذر سعی در متوقف کردن مردم داشتند.



http://arshnews.ir/images/docs/000299/299607/images/13920917000266_PhotoA.jpg
متوقف شدن پله‌های برقی و تجمع مردم


گذشته از این در زمان افتتاح زیرگذر چهاراره ولیعصر شهردار تهران و مسئولان دیگر آن امکاناتی نظیر تکمیل آسانسورها را قول دادند تا معلولین هم بتوانند از این مجموعه بهره‌ ببرند اما اتفاق تاسف بار این است که نه تنها در آستانه سال تحصیلی جدید و شلوغ تر شدن این چهارراه از این دو آسانسور خبری نیست بلکه گویا این موضوع کاملا به دست فراموشی سپرده شده است. چرا که معاون عمرانی شهرداری منطقه 6 در جواب سوال ایسنا، مبنی بر زمان بهره‌برداری از این آسانسورها، گفت: "مگر در حال حاضر آسانسورها فعال نیست؟" نتیجه‌گیری اینکه فعلا تا اطلاع ثانوی خبر خوشی برای معلولان نداریم.


به گزارش ایسنا، جای خالی حوضچه‌های پله‌برقی در ایستگاه های مختلف مترو تقریبا برای چشم مسافران عادی شده و آنها چندان امیدی به پر شدن این جای خالی ندارند. در حال حاضر ایستگاه‌های آزادی، ارم سبز، حبیب‌الله، استاد معین، نیروی هوایی، پیروزی و کل خطوط افتتاح شده خط 3 بدون پله‌برقی روزگار می‌گذرانند و خدمات نصفه و نیمه به مردم می‌دهند.

این خرابی‌ها از نگاه مسئولان داخلی ایستگاه‌ها مترو هم دیگر چندان به چشم نمیآید و مامور مستقر در ایستگاه حبیب‌الله در رابطه با رفع خرابی این پله‌برقی‌ها می‌گوید: "پول ندارند به پیمانکار بدهند، دلیلش همین است! " مامور دیگری هم می‌گوید "مگر در هر قطار چند نفر پیاده یا سوار می‌شوند که پله‌برقی را درست کنند؟ احتمالا در ایستگاه‌های کم‌تردد برای صرفه‌جویی در مصرف برق پله‌های برقی را از کار می‌اندازند".


به گزارش ایسنا، دلیل خرابی گاه و بی‌گاه پله‌های برقی ایستگاه‌های مترو و رو‌گذرهای و زیر‌گذرهای شهر هر چه باشد دود آن به چشم شهروندان می‌رود، شهروندانی که علاوه بر خستگی و تحلیل رفتن سلامتی روزمره ، پول همه این هزینه‌ها از جیبشان رفته است.

منبع:ایسنا

نیلوفر
1393/05/31, 11:18
حاج رجب محمدزاده نانوای بسیجی که سال ۱۳۶۶ در منطقه حور عراق بر اثر اصابت خمپاره صورت خود را از دست داد و امروز با ۷۰ درصد جانبازی در هیاهوی شهر به فراموشی سپرده شده است.

http://jahannews.com/images/docs/000376/n00376355-b.jpg


به گزارش جهان, حاج رجب محمدزاده نانوای بسیجی که سال ۱۳۶۶ در منطقه حور عراق بر اثر اصابت خمپاره صورت خود را از دست داد و امروز با ۷۰ درصد جانبازی در هیاهوی شهر به فراموشی سپرده شده است تنها برای اینکه سیرت دارد اما صورت ندارد.

ساکن یکی از محلات پائین شهر مشهد است، منطقه ایثارگران، به راستی که نام زیبنده‌ای است، برای دیدنش لحظه شماری می‌کردم مدت‌ها بود پیگیر گفت وگو با جانباز ۷۰ درصد مشهدی حاج رجب محمدزاده بودم و امروز همان روز است.

وارد منزل این جانباز که شدیم آقای محمدزاده و خانواده‌اش به استقبالمان آمدند، تصورش را هم نمی‌کردم، این همه رشادت و از خودگذشتگی را از کمتر کسی دیده‌ام، مردی ۷۴ ساله که ۲۴ بار صورتش را جراحی کرده است اما با تمام این اوصاف هنوز هم نمی‌تواند به درستی صحبت کند، غذا بخورد، نفس بکشد، ببیند، استشمام کند و...

مردی با چهره‌ای درهم اما با قلبی پاک و ساده به استقبالمان آمد، تصورش برایم سخت بود برای نخستین بار بود که جانبازی را با چنین چهره ای می‌دیدم تا امروز هر وقت سخن از جانباز به میان می‌آمد ویلچر و دست و پای قطع شده به ذهنم خطور می‌کرد هیچ‌گاه تصور نمی‌کرد جانبازی از ناحیه صورت آسیب دیده باشد.

حاج رجب سال ۶۴ به عنوان بسیجی، چهار مرحله به جبهه اعزام شده و آخرین باری که خاک جبهه را لمس کرده است، سال ۶۶ و در مکانی به نام ماهوت عراق بوده است اینها را طوبی زرندی همسرش گفت و افزود: در آن لحظه چهار نفر در سنگر حضور داشتند، یک سرباز رفته بود تا از تانکر آب بیاورد، حاج آقا هم در حال شکستن یخ بوده و بقیه هم خواب بودند که خمپاره جلوی سنگر می‌خورد، دوستش می‌گفت یک دفعه دیدم آقا رجب افتاد، تا آمدم از جایم بلند شوم و به او کمک کنم دیدم نمی‌توانم، یک دست و یک پایم قطع شده بود و دیگر هم‌سنگری‌هایش هم شهید شده بودند، آن جانباز نیز چند سال پیش بر اثر جراحاتش شهید شد هیچ کس تصور نمی‌کرد حاج رجب زنده بماند.

حاج رجب با صدایی که به سختی و کمی نامفهوم شنیده می‌شد، لحظه مجروحیت خود را این‌گونه وصف کرد: زیاد یادم نیست، فقط اندازه یک ثانیه، در سنگر داشتم یخ می‌شکستم و دو نفر از همرزمانم در کنارم بودند، ناگهان نیروهای عراقی خمپاره زدند و بعد از اینکه احساس کردم خون زیادی از من می‌رود، بیهوش شدم همرزمانم فکر می‌کردند شهید شده‌ام، صورتم مانند یک تکه گوشت از بدنم جدا شده بود.

محمدرضا محمدزاده، فرزند بزرگ حاج رجب که تنها هشت سال پدرش را با صورت عادی‌اش دیده، اظهار کرد: دوم دبستان بودم، قبل از اینکه خبر جانباز شدن پدر را به ما بدهند، او نامه‌ای نوشته بود که مرخصی گرفته و به مشهد بر می‌گردد، ما هنوز از چیزی خبر نداشتیم تا اینکه یکی از همرزمان پدرم من را در کوچه دید و پرسید، پدرت نیامده من جواب دادم نه و او که با خبر از ماجرا بود گفت انشاالله خبرش می‌آید.

۲۴ بار عمل جراحی صورت در یک سال

بعد از آن بود که متوجه شدیم جانباز شده ولی نمی‌دانستیم از چه ناحیه‌ای، فکر می‌کردیم دست یا پایش قطع شده است، اما وقتی وارد بیمارستان فاطمه‌الزهرا تهران شدیم من و مادرم با صحنه‌ای مواجه شدیم که برایمان قابل درک نبود پدرم را فقط از پشت سر توانستم تشخیص دهیم، ترکشی که به او خورده بود تمام صورتش را از بین برده بود پدرم ۲۰ روز در بیمارستان تبریز بستری بود و ۱۸ ماه در بیمارستان فاطمه الزهرا تهران و در این مدت ما حتی یک بار هم صدای او را نشنیدیم.

وی عنوان کرد: صورت پدر باندپیچی بود و نمی‌توانست صحبت کند و تکلم او در این مدت تنها از طریق نوشتن بود روزهای سختی بود ۲۴ بار عمل روی صورت پدر انجام شد صورت پدر بعد از اینکه مرخص شد و به منزل آمد مدام عفونت می‌کرد شرایط سختی را گذراندیم خصوصا مادرم روزهای سختی داشت در هر یک از این عمل‌ها یک تکه پوست از دست، پا یا سرش جدا می‌کردند و به صورتش پیوند می‌زدند، از پوست سرش محاسنش را درست کردند، ولی استخوان دماغش جوش نخورد.

همسر محمدزاده از لحظه‌ای که برای نخستین بار همسرش را دید گفت: بعد از اینکه باندهای صورتش را برداشتند دیدم فک بالای همسرم از بین رفته، صورتش صاف صاف شده بود و زبان کوچک ته گلویش به راحتی دیده می‌شد. یک چشمش هم به دلیل افتادگی نابینا شده بود و تنها چشم دیگرش آن هم از فاصله‌های نزدیک می‌بیند بعد از دیدن آن صحنه از حال رفتم و در اتاق دیگری بستری شدم، آن‌قدر وضعیتش وخیم بود که در همان ابتدا وقتی متوجه میزان آسیب‌دیدگی همسرم می‌شوند، یک ملحفه سفید روی او می‌کشند، گوشه سالن رهایش می‌کنند تا تمام کند، ولی گویا یک پزشک جراح خارجی از کنارش رد می‌شود، وضعیت او را می‌بیند او را مداوا می‌کنم.

۲۸ سال است نتوانسته سر سفره با خانواده غذا بخورد

وی از خوابی که زندگی اش را تغییر داد گفت و افزود: خواب دیدم در پایین جایی شبیه به جبل‌النور کوهسنگی ایستاده‌ام، مقام معظم رهبری در بالای این کوه دستشان را دراز کرده‌اند و مرا به بالای بلندی آوردند، مادر شهیدی که در کنارمان ایستاده بود را نشان دادند و گفتند مقام شما با مقام این مادر شهید یکی است گاهی با خود می‌گفتم کاش رجب قطع نخاع می‌شد ولی این اتفاق نمی‌افتاد، بچه‌ها نیز کوچک بودند، نمی‌توانستند با شرایط کنار بیایند.

دختر حاج رجب می‌گوید: آرزوی پدرم این است که بعد از ۲۶ سال لقمه نانی را در دهانش بگذارد و غذاهای خانگی بخورد به ویژه سالاد شیرازی که خیلی دوست دارد، پدرم تا یک سال فقط با سرنگ غذا می‌خورده است و الان نیز با گذشت ۲۸ سال فقط مایعات می‌خورد حتی پدر به خاطر اینکه اعضای خانواده در سختی نباشند جدا از دیگر اعضای خانواده غذا می‌خورد همیشه آرزویم این بوده است که تمام اعضای خانواده سر یک سفره غذا بخوریم.

همسرم جلوی چشمانمان روزی چند بار شهید می‌شود

همسرش تصریح کرد: تمام هم سنگرهایش به شهادت رسیدند اما ۲۸ سال است که حاج رجب جلوی چشمانم روزی چند بار شهید می‌شود خیلی سخت است، در خیابان همه او را به یک چشم دیگر نگاه می‌کنند کمتر کسی باور می‌کند که حاج رجب جانباز باشد اکثر مردم فکر می‌کنند بر اثر سوختگی و یا جذام صورتش به این شکل در آمده است. قبلا در آپارتمان زندگی می‌کردیم اما به خاطر اینکه همسایه‌ها می ترسیدند مجبور شدیم جابه جا شویم من که نمی‌توانم همسرم را در خانه زندانی کنم او چهره اش را برای آزادی مردم ایران داده است من نمی‌توانم آزادی‌اش را بگیرم.

پسرش افزود: پدرم را به خاطر عمل قلب باز در بیمارستان بستری کرده بودند، زمانی که حاج آقا عمل قلب باز در بیمارستان داشتند، در بخش آی‌سی‌یو مانیتورهایی برای ملاقات‌کنندگان جهت آگاهی از وضعیت بیمارشان نصب شده بود وقتی برای ملاقات پدر به بیمارستان آمدیم، متوجه شدیم که مانیتور اتاق حاج آقا را قطع کرده‌اند، با پرس‌وجوهایی که کردم متوجه شدم مردم شکایت کرده و از تصویر پدرم ترسیده بودند، به همین دلیل مانیتور اتاقش را قطع کردند، این قدر رفت و آمد کردم تا پس از مدتی تصویر وصل شد ولی از دور پدرم را نشان می‌دادند پرستاران بیمارستان داروهای پدر را نمی‌دادند و می‌گفتند خودتان این کار را انجام دهید برخورد مردم برای من خیلی سنگین بود به انها می‌گفتم پدر من ترسناک نیست او یک جانباز است مثل همه جانبازان دیگر...

همسرش می‌گوید: طاقت شنیدن حرف‌های مردم را ندارم، وقتی بیرون می‌رویم و به حاج رجب توهینی می‌کنند، نمی‌توانم ساکت باشم، جوابشان را می‌دهم و در نهایت دعوایی اتفاق می افتد و ترس از این دعواها ما را خانه‌نشین کرده است چند سال است با همسرم بیرون نرفته ام رفتن یک روز خارج از شهر بر دلمان مانده است بچه‌هایم بزرگ شده‌اند و امروز ۶ نوه دارم اما هنوز فرزندانم با پدرشان به تفریح نرفته‌اند و این خیلی سخت است.

حاج رجب جانباز ۷۰ درصد مشهدی هر چند صورت ندارد اما سیرت دارد سیرتی که او را به درجه ایثارگری رسانده است به راستی که او ایثارگری را به حد اعلا رسانده است.

حاج رجب تنها جایی را که خیلی دوست دارد حرم امام رضا(ع) است، انگار عهد و پیمانی با امام رضا (ع) بسته است که هر روز برای زیارت به حرم می‌رود با همان کلمات شکسته‌ای که از دهانش بیرون می‌آید می‌گوید می‌خواهم خدا از من راضی باشد همین برایم اندازه تمام دنیا ارزش دارد روزی هزار بار عذاب وجدان دارم که مردم با دیدن من اذیت و ناراحت می‌شوند و بچه ها می‌ترسند این موضوع خیلی ناراحتم می‌کند.

نمی‌دانم شاید محمدزاده های زیادی در گوشه کنار این شهر باشند که تمام زندگی و جوانی خود را برای دفاع از میهن و انقلاب و اسلام از خود گذشته‌اند و امروز حتی یادی از آنها نمی‌شود کسانی که از خود گذشتند تا ما امروز بتوانیم زندگی خوبی داشته باشیم.


منبع: تسنیم

--------------------
ببخشید قصد ناراحتیتون رو ندارم :(اما خیلی درس توش بود.
اجرشون با صاحب اجر

نیلوفر
1393/06/01, 10:15
[/URL]
‌رئیس اداره بهزیستی شهرستان خرامه گفت: با توجه به بعد جمعیتی، این شهرستان معلول‌خیز محسوب می‌شود و عمده معلولیت‌ها نیز ریشه در ازدواج‌های فامیلی دارد.


عبدالصمد درویشی ‌در گفت و گو با خبرنگار ایسنا، منطقه فارس در خرامه، با بیان اینکه دید مردم به فعالیت‌های بهزیستی ویژه معلولین خلاصه می‌شود، افزود: در این شهرستان 3 هزار و 150 مددجو تحت نظر این بهزیستی هستند.
http://media.isna.ir/content/nadimi+%2816+of+19%29-2.jpg/4


درویشی یکی از دلایل اصلی معلول خیز بودن شهرستان را ازدواج‌های فامیلی برشمرد و افزود: یکی از برنامه‌های بهزیستی در زمینه آگاهی سازی مردم از تبعات ازدواج‌های فامیلی است که به تبع آن می‌توان از این معلولیت‌ها پیشگیری کرد.


وی همچنین تصریح کرد: البته آمار مددجویان و معلولین اصلی خرامه بیش از این تعداد مددجو است، چرا که درصدی از معلولین هستند به دلایل خاص خود به هیچ وجه به بهزیستی مراجعه نمی‌کند و تعدادی هم تحت پوشش کمیته امداد قرار دارند.


این مقام مسئول همچنین گفت: همانطور که از معنی این واژه بهزیستی مشخص است، بهزیستی فرایند بهتر زیستن را برای زندگی افراد در جامعه پوشش می‌دهد.

وی با تاکید براینکه عموم مردم می‌توانند از خدمات و مشاوره‌های بهزیستی استفاده کنند، اضافه کرد: از زمانی که فرد تصمیم به ازدواج گرفته تا زمانی که فرد می‌خواهد صاحب فرزند شود، می‌تواند مشاورهای ژنتیک را دریافت می‌کند و در ادامه در زمانی که کودک می‌خواهد به سن جوانی، نوجوانی و در پایان به میانسالی و پیری برسد، بهزیستی خدمات خاصی را در این زمینه برای بهتر زیستن افراد ارائه می‌دهد.


استاد دانشگاه شیراز حوزه فعالیت‌های بهزیستی را در چهار حوزه مشارکت‌های مردمی واشتغال، اجتماعی، پیشگیری و توانبخشی عنوان کرد و به تشریح حوزه پیشگیری پرداخت و افزود: نگاه کشورهای جهان سوم متاسفانه به پیشگیری به هزینه بردار و هزینه‌ای است که نمونه آن را می‌توانیم در درون سیستم‌های اداری خود ببینیم.


درویشی در ادامه با اشاره به اینکه مشاوره‌های ژنتیک در راستای پیشگیری از ایجاد معلولیت‌ها انجام می‌شود، اضافه کرد: به عنوان مثال یک معلول ضایع نخاعی را در نظر بگیرد که معلول جسمی حرکتی است، باری را که این معلول بر دوش جامعه و خانواده از بعدهای مختلف روحی روانی و مالی و غیره دارد، بار خیلی زیادی است و حداقل یک معلول ضایع نخاعی بهزیستی علاوه بر هزینه‌های عمل‌های جراحی بالغ بر 700 هزار تومان هزینه درمان ماهیانه آن است.

وی به تشریح سامانه مشاوره تلفنی 1480 پرداخت و افزود: سامانه مشاوره تلفنی 1480 این امکان را به همشهریان می‌دهد تا در هر زمان و مکان به‌صورت سریع و آسان و با کمترین هزینه‌(کمتر از قیمت پالس شهری) از بهترین مشاوران و متخصصیان جهت مشاوره بهره مند شوند.

درویشی گفت: این مشاوران در زمینه‌های تحصیلی، تربیتی، خانواده، زناشویی، انتخاب همسر، مشکلات روانی، جنسی، حقوقی، اجتماعی و اعتیاد مشاوره‌های لازم را ارائه می‌کند.

رئیس اداره بهزیستی شهرستان خرامه با اشاره به اهمیت اصل رازداری و محرمانه بودن این اطلاعات گفت: مشاوران این مرکز دارای مدارک تحصیلی دکترا و کارشناسی ارشد در رشته‌های روانپزشکی و روانشناختی و دارای چند سال سابقه کار بوده و اصل رازداری و محرمانه تلقی کردن اطلاعات را مورد توجه قرار می‌دهند.


درویشی از نماینده مردم خرامه در مجلس به‌واسطه پیگیری مشکلات بهزیستی و مددجویان قدردانی و اضافه کرد: ارائه یارانه درمان اعتیاد به رهجویان به مبلغ 110 میلیون ریال، راه اندازی پایگاه دائم سنجش بینایی جهت پیشگیری از تنبلی چشم در مرکز توانبخشی باران، برگزاری سیمنارهای آموزشی و کارگاه‌های آموزشی در حوزه پیشگیری از اعتیاد، راه‌اندازی دو کمپ ترک اعتیاد ماه روشن و باران مهر جهت پیشگیری از اعتیاد، راه اندازی مرکز خصوصی بینش، راه اندازی مرکز مشاوره شمیم مهر سلطان شهر و راه اندازی مرکز مشاوره دولتی امید که این مراکز مشاوره‌ها در زمینه‌های مختلف از جمله اختلالات خلقی، زناشویی، بیماری‌های شخصیتی، مشاوره پیش از ازدواج و غیره ارائه خدمات می‌کنند، از خدمات بهزیستی خرامه در طول یک سال اخیر در زمینه پیشگیری است.


رئیس اداره بهزیستی شهرستان خرامه همچنین از برگزاری کارگاه آموزشی در زمینه پیشگیری از اعتیاد ارائه بیمه درمانی به مددجویان، راه اندازی سامانه سیستم مشاوره ای 1480، خرید دستگاه سنجش بینایی و سنجش شنوایی با اعتباری بالغ بر 480 میلیون ریال پرداخت کمک هزینه عینک و سمعک به 44 نفر، همکاری با دادگاه خرامه در زمینه مشاوره به زوجین در حال طلاق نیز به‌عنوان بخش دیگری از خدمات این اداره به مردم یاد کرد.

[URL="http://isna.ir/fa/news/93060100043/ازدواج-های-فامیلی-ریشه-معلولیت-ها-ست"]ایسنا (http://isna.ir/fa/photo/93060100043/ازدواج-های-فامیلی-ریشه-معلولیت-ها-ست)

almasshahr
1393/06/01, 10:22
ببخشیدا ولی چرت گفتن من پدرم از یه قوم قبیله ی دیگه است مادم از یه قوم و قبیله ای دیگه اصلا فامیل نبودن ولی سه تا بچه معلول پیدا کردن

فاطمه58
1393/06/01, 10:36
من خودمم اینو قبول ندارم هر چند ازدواج والدینم فامیلی بوده ولی بر اثر سهل انگاری مادرم بر اثر قرص خوردن من با معلولیت بدنیا اومدم وگرنه تو خونوادمون همچین چیزایی وجود نداشته و ایشالا هم نخواهد بود..اینو براساس ازمایشاتی که انجام دادم میگم..

خداکنه هیچ بچه ای بر اثر این اشتباهات معلول بدنیا نیاد

نیلوفر
1393/06/01, 10:45
البته طرف های ما مثل همین شهرستان اکثر معلولیت ها بخاطر ازدواج های فامیلی بوده وبا توجهات ژنتیکی ومشاوره های قبل ازدواج جلوی این ازدواج ها امروزه گرفته میشه و آمار معلولیت رو به کاهش هست شاید دلیلش محرومیت اینطور جاها باشه

وگرنه والدین من هم هیچ نسبت فامیلی با هم نداشتند دلیلش همون ویروس بوده و فقط من معلولیت دارم اما دور برم بچه های تالاسمی و معلول مغزی که نتیجه ازدواج فامیلی هستند خیلی زیاده

soheilaa
1393/06/01, 11:27
ما همه ازدواجای تو فامیلمون فامیلی هستش، همه بچه هاشونم سالم هستن،منم رد میکنم این ریشه یابیشونو.
بنظرم عینه یه قرعه کشی میمونه به هر کی افتاد ،افتاد دیگه:dمام از شانس نداشتمون اومد صاف یقه مارو چسبید.

نیلوفر
1393/06/01, 14:17
http://multimedia.mehrnews.com/Larg1/1392/07/23/IMG17583319.jpg (http://multimedia.mehrnews.com/Original/1392/07/23/IMG17583319.jpg)

بیرجند - خبرگزاری مهر: بیکاری و کمبود امکانات و همچنین در کنار آن نبود فضای مناسب شهری به کابوسی برای نابینایان و ناشنوایان خراسان جنوبی تبدیل و موجب شده این قشر در پی چشمانی بینا و گوش هایی شنوا برای مشکلات خود باشند.



به گزارش خبرنگار مهر، هنگامی که در کوچه های شهر قدمی میزنی شاید بعضی از روزها افرادی با عینک های دودی بزرگ و عصای سفید نظر تو را به خود جلب کرده باشند و در نگاه اول با خود می گویی ببین این هم یکی از این جوانان تازه به دوران رسیده است که سعی دارد توجه دیگران را به خود جلب کند اما همین که این فرد تو را صدا می زند و از تو می خواهد او را از عرض خیابان رد کنی تازه متوجه می شوی، قضاوت اشتباه کرده و این شخص نابینا است.
گاهی هم شده در خیابان افرادی را ببینی که با اشاره و حرکات دست سخن خود را برای تو بیان می کنند آن وقت تازه اول ورود و آشنایی تو با دنیای نابینایی و ناشنوایی و مصایب آن است و اگر انسان شاکری باشی در این زمان حتما خدا را برای سلامتی شکر کرده و قدر شنوایی و نعمت بینایی خود را می دانی و می فهمی این دو نعمت از نعمت های بزرگ خداوند است که به بشر ارزانی داشته است.
شاید در نظر نابینایی و ناشنوایی بزرگترین مشکل و مصیبت دنیا باشد اما نابینایان و ناشنوایان به این مصیبت خود به چشم یک نعمت و فرصت بزرگ نگاه کرده و از آن فرصت سازی می کنند اما آنچه قلب های این قشر را اندوهگین کرده بی توجهی مردم و مسئولان و نبود شغلی است که بتوانند هزینه های زندگی خود را تامین کنند.
بزرگترین مشکل این قشر علاوه بر دشواری رفت و آمد و زندگی در شهرهای بدون زیر ساخت برای معلولان، نبود شغل و هزینه های سرسام آور زندگی است و از طرف دیگر این قشر نمی خواهند سربار دیگران باشند.
ولی بی توجهی مسئولان و مردم و سهل انگاری در زمینه مشکلات این قشر به کابوسی بزرگ برای آنها تبدیل شده و اشتغال علی رغم وجود مفاد قانونی زیاد برای فراهم سازی بستر اشتغال یکی از رویاهای دست نیافتی این گروه است.

http://multimedia.mehrnews.com/Original/1392/07/23/IMG17583485.jpg

اشتغال مهم ترین دغدغه معلولان به ویژه نابینایان و ناشنوایان در استان است

مدیرکل بهزیستی خراسان جنوبی نبود شغل و بیکاری را مهم ترین مشکل معلولان به ویژه نابینایان و ناشنوایان در استان عنوان کرد.
محمد حسن اکبری مطلق در گفتگو با مهر، با بیان این که در حال حاضر در استان هزار و 530 نفر ناشنوا، کم شنوا و دو هزار و 476 نابینا وجود دارد، گفت: اشتغال رویای دیرینه معلولان استان به ویژه نابینایان و ناشنوایان است.
وی با بیان این که ماده دو قانون جامع معلولیت بیان می کند که نهادها و دستگاه های اجرایی ذیربط در کشور باید بسترهای لازم برای اشتغال و رفاه معلولان را فراهم کرده و فضای شهری را برای استفاده این قشر مطابق با استانداردهای ممکن طراحی کنند، گفت: متاسفانه تاکنون این قانون در سطح کشور به خوبی مورد اجرا قرار نگرفته و در بعضی از نقاط که با توجه ویژه روبه رو بوده تنها 5 درصد از این قانون اجرا شده است.
مدیرکل بهزیستی خراسان جنوبی با بیان این که در حال حاضر وضعیت شهرسازی و امکانات برای معلولان در قالب یک طرح آماری ملی در کشور در حال بررسی است، گفت: در شهریورماه سال جاری نتایج حاصل از این بررسی ها به نهادهای زیربط برای اجرا ابلاغ و ارسال خواهد شد.
اکبری مطلق با بیان این که مشکلات نابینایان و ناشنوایان تنها با کمک مردم و مسئولان ممکن است، گفت: زیرساخت های شهرسازی و فضای شهری برای استفاده معلولان به ویژه نابینایان و ناشنوایان در استان استاندارد نیست و این قشر از حداقل امکانات ممکن در فضای شهری بهره مند هستند.
وی یادآورشد: برطرف شدن مشکلات معلولان، نابینایان و ناشنوایان در کشور نیازمند عزم ملی و همگانی است و سازمان بهزیستی به تنهایی نمی تواند این مشکلات را حل کند.

غربالگری مهم ترین راهکار برای مقابله با نابینایی و ناشنوایی است

معاون توانبخشی اداره کل بهزیستی خراسان جنوبی غربالگری را مهم ترین راهکار سازمان بهزیستی برای مقابله با نابینایی و ناشنوایی در سطح کشور عنوان کرد.
جمیله رضا زاده در گفتگو با مهر با بیان این که در حال حاضر طرح غربالگری یکی از طرح های بنیادین برای مقابله با معلولیت در سطح کشور است، گفت: این طرح به صورت 100 درصد در استان کودکان و نوزادان را مورد پایش قرار داده تا در صورت بروز مشکلات کودکان مبتلا به عارضه های مختلف را در همان بدو تولد مورد شناسایی و درمان قرار دهد.
وی افزود: طرح غربالگری در کاهش مشکلات معلولیت در استان نقش چشمگیری داشته است.
معاون توانبخشی اداره کل بهزیستی خراسان جنوبی ادامه داد: خانواده ها برای اطلاع از مشکلات کودکان خود و اطمینان از سلامت آنها پس از تولد می توانند با کارت بهداشت به پایگاه های اداره کل بهزیستی مراجعه کنند.
رضازاده یادآورشد: خدمات غربالگری برای نوزادان و کودکان به صورت رایگان در پایگاه های بهزیستی انجام می شود.

http://multimedia.mehrnews.com/Original/1392/07/23/IMG17582968.jpg

اشتغال و کمبود امکانات مهم ترین مشکل معلولان خراسان جنوبی است

زهرا احمدی یکی از نابینایان خراسان جنوبی در گفتگو با مهر، با بیان این که متاسفانه به نسبت جمعیت معلولان امکانات و اشتغال لازم برای آن ها در سطح کشور فراهم نشده است، گفت: متاسفانه فضای شهری برای استفاده معلولان به ویژه نابینایان مناسب نبوده و ساخت سازهای تمام نشدنی و ایجاد چاله برای گازرسانی، فاضلاب و ناهموار بودن خیابان ها موجب شده نابینایان و سایر معلولان در استان قادر نباشند به تنهایی از خانه خارج شده و کارهای روز مره خود را انجام دهند.
وی افزود: مشکلات نابینایان و معلولان استان تنها به بیکاری ختم نمی شود بلکه حتی نابینایان و معلولان استان به دلیل تعبیه نادرست عابربانک ها و داشتن پله قادر به استفاده از دستگاه های خود پرداز نیستند.
نابینای بیرجندی با بیان این که باید امکانات آموزشی و برنامه های تلویزیونی و کتاب های منتشر شده به خط بریل برای نابینایان افزایش یابد، گفت: بزرگترین درد نابینایان این است که علی رغم علاقه زیاد به آموختن کتاب هاب مورد نیاز آنها در رشته های مختلف به خط بریل در استان کم بوده و یا وجود ندارد.
احمدی ادامه داد: نباید در دستگاه های اجرایی برای استخدام میان معلولان و غیرمعلول تفاوت بگذارند و بدانند شخص معلول هم در ازای معلولیت خود در مقایسه با دیگران از توانایی هایی برخوردار است که می تواند وظیفه و کار خود را به خوبی انجام دهد.
وی افزود: این مشکلات تنها به نابینایان اختصاص ندارد بلکه ناشنوایان هم در مدارس عادی مانند سایر افراد نمی توانند به خوبی تحصیل کنند و از طرف دیگر برقراری ارتباط برای آنها با دیگران دشوار است و آنها مجبور هستند با لب خوانی منظور دیگران را فهمیده و خواسته خود را به آنها بقبولانند.
نابینای بیرجندی ادامه داد: متاسفانه در حال حاضر در کشور رابط نابینایان و ناشنوایان کم است و این کمبود این گروه را با مشکلات جدی روبه رو کرده است.
وی با بیان این که نابینایی و ناشنوایی بزرگترین درد نابینایان و ناشنوایان نیست، گفت: بزرگترین رنج نابینایان و ناشنوایان نبود اشتغال، هزینه های سرسام آور و نبود چشم بینا و گوش شنوا برای دیدن و شنیدن مشکلات این گروه است.

نیلوفر
1393/06/03, 00:14
به گزارش مجله شبانه باشگاه خبرنگاران، (http://www.yjc.ir/fa/list/10/93) 4 درصد از جمعیت کشور را افرادی تشکیل می‌دهند که معلول هستند، براساس آمار بهزیستی در حال حاضر حدود ۱۲ میلیون معلول در کشور زندگی می‌کنند. علاوه بر آن سالانه حدود 20هزار نفر در تصادفات جاده‌ای کشته شده و متاسفانه پنج تا هفت برابر این آمار نیز در تصادفات دچار معلولیت می‌شوند.

در قوانین کشور ما مواد مختلفی برای زندگی بهتر این افراد طراحی شده است، مواردی که اگر رعایت شود بخش زیادی از مشکلات این گروه حل می‌شود. در این گزارش با بخشی از این وظایف قانونی که ارگان‌ها و دستگاه‌های مختلف به عهده دارند آشنا می‌شویم.

قانون جامع حمایت از معلولان و آیین‌نامه‌های اجرایی آن در سال 83 تصویب شده است. آیین‌نامه‌ و قانونی که وظایف هر بخش را معین کرده است.

سهم معلولان در صدا و سیما

قانون حمایت از معلولان سازمان صدا و سيما را موظف کرده است حداقل دو مورد از برنامه‌هاي خود را در هفته به برنامه‌هاي سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندي‌هاي معلولان اختصاص دهند. علاوه بر این و‌زارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و بنياد شهيد و امور ايثارگران موظفند با هماهنگي سازمان بهزيستي كشور نسبت به توليد و پخش برنامه‌هاي آموزشي در رسانه‌هاي عمومي براي ارتقاي آگاهي عمومي در زمينه مناسب‌سازي براي افراد داراي معلوليت اقدام کنند.

با توجه به تعداد و تنوع شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی به تاثیر اجرای تکلیف قانون حمایت از معلولان بر حمایت از حقوق این قشر نمی‌توان چندان امیدوار بود. البته در کنوانسیون بین‌المللی حمایت از معلولان نیز تکالیفی برای رسانه‌ها در این خصوص پیش‌بینی شده است. بند (ت) ماده 21 کنوانسیون به وظایف دولت‌ها در ترغيب رسانه‌هاي همگاني از جمله ارایه‌كنندگان اطلاعات از طريق اينترنت برای قابل‌ دسترس کردن خدمات خود براي افراد داراي معلوليت اشاره کرده است.

در این‌باره می‌توان به ماده 12 قانون جامع حمایت از معلولان نیز استناد کرد، در این ماده آمده است: «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه‌های خود را در هفته در زمان مناسب به برنامه‌های سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندی‌های معلولین اختصاص دهد.»ماده 7 آیین‌نامه اجرایی این قانون نیز می‌گوید: «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد شهید و امور ایثارگران موظفند با هماهنگی سازمان بهزیستی کشور نسبت به تولید و پخش برنامه‌های آموزشی در رسانه‌های عمومی اعم از ملی و استانی برای ارتقاء آگاهی عمومی در زمینه مناسب‌سازی برای افراد دارای معلولیت اقدام نمایند.»

رویای شهر بدون مانع

در قوانین کشور ما شهرداري‌ها موظف شده‌اند از صدور پروانه احداث يا پايان كار براي آن تعداد از ساختمان‌ها و اماكن عمومي و معابري كه استانداردهاي تخصصي مربوط به معلولان را نكرده باشند خودداري کنند. تبصره ۲ ماده 2 قانون حمایت از معلولان در این‌باره می‌گوید:«شهرداری‌ها موظف‌اند از صدور پروانه احداث و یا پایان کار برای آن تعداد از ساختمان‌ها و اماکن عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری نمایند.»ماده ۲ آيين‌نامه اجرايي ماده 2 قانون جامع حمايت از حقوق معلولان نیز در همین زمینه به بیان وظایف شهرداری‌های می‌پردازد.

در این قانون مقرر شده است: شهرداري‌هاي سراسر كشور موظف‌اند از صدور پروانه احداث و پايان كار براي ساختمان‌ها و اماكن عمومي و معابر در صورت عدم رعايت استانداردهاي تخصصي مربوط به معلولان از جمله عدم مطابقت با نقشه يا ضوابط و مقررات شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران خودداري کنند. اقداماتی که شهرداری‌ها برای مناسب‌سازي اماكن عمومي باید انجام دهند در ماده ۴ آیین‌نامه اجرايي ماده 2 قانون جامع حمايت از حقوق معلولان بیان شده است و به شرح زیر است:

۱- مناسب‌سازي معابر عمومي با او‌لويت معابر اصلي و نزديك به تقاطع‌ها و همچنين پارك‌ها.
۲- تجهيز و نصب چراغ‌ها و علايم راهنمايي و هشدار‌دهنده مناسب در معابر عمومي و برجسته‌سازي سطوح پياده‌رو‌هاي نزديك به تقاطع‌ها و هم‌چنين پارك‌ها: مصاديق علايم هشدار‌دهنده توسط ستاد خاصی که مسئول این کار شده است تعيين مي‌شود. ۳- رفع موانع و تطبيق مقررات صدو‌ر پرو‌انه با ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي معلولان.

یکسری باید دیگر برای بهزیستی

در قانون جامع، وظایف دیگری نیز برای بهزیستی در نظر گرفته شده است، بر این اساس سازمان بهزیستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانین بودجه سالانه، فعالیت‌هایی را انجام دهد که عبارتند از: 1) تأمین خدمات توانبخشی، حمایتی، آموزشی و حرفه آموزی مورد نیاز معلولان با مشارکت خانواده‌های معلولان و همکاری بخش غیردولتی اعم از بخش خصوصی، تعاونی و خیریه. پرداخت یارانه به معنی کمک‌هزینه به مراکز غیردولتی و خانواده‌ها. 2) گسترش مراکز خاص نگهداری، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرایط. منظور از این افراد،‌ معلولان نیازمند، معلولان بی‌سرپرست، معلولان مجهول‌الهویه، معلولان با ناهنجاری‌های رفتاری هستند با همکاری بخش غیردولتی و پرداخت تسهیلات اعتباری و یارانه به آن‌ها 3) تأمین و تحویل وسایل کمک‌توانبخشی مورد نیاز افراد معلول 4) گسترش کارگاه‌های آموزشی، حمایتی و تولیدی معلولان و ارایه خدمات توانبخشی حرفه‌ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان

حمایت قضایی از معلولان

البته تنها همین دو سازمان نیستند که وظیفه حمایت از معلولان بر عهده آن‌هاست، بلکه سازمان بهزیستی و قوه قضاییه نیز مکلف‌اند با همکاری هم برای حمایت قضایی از معلولان دست به کار شوند. در شرایطی که حقوقی اولیه مثل رعایت سهمیه حداقلی استخدامی مخصوص معلولان، همیشه با چالش روبه‌رو بوده است این حمایت‌های قضایی می‌تواند گره از بسیاری مشکلات این قشر باز کند. ماده ۲ آيين‌نامه اجرايي ماده 13 قانون جامع حمايت از حقوق معلولان تشخيص معلوليت افرادی را که موضوع قانون جامع حمايت از حقوق معلولان هستند، به منظور نصب قيم، بر عهده كميسيون پزشكي سازمان بهزيستي كشور عنوان می‌کند.

در ماده ۸ آیین‌نامه اجرايي ماده 13 قانون جامع حمايت از حقوق معلولان نیز سازمان بهزيستي كشور علاو‌ه بر استفاده از و‌كلاي دادگستري و مشاو‌ران حقوقي موضوع ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب ۱۳۷۹، براي طرح هرگونه دعوي يا دفاع و تعقيب دعاو‌ي مربوط به معلولان اجازه استفاده از كارشناسان اداره حقوقي يا كارمندان رسمي خود با رعايت شرايط مقرر در ماده 32 قانون آيين دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب ۱۳۷۹ به‌عنوان نماينده حقوقي استفاده کند. كانون‌هاي و‌كلاي دادگستري در سراسر كشور و نيز مركز امور مشاو‌ران حقوقي، و‌كلا و كارشناسان قوه قضاييه موظف‌اند حسب درخواست سازمان بهزيستي كشور و اداره‌های تابعه آن در سراسر كشور نسبت به تعيين و‌كيل معاضدتي مورد نياز افراد معلول اقدام نمايند.

تکنولوژی، پیشگام در حمایت از معلولان

به‌تازگی در قوانین تازه تصویب و لوایح و طرح‌های تازه ‌تدوین به موضوع دادرسی الکترونیکی توجه ویژه شده است. گسترش این مقررات در حمایت از حق دادخواهی معلولان و رفع مشکلات آن‌ها تأثیر ویژه‌ای خواهد داشت. بند (چ) ماده 4 كنوانسيون حقوق افراد داراي معلوليت مقرر می‌کند: دولت‌ها متعهدند پژوهش و توسعه را انجام داده يا ارتقا بخشيده و دسترسي و استفاده از فناوري‌هاي جديد از جمله فناوري اطلاعات و ارتباطات، كمك‌هاي ترددي، وسايل و فناوري‌هاي امدادي برای افراد داراي معلوليت با لحاظ اولويت به فناوري‌هاي با هزينه مناسب را ارتقا بخشند.

قانون داریم، اگر اجرا شود

در کشور ما گام‌های بزرگی برای توسعه دادرسی الکترونیکی برداشته شده است. مواد قانونی و زمینه‌های لازم برای طرح و تعقیب دعاوی از طریق اینترنت فراهم‌ شده، هر چند برای اجرای کامل و قطعی این طرح‌ها در عمل هنوز زمان زیادی لازم است. ‌اکنون درگاه خدمات الکترونیک قضایی به آدرس www.adliran.com ظرفیت لازم برای شروع یک دعوا و پیگیری مراحل مختلف آن را دارد. سامانه ثبت تأسیس شرکت به آدرس irsherkat.ssaa.ir انجام بیشتر مراحل ثبت هر نوع شرکت تجاری یا موسسه غیرتجاری را از طریق اینترنت ممکن کرده است. بنابراین توسعه فناوری‌های نوین و استفاده از خدمات قضایی الکترونیک را باید مهم‌ترین دست‌آورد سال‌های اخیر در حمایت از حقوق معلولان دانست.

habibi
1393/06/03, 11:18
بیکاری کابوس هر بیکاری در هرنقطه ای از کشور

bnm
1393/06/04, 00:52
تکلیفشونو که قانون مشخص کرده مشکل اینه که قانون اجرا نمیشه وکسی هم دنبال اجرا کردنش نیست :-?

eBRAHIMV
1393/06/04, 01:02
اينجوري كه الان هست هيچ تكليفي ندارن مگه سمج بشي و خودت بهشون تكليف كني

نیلوفر
1393/06/05, 14:10
خبرگزاری تسنیم: نابینایان گچسارانی دغدغه‌ها و مشکلات بسیاری دارند و تاکنون بارها برای برطرف‌شدن مشکلات خود اقدام کرده‌اند ولی با جواب‌های منفی از سوی برخی مسئولان مواجه شده‌اند.



به گزارش خبرگزاری تسنیم (http://www.tasnimnews.com/) از گچساران، پای صحبت‌هایشان که می‌نشینیم، از دردها و کمبودها، از دغدغه‌ها و نداری‌ها، از بی توجهی‌ها و بی‌مهری‌ها می‌گویند.
از قشر نابینایان در گچساران می‌گویم، قشری که اگر یک ساعت کنار آن‌ها بنشینیم، به اندازه یک کتاب برای ما صحبت می‌کنند، یک کتاب از نداشته‌ها و مشکلات خود، از بی‌توجهی‌ها و بی مهری‌هایی که مسئولان نسبت به آن‌ها دارند و مسئولان توجهی به دغدغه‌های آن‌ها ندارند.
یک کتاب از پیگیری‌هایی که تاکنون جهت برآورده شدن‌ خواسته‌های خود داشته‌اند ولی مسئولان خواسته‌های آنان را نادیده گرفته‌اند.
خیابان‌ها و معابر برای نابینایان مناسب‌سازی نشده‌اند
رئیس کانون نابینایان گچساران در گفت‌وگو با تسنیم، اظهار کرد: من فکر می‌کنم یکی از مظلوم‌ترین قشرها، قشر نابینایان بوده و با وجود اینکه مشکلات و دغدغه‌های بسیاری داریم ولی مسئولان نسبت به آن بی توجهی می‌کنند.
علی شیوامهر بیان کرد: تاکنون بارها مشکلات خود را به مسئولان انعکاس داده‌ایم ولی هنوز نتیجه‌ای نگرفته‌ایم و به نظر می‌رسد مسئولان تمایلی برای برطرف شدن مشکلات ما ندارند.
وی نامناسب بودن فضاها، معبر و خیابان‌ها، مسکن و نبود سالن‌های ورزشی را از مهم‌ترین مشکلات نابینایان در گچساران عنوان کرد و افزود: خیابان‌های شهر برای رفت‌وآمدهای ما مناسب نیستند و برای من و دوستان خود بارها پیش آمده که در چاله‌چوله‌های خیابان‌ها افتاده و برخی‌ها از عابران به ما می‌خندند و این جهنمی برای ما است.
در زمینه سالن‌های ورزشی ما واقعا مشکل داریم و متأسفانه در گچساران حتی یک سالن ورزشی برای نابینایان وجود ندارد.
رئیس کانون نابینایان گچساران گفت: ما نابینایان خیلی علاقه‌مند به رشته‌های ورزشی هستیم ولی متأسفانه چون امکاناتی در شهر وجود ندارد، نمی‌توانیم به خواسته‌های خود برسیم.
شیوامهر تصریح کرد: من نمی‌دانم مگر ما نابینایان چه گناهی کرده‌ایم که با ما این طور رفتار می‌شود و آیا ما حق زندگی کردن نداریم.
وی ابراز کرد: از مسئولان می‌خواهم شعار ندهند و اگر واقعا به دنبال خدمت به مردم هستند، به ما نابینایان هم توجه کنند و حداقل یک مورد از خواسته‌های ما را برآورده کنند.
شیوامهر خاطرنشان کرد: تاکنون با بی مهری‌های مسئولان خیلی مواجه شده‌ایم و انگار مسئولان دغدغه‌های ما را نمی‌بینند و ما را به رسمیت نمی‌شناسند.
رئیس کانون نابینایان گچساران بیان کرد: در بحث امکانات ورزشی شرایط ناعادلانه‌ای در میان گچساران و یاسوج مرکز استان وجود دارد و در حالی که ما حتی از وجود یک سالن یا مکان ورزشی محروم هستیم، ولی در یاسوج امکانات مناسبی برای این قشر وجود دارد.
شیوامهر گفت: بی عدالتی‌ها و تبعیض‌ها فقط مربوط به نبود سالن ورزشی نیست و متأسفانه اردوها و مسابقات ورزشی در یاسوج بدون اطلاع ما نابینایان گچسارانی برگزار می‌شود.
وی ابراز کرد: من از مسئولان درخواست دارم که کمی به فکر مشکلات و کمبودهای ما نابینایان داشته باشند زیرا ما هم مثل سایر افراد جامعه حق زندگی کردن داریم.
با درآمد ماهانه 70 هزار تومان چگونه زندگی کنیم؟
یکی دیگر از روشندلان گچسارانی با اشاره به مشکلات خود و دوستانش، اظهار کرد: من از مسئولان می‌خواهم 10 دقیقه خود را جای ما بگذارند بعد نسبت به ما و مشکلات ما قضاوت کنند.
مسلم بهزادی بیان کرد: یکی از مشکلات اصلی ما اشتغال بوده و اگر مشکل اشتغال ما برطرف شود، ما می‌توانیم با درآمدی بیشتر زندگی بهتری داشته باشیم.
وی خاطرنشان کرد: با وجود قانون استخدام 3 درصد معلولان در دستگاه‌ها و ادارات، متأسفانه این قانون اکنون در ادارات اجرا نمی‌شود و حق ما ضایع می‌شود.
این روشندل گچسارانی تصریح کرد: من از مسئولان می‌خواهم این سوال را کنم که ما با درآمد ماهانه 70 هزار تومان چگونه زندگی کنیم.
بهزادی گفت: ما می‌توانیم بهتر زندگی کنیم ولی به شرط اینکه مسئولان به ما توجه و مشکلات ما را برطرف کنند.
وی ابراز کرد: مگر ما چه گناهی کرده‌ایم که با ما این طوری رفتار می‌شود و کسی به ما هیج توجهی نمی‌کند.
بهزادی خطاب به مسئولان عنوان کرد: ما نابینایان هم حق زندگی کردن داریم و از شما می‌خواهم که به ما توجه کنید و ما را دریابید.
مگر نابینایان حق زندگی کردن ندارند؟
یکی دیگر از نابینایان گچساران در گفت‌وگو با تسنیم، اظهار کرد: اشتغال یکی از دغدغه‌های اصلی نابینایان در گچساران بوده که تاکنون این مشکل برطرف نشده است.
صالح الماسی افزود: با وجود اینکه 3 درصد استخدام‌ها باید به معلولان اختصاص داده شود ولی متأسفانه شاهد اجرای این قانون در دستگاه‌ها و ادارات نیستیم.

http://newsmedia.tasnimnews.com/Tasnim//Uploaded/Image/1393/05/25/139305251129215343421214.jpg
وی بیان کرد: امکانات و فضاهای آموزشی برای نابینایان در گچساران در حد صفر بوده و خیابان‌ها برای رفت و آمد ما مناسب نیستند و متأسفانه تاکنون مسئولان در این زمینه اقدامی انجام نداده‌اند.
الماسی افزود: بعضی وقت‌ها با خودم می‌گویم مگر ما حق زندگی کردن نداریم که کسی به فکر دغدغه‌ها و مشکلات ما نیست.
وی گفت: من خیلی به انجام ورزش‌های مورد علاقه خود مانند دو و میدانی و گلبال دارم ولی متأسفانه هیچ گونه امکاناتی برای انجام این ورزش‌ها در گچساران وجود ندارد.
الماسی تصریح کرد: بارها برای مشکلات خود و دوستانم به دستگاه‌ها و ادارات مراجعه کردیم ولی با بی مهری از طرف مسئولان مواجه شدیم.
این نابینا افزود: ما نابینایان با توجه به اینکه از ناحیه چشم مشکل داریم، نه می‌توانیم کتاب مطالعه کنیم و نه روزنامه، بنابراین سرگرمی برای خود به جز ورزش کردن نداریم که متأسفانه این امکان هم با توجه به عدم سالن ورزشی وجود ندارد.
الماسی از مسئولان به ویژه فرماندار خواست به مشکلات و دغدغه‌های نابینایان در گچساران توجه بیشتری داده شود.
دستگاه‌ها و ادارات برای طرف شدن مشکلات نابینایان همکاری نمی‌کنند
برای پیگیری موضوع سراغ رئیس بهزیستی گچساران ( بهزیستی متولی رسیدگی به مشکلات و کمبودهای نابینایان است ) رفتیم و با وی گفت‌وگویی انجام دادیم.
سید مهران کشاورز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، اظهار کرد: در حال حاضر یکی از مشکلات نابینایان گچساران که بحث اشتغال بوده که با وجود قانون جامع حمایت از معلولان در زمینه استخدام 3 درصد معلولان در دستگاه‌ها به ویژه نابینایان در شغل اپراتور تلفن ادارات، متأسفانه تاکنون اقدامی در این زمینه انجام نگرفته و تنها اداره بهزیستی شهرستان تعدادی از آن‌ها را استخدام کرده است.
وی به موضوع مسکن نابینایان اشاره کرد و افزود: تاکنون در زمینه مسکن به ویژه مسکن مهر بهزیستی گچساران کمک‌هایی کرده ولی باز هم مشکلاتی وجود دارد و متأسفانه تعداد مسکن‌ها جوابگو همه نابینایان نیست.
رئیس بهزیستی گچساران با اشاره به نبود امکانات و سالن‌های ورزشی در شهرستان ویژه نابینایان، گفت: تاکنون بارها با ادارات شهرستان در زمینه در اختیار گذاشتن سالن‌ها و امکانات ورزشی خود به نابینایان مکاتباتی انجام داده‌ایم ولی متأسفانه جواب همه آن‌ها منفی بوده است.
کشاورز به موضوع مناسب‌سازی خیابان‌ها ویژه معلولان و نابینایان اشاره و خاطرنشان کرد: متأسفانه فضا خیابان‌های گچساران برای این قشر مناسب‌سازی نیست.
وی افزود: قرار است به زودی جلسه‌ای در این زمینه در فرمانداری برگزار کنیم و کار مناسب‌سازی خیابان‌های گچساران را برای معلولان آغاز کنیم.
کشاورز ابراز کرد: از ادارات شهرستان درخواست داریم در راستای برطرف شدن مشکلات معلولان به ویژه نابینایان با بهزیستی همکاری مطلوبی داشته باشند.
مسئولان گچسارانی باید نگاهی هم به مشکلات این قشر داشته باشند، قشری که واقعا با مشکلات بسیاری مواجه هستند و مسئولان نباید به راحتی از دغدغه‌های آنان عبور کنند.

گزارش از احسان طالبی

نیلوفر
1393/06/07, 23:01
تصادفات از اصلي‌ترين دلايل معلوليت در ايران است يکي از اقدامات ارزشمند مديريت شهري احداث پايانه حمل و نقل شهري ويژه معلولان است
يک عضو کميسيون برنامه و بودجه شوراي اسلامي شهر تهران احداث پايانه حمل و نقل شهري ويژه معلولان را يکي از اقدامات ارزشمند مديريت شهري و حاصل همت شهردار تهران دانست و گفت: به طور متوسط 10 درصد جمعيت شهرها را افرادي تشکيل مي‌دهند که با نوعي از معلوليت روبه‌رو هستند و به همين دليل، انتظار اختصاص حداقل 10 درصد از امکانات شهر از جمله امکان استفاده از حمل و نقل شهري به اين گروه از شهروندان، توقع زيادي نيست.

دکتر علي صابري افزود: بايد کاري کنيم تا تمام افراد معلول،از معلولان جسمي حرکتي گرفته تا نابينايان، بتوانند از تمامي امکانات شهر، از مترو و بي‌آر‌تي گرفته تا بوستان‌ها و پارک‌هاي شهري، استفاده کنند و به اين منظور، شهر و تجهيزات شهري بايد براي استفاده معلولان مناسب‌سازي شود.وي با اعلام اين که خون شهروندان سالم از شهروندان معلول رنگين‌تر نيست و مسئولان بايد به همان اندازه که به حرف‌هاي افراد سالم توجه مي‌کنند، به درد دل افراد معلول گوش کنند و درخواست‌هاي آن‌ها را نيز مورد توجه قرار دهند، تأکيد کرد: شوراي اسلامي ‌شهر تهران در مورد تمام موضوعات از جمله موضوع معلولان، قبل از هر اقدام قائل به انجام کار کارشناسي است.عضو حقوقدانان شوراي اسلامي شهر تهران با اشاره به اين که اقليت، همواره آسيب‌پذيرتر از اکثريت است و بر اين اساس، شهروندان معلول ضربه‌پذيرتر از شهروندان سالم هستند، اظهار کرد: اقليت بايد 10 برابر اکثريت کار کنند تا شايد همپاي آن‌ها مورد پذيرش قرار گيرند و اکثريت نبايد با اقليت جوري رفتار کنند که گويي داغي دائمي بر روي پيشاني آن‌ها نقش بسته است.دکتر صابري با بيان اين که تصادفات رانندگي يکي از اصلي‌ترين دلايل انواع معلوليت‌ها در ايران محسوب مي‌شوند، تصريح کرد: بايد تلاش کنيم تا مفهوم «شهري براي همه» را براي همه مردم و مسئولان جا بيندازيم و براي نمونه، اگر يک پارک مي‌سازيم بايد همه شهروندان از جمله معلولان بتوانند از آن استفاده کنند و شهر را براي تمام گروه‌هاي جامعه، کاملاً در دسترس بسازيم.وي با تأکيد بر اين که شهر دسترس پذير، شهري است که تمام شهروندان آن از جمله سالمندان، کودکان و معلولان، امکان استفاده از تجهيزات شهر را داشته باشند، اضافه کرد: معلوليت، مشکل گروهي از افراد جامعه محسوب مي‌شود که ممکن است هر لحظه براي هر فرد اتفاق بيفتد و فردي که در بين اکثريت جامعه قرار دارد، در يک چشم بر هم زدن به اقليت تبديل کند.
عضو کميسيون برنامه و بودجه شوراي اسلامي شهر تهران با اشاره به اين که جمعيت کشورمان به سمت سالمندي در حال حرکت است و کهنسالان محکوم به نوعي از معلوليت هستند، اظهار کرد: بايد ايستگاه‌هاي اتوبوس که ساخته مي‌شوند و اتوبوس‌هايي که خريداري مي‌گردند، براي معلولان نيز قابل استفاده باشند و تمامي ايستگاه‌هاي مترو به آسانسور مجهز شوند. صابري با بيان اين که تأمين ايمني افراد سالم نبايد به قيمت ايجاد مانع بر سر راه افراد معلول تمام شود، تصريح کرد: اين که در ورودي پياده‌را‌ه‌ها، دستک‌هايي براي ممانعت از ورود موتورسيکلت‌ نصب مي‌شود تا ايمني شهروندان سالم تأمين شود، باعث مي‌گردد شهروندان معلول که با ويلچر تردد مي‌کنند، نتوانند وارد پياده‌رو شوند و حق طبيعي حرکت از آن‌ها سلب ‌شود.وي با تأکيد بر اين که در موضوعات کارشناسي در حوزه معلولان از گذشته دچار نوعي سردرگمي تاريخي هستيم، اضافه کرد: ستاد مناسب‌سازي شهر تهران تشکيلات مهمي است که بايد هر چه زودتر احيا شده و جلسات اين ستاد هر چه سريع تر تشکيل شود تا موضوع متناسب‌سازي معابر و فضاهاي شهري براي تردد معلولان هر چه جدي‌تر مورد توجه و پيگيري قرار گيرد. عضو حقوقدان شوراي اسلامي شهر تهران با اشاره به اين که مسائل و مشکلات معلولان بايد به يک دغدغه اجتماعي تبديل شود،‌ اظهار کرد: فراموش نکنيم معلولان، شهروندان درجه دو نيستند و نيازهاي آن‌ها نيز از درجه اهميتي برابر با نيازهاي ساير شهروندان برخوردار است و بايد از سوي مسئولان مورد توجه قرار گرفته و خواسته‌هاي آن‌ها به مطالبه اي عمومي تبديل شود.صابري با بيان اين که در حوزه معلولان، قطعاً اتفاقات خوبي در تهران رخ داده، تصريح کرد: برخورداري معلولان از حق معافيت در پرداخت بهاي بليت مترو و اتوبوس، آغاز مناسب سازي مترو و بي آر تي براي معلولان، ساخت پايانه حمل و نقل شهري ويژه معلولان و شروع حذف دستک‌هايي که در ورودي پياده‌روها نصب شده‌اند،از جمله اين اتفاقات محسوب مي‌شوند.عضو شوراي اسلامي پايتخت در پايان با تأکيد بر اين که شرکت واحد از اول مهر نسبت به ارائه سرويس رايگان به دانش‌آموزان 54 مدرسه استثنايي تهران در مسير خانه و مدرسه اقدام مي‌کند، خاطرنشان کرد: در حوزه معلولان، اقدامات ارزشمندي از جمله راه‌اندازي پايانه ويژه معلولان با اهتمام معاونت حمل و نقل و ترافيک شهرداري تهران انجام شده که جاي قدرداني دارد.

منبع:مردم سالاری

نیلوفر
1393/06/10, 01:31
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا (http://www.dana.ir/) علی کریمی و لیلا بلوکات روز جمعه برای انجام یک کار خیر و جمع آوری کمک های مالی برای معلولین راهی مشهد مقدس شدند. این دو ستاره سینما و ورزش در آسایشگاه فیاض بخش مشهد که مخصوصا معلولین است حاضر شدند.
در این گردهمایی خیرخواهانه 200 میلیون تومان پول برای معلولان جمع آوری شد. این پول قرار است از طریق مسئولان آسایشگاه صرف امور مربوط به معلولان شود.
در این مراسم علی کریمی پیراهن خود را به حراج خیرخواهانه گذاشت . گزارش تصویری نگاه امروز از این همایش انسان دوستانه را در زیر مشاهده می کنید:
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20287.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20288.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20289.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20290.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20291.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20292.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20294.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20295.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20296.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20297.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20298.jpg
http://negaheemrooz.com/fileha/2/20299.jpg

نیلوفر
1393/06/10, 01:47
[/URL] (http://www.asriran.com/fa/save/353061)[URL="http://www.asriran.com/fa/news/353061/زیارت-سالمندان-و-معلولین-از-حرم-امام-رضا-عکس#"] (http://www.asriran.com/fa/news/353061/زیارت-سالمندان-و-معلولین-از-حرم-امام-رضا-عکس#)




همزمان با ایام دهه کرامت رضوی، مددجویان مراکز نگهداری از سالمندان مشهد به حرم مطهر امام رضا (ع) مشرف می شوند.


http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379654_786.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379655_208.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379656_268.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379657_602.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379658_429.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379659_141.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379660_905.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379661_802.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379662_137.jpg

http://cdn.asriran.com/files/fa/news/1393/6/9/379663_719.jpg

منبع:عصر ایران

نیلوفر
1393/06/12, 17:01
http://multimedia.mehrnews.com/Larg1/1393/06/02/IMG13065610.jpg

سازمان بهزیستی کشور در راستای تهیه نرم افزار طراحی، چاپ و صدور کارت هوشمند برای مددجویان، فراخوان منتشر کرد.


به گزارش خبرگزاری مهر ، سازمان بهزیستی کشور درنظر دارد اقدام به تهیه نرم‌افزار طراحی، چاپ و صدور کارت هوشمند برای مددجویان تحت پوشش خود کند.

از این‌رو، با انتشار فراخوانی خصوصیت‌های صدور و چاپ کارت هوشمند همچون قابلیت رمزنگاری اطلاعات، ایجاد ساختار پرداخت الکترونیک، قابلیت کارکرد با کارت‌های کانتکت لس و PCSC، قابلیت اتصال به اتوماسیون و ... را اعلام کرده است.

براساس این گزارش متقاضیان می‌توانند پیشنهاد خود را به مدت یک هفته از 11 الی 17 شهریورماه به دفتر امور حقوقی و قراردادها سازمان بهزیستی کشور واقع در خیابان فیاض‌بخش، ضلع شمالی پارکشهر ارسال کنند.

لازم به ذکر است؛ متقاضیان می‌توانند مدارک مورد نیاز و همچنین خصوصیات نرم‌افزار طراحی، چاپ و صدور کارت هوشمند برای شرکت در این فراخوان را با مراجعه به سایت این سازمان به نشانی behzisti.ir مشاهده کنند.


خبرگزاری مهر

نیلوفر
1393/06/14, 12:12
نمایش «پرده برداری» به کارگردانی حسین رحیمی که هنرمندان کم توان ذهنی در آن به ایفای نقش می پردازند و روایت پرده برداری از مجسمه یک نویسنده شناخته شده است در سالن استاد مشایخی میزبان علاقمندان تئاتر است.


به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «پرده برداری» نوشته روسودی سان سکندو با ترجمه پرویز تائیدی و کارگردانی حسین رحیمی اجرای خود را از سوم شهریور ماه در تماشاخانه استاد مشایخی (تئاتر مان) آغاز کرده است.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12104573.jpg

این نمایش که کاری از گروه تئاتر «پاپیون» است پیش از این در جشنواره هایفست ارمنستان روی صحنه رفته و جزو آثار برگزیده این جشنواره انتخاب شده است. «پرده برداری» در حالی در تماشاخانه مشایخی روی صحنه می‌رود که اجرای این اثر در خانه نمایش اداره تئاتر در تیرماه
گذشته با استقبال مخاطبان روبه رو شده بود.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12104520.jpg

دو بازیگران این نمایش هنرمندان کم توان ذهنی هستند که به گفته کارگردان برای آماده شدن و روی صحنه رفتن بیش از 6 ماه تمرین داشته اند. بازیگر زن این نمایش شنو قادری است که نیمه چپ مغز و نیمه راست بدنش در زمان تولد به علت اصابت بمبی به بیمارستانی در پاوه در زمان جنگ تحمیلی دچار ضایعه شده است. همچنین مهران قندهاری دیگر بازیگر نمایش نیز سندروم داون دارد.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12102870.jpg

با وجود سختی هایی که کار کردن با این بازیگران جوان دارد اما آنها به درستی از عهده ایفای نقششان برآمده اند تا جایی که برخی تماشاگران تا نیمه های نمایش متوجه مشکلات حرکتی بازیگر زن کار نمی شوند.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12102818.jpg

داستان این نمایش درباره همسر یک مرد نویسنده است که بعد از فوت شوهرش به مراسم پرده برداری از مجسمه او دعوت می شود. در این مراسم مشخص می شود که زن به دلیل رفتارهای نامناسب شوهرش مدتی در تیمارستان بوده و این مرد در زندگی واقعی اش کمبودهای زیادی داشته و شخصیتش به شکلی که مردم فکر می کنند نبوده است. در واقع این نمایش واگویه های این زن از زندگی گذشته اش را بازگو می کند.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12102662.jpg

حسین رحیمی کارگردان این اثر نمایشی در گفتگو با خبرنگار مهر عنوان کرده بود که این نمایش با هدف تبدیل جامعه معلولان به جامعه ای نقش پذیر آماده اجرا شده است چون متن نمایشنامه قابلیت این را داشت تا مهارتها و توانایی های یک فرد معلول را به نمایش بگذارد.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/06/12/IMG12102765.jpg

رحیمی درباره شیوه بازی گرفتن از افراد معلول توضیح داده بود: شیوه کار با این بچه ها بسیار سخت است چون این افراد معمولا در زندگی شان نقشی بر عهده ندارند و ایزوله هستند بنابراین با تئاتر باید آنها را به خود باوری رساند و به آنها آموزش داد همانطور که در صحنه نمایش می توانند نقشی را بر عهده بگیرند در زندگی اجتماعی شان هم می توانند این کار را انجام دهند.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/04/04/IMG12271248.jpg

کارگردان نمایش «پرده برداری» به عنوان تئاتر درمانگر نیز با بچه های کم توان ذهنی و حرکتی کار می کند و علاوه بر آموزش تئاتر به افراد با استعدادتر با در نظر گرفتن مشکلات جسمی حرکتی کودکان کم توان و ناتوان ذهنی آنها را برای حضور در جامعه و رویارویی با مشکلاتی که ممکن است در نبود خانواده با آن مواجه شوند و آموختن مهارتهای زندگی آماده می کند.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/04/04/IMG12271195.jpg

اجرای نمایش «پرده برداری» کاری از گروه نمایش پاپیون به نویسندگی روسودی سان سکندو و کارگردانی حسین رحیمی تا 19 شهریور ماه هر شب ساعت 18:15 دقیقه در تماشاخانه استاد مشایخی روی صحنه است.


منبع:خبرگزاری مهر

soheilaa
1393/06/15, 14:35
ایول بهشون

ما هم علاقه مند به این هنر میباشیم ،بسیار

نیلوفر
1393/06/15, 22:48
[/URL] (http://shahrkhabar.ir/fa/save/84433) (http://shahrkhabar.ir/fa/news/84433/ملاقات-دیوید-بکام-با-جوان-معلولعکس#)





این جوان معلول 14 سال پیش وقتی فقط هفت سال داشت با بکام ملاقات کرد. او پس از این مدت وقتی دوباره با بکام رودرو شد که خود به یک قهرمان ملی تبدیل شده است.
[U]شهرخبر (http://shahrkhabar.ir/): جونی پیکوک جوان 21 ساله و معلول انگلیسی است که دو پا ندارد. او زمانی که هفت سال داشت با بکام عکس یادگاری گرفت. پس از آن پیکوک با تشویق های اطرافیان و انگیزه های خودش به طور حرفه ای با وجود معلولیت به ورزش کردن پرداخت و دو و میدانی را به عنوان رشته اصلی خود انتخاب کرد. او چنان در کار خود پیشرفت کرد که در رقابت های پاراالمپیک 2014 لندن و در ماده 100 متر صاحب مدال طلا شد.


پیکوک که روز گذشته در یک برنامه رسانه ای دوباره با بکام ملاقات کرد گفت که مدیون این ستاره بازنشسته است چرا که ملاقات با بکام به وی انگیزه داده تا با وجود معلولیت ورزش کند. تصاویری از پیکوک در کنار بکام می بینید، بار نخست زمانی که او تنها هفت سال داشت و بار دوم زمانی که او 21 ساله است و قهرمان دو و میدانی پاراالمپیک.





http://shahrkhabar.ir/files/fa/news/1393/6/15/8641_581.jpg
http://shahrkhabar.ir/files/fa/news/1393/6/15/8640_203.jpg


http://shahrkhabar.ir/files/fa/news/1393/6/15/8639_280.jpg


منبع: جام جم (http://www.jamejamonline.ir/)

نیلوفر
1393/06/16, 15:02
در حقیقت من می خواهم که شما لطف کنید و صحبت من را به گوش مسئولان و دولت مردان برسانید. قبل از سال 66 جنگ با جبهه خارجی بود و الان که سربازان ما خدمت می کنند چه در سال 1374 که این اتفاق برای همسرم افتاد در مبارزه با اشرار این اتفاق برایش افتاد و 60 درصد مجروح شد چه امروز در سال1392که با درد و مشلات جسمی مسایل مالی هم دامنگیرمان شده است.

گروه جهاد و مقاومت مشرق - دیگر پیگیر این نشدم که این دوست مشترک کیست . این همسرجانباز خودش را معرفی کرد، صحبت هایش موج چندان آسیب رسانی نداشت اما در پایان صحبت هایش درخواست کرد نه نامی از خودش بیاید و نه همسرش، بیش از اینکه نگران مشکلات خودش باشد هراس آن را داشت که صحبت هایش دشمن شادکن شود، اما درددل یک هموطن و جانباز اسلام هرگز نمی تواند دل دشمنان ایران اسلامی را شاد کند. برای همین هم تصمیم گرفتم تا حرف های ناگفته اش که تنها درد او نیست را به گوش مسئولان برسانیم. گفت وگو با و این همسرجانباز در ادامه می آید.

لطفا خودتان را معرفی کنید.

زینب هستم، 38 سال دارم و همسرم 42 سال. 2 سال است که ازدواج کرده ام و همسرم سال 74 در منطقه جیرفت و بافق هنگام درگیری با اشرار معلول شد و جانباز 60 درصد اعلام شد اما الان جزء پرسنل سپاه و بازنشسته محسوب می شود.

لطفا همسرتان را معرفی کنید؟ میزان تحصیلاتش و این که از چه زمانی به استخدام سپاه درآمد؟

عبدالکریم، و تا سوم راهنمایی درس خوانده است. پاسدار وظیفه بود.

زمانی که پاسدار وظیفه بود این اتفاق برایش افتاد؟

بله ولی بعد از آن هم یک مقدار سنوات خدمت داشتن که در فیش حقوقی نوشته شده است، من دقیقا نخوانده ام اما چند سالی خدمت در آن فیش حقوقی نوشته شده است.

او در منطقه جیرفت کرمان مجروح شد و آن زمان جزء نیروهای سردار قاسم سلیمانی بود. سردار سلیمانی آن زمان فرمانده لشکر ثارالله بودند و الان فرمانده لشکر قدس هستند.

من منتظر شنیدن ناگفته های شما هستم.

در حقیقت من می خواهم که شما لطف کنید و صحبت من را به گوش مسئولان و دولت مردان برسانید. قبل از سال 66 جنگ با جبهه خارجی بود و الان که سربازان ما خدمت می کنند چه در سال 1374 که این اتفاق برای همسرم افتاد در مبارزه با اشرار این اتفاق برایش افتاد و 60 درصد مجروح شد چه امروز در سال1392که با درد و مشلات جسمی مسایل مالی هم دامنگیرمان شده است.

الان حق نگهداری از جانباز به من تعلق می گیرد و ما یک سال در کمیسیون پزشکی توانستیم تاییدیه بگیرم و بعداز رفتن به تهران تعلق گرفت. از سال 82 حق نگهداری به ایشان تعلق میگیرد و بیشتر از یک سال است که جواب کمیسیون پزشکی از تهران آمده است. اما معوقات پرداخت نشده است و به ما نمی دهند با این که جوازش از تهران آمده است. این معوقات ما تا الان ده سال و خورده ای می شود اما یک ریال هم پرداخت نشده است.

مسئولان چه پاسخی داده اند؟

مسئولان که پاسخی جز صبر کن ندارند. یک حرف خواهرانه به شما می گویم؛ اسیران ما سال 67 آزاد شده اند و سال 59 یا 60 اسیر شده بودند و از آن موقع که اسیر شده اند این حق و حقوق به خانواده آنها تعلق می گرفته است اما هنوز پرداخت نشده است. حالا این را هم به آنها اضافه کنید.

مثل شما کم نیستند.

این را هم مسئولان گوش زد می کنند و می دانم که امثال من زیاد هستند. من هم می خواستم شما این حرف ها را هرجایی که می توانید، بنویسید تا به گوش مسئولان برسد و از مقام معظم رهبری تقاضا دارم که پیگیری کنند. شما هم در آن تحریریه خودتان بنویسید که نه تنها من بلکه افرادی مثل من زیاد هستند. خدا شاهد است در یک آپارتمان کوچک ماهانه 300 هزار تومان اجاره می دهیم در حالی که تنها 800 هزار حقوقم می گیریم. با این حقوق و هزینه ها نگهداری از همسرم برای من مشکل است.

الان مشکل اصلی شما چیست؟

همسرم مشکل ضایعه نخاعی دارد و این مشکل صعب العلاج است. من می گویم او جانباز است و به خاطر خدا افتخار می کنم که به یک جانباز دارم خدمت می کنم؛ اما زمانی که به آژانس زنگ می زنم و می آید جلوی در منزل که تا او را به بیمارستان یا جایی ببرم، نمی گوید که این جانباز است و برای رضای خدا من این کار را انجام بدم و پولش را می گیرد. نظافتش با من است اما هزینه دارد. اینها همه مشکل است و من اینها را تحمل می کنم چون واقعا خدمتی است که به آن افتخار می کنم. امثال من هم زیاد هستند. این را به گوش مسئولان برسانید ما به اینان خدمت می کنیم و آن ها نیز برای مملکت خدمت کرده اند آنها هم کمکی به ما کنند که زندگی بیش از این بر ما سخت نگیرد. معوقات که به تعویق افتاده بیش از این سهل انگاری در امور مدافعان نظام و کشور نکنند.

شما بچه هم دارید؟

خیر. همسرم ضایعه نخاعی است.

الان کجا زندگی می کنید؟

شیراز. من الان کوشند شیراز زندگی می کنم.

الان همسرتان در چه وضعیتی است؟

همان اوایل مجروحیت پزشکان از او قطع امید کرده بودند و به او می گفتند که شما دیگر از روی ویلچر نمی توانید بلند بشوید. ولی حالا نمیدانم به خاطر دعای مادرش بوده و یا خواست خدا یک مقداری بهتر شده و روی یک پا با عصا راه می رود. در حده 50 متر و بیشتر نمی تواند راه برود و برایش خیلی مشکل است.

*سامیه امینی / تبیان

سمیه گلی
1393/06/16, 15:21
خدا بهش صبر بده

نیلوفر
1393/06/17, 21:30
به گزارش پلیس اسکاتلند یارد در حمله وحشیانه متجاوز جنسی به دختر14 ساله معلول در پارک مرکزی شهر لوتون در بدفورد شایر انگلستان پس از دستگیری به حبس ابد محکوم شد.

[/URL]http://arshnews.ir/images/docs/000306/n00306960-t.jpg




[U]عرش نیوز: (http://arshnews.ir/images/docs/000306/n00306960-b.jpg)به نقل از اسوشیتدپرس، پسر 16 ساله پس از حمله ور شدن با بطری‌های شیشه‌ای به سمت دختر 14 ساله‌ای که از معلولیت جسمی رنج می‌برد او را به شدت مورد ضرب و شتم وحشیانه خود قرار داد و پس از تعرض جنسی قربانی خود را نیمه جان رها کرد.

بنا به گفته برخی شاهدان عینی این پسر 16 ساله در حالی که به دختر معلول تجاوز جنسی می‌کرد، او را با لبه‌های برنده شیشه شکسته بطری مورد ضربات قرار می‌داد.

دختر قربانی با کمک مردم به بیمارستان منتقل شد و تلاش پزشکان هم برای زنده نگه داشتن دختر معلول بی فایده بود و او جان خود را به دلیل خونریزی شدید از دست داد.

پس از شناسایی فرد ضارب این نوجوان 16 ساله دستگیر و در دادگاهی که روز گذشته برگزارشد به صورت موقت تا نهایی شدن رأی دادگاه به مدت 6 سال به زندان نوجونان منتقل شد.

مایل کی قاضی این دادگاه در جلسه علنی گفت: توصیف اقدامات مشمئز کننده و نفرت انگیز این نوجوان صدور حکم برای وی را به دلیل انجام اعمال بی‌شرمانه سخت‌تر میکند و باور کردنی نیست که تمامی این اقدامات این نوجوان 16 ساله انجام داده باشد.

نیلوفر
1393/06/18, 19:06
http://media.isna.ir/content/65492.jpg/2

(http://isna.ir/fa/photo/93061811248/%D8%AA%D8%AE%D9%81%DB%8C%D9%81-%D8%AD%D8%AF%D8%A7%D9%82%D9%84-20-%D8%AF%D8%B1%D8%B5%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88%DB%8C%D9%84%DA%86%D8%B1)
مدیرکل توانبخشی و توانپزشکی سازمان بهزیستی با بیان اینکه عدم کیفیت مناسب وسایل کمک توانبخشی موجب خسارات جبران‌ناپذیری به فرد معلول می‌شود، گفت: سازمان بهزیستی علاوه بر مسائل کمی، به مسائل کیفی در این زمینه اهمیت ویژه‌ای می‌دهد.

به گزارش خبرنگار«اجتماعی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دکتر نوپرست در اولین نمایشگاه ملی وسایل کمک توانبخشی ویژه معلولان گفت: وسیله کمک توانبخشی اولین قدم برای حضور معلول در جامعه و شکل‌گیری روابط اوست و اگر آن وسیله کیفیت لازم را نداشته باشد، خسارات جبران‌ناپذیری به فرد وارد می‌شود.
وی افزود: با توجه به اجرای اصل 44 قانون اساسی، سازمان بهزیستی اهمیت ویژه‌ای به بخش غیردولتی می‌دهد.
مدیرکل توانبخشی و توانپزشکی سازمان بهزیستی با بیان اینکه سه سال است اعتبارات سازمان بهزیستی درخصوص خرید وسایل کمک توانبخشی و متناسب با جامعه هدف، سیاست افزایشی داشته است، گفت: در کنار افزایش کمی، افزایش کیفی هم مدنظر سازمان قرار دارد.
نوپرست با بیان اینکه طبق ماده سه قانون مدنی، سازمان بهزیستی موظف به تامین نیازهای مددجویان است، اما در این راستا باید حمایت از تولیدکننده داخلی هم صورت گیرد، اظهار کرد: کارشناسان تخصصی سازمان بهزیستی حلقه اتصال میان تولیدکننده و سازمان را ایجاد کردند که نتیجه آن برگزاری این نمایشگاه به همراه شش کارگاه آموزشی در جهت افزایش آگاهی فعالان این حوزه بوده است.
وی درخصوص این نمایشگاه گفت: زمان برگزاری این نمایشگاه سه روز است و برای رفع خلاءهای موجود، فرم‌هایی پیش‌بینی شده است تا با بررسی آنها در سال آینده بتوانیم این خلاءها را جبران کنیم.
مدیرکل توانبخشی و توانپزشکی سازمان بهزیستی همچنین به اهمیت دادن به مسائل کیفی در کنار مسائل کمی در این سازمان تاکید کرد.

به گزارش ایسنا، نوپرست مدیرکل توانبخشی و توانپزشکی سازمان بهزیستی از تخفیف ویژه برای معلولان در این نمایشگاه خبر داد و گفت: حداقل تخفیف 20 درصد است و همچنین تعمیر رایگان ویلچر برای معلولان را در نظر گرفته‌ایم.

ایسنا

نیلوفر
1393/06/19, 16:17
http://media.jamnews.ir/medium1/1393/06/19/IMG09085889.jpg (http://media.jamnews.ir/Original/1393/06/19/IMG09085889.jpg)


بازیگر سرکش «پرنده کوچک خوشبختی» که همه را از خود عاصی کرده بود این روزها در کنار همسر و دو فرزندش زندگی آرامی دارد و معتقد است: آن زمان بچه بودم و چیزی نمی‌فهمیدم اما الان از کار بازیگری خجالت می‌کشم.



به گزارش سرویس فرهنگی جام نیوز، سال گذشته در ایام روز ملی سینما به سراغ فرخ هاشمیان بازیگر نوجوان «بچه‌های آسمان» رفتیم که بعد از انعکاس گزارش به آرزویش رسید و حضور دوباره‌اش در بازیگری رقم خورد.




http://media.jamnews.ir/ch/1410263027810_17.jpg



امسال به سراغ عطیه معصومی که امروز 35 سال دارد رفتیم. بازیگر ناشنوایی که وقتی 9 سالش بود در فیلم «پرنده کوچک خوشبختی» درخشید و بازی‌اش مورد توجه قرار گرفت.

او که این روزها در کنار همسر و دو فرزندش، یک فروشگاه لوازم کادویی را اداره می‌کند ارتباطش با بازیگری قطع نشده و علاوه بر سریال «بزنگاه» رضا عطاران در دو سریال دیگر به نام‌های «راه شب»، «بال‌های خیس» و فیلم «شمعی در باد» مقابل دوربین رفته است.

فروشگاه «چارلی و لورل هاردی» محل قرارمان با معصومی می‌شود، مغازه‌ای که سالهاست فعال بوده و اجناس خاص آن، مشتریان زیادی دارد.

این بازیگر که به خوبی حرف‌ها را متوجه می‌شود و سخن می‌گوید درباره روزهای حضورش در «پرنده کوچک خوشبختی» گفت: خانم درخشنده مرا در مدرسه از بین 5 نفر انتخاب کرد. آن موقع در مدرسه کار تئاتر می‌کردم. یادم است هنگام فیلم دختر خانم درخشنده شده بودم و برایم معلم خصوصی گرفته بودم تا به درسم لطمه نخورد.




http://media.jamnews.ir/ch/1410263027997_6.jpg



او که در این فیلم با هما روستا و امین تارخ هم بازی بود درباره آن‌ها اظهار کرد: بسیار آن‌ها را دوست دارم. چندی پیش امین تارخ مرا دید و نشناخت. گفتم دخترت هستم، گفت من دختر ندارم، بعد فهمید دخترش در «پرنده کوچک خوشختی» هستم. هما روستا هم من را دید نشناخت.

این بازیگر اما ارتباطش را با پوران درخشنده قطع نکرده و درباره‌اش گفت: مرتب با هم تماس داریم و قرار است فیلمی با حضور شخصیت‌های فیلم‌هایش بسازد و خبرش را به من داده‌اند.

معصومی درباره حضور دوباره‌اش در دنیای بازیگری اظهار کرد: دوستم من را به دستیار رضا عطاران معرفی کرد و خود آقای عطاران به مغازه آمد و با هم آشنا شدیم و قرار شد در «بزنگاه» بازی کنم . تجربه بسیار خوبی بود و ایشان بسیار خوش اخلاق بودند.

وی حضور در این حرفه را بسیار سخت عنوان کرد و ادامه داد: سر فیلم «پرنده کوچک خوشبختی» بچه بودم و عقلم نمی‌رسید اما الان که بزرگ شدم خجالت می‌کشم. بازیگری خیلی خوب است اما خسته‌کننده است و کار در اینجا (مغازه) را بیشتر دوست دارم.




http://media.jamnews.ir/ch/1410263028403_5.jpg



معصومی درباره فعالیتش در فروشگاه گفت: 13 سال است در این مغازه که متعلق به همسرم است کار می‌کنم و از همین طریق با همسرم آشنا شدم، در واقع در تجریش مشتری‌اش بودم.

وی افزود: 11 سال است ازدواج کردم و همسرم هم ناشنوا است. دو دختر به نام‌های نیکا و تینا دارم. دختر بزرگم که کلاس دوم است دوست دارم بازیگر شود، اما خودش دوست دارد دکتر شود.

معصومی که این روزها بیشتر وقتش را در فروشگاهشان می‌گذراند ادامه داد: از صبح تا شب سر کار هستم و به همسرم کمک می‌کنم. شب هم که به خانه می‌روم حتی تلویزیون هم نگاه نمی‌کنم و آنقدر خسته می‌شوم که سریع می‌خوابم. بیرون هم می‌روم مدام همسرم اس ام اس می‌دهد که کجایی پاشو بیا. من به خاطر اینکه می‌شنوم و کمی می‌توانم صحبت کنم حتما باید در مغازه باشم.

او درباره اینکه چرا هیچ عکسی از حضورش در فیلم «پرنده کوچک خوشبختی» و کارهای دیگرش در فروشگاه دیده نمی‌شود، گفت: دوست ندارم عکس بزنم. علاقمندم مشتری خودش مرا بشناسد. خیلی وقت‌ها مرا می‌بینند می‌شناسند و خوشحال می‌شوند. من هم فیلم را به آن‌ها هدیه می‌دهم. می‌گویند قیافه‌ام همان است فقط بزرگ شده‌ام.

ملیحه فیلم «پرنده کوچک خوشبختی» مانند علی «بچه‌های آسمان»‌ آرزویی در بازیگری ندارد و در کنار همسر و دو فرزند شیرین‌اش روزهای خوبی را در فروشگاه کوچکشان در شهرک غرب سپری می‌کند.



http://media.jamnews.ir/ch/1410263028200_2.jpg



http://media.jamnews.ir/ch/1410262919281_8.jpg



http://media.jamnews.ir/ch/1410262918828_1.jpg



http://media.jamnews.ir/ch/1410262918969_3.jpg

منبع: جام نیوز (http://jamnews.ir/detail/News/390937)

نیلوفر
1393/06/25, 08:58
گردشگری برای 12 میلیون معلول کشور حکم مسیرهای بن‌بست را پیدا کرده، مسیرهای ناهمواری که سبب شده آنها از حق طبیعی خود برای مسافرت بگذرند، این روزها با توجه به وضع معلولان، بهترین وسیله برای رفت و آمد آنها هواپیماست، اما در کشورمان فقط شرکت ایران‌ایر به این افراد بلیت نیم‌بها می‌دهد.

http://jamejamonline.ir/Media/Image/1393/06/24/635463678469038099.jpg

از ارائه نکردن خدمات از سوی دیگر شرکت های هواپیمایی به این افراد که بگذریم باید تاکید کرد که معلولان معمولا در سفرهایشان به همراه نیاز دارند، اما شرکت هواپیمایی تخفیفی برای همراه معلول در نظر نمی گیرد و با توجه به این که معلولان برای پیدا کردن شغل نیز با مشکل روبه رو هستند باید گفت هزینه بالای سفرهای هوایی سبب شده کمتر شخص معلولی تمایل به سفر هوایی داشته باشد.
گزینه دیگر برای معلولانی که قصد مسافرت دارند استفاده از حمل و نقل ریلی است، اما زمانبر بودن سفر با قطار در کنار نامناسب بودن سرویس های بهداشتی قطارها سبب شده معلولان برای مسافرت کمتر از این وسیله استفاده کنند.
این درحالی است که استفاده از اتوبوس نیز برای معلولان مشکلات زیادی به همراه دارد، چون اتوبوس های بین شهری جایگاه مخصوصی برای این افراد ندارند، افزون براین کیفیت خدمات ارائه شده بین راهی در جاده های کشور آن قدر نامناسب است که معلولان نمی توانند نیازهای اولیه خود را برآورده کنند زیرا افراد غیرمعلول نیز همیشه از وضع نامناسب سرویس های بهداشتی توقفگاه های بین راهی گله دارند و معلولان در کنار چنین مشکلاتی باید با مناسب سازی نشدن سرویس بهداشتی نیز کنار بیایند.
علاوه براین زمان توقف اتوبوس ها در این مراکز به حدی نیست که شخص معلول بتواند نیازهایش را برطرف کند.
این در حالی است که مشکلات گردشگری برای معلولان فقط به وسایل حمل و نقل عمومی و نامناسب بودن وضع توقفگاه های بین راهی محدود نمی شود زیرا در شهرهای مقصد نیز این مشکلات وجود دارد؛ به عنوان نمونه اکنون کمتر هتلی در کشور اتاق ویژه معلولان دارد و مراکز تفریحی و دیدنی نیز برای بازدید معلولان مناسب سازی نشده است، به همین علت معلولانی که رنج سفر را به جان می خرند آن طور که باید و شاید حتی نمی توانند از موزه های شهرهای مختلف کشور بازدید کنند.
نکته اینجاست که معلولان بیشتر از افراد غیرمعلول به سفر نیاز دارند، اما سازمان هایی مانند گردشگری که باید به این نیاز معلولان توجه کنند تاکنون اقدام مناسبی انجام نداده و گره ای از گردشگری معلولان باز نکرده است.


منبع:جام جم (http://www.jamejamonline.ir/newspreview/1645282495532400633)

omid92
1393/06/25, 21:41
ممنون ازنیلوفرخانم بخاطر ایجاد این پست
باورمن این است که تکالیف تنها نهادمتولی افراددارای معلولیت را قانون مشخص کرده ،همینکه درچهارچوب قوانین موجود تصویب شده درمجلس ،اعم ازقانون جامع،قانون بازنشستگی ،و...به قانون عمل کنند،کلی ازمشکلات افراد دارای معلولیت ازبین میرود.
سوال این است که چرا سازمان بهزیستی به عنوان تنها متولی افراد دارای معلولیت،عرضه دفاع ازحقوق جامعه تحت تکفل خودرا ندارد؟

نیلوفر
1393/06/25, 22:27
ممنون ازنیلوفرخانم بخاطر ایجاد این پست
باورمن این است که تکالیف تنها نهادمتولی افراددارای معلولیت را قانون مشخص کرده ،همینکه درچهارچوب قوانین موجود تصویب شده درمجلس ،اعم ازقانون جامع،قانون بازنشستگی ،و...به قانون عمل کنند،کلی ازمشکلات افراد دارای معلولیت ازبین میرود.
سوال این است که چرا سازمان بهزیستی به عنوان تنها متولی افراد دارای معلولیت،عرضه دفاع ازحقوق جامعه تحت تکفل خودرا ندارد؟

سلام
خواهش می کنم کاری نکردم جز کپی کردن خبر از سایتهای خبری
گرچه من در زمینه حقوق عمومی اطلاعاتم پایینه اما اندک چیزی که از مقطع کارشناسی یاد گرفته به اضافه اون چیزی که در جامعه میبینم به نظر بنده این سه مورد مطرح میشه

1.متاسفانه تو جامعه ما اینکه قانون باید ضمانت اجرای محکمی داشته باشه تا بصورت کامل اجرا بشه رواج پیدا کرده که متاسفانه اصلا جالب و خوشایند نیست بلکه باید جامعه به اون رشد فرهنگی برسه که به قول شما وقتی قانونی توسط مجلس تصویب شد اجرا بشه و به بهانه ی عدم ضمانت اجرا حتی یک بند و یک ماده از آن متروکه نماند

2.بحث بهزیستی یه مقداریش به کم توجهی افراد این ارگان برمیگرده و مقدار دیگه اون هم به بحث بودجه ایی که دولت برا این ارگان در نظر میگیره

3.بحث بعدی که شاید مهمترین مورد باشه بی انگیزگی خود معلول و عدم تلاش برای بدست آوردن حق و حقوقش است مثلا من نوعی با اینکه معلولیتم شدید نیست چقدر حاضرم وقت بذارم من خودم اصلا حوصله ندارم و این باعث میشه بعضی از مسئولین بجا توجه و تلاش بیشتر بیخیال رسیدگی به وظایفشون بشند

ممنونم از توجه شما
موفق باشید

نیلوفر
1393/06/26, 12:25
معلول قطع عضو شادگانی گفت: داشتن یک پای مصنوعی مناسب توی دلم مانده چرا که پوشیدن آن پای مصنوعی پوکیده باعث زخم و خراش پایم می‌شود و بدون پا کار کردن نیز زجرآور و دردناک است.
http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1393/06/25/13930625000144_PhotoA.jpg




به گزارش خبرگزاری فارس (http://www.farsnews.com/) از خوزستان، در حال چیدن علف برای دام بود، حسن در حالی که یک لنگه دمپایی برادر بزرگ خودش را در دست نگه داشته بود بغضش شکست، با اندوه گفت: فراموش کرده‌ام که ناجی یک پا دارد، من مدتی است که دنبال لنگه دوم دمپایی‌اش می‌گردم.
نگاه صادقش حس عجیبی به انسان می‌دهد و او را تا دور دست‌ها می‌برد. از آخرین باری که او را دیده بودم چند ماه می‌گذشت، آنقدر تکیده و لاغر شده بود که به سختی می‌شد او را شناخت. با اینکه عزم راسخش همچنان پا برجاست و لحظه‌ای از مبارزه با ناملایمات زندگی بازنایستاده ولی توان جسمی‌اش به‌ وضوح چون ساعتی شنی، رموک و بی‌رد در حال تحلیل رفتن است. پای صحبت صمیمی انسانی نشستم که سال‌هاست با رنج قطع عضو کنار آمده و همت و تلاشش نمادی برای ایثار و پایداری.
ناجی خودش می‌گوید: «اکنون نگهبان یک موتور پمپاژ آب برای آبیاری زمین کشاورزی هستم، در کار تولید خرما فعال هستم و در لابلای این درختانِ نخل، انواع سبزیجات و گل می‌کارم، ماهیگیری هم می‌کنم. برای تلقیح درخت خرما یا برداشت محصول به بالای نخل خرما می‌روم. در حینِ ماهیگیری خیلی اتفاق افتاده که درون آب بیفتم و مجبور می‌شوم شناکنان خودم را به ساحل برسانم. گاهاً نایلون و وسایل دیگر در موتور پمپاژ گیر می‌کند لذا مجبور می‌شوم نفس خود را حبس کنم و مدتی را در آب غواصی کنم تا مشکل را رفع کنم.
گفت‌وگوی زیر ماحصل نشستی یک ساعته با «ناجی خضیراوی» است که می‌خوانید.
http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1393/06/25/13930625000142_PhotoL.jpg
http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1393/06/25/13930625000139_PhotoL.jpg
http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1393/06/25/13930625000137_PhotoL.jpg
http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1393/06/25/13930625000135_PhotoL.jpg
*فارس: کمی از خودتان برای مخاطبان ما بگویید.
در پنجم شهریورماه 46 در روستای رحیمانیه از توابع شهرستان خرمشهر به دنیا آمدم. یک پسر به اسم صادق و شش دختر به نامهای دجله، حنان، عواطف، امل، الهام و خلود دارم که جز صادق و خلود بقیه فرزندانم متأهل هستند. ضمن اینکه پدربزرگ نیز شده‌ام.
*فارس: این معلولیت از چه زمان و چگونه پیش آمد؟ و چگونه با آن کنار آمدید؟
در سال 64 در کشور کویت بودم. به همراه دوستم سوار موتورسیکلت بودیم که با یک ماشین تصادف کردیم. دوستم که راننده موتور بود فوت شد و من از ناحیه پا آسیب دیدم. بعدها پایم عفونت کرد لذا راضی شدم آن را قطع کنند. اوایل زانوی غم بغل کرده بودم و احساس ناامیدی و یأس می‌کردم، ولی یک شب به خودم آمدم که تا کی مورد ترحم این و آن قرار بگیرم لذا از صبح روز بعد بلند شدم و شروع کردم به انجام برخی از کارها. این تصمیم علاوه بر اینکه خانواده را شاد کرد روحیه خودم را هم بالا برد.
*فارس: این معلولیت چه تأثیراتی بر زندگی شما داشته است؟
اوایل تأثیر منفی بر زندگی و روحیه من و اعضای خانواده گذاشته بود اما بعدها با عزم و اراده مشغول کار شدم به گونه‌ای که خیلی وقت‌ها فراموش می‌کنم که یکی از پاهایم قطع است. ضمن اینکه این اواخر که دیگر خیلی سال است که پای مصنوعی‌ام خراب شده و قادر به خرید پای جدید نیستم از یک طرف و بالا رفتن سن و سال از طرفی دیگر باعث شد که با درد و عذاب کارها را انجام دهم.
*فارس: همسر شما چگونه با وضع شما کنار آمده و نقش ایشان در زندگی شما تا چه اندازه است؟
اگر تا حالا سر پا هستم از برکات وجود خانم بنده است که ایثارگرانه در کنار من بوده و هست. دختران خیلی زود ازدواج کرده‌اند و تنها پسرم سرگرم کارهای خود است لذا تنها حامی و یاور من همسرم است.
*فارس: شما از معدود کسانی هستید که معلولیت نتوانست اراده‌تان را تحت تأثیر قرار دهد بلکه بر عکس دست به کارهایی می‌زنید که بسیاری از افراد سالم از انجام آنها عاجزند. این روحیه را از کجا الهام می‌گیرید و راز موفقیت شما چیست؟
همانگونه که گفتم من یک مرد هستم و نگاه ترحم دیگران آزارم می‌دهد لذا تصمیم گرفته کارهایی بکنم که حتی افراد سالم نیز از پس آن بر نیایند یا انجام دادنشان برای آن ها سخت و دشوار باشد. انجام این کارها باعث شد که زن و بچه‌هایم حس کنند که یک مرد همچنان بالای سرشان باشد. هر چند که هیچ گاه ناله نکردم و با دردها و آلامِ روز افزون خود ساختم، ولی در تنهایی خود گریستم با این وجود در هر حال خدا را شاکرم که خانواده‌ای مهربان و دلسوز نصیبم کرده است.
*فارس: اکنون مشغول چه فعالیت‌هایی هستید و روز خودش را چگونه شب می‌کنید؟
اکنون نگهبان یک موتور پمپاژ آب برای آبیاری زمین کشاورزی هستم. مردم خیر روستا قطعه زمینی در اختیارم گذاشته‌اند که با آن امرار معاش کنم. در کار تولید خرما فعال هستم و در لابه‌لای این درختانِ نخل، انواع سبزیجات و گل می‌کارم. ماهیگیری هم می‌کنم. از مشکلات این کارها همین را بگویم که برای تلقیح درخت خرما یا برداشت محصول به بالای نخل خرما می‌روم. در مجموع زندگی پرماجرایی دارم که خوب و بد آن را دوست دارم.
*فارس: خواسته‌های شما به عنوان عضوی از جامعه معلولان چیست و مهم‌ترین آرزوی شما کدام است؟
خجالت می‌کشم به عضویت بهزیستی درآیم. نیازهای خود را گاهاً به برادرم حسن می‌گویم که ارتباط عاطفی خاصی با او دارم و درک و شعور بالایش باعث شد که تنها با او رو دربایستی نداشته باشم و در خیلی از جاها دستگیرم بوده و وجود او برایم همیشه یک پشتوانه بوده و هست. سلامتی خانواده و عاقبت به خیری را از خداوند منان آرزومندم و داشتن یک پای مصنوعی مناسب توی دلم مانده است چرا که پوشیدن آن پای مصنوعی پوکیده باعث زخم و خراش پایم می‌شود و بدون پا کار کردن نیز زجرآور و دردناک است.


منبع:خبرگزاری فارس (http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13930625000275)

***رضـا***
1393/06/26, 13:09
بنظرم انقدر هم نباید زندگیو سخت گرفت که انسان برای تهیه ی پای مصنوعی بخواد دربمونه

laleh6
1393/06/26, 14:03
زندگی سخت هست مگه درآمدش تو ماه چقدر میشه، تازه ماهیگیری و کشاورزیم که فصلیه.

مرغ حق
1393/06/26, 16:01
با سلام وارادت
دوستان ما همه درگیر این مشکلات هستیم و میدونیم که بدون عصا بریس ویلچر و ........ زندگی کار چقدر سخته دوستان اگه موافقن با همکاری همه اسپشیالی های خوب و پس از اطمینان از صحت ماجرا یه یا علی بگیم و اونهایی که دستشون باز تره وشاغلن به هر میزان کمک کنیم ومابقیش هم از طریق بهزیستی اون استان و ..... شاید بشه یکنفر رو هم از این همه رنج رها کرد ........
چون تنها راه ....کمک خودمون به خودمون هست ..........
هر کدوم از دوستان هم باز نظری داره بیاد بگه ممنونم.

الهم عجل الولیک الفرج.goll

f7970
1393/06/26, 20:06
با سلام وارادت
دوستان ما همه درگیر این مشکلات هستیم و میدونیم که بدون عصا بریس ویلچر و ........ زندگی کار چقدر سخته دوستان اگه موافقن با همکاری همه اسپشیالی های خوب و پس از اطمینان از صحت ماجرا یه یا علی بگیم و اونهایی که دستشون باز تره وشاغلن به هر میزان کمک کنیم ومابقیش هم از طریق بهزیستی اون استان و ..... شاید بشه یکنفر رو هم از این همه رنج رها کرد ........
چون تنها راه ....کمک خودمون به خودمون هست ..........
هر کدوم از دوستان هم باز نظری داره بیاد بگه ممنونم.

الهم عجل الولیک الفرج.goll

:)سلام مرغ حق دوسته اسپیشالی احساساتی نشو چرا نمیره بهزیستی تشکیل پرونده بده بالاخره کمکش میکنن خجالت نداره در ضمن اگه واقعا احتیاجش باید از شکمش بزنه بره دنبال پروتز نه اینکه تو رسانه ها خودشو نشون بده مشخصه مرد زحمتگش و زرنگیه . شما یا من یا هر کدوم از دوستان اگه این مشکلو داشتیم به خدا صدامون درنمیاد :-Sخیلی خوبه بتونیم به دیگران کمک کنیم عالیه و کار پسندیده ای ولی نه اینجوری دوستم چاکرتیمممممممممممممم از دستمم ناراحت نشو :)\m/

***رضـا***
1393/06/26, 22:30
کاملا حق با فرزانه ست من باهاش موافقمtashvigh
تازشم جسارت نشه ولی معلومم نیست که ایا اصلا بشه پیداش کرد تا پولهارو بهش رسوند

omid92
1393/06/27, 11:44
برای اینکه به طریقی توجه مسئولین را به معضلات ومشکلات افراد دارای معلولیت آگاه کنیم ،روشهای متعددی می تواند وجود داشته باشد،روش من این هستش که بااستفاده ازفرصتهای ممکن ازطریق یادداشتهای که درمورد افراد دارای معلولیت می نویسم ،توجه مسئولین را به این قشرجلب می کنم ،البته شاید دوستانی بگویند که کو کوش شنوا؟
ولی اگر به صورت رسانه ای انبوه وهماهنگ افراد داری معلولیت مسائل خودرا مطرح کنند ،قطعا" سیاسیون هم ناچار به توجه خواهند شد
بنده این یادداشت را سالگذشته به مناسبت روزجهانی افراد دارای معلولیت نوشته بودم که سایت تابناک پوشش داده بود.

http://www.tabnak.ir/fa/news/361835

نیلوفر
1393/06/27, 14:25
سلام دوست عزیز
خوندم متن رو
ماشاالله
البته از پست هاتون تو سایت متوجه شدم اهل قلم هستید عالی بود دستتون درد نکنه لینکشو گذاشتید
این کار قلم خوبی می طلبه اما بسیاری از دوستان از این قلم بهره مند هستند البته با نوشتن و تمرین و مطالعه در این زمینه میتوان موجب رشد قلم شد.
اما برام یه سوالی مطرح شد چطوری سایت تابناک نوشته شما رو منعکس کرد؟
ساده تر بگم مثلا من نوعی مقاله و نوشته ایی دارم چه مراحلی را باید بگذارانم تا سایتی خبری مطلبمو چاپ کنه (ممنون میشم در این جهت توضیحاتی عنایت کنید تا من وبقیه دوستان بتونیم استفاده کنیم)

متشکرم
موفق باشید

habibi
1393/06/27, 17:01
کلا" مسئولین و امکانات رفاهی در جامعه یک نسخه را برای معلولین پیچیدند :
بنشین بر لب پنجره و گذر عمر ببین

sarv
1393/06/28, 00:10
مشکلات اساسی ماهارو حل کنن،رفاه پیش کششون،خودمون حل میکنیم سفر و ...

---------- Post added at ۰۰:۱۰ ---------- Previous post was at ۰۰:۰۹ ----------

همون ایران ایر هم باید از یه دوسه ماه قبل بلطی بگیری وگرنه گیر نمیاد،تازه اونم فقط واسه ترددبه شهرهای مشهد،تهران،اصفهان،شیراز هست که بلطی نیم به بها میدن

omid92
1393/06/28, 15:39
سلام دوست عزیز
خوندم متن رو
ماشاالله
البته از پست هاتون تو سایت متوجه شدم اهل قلم هستید عالی بود دستتون درد نکنه لینکشو گذاشتید
این کار قلم خوبی می طلبه اما بسیاری از دوستان از این قلم بهره مند هستند البته با نوشتن و تمرین و مطالعه در این زمینه میتوان موجب رشد قلم شد.
اما برام یه سوالی مطرح شد چطوری سایت تابناک نوشته شما رو منعکس کرد؟
ساده تر بگم مثلا من نوعی مقاله و نوشته ایی دارم چه مراحلی را باید بگذارانم تا سایتی خبری مطلبمو چاپ کنه (ممنون میشم در این جهت توضیحاتی عنایت کنید تا من وبقیه دوستان بتونیم استفاده کنیم)

متشکرم
موفق باشید
ممنون از توجهتون
معمولا" رسانه ها یه بخشی دارند باعنوان بینندگان یا نوشته های کاربران ،دروهله اول ازاین قسمتها وارد بشوید اگه قلمتون خوب بود ،قطعا" با اقبال بیشتر روبرو خواهد شد.

البته امروزه سایتها ورسانه ها براحتی مسائل علمی را مطرح می کنند ولی بیان دغدغه که نوعی انتقاد از..... باشه کمتر پوشش داده میشه ،مگر اونکه دوستانی دررسانه ها داشته باشین که سطح فکری شما شبیه هم باشه

قلم شما هم رو من روان می بینم مطمئن مورد استقبال سایتها وروزنامه ها قرار می گیردtashvigh

نیلوفر
1393/06/30, 20:04
فراخوان جشنواره ایمان و موفقیت
ویژه توان خواهان سراسر کشور
http://www.handicapcenter.com/wp-content/uploads/2014/09/Mahar-Nashodani-210x300.jpg

نیک وی آچیچ جوان سی‌ساله فاقد دست و پا اما مؤمن به خداوند و معتقد به آموزه‌های دینی، موفق‌ترین انسان در دوره کنونی، مؤلف آثار متعددی است. یکی از کتابهای او با عنوان مهارناشدنی توسط آقای مسیحا برزگر به فارسی ترجمه شده و توسط نشر ذهن آویز در تهران در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. این کتاب رمز و راز امید و موفقیت را نشان می‌دهد.
توان‌خواهان عزیز می‌توانند پس از مطالعه این کتاب، درباره مطالب و نکات و محتوای آن گزارش و توصیف نوشته و در مسابقه شرکت نمایند.
سوژه مسابقه
ارسال توصیف و گزارش از کتاب مهار ناشدنی
شرایط شرکت کنندگان
- نابینایان، ناشنوایان و معلولین جسمی حرکتی می‌توانند در این مسابقه شرکت نمایند.
- در زمان مقرر ثبت نام (از ۱۳ شهریور تا ۱۵ آبان ۱۳۹۳) ابتدا نام خود را ثبت کرده، سپس به ارسال گزارش‌ها و مدارک خود اقدام نمایند.
مشخصات گزارش
۱- متن توصیف و گزارش از کتاب مزبور ۳ تا ۱۵ صفحه (هر صفحه سیصد کلمه) باشد.
۲- محتوای گزارش انتقادی یا توصیفی یا ترکیبی باشد.
۳- به زبان فارسی روان و گویا باشد.
مدارک مورد نیاز
۱- فتوکپی کارت بهزیستی (یا مدرکی که نشان دهنده معلولیت باشد)
۲- یک قطعه عکس پرسنلی
۳- یک صفحه زندگی‌نامه و شرح نوع معلولیت و فعالیت‌ها و موفقیت‌ها
۴- فتوکپی آخرین مدرک تحصیلی
۵- گزارش و متن خود از سوژه مسابقه
* شرکت کنندگان از طریق ایمیل سایت، فکس و پست به آدرس دفتر فرهنگ معلولین می‌توانند مدارک مورد نیاز به همراه گزارش و متن خود را ارسال فرمایند.
http://www.handicapcenter.com/wp-content/uploads/2014/09/nick-vujicic.jpg

جوایز
نفر اول ۱۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال (ده میلیون ریال)
نفر دوم ۷/۰۰۰/۰۰۰ ریال (هفت میلیون ریال)
نفر سوم ۵/۰۰۰/۰۰۰ ریال (پنج میلیون ریال)
- برای همه شرکت کنندگان لوح تقدیر و یادبود جشنواره ارسال خواهد شد.
تقویم اجرایی جشنواره
- آغاز جشنواره و شروع تبلیغات، به مناسبت میلاد امام رضا(ع)، ۱۳ شهریور ماه ۱۳۹۳
- ثبت نام، از ۱۳ شهریور تا ۱۵ آبان ۱۳۹۳
- دریافت گزارش، از ۱۶ آبان تا ۳۰ آذر ماه ۱۳۹۳
- بررسی گزارش‌های رسیده توسط هیئات داوران، ۵ دی ماه تا ۳۰ دی ماه ۱۳۹۳
- اعلام نتایج و اعطای جوایز طی مراسم رسمی با حضور جمعی از فرهیختگان، به مناسبت میلاد امام حسن عسگری(ع)، ۹ بهمن ماه ۱۳۹۳
برگزار کنندگان
دفتر فرهنگ معلولین؛ مؤسسه آل البیت(ع) لاحیاء التراث
مدیر جشنواره: علی نوری
مدیر ارتباطات: عبدالله خراسانی
هیأت داوران: سیدرضا حسینی امین، مسیحا برزگر، علاءالدین نجف، اباذر نصر اصفهانی، محمد رضا حشمتی، مهدی مهریزی، لطف الله باقریان
دبیر هیأت داوران: محمد نوری
آدرس‌ها
شرکت کنندگان از طریق ایمیل سایت، فکس و پست به آدرس دفتر فرهنگ معلولین می‌توانند مدارک مورد نیاز به همراه گزارش و متن خود را ارسال فرمایند.
آدرس اینترنتی: www.HandicapCenter.com info@handicapcenter.com
تلفن: ۰۲۵۳۷۷۳۸۰۱۹ فکس: ۰۲۵۳۷۷۳۴۸۰۴
آدرس پستی: قم، خیابان صفائیه، کوچه ۳۷، کوچه۳، پلاک۲۶


منبع:دفتر فرهنگ معلولین (http://www.handicapcenter.com/?p=6431)

نیلوفر
1393/07/01, 19:58
خبرگزاری شبستان: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان با اشاره به اینکه معلویت به معنای محدویت نیست، گفت: نقص بدنی نباید، عامل بازدارنده در رشد و ترقی آدمی شود. http://media.shabestan.ir/Original/1393/07/01/IMG08375973.JPG (http://media.shabestan.ir/Original/1393/07/01/IMG08375973.JPG)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان (http://shabestan.ir/service/250)از سنندج، حجت الاسلام رحیم جعفری، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان، شامگاه دوشنبه (31 شهریور) در دیدار با گروه موسیقی معلولین روح بلند آبیدر سنندج، اظهار کرد: معلولیت محدویت نیست، بی شک خداوند متعال اگر بعضی توانی ها را از آدمی گرفته، به وی توانایی های دیگر بخشیده است.

وی، با بیان اینکه همت بلند می تواند باعث موفقیت در زمینه ها اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به ویژه حوزه موسیقی شود، افزود: نقایص نباید به عنوان ضعف تلقی شود، بلکه مهم این است که با معلولیت نیز تأثیرگذار بود.

مدیرکل فرهنگ وارشاد اسلامی استان کردستان، با اشاره به اینکه همه مخلوقات جهان براساس عدالت خلق شده اند، گفت: در دین مبین اسلام در این زمینه احادیث و روایات ارزنده ای وجود دارد که توجه و اهتمام به رشد و تعالی آدمی در دنیا و آخرت دارای جایگاه ویژه ای است.

این مقام مسئول، با اذعان به اینکه ارتکاب به جرم در میان مردم با وجود سلامت جسمی کامل زیاد است، بیان کرد: ویژگی های فرهنگی و هنری موجب جلوگیری از جرم و جنایت می شود.

جعفری، تصریح کرد: ویژگی های فرهنگی و هنری به عنوان ارزش محسوب می شوند و معلولین با این هنر زیبا و ماندگار نقش تأثیرگذاری در جامعه ایفا می کنند.

وی، با تاکید بر اینکه نقص نباید عامل بازدارنده در رشد و ترقی آدمی شود، به گروه موسیقی معلولین سنندج توصیه کرد اجرای عمومی داشته باشند و کنسرت موسقی برگزار و در زمینه آموزش مهارت های موسیقی خود را مجهز کنند.

مسئول انجمن ضایعه نخاعی استان کردستان نیز در این دیدار، گفت: از دولت تدبیر و امید انتظار هست به این قشر از جامعه توجه ویژه ای داشته باشد، زیرا معلولین بنابه ضعف جسمی بسیار حساسند از کوچکترین بی توجهی ها ناراحت می شوند.

سیروس رشیدی، خواستار حمایت های معنوی بیشتری از فعالیت های فرهنگی هنری معلولین شد و خاطر نشان کرد: این گروه با همه مشکلات مالی و جسمی، به رشد و اعتلای فرهنگ و هنر کشور و استان خدمت می کنند از مسئولین امر تقاضا داریم از نظر مالی این گروه را تقویت کنند.


منبع:خبرگزاری شبستان (http://shabestan.ir/service/250)

نیلوفر
1393/07/05, 22:07
(http://www.tabnak.ir/fa/news/437039/%DA%A9%D8%A7%D8%B4-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D9%84%DA%86%D8%B1-%D8%A8%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%D8%AF)

موظفیم شرایطی فراهم آوریم تا جانبازان و معلولان خانه نشینی پیشه نکرده و در جامعه حاضر شوند، چراکه حضور این افراد در جامعه می‌تواند خیلی از مشکلات جسمی‌شان که از عدم تحرک نشات می‌گیرد را کاهش داده و در حکم پیشگیری عمل کند. اینجاست که اگر می‌گوییم و می‌دانیم پیشگیری بهتر از درمان است، باید در این زمینه گام های موثری برداریم و از تجربه کردن چنین پیشنهادی روی نتابیم.

وقتی یک جانباز جنگ تحمیلی یا فرد معلول نمی‌تواند امور روزمره و جاری خود را در هر به تنهایی و بدون کمک گرفتن از سایرین به انجام برساند، معنایش این است که شهرمان معلول است.

به گزارش «تابناک»، از جمله اقداماتی که برای رفاه جانبازان و معلولان در تهران صورت گرفته، راه اندازی سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولان است که با استقبال گسترده این عزیزان همراه شده است؛ به این بهانه به سراغ یکی از اعضای شورای اسلامی شهر تهران رفتیم که بارها و بارها از مشکلات این قشر در رفت و آمدهای روزمره سخن گفته و شهر را در خدمت رسانی به این اقشار، معلول خوانده است.

دکتر رحمت‌اله حافظی با مثبت ارزیابی کردن راه اندازی سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولان، این اقدام را مثبت و در خور تقدیر خواند و گفت: به تازگی جلسه‌ای با اعضای انجمن معلولان ضایعات نخاعی داشتم که در صحبت درباره سامانه راه اندازی شده، متوجه استقبال ایشان از این اقدام خوب شدم، منتها در دو مورد بحث داشتند که یکی هزینه استفاده از این سامانه بود که کاهش یافت و مرتفع شد و دیگری درباره تعداد سرویس های به کار گرفته شده در این طرح بود که قرار است رفع شود.

عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه این سامانه توانسته بخشی از نیازهای جانبازان و معلولان را مرتفع نماید، افزود: موظفیم شرایطی فراهم آوریم تا جانبازان و معلولان خانه نشینی پیشه نکرده و در جامعه حاضر شوند، چراکه حضور این افراد در جامعه می‌تواند خیلی از مشکلات جسمی‌شان را کاهش دهد. این افراد در نتیجه عدم تحرک، مستعد ابتلای به بیماری های سنگ کلیه و پیرو آن، عفونت های ناشی از سنگ کلیه، پوکی استخوان، خشکی مفاصل و غیره هستند.
http://cdn.tabnak.ir/files/fa/news_albums/437039/14320/resized/resized_424715_354.jpg

http://cdn.tabnak.ir/files/fa/news_albums/437039/14320/resized/resized_424718_490.jpg

http://cdn.tabnak.ir/files/fa/news_albums/437039/14320/resized/resized_424716_539.jpg
حافظی در ادامه گفت: در حقیقت خارج شدن این افراد از منزل برایشان حکم پیشگیری از مشکلات بعدی را دارد. اینجاست که اگر می‌گوییم و می‌دانیم پیشگیری بهتر از درمان است، باید شرایطی فراهم آوریم که جانبازان و معلولان بتوانند در سطح شهر تردد نمایند و البته ترددشان راحت باشد تا تداوم بیابد.

رئیس کمیسیون سلامت و محیط زیست شورای شهر تهران افزود: این موضوع را می‌توان جور دیگر هم بیان کرد و گفت شهر ما وقتی شهری سالم، جامع و کامل خواهد بود که یک فرد ویلچر نشین بتواند از منزل خود به هر نقطه از شهر که خواست، بدون آنکه از کمک دیگران استفاده نماید، سفر کرده و بازگردد، که متاسفانه اکنون اینچنین نیست چراکه شهر در خدمت رسانی به ایشان ناتوان است.

عضو شورای راهبردی معلولان در ادامه پیشنهاد جالب توجهی برای پی بردن مسئولان به معلویت شهر ارائه کرد و گفت: از آقای شهردار می‌خواهم که نه یک هفته، بلکه تنها یک روز روی ویلچر بنشیند و در سطح شهر تردد کرده و به کارهای روزانه خود برسد تا ببینیم آیا چنین امکانی خواهد یافت یا خیر؟ بد نیست از شهرداران مناطق بخواهیم یک روز در سال روی ویلچر بنشینند و به کارهای خود رسیدگی کنند تا دریابند که اوضاع شهر چگونه است و چقدر در رفع مشکلات موفق عمل کرده‌اند.

وی افزود: مشکلاتی که احتمالا این مدیران شهری با آن مواجه خواهند بود در حالی قابل توجه و بغرنج به نظر می‌رسد که این افراد راننده و خودرو در اختیار دارند و حتی برای رفت و آمد به دفتر خود در محل کار نیز از آسانسور بهره می‌گیرند، حال آنکه جانبازان و معلولان از چنین امکاناتی محرومند و خود را مقابل شهری که معلول است، تنها می‌بینند؛ یعنی مشکلات شهر گریبانگیرشان می‌شود.

حافظی در ادامه، به کارگیری چنین پیشنهادی را برای کسب تجربه مفید خواند و گفت: نه تنها تجربه کردن چنین اقدامی بد نخواهد بود، بلکه ممکن است به فراهم آوردن زیرساخت‌های لازم برای زندگی جانبازان و معلولان در سطح شهر منجر شده و شرایطی فراهم آورد که شهر بتواند وظایف خود در استفاده از تمامی ظرفیت های جامعه را به انجام رسانده و پذیرای افراد ویلچر نشین باشد.

وی در پایان گفت: شاید با بکارگیری چنین راهکاری بتوان امید داشت که بعد از گذشت سالیان متمادی از پایان جنگ، شهر و مدیریت شهری از معلولیت رهایی یافته و میزبان خوبی برای جانبازان و معلولان باشد؛ بماند که بر این باوریم که شهرمان نه تنها برای جانبازان و معلولان مناسب نیست، بلکه در ارائه خدمت به سالمندان نیز ناتوان است!

منبع:تابناک (http://www.tabnak.ir/fa/news/437039/%DA%A9%D8%A7%D8%B4-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D9%84%DA%86%D8%B1-%D8%A8%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%D8%AF)

***رضـا***
1393/07/05, 22:21
شهردار که خوبه
اگه رئیس جمهورهم یه ساعت بشینه روی ویلچر هرگز نمیتونه مشکلاتشونو درک کنه حالا چه یک ساعت چه هزار ساعت\m/

نیلوفر
1393/07/07, 13:46
خسته نشدم اما نگران آینده‌اش هستم




تهران-ایسکانیوز: حتما برای یک بار هم که شده در خیابان، پارک یا مغازه کودک یا نوجوان معلولی را دیده اید که دست مادر را گرفته و یا در بغل او به تردد رهگذران نگاه می‌کند و بی دلیل لبخند می‌زند. انگار برای‌مان عادت شده که با دیدن کسی که کمی با ما فرق می‌کند و ناتوانی جسمی یا ذهنی دارد آه بلندی بکشیم و از خدا برایش سلامت و شفا طلب کنیم .

http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/ab1b4410-bcb7-4eda-adff-47bcf65f51cd.jpg (http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/ab1b4410-bcb7-4eda-adff-47bcf65f51cd.jpg)

مریم محجوبی مادر یکی از معلولان ذهنی است که باپیگیری‌های مداوم توانسته او را در کارگاه نجاری به عنوان کارگرمشغول به کار کند.

او با اشاره به اینکه ناصر در زمان تولد با نرسیدن اکسیژن به مغزش مواجه شد می گوید: «نگهداری و مراقبت از فرزندی که معلولیت ذهنی دارد به مراتب سخت‌تر از نگهداری فرزندی است که معلولیت جسمی و حرکتی دارد متاسفانه بعضی از معلولان ذهنی مشکل حرکتی هم دارند و این مشکل را مضاعف می‌کند.»

مادر ناصر با تاکید بر اینکه به سختی فرزندم را بزرگ کرده‌ام می‌گوید: «مشکل زمانی بیشتر می‌شود که شاهد نگاه ترحم آمیز مردم هستیم البته من به رهگذران حق می‌دهم که با تعجب به زنی که پسر یا دختر جوانش را به دوش می‌گیرد و به سختی حمل می‌کند نگاه کنند اما باور کنید که فرزند معلول ما نگاه‌های ترحم آمیزی که گاه با آه و صلوات همراه است رامی‌فهمند و دلشان می‌گیرد.»

http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/c8348edf-4c6a-41e0-9008-3a322c776dca.jpg (http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/c8348edf-4c6a-41e0-9008-3a322c776dca.jpg)

او به سختی‌های نگهداری فرزند معلول در خانواده اشاره می‌کند و می‌گوید: «مشکل اصلی وقتی شروع می‌شود که پدر و مادر یک معلول نگران آینده او می‌شوند و دغدغه اینکه پس از مرگ ما چه سرنوشتی در انتظارشان است آزارمان می‌دهد.»

مادر ناصر که حاضر نیست تصویری از آنها کار شود می‌گوید: «با سختی زیاد توانستم ناصر را در کارگاه نجاری مشغول به کار کنم می‌دانم که او نمی‌تواند کار مثبتی انجام دهد اما همین که در جامعه باشد و بتواند چند نفر را ببیند برایم کافی است حتی اگر حقوقی دریافت نکند.»

او با تاکید بر اینکه درس خواندن معلولان ذهنی و نقل و انتقال آنها به مدرسه یکی از بزرگترین معضلات خانواده هاست می‌گوید: «این کودکان نمی‌توانند خوب درس بخوانند و ناتوانی‌های –جسمی حرکتی آنها و مناسب نبودن فضاهای آموزشی هم مزید بر علت می‌شود و تحصیل را برایشان سخت می‌کند.»

http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/ff3099b2-8604-4fa6-8dfa-5f4ab2d4212f.jpg (http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/ff3099b2-8604-4fa6-8dfa-5f4ab2d4212f.jpg)

سجاد موسوی، روانشناس، معتقد است خانواده های دارای معلول ذهنی در معرض انواع ناراحتی‌ها و مشکلات قرار دارند که در نگهداری و رسیدگی به وضع فرزندشان تاثیر می‌گذارد و باعث می‌شود که خانواده روند زندگی طبیعی خود را از دست بدهد و ادامه این وضع ممکن است به فروپاشی نظام خانواده و یا طرد فرزند معلول منجر شود و لازم است در موقع مناسب و با تمهیدات لازم از بروز چنین اتفاقی جلوگیری کرد و این مهم عملی نیست مگر در شرایطی که شناخت کامل از خانواده‌ها و معلولان آنها موجود باشد و برنامه ها با توجه به این اطلاعات و شناخت‌ها انتخاب شود.

http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/a1ef583b-43ca-4b3d-b7fc-04fe1c01cf49.jpg (http://iscanews.ir/wp-content/uploads/2014/09/a1ef583b-43ca-4b3d-b7fc-04fe1c01cf49.jpg)

او با اشاره به اینکه داشتن یک کودک ناتوان برای نظام خانواده ایجاد بحران می‌کند می‌گوید: «وجود فرزند معلول ممکن است مشکلات مالی و اقتصادی شامل مراقبت‌های پزشکی،حمل و نقل و روش‌های دیگر درمانی برای خانواده داشته باشد این در حالی است که کودکان عقب مانده به تسهیلات ویژه و مراقبت های روزانه نیازدارند و همه خانواده ها توان تامین این مخارج اضافه را ندارند.»

زهره حاجیان- سرویس اجتماعی



منبع:خبرگزاری ایسکانیوز (http://www.iscanews.ir/news/93988/%D9%88%D8%A7%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%8 7%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%84-%D8%B0%D9%87%D9%86%DB%8C)

نیلوفر
1393/07/09, 23:15
http://media.isna.ir/content/Multimedia_pics_1388_9_photo_1442.jpg/4
(http://isna.ir/fa/photo/93070905986/%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%85%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA)
شفقنا نوشت: بر اساس آمار انجمن دفاع از حقوق معلولان، ماهانه 3300 نفر در ایران معلول می‌شوند؛ این رقم به معنای معلول شدن 110 نفر فرد سالم در یک روز است. این یعنی حادثه از هیچ کس دور نیست پس از همین امروز به فکر شهروندان معلولی باشیم که شهر ما نه تنها آماده حضور فعال آنها در جامعه نیست بلکه با نگاهی به امکانات شهری می توان دریافت که تهران شهر معلولان نیست! چه رسد به شهرستان ها. راستی چرا معلولان در پرداخت مالیات با دیگر افراد جامعه یکسان هستند اما در زمان بهره برداری از امکانات و خدمات عمومی، حقوق شهروندی آنها آشکارا نادیده گرفته می شود؟ چرا در حالی که به دلیل عدم مناسب سازی، استفاده از وسایل نقلیه عمومی از جمله اتوبوس و مترو برای بیشتر معلولان امکانپذیر نیست اما در راستای ژست حمایت از این شهروندان، بلیت هایی با تخفیف ویژه معلولان ارائه می دهیم؟

به گزارش ایسنا، ترانه میلادی، دبیر کل کانون معلولان شهر تهران به خبرنگار شفقنا می گوید: اولویت مشکلات شهروندان دارای معلولیت موضوع رفت و آمد در شهر، عدم مناسب سازی فضاهای شهری و امکانات عمومی و عدم دسترسی به امکانات ویژه این افراد است تا بتوانند مانند دیگر شهروندان از خدمات اجتماعی بهره مند شوند. به نوعی مشکل اشتغال، تحصیل، ازدواج و موارد دیگر با برطرف شدن این سه اولویت خود به خود مرتفع خواهد شد زیرا به طور مثال یکی از مشکلات دوستان برای اشتغال این است که به دلیل وجود پله، نبود آسانسور، عدم مناسب سازی پیاده رو ها و خیابان ها و... نمی توانند در محیط های کار حضور به هم رسانند. علاوه بر آن بسیاری از پیمانکاران نیز در زمان انتخاب نیروی کار، ظاهر افراد را ملاک قرار می دهند و معمولا بدون در نظر گرفتن میزان تخصص، فرد سلامت را انتخاب می کنند چون فکر می کنند برای آنها مفیدتر واقع می شود.

تردد شهری یکی از معضلات اصلی معلولان است
فرزانه پارسایی هم که مانند ترانه از افراد دارای معلولیتی است و ویلچر یکی از نزدیکان او محسوب می شود، همین اعتقاد را دارد و تاکید می کند که تردد و رفت و آمد در شهر یکی بزرگترین مشکلات بچه هاست. اگرچه فرزانه با تاکید می گوید: اشتغال برای این بچه ها از همه چیز مهم تر است چون وقتی کار داشته باشند، 70درصد مشکلات آنها حل می شود.

او که تحصیلات دانشگاهی خود تا مقطع کارشناسی ارشد را در دوران معلولیتش کسب کرده است، می گوید: در آن زمان با دانشگاه مشکلی نداشتم چون هر دوی آنها مناسب سازی شده بودند؛ فقط فکر سرویس بهداشتی مناسب افراد دارای معلولیت را نکرده بودند.

فرزانه پارسایی که در تلاش است اقدامات صورت گرفته از طرف مسوولان را هم از قلم نیندازد، از ون های ویژه معلولان می گوید که شهرداری در برخی مناطق تهران و به طور محدود مستقر کرده است اما نمی داند این سیستم جدید تا کی دوام خواهد داشت و تا چه وسعتی توسعه خواهد یافت چون در طول بیست سال معلولیت او بارها این اتفاق افتاده و پس از مدتی فراموش شده است.

او در انتقاد از هزینه های بالای ایاب و ذهاب این افراد به شفقنا می گوید: معلولان برای رفت و آمد اگر بتوانند باید آژانس بگیرند و اگر کنار خیابان منتظر ماشین بایستند هم حتما باید با گفتن «دربست» ماشین را نگه دارند وگرنه ماشینی نمی ایستد.

موارد یاد شده در حالی مشاهده می شود که در ماده دوم قانون حمایت از حقوق معلولان و آیین نامه های اجرایی مصوب، کلیه وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و موسسات و شرکت‌های دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمان‌ها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

حبس خانگی معلولان!
یوسف از فعالان حوزه رسانه است. او خود از کسانی است که با مشکل حرکتی رو به روست و با نقد جدی وضعیت موجود، می گوید: خود مسوولان هم می دانند ما چه رنجی در شهر، خیابان و استفاده از وسایل نقلیه و ...می کشیم. او با تاکید بر مطلوب نبودن شرایط فعلی به شفقنا می گوید: بزرگترین معضل فعلی بچه های معلول، عواملی است که باعث ماندگاری آنها در خانه می شود. به طور مثال امکاناتی که در شهر وجود ندارد و نگاهی که جامعه به آنها دارد از این گونه عوامل هستند. بعضی مردم از آنها فرار می کنند یا با دلسوزی و واکنش های اینچنینی آنها را مجبور به خانه نشینی می کنند. این عوامل موجب شده است بسیاری از معلولان در خانه ها حبس شوند. کسی را می شناختم که شش ماه تمام از اتاق خود بیرون نیامده بود.

به گزارش شفقنا، براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، 15درصد از افراد هر جامعه معلول هستند که در ایران این آمار به بیش از 11 میلیون نفر می رسد، که سه درصد از این افراد دارای معلولیت های بسیار شدید هستند. این تعداد شهروند جامعه نیازمندند حقوقشان فراتر از رفع تکلیف جدی گرفته شود و جامعه نیز با خود بیندیشد که این افرادی که روزانه به جامعه معلولان افزوده می شوند، از ابتدا دارای این مشکل نبوده اند. این موضوع بسیاری اوقات حاصل حادثه یا بیماری ایست که می توانست گریبان ما را گرفته باشد.

پیشنهادی برای اشتغال معلولان
ترانه میلادی، دبیرکل کانون معلولان شهر تهران پیشنهادی برای رفع مشکل اشتغال معلولان دارد و می گوید: بسیاری از کارها نیاز به تحرک، بینایی یا شنوایی ندارد یا در برخی شغل ها این محدودیت ها نوعی مزیت به شمار می رود و برای کارفرما هم سود بیشتری دارد که این گونه افراد را به کار گیرد. به عنوان مثال کسی که شنوایی کامل دارد ممکن است با کار در محیطی که سر و صدای بسیاری دارد، مشکل شنوایی پیدا کند، در حالی که فردی که ناشنواست می تواند بدون هیچ مساله ای در آنجا کار کند. شغل های دیگری مثل پاسخگویی به تلفن و اپراتوری یا یکسری کارهای روتین، ساده و یک شکل برخی شرکت ها سازمان ها نیز هستند که با یکسری نرم افزارها و امکانات خاص می توان کاملا آنها را برای اشتغال نابینایان را بهینه کرد. اینها کارهای یک شکل و ساده ای است که شاید انجام روزانه آنها برای فرد سالم کسل کننده باشد. متاسفانه باورهای جامعه هنوز به آن سطح از درک نرسیده است تا به این فکر کنند که چه مسایلی برای جامعه و همچنین شهروندان دارای معلولیت خوب است.

همچنین فرزانه پارسایی با انتقاد از وضعیت اشتغال، می گوید: معمولا بچه های معلولی را می بینم که با با مدرک لیسانس و فوقق لیسانس به دنبال کار هستند، همانطور که افراد عادی هستند اما طبیعی است که مشکلات برای افراد معمول چند برابر می شود. در آموزش و پرورش هم که از پارسال قرار شد نیروهای معلول را نپذیرند و خود این مساله به بن بستی برای بچه ها به ویژه افراد نابینا تبدیل شد.

بر اساس آمار انجمن دفاع از حقوق معلولان، ماهانه 3300 نفر در کشور معلول می‌شوند. این رقم به معنای معلول شدن 110 نفر فرد سالم در یک روز است. این شتاب افزایش معلولیت در کشور باید مورد توجه گروه های مرتبط و نیاز سنجی این قشر از جامعه قرار بگیرد.

در کنار بسیاری از معلولیت ها که در اثر بیماری یا تصادف در دوره هایی از زندگی افراد رخ می دهد، بسیاری از معلولیت ها نیز مادرزاد و از زمان تولد با فرد همراه هستند. کیانا یکی از این افراد است که با این مساله متولد شده است. محبوبه مجیدی خواه، مادر کیانا که مثل همه مادران آرزوهای فراوانی برای آینده کیانا دارد، با اشاره شرایط ویژه کیانا که علاوه بر بینایی، در گفتار هم مشکل دارد، از استعداد و توانمندی او در زمینه موسیقی و کنسرت هایی که در آن اجرا داشته است، می گوید.

نگاهی به زندگی افراد موفق دارای معلولیت، امید به موفقیت کیانا و دوستان دیگرش در زمینه هایی که مستعد هستند را افزون می کند. کتاب «معلولین موفق معاصر» به معرفی معلولان موفقی که در دوران معاصر در حوزه های مختلفی مانند اختراع، رایانه، نویسندگی، نقاشی، موسیقی، ورزش و ... در ایران و تعدادی نیز در جهان می پردازد. در بخشی از مقدمه این کتاب با تاکید بر نقش مهم جامعه د‌ر زند‌گی و رسید‌ن فرد‌ معلول به اهد‌افش، اهمیت نگرش خود فرد را نیز یادآوری می کند و می نویسد: خیلی‌ها معلولیت را مساوی با محدودیت می‌دانند و معتقدند که یک انسان معلول به هیچ عنوان قادر نیست مانند یک فرد عادی و سالم به موفقیت برسد اما هستند افرادی که معتقدند معلولیت آنها بی‌تردید حکمتی داشته و شاید مهم‌ترین دلیل موفقیت‌شان همین معلولیت باشد؛ معلولیتی که از آغاز تولد با بسیاری از آنها بوده اما نتوانسته جلوی فتح قله‌های موفقیت شان را بگیرد و چه بسا اراده آنها را پولادین تر ساخته است.

اما محبوبه مجیدی خواه که از وضعیت جاری در مدارس ویژه بچه هایی مثل دخترش، کیانا و به طور کلی سیستم آموزشی آنها دل پری دارد، به شفقنا می گوید: بچه های ما در زمینه تحصیل هم دچار مشکل هستند، مثلا در حال حاضر وسط سال تحصیلی هستیم اما هنوز بچه ها کتاب ندارند و فقط از طریق شنیداری درس ها را گوش می دهند. سی دی و کاست هایی که در اختیار آنها قرار می گیرد هم کیفیت خوبی ندارد. کیانا و بچه هایی مثل او باید تحرک جهت یابی را یاد بگیرند تا بتوانند بیرون روند اما این موضوع در مدرسه به شکلی که بچه ها به خوبی یاد بگیرند وجود ندارد.

او در نقد به حمایت مسوولان و نگاه جامعه نسبت به معلولان می گوید: مثلا کیانا با وجود اینکه خوب کنسرت می دهد اما به دلیل مشکلی که در گفتار دارد، کم کم در حال کنار گذاشته شدن از تحصیل است. در صورتی که چیزی را که می خواند و یاد می گیرد، می تواند ارائه دهد اما مسوولان مدرسه چون کیانا در رقابت می ماند و... نظر دیگری برای ادامه تحصیل او در این مدرسه دارند. به این شکل که کیانا تا ششم می تواند در مدرسه نابینایان باشد اما بعد از آن این بچه، رهاست. کجا باید برود؟ من نمی توانم کیانا را تلفیقی ببرم چون توانمند نیست که بتواند از خود دفاع کند. در این زمینه ها هیچ حمایت و توجهی صورت نمی گیرد. همه تلاش من این است که کیانا را در مقطع عادی مدرسه خودش ثبت نام کنم تا با همکلاسی های خودش درس بخواند.

به تفریح و ورزش کودکان معلول توجهی نمی شود
مادر کیانا از نبود تفریح و برنامه های ورزشی در مدارس ویژه کودکان نابینا شکایت می کند و می گوید: بعضی از آنها که قوی تر و در دبیرستان هستند، یک مربی دارند و مسابقات گل بال می دهند اما به جز آن هیچ امکانات ورزشی برای سایرین نیست؛ تلاش ما برای این کار و نامه نگاری با بهزیستی و ...نیز بی نتیجه عملی باقی مانده است.

«کامران عاروان» در مورد زندگینامه «پروفسور هاوکینگ» به عنوان فرد معلولی که یکی از نوابغ معلول دنیای معاصر است و در عرصه دانش شهرتی جهانگیر دارد، می نویسد: او برای استادان و دانشمندان، انسانی حاشیه ای و ترحم برانگیز نبود بلکه وجودش مایه افتخار و مباهات بود. او نمونه کسانی است که بر دشواری ها و ناتوانی های بی شمار خویش چیره شده اند و پایانی برای اهداف بلند خود نمی بینند.

به گزارش شفقنا، هاوکینگ از بیماری «ای ال اس» رنج می برد که این روزها نیز با سطل آب یخ، بیشتر شناخته می شود. با این وجود او در زمان بیماری اش پژوهش های خود را رها نکرد. یکی از تلاش های او کتاب «تاریخچه زمان؛ از انفجار بزرگ تا سیاه چاله ها» است که در دنیای علم امروز حرفی برای گفتن دارد.

افراد موفق بسیاری در جهان و همینطور ایران وجود داشته اند و دارند که علاوه بر موفق بودن فردی دارای معلولیت نیز بوده اند اما این نگاه در رسانه ها، فیلم ها و ...چقدر مورد توجه قرار گرفته و به جامعه آموزش داده شده است؟

رسانه ها و سینماگران برای معلولان چه کرده اند؟
ترانه که دبیر کلی کانون معلولان شهر تهران را هم به عهده دارد، در این زمینه به شفقنا می گوید: واقعیت این است که رسانه ها-چه مکتوب، چه شنیداری و تصویری- می توانند کمک بسیاری به فرهنگ سازی در مورد نگاه جامعه به افراد دارای معلولیت داشته باشند. استفاده از ظرفیت افراد دارای معلولیت، نمایش توانمندی های آنها و تاکید روی این موضوع هم عضوی از جامعه و شهروند درجه یک هستند که باید به نیازهای آنها رسیدگی و به آنها پاسخ داده شود از کارهایی است که رسانه ها می توانند انجام دهند. پی گیری عدم تحقق حقوق شهروندی این افراد نیز یکی از مسوولیت های رسانه در راستای فرهنگ سازی به شمار می رود. فرهنگ سازی چیزی نیست که یک شبه اتفاق بیفتد اما باید گفت که در جامعه ایران، شیوه ارتباط مطلوب با دیگرانی که با ما متفاوت هستند، از سنین کودکی آموزش داده نمی شود.

او تاکید می کند که نه در مهدکودک، نه در پیش دبستانی، نه در دبستان، نه در کتاب های درسی، هیچ کجا اشاره نشده است که اگر فردی از وسیله کمکی و توانبخشی استفاده می کند، عینک دارد یا ... قرار نیست طرد یا از جمع دوستانمان کنار گذاشته شود بلکه باید شیوه تعامل مطلوب را به آنها آموزش داد.

ترانه از نبود این آموزش ها انتقاد می کند و می گوید: باید به بچه ها آموزش داد که لزوما آنکه نابینا، ناشنوا یا روی صندلی چرخدار است، فرد نیازمندی نیست. اینها کلیشه هایی است که جامعه ساخته و رسانه ها هم نتوانستند الگوی مناسب تری را جایگزین کلیشه های غلط کنند. اصلا دغدغه آنها این نبوده است و فکر نمی کردند مشکل، مشکل آنها باشد اما واقعیت این است که نیم بیشتر افراد دارای معلولیت در سن نوجوانی، کودکی و جوانی دچار معلولیت می شوند؛ بر اثر حادثه، بلایای طبیعی، تصادفات و بسیاری از مریضی های عصر جدید مثل «ام اس».

یوسف نیز با صراحت از عملکرد رسانه ها اعلام نارضایتی می کند و می گوید: اطلاع رسانی در مورد معلولان اغلب به وسیله خود بچه هاو در شبکه های اجتماعی صورت می گیرد که این ضعف رسانه های ما را نشان می دهد.

اغلب فیلم های ایرانی و شاید بهتر است بگوییم جهان سومی که در آنها اشاره ای به معلولیت شده است، شخصیتی ترحم برانگیز و نیازمند را نشان داده اند یا کسانی که در اثر ظلم و اشتباهی به این مشکل دچار می شوند. نمایش این چهره از معلولیت نیز فرهنگ سازی می کند اما فرهنگی نامطلوب و ضد انسانی.

معلولیت پایان راه نیست
دبیر کل کانون معلولان شهر تهران که معتقد است فرهنگ سازی باید به صورت غیر مستقیم هم صورت بگیرد، به کارتون ها و فیلم هایی خارجی اشاره می کند که در این زمینه ها عملکرد خوبی داشته اند و توضیح می دهد: در این کارتون ها مثلا اگر قرار است کلاسی باشد، یکی از بچه های آن کلاس نابینا، روی صندلی چرخدار یا ... است. اگر قرار است در آن کلای ای بی سی دی آموزش دهند، یکی از کسانی که این حرف ها را ادا می کند، دارای معلولیت است. به این شکل چشم بچه ها به دیدن این افراد و وسایل کمک حرکتی عادت می کند و از دیدن آن تعجب نمی کنند. به این شکل افراد به طور غیر مستقیم آموزش می بینند، هر جا که من هستم امکان دارد یک فرد دارای معلولیت هم باشد.

الگوی معلولان موفق امروز را جایگزین دهقان فداکار دیروز کنیم
او با تاکید بر اینکه توانمندی های جسمی بخشی از توانمندی های ماست، می گوید: فرهنگ سازی غیر مستقیم به مدیریت بحران برای فردی که تازه به این مساله دچار می شود، خواهد کرد چراکه کسی که دچار معلولیت می شود، در بدو امر دچار بحران روحی خیلی شدیدی می شود و اگر از قبل پیش زمینه ذهنی نداشته باشد که معلولیت پایان راه نیست دقیقا به نقطه ای می رسد که معلولیت پایان راه است. ما هیچ وقت به او نگفته ایم که استفان هاوکینگ را داریم که با وجود معلولیت شدید، بی حرکتی از گردن به پایین او، ناتوانی در صحبت و ...، نظریه سیاهچاله های فضایی را کشف کرده است و از بزرگترین فیزیکدان های عصر حاضر است. الگوهایی که بچه های ما دارند، چه کسانی هستند؟ تا کی می خواهیم برای آنها از دهقان فداکار بگوییم؟ باید الگوهای زنده تر به آنها داد. ما معلولان و جانبازانی داریم که با وجود معلولیت شدید، توانسته اند درجات عالی علمی، هنری و فرهنگی را کسب کنند.

لوایح و قوانین حمایتی از معلولان چگونه اجرا می شوند؟
وقتی پای درد دل دوستانی از جامعه دارای معلولیت می نشینی از تابلوهای پارک ویژه معلولان می گویند که دیگرانی جز آنها از آن مکان استفاده می کنند؛ از بلیت های رایگان سینما می گویند که اجرایی شدنش با مدیران پردیس های سینمایی هماهنگ نشده است، از سینماهایی می گویند که این حقوق را اعمال می کنند اما مناسب سازی نشده اند؛ از تخفیف شهریه هایی می گویند که قرار بوده برای معلولان پرداخت شود اما با رفت و آمدهای بسیار و بروکراسی که برای آن لازم است، فرد سالم هم عطای آن را به لقایش می بخشد، چه رسد به آنهایی که برای رفت و آمد معمولی خود در شهر نیز با مشکل مواجه هستند. در حقیقت به گفته آنها قوانینی که برای حمایت از جامعه معلولان تصویب می شود نیز، تا حدی بد اجرا می شود که فرد، نگرفتن آن اعتبار را به گرفتنش ترجیح می دهد. گله بسیاری از آنها این است که در اعمال این تخفیف ها و ... به شکلی شان و شخصیت فرد دارای معلولیت نیز خدشه دار می شود، در حالی که اگر امکانات عمومی به گونه ای باشد که همه اعم از شهروند معمولی، سالمند و شهروند با نیازهای ویژه بتوانند به آن دسترسی داشته باشند، دیگر نیازی به این دست و دل بازی های اجرا نشدنی نخواهد بود.

پیشنهادی به آقای شهردار: با ویلچر گشتی در سطح شهر بزنید!
فرزانه پارسایی در مورد نگاه مسوولان نسبت به جامعه معلولان و توجه آنها به نیازهای موجود می گوید: اگر به نیازها توجه داشتند که امروز این قدر مشکل وجود نداشت. اگر شهردار خودش یک روز روی ویلچر می نشست و در سطح شهر می گشت... بخش بسیاری از همان معابر ولیعصر که گفته می شود مناسب سازی شده، خراب است و مجبور به کمک گرفتن از دیگران می شویم.

همچنین ترانه میلادی به موضوع جالبی اشاره می کند و می گوید: در جامعه ما یک فرد دارای معلولیت به اندازه شهروند معمولی مالیات می پردازد اما از یک هزارم امکانات جامعه نیز نمی تواند استفاده کند، این بی عدالتی محض است. وقتی مالیاتی پرداخت نشود، همه پیگیر می شوند که چرا؟ اما وقتی که پرداخت شد، کسی جویا نمی شود که مصرف آن افراد می شود یا خیر!

یوسف هم از مسوولانی می گوید که به راحتی خود را به ندانستن می زنند یا می دانند و از کنار موضوعاتی با این اهمیت به سادگی رد می شوند. او معتقد است که در حقیقت همه مسوولیت ها به گردن خود معلول می افتد. او با برشمردن حوزه های مختلفی که در عدم حل این مشکلات دخالت دارند، بیان می کند: مشکل یکی دو تا نیست. مثلا می توانم بگویم بهزیستی وظیفه خود را انجام نمی دهد اما اگر فقط بهزیستی انجام نمی داد و دیگران مسوولیت های خود را به خوبی انجام داده بودند، باز هم اشکال تا این حد نبود. مساله اینجاست که حتی من معلول هم وظیفه خودم را انجام نمی دهم. بخشی به ناآگاهی بازمی گردد و اینکه نمی دانیم وظیفه مان چیست و بخشی دیگر به اینکه برایمان اهمیت ندارد. من مسوول، خودم برای خودم مهم هستم، کسی که مشکل جسمی دارد برایم مهم نیست.

شورای شهر تهران چه پاسخی برای عدم مناسب سازی های شهر دارد؟
علی صابری، عضو چهارمین دوره شورای اسلامی شهر تهران و از معلولان موفقی است که با رای مردم به شورای شهر و دایره تصمیم گیران شهری راه یافته است.

این عضو شورای شهر با تاکید بر اینکه بحث زیرساخت ها، پروسه است و پروژه نیست، به شفقنا می گوید: تغییر در شهری که ساخته شده است، به این آسانی ممکن نیست. ما از جهت مصوبات و ... یعنی از نظر تئوری تا اندازه ای خوب هستیم بنابراین باید به سمت اقدامات عملیاتی و آشنا کردن دوستان حرکت کرد. بزرگترین کاری که می تواند در این زمینه اتفاق بیفتد، پیوست شدن مناسب سازی به پروژه های شهرداری است یعنی همانطور که هر پروژه ای پیوست فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی می خواهد، مناسب سازی هم پیوست پروژه ها و الزامی شود.

وضعیت فعلی زیرساخت ها کاملا نامطلوب است
صابری که وضعیت فعلی زیرساخت شهری را کاملا نامطلوب می داند، به ارائه اقدامات ممکن و کارهایی که شورای شهر برای حل این مشکل پی گیری می کند، می پردازد و می گوید: در شرایط فعلی ما در حال احیای ستاد مناسب سازی شهرداری هستیم. با بخش های مختلف از جمله معاونت حمل و نقل و ترافیک، مترو و اتوبوسرانی و... تک تک جلساتی برگزار می کنیم. در فروشگاه های شهروند، بحث دسترس پذیری را مورد توجه قرار داده ایم. ما اصلا بحث را فقط مناسب سازی فیزیکی نمی بینیم، در این زمینه بخشنامه صادر شده است. این بحث ها در حال پی گیری است.

مناسب سازی باید پیوست پروژه های شهرداری شود
این عضو شورای شهر تهران معتقد است: باید با حمایت بقیه اعضای شورای شهر و دوستان شهرداری، مناسب سازی پیوست پروژه های شهرداری شود و این موضوع در هر پروژه ای که می خواهد تعریف شود، دیده شود. این مسیر یک پروسه است و باید قدم به قدم رفت و در آینده نزدیک نتیجه کامل نخواهد داشت. باید واقع بین بود؛ خوش بینی یا بدبینی افراطی هر دو افیون توده هاست. این واقع بینی ایجاب می کند که ما قدم به قدم جلو برویم.

اسلام چه رویکردی به بیماران، مجروحان و معلولان دارد؟
زندگی ما در کشوری که مذهبی بودن یکی از ویژگی های غیر قابل انکار آن است، موجب می شود در موضوعات اجتماعی از نگاه اسلام به عنوان دین غالب جامعه ایران نیز غافل نشویم.

مقاله «رویکرد اسلام به ناتوانی به عنوان مبنای ارائه خدمات به افراد ناتوان»، ارائه شده در همایش ملی مناسب سازی محیط شهری در این باره می نویسد: آیه های ۱ تا ۱۱ سوره عبس بر این معنا دلالت دارند که با افراد ناتوان می باید مانند افراد سالم، با احترام کامل رفتار شود.

در این مقاله تاکید می شود که در قرآن، شرایط فیزیکی به عنوان یک بلا یا یک موهبت نگریسته نمی شود و صرفا بخش ساده ای از زندگی فرد است. به نوشته این مقاله، قرآن هرگونه داغ عجز یا مانعی را از مقابل مشارکت کامل افراد با محدودیت فیزیکی بر می دارد و بنابر این اصل قرآنی که «خداوند کسی را تکلیف نکند مگر به قدر توانایی او»(۲:۲۸۶)، آنان را از انجام دستوراتی که در حد توان آنها نمی باشد رهایی می دهد ولی با این وجود امید برای رسیدن به بالاترین سطح توانایی، هم در بعد معنوی و هم در مادی، را برای همه افراد یکسان می داند.

نویسنده این مقاله ادامه می دهد: قرآن بر مفهوم محرومیتی که توسط جامعه بر افرادی که ویژگی های اجتماعی، اقتصادی یا فیزیکی هنجار جامعه را ندارند، تحمیل می شود اشاره می کند و مسوولیت اصلاح و جبران این نابرابری را بر دوش جامعه می گذارد و مسلمانان را به شناخت وضعیت نامناسب محرومین و تلاش در راستای بهبود شرایط و وضعیت آنها تشویق می کند. همچنین اسلام از افراد محروم انتظار دارد تا در جهت ایفای مسوولیت و بهبود وضعیت خویش تلاش نمایند و به صورت آشکار، افراد محروم جامعه را جهت مشارکت کامل در جامعه ذی حق می داند.

علاوه بر این موارد، روایات بسیاری نیز در حقوق بیماران، مجروحان و معلولان ذهنی یا روانی و عموما در حقوق بلادیدگان به عنوان بیمار، مجروح ، معلول و بلادیده وارد است که می توان چکیده ای از آن را در نوشتاری تحت عنوان «‏حقوق بیماران، مجروحان و معلولان از نظر اسلام‏» در وب سایت جامعه معلولین ایران یافت.

تک تک ما مسوول ارتقای باورهای جامعه هستیم!
گفتن و نوشتن از این موضوعات صرفا برای انتقاد از شرایط موجود نیست بلکه یادآوری این نکته است که باید با دیدن این واقعیت ها، حقوق پایمال شده و در کنار آن الگوهای موفق جهانی برای رفع این چالش ها را دید و از آنها بهره بود.

NGO های معلولان به تنهایی اثرگذاری محدودی دارند اما برای تغییر شرایط موجود، تک تک ما باید باورهای خود را تغییر دهیم و بار فرهنگ سازی در جامعه و ساخت جامعه ای که توجه بیشتری به همدیگر دارند و برای حقوق شهروندی هر انسانی اهمیت قایل هستند، را همه ما به دوش کشیم

منبع:ایسنا (http://isna.ir/fa/news/93070905986/%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%85%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA)

omid92
1393/07/11, 10:14
باسلام وتشکر ازنیلوفرخانم بخاطراین پست خوبشون

ببخشیدا دوستان من نظر مثبتی به آمار وارقام انجمنهای به ظاهر مدعی دفاع ازافراد دارای معلولیت ندارم به دلایل زیر:

الف- چون انجمنهای معلولین باهرعناوینی که دارند ،زیرنظر سازمان بهزیستی وبانظر مثبت مدیران این سازمان فعالیت می نمایند ، خوداین انجمنها درغالب موارد بجای دفاع ازحقوق افراد دارای معلولیت ، دراصل به انزوای معلولین مبادرت می کنند ،فرض کنین من منتقد شیوه مدیریتی رابطه سالارانه درسازمان بهزیستی ازعملکرد خودسازمان انتقاد داشته باشم ،فکر می کنین سازمان بهزیستی توسط چه کسانی منومجاب خواهدنمود یاسکوت کنم یاطردشوم؟ من براساس تجربه میگم سازمان بهزیستی ازانجمنهای معلولین درجهت استیضاح حقوق قانونی آنها استفاده نمی کند بلکه این انجمنها درمواقعی نیروهای فرسایش دهنده سازمان بهزیستی هستند تا....

ب- تقریبا" هرروزه از مدیران محترم این انجمنها مصاحبه های داغ توروزنامه ها وسایتها می بینیم ولی خدایی گرهی ازمشکلات ما معلولین وا شده است؟

ج- همیشه حرف خوب وعوام فریبانه زدن دلیل خدمت وکارکرد نیست ،بلکه طی 7-8 سال اخیر ما وعده های متعددی ازطرف برخی دوستان اداره کننده انجمنهای معلولین وحتی نمایندگان فراکسیون معلولین مجلس شنفتیم که درعمل هیچ کاری نکردند وتنها باعلم به آماربالای رای معلولین ودرجهت عوام فریبی سخن از اجرایی شدن فلان قانون وبهمدان تصمیم زده اند ولی درعمل هیچ اتفاق واقعی رخ نداده است.

راهکارواقعی اعتماد به انجمنهای حامی معلولین این هستش که اززیر نظر سازمان بهزیستی بودن خارج ومستقیم بامجوز ازوزارت کشور مثل احزاب فعالیت کنند چراکه 90 درصد مشکلات معلولین را خود سازمان بهزیستی مقصر می باشد و.......

رویای پاک
1393/07/17, 22:34
ممنون بابت پست جالبتون اما زیادی خوشبینانست

رویای پاک
1393/07/18, 18:52
ای بابا
همه چیزمون اینطوریه

نیلوفر
1393/07/19, 13:20
از اسماء در مورد آرزوهایش پرسیدم با همان آرامش گفت: آرزویم این است که اول درمان شوم و بعد هم می‌خواهم در آینده پزشک شوم.
اسماء دختر آبدانانی که راشیتیسم بدنش را شکننده کرده است، آرزوهایی برای فردا دارد که شاید ما بتوانیم در برآورده شدن آنها موثر باشیم و کمک کنیم تا شیشه‌ی وجودش آسیب نبیند.

همیشه فکر می‌کردم که برای انجام هر کاری باید از سلامت کامل جسم و روح برخوردار بود، برخی اوقات یک بیماری کوچک مانع از انجام خیلی کارها می‌شود، فکر این‌که معلول باشی و نتوانی خیلی کارها را انجام دهی خیلی سخت است.

همیشه وقتی از تلویزیون تصویر افراد معلولی را می‌دیدم که مقاطع و مدارج بالای علمی را طی و موفقیت‌هایی را نیز کسب کرده‌اند، برایم این سوال پیش می‌آمد که به دور از شعار، آیا معلولیت محدودیت می‌آورد یا نه؟

شاید جواب برخی از این پرسش‌ها را در برخورد با "اسماء نورمحمدی" دانش‌آموز معلول آبدانانی که دچار بیماری راشیتیسم(نرمی استخوان) است، یافتم.

به گزارش ایسنا، اسماء با وجود بیماریش که می‌تواند محدودیت‌ها و محرومیت‌های زیادی را به دنبال داشته باشد، درس می‌خواند و در کنار بچه‌های دیگر آرزوهایی دارد که برای آنها تلاش می‌کند.

مادر اسماء درباره دخترش به ایسنا گفت: دو فرزند دارم اولی پسری سالم است و دومی اسماء است که سال 82 متولد شد. 40 روز از تولد دخترم نگذشته بود که پایش شکست و من این اتفاق را به حساب بی‌دقتی گذاشتم، ولی در هفت ماهگی وقتی که نمی‌توانست پایش را به زمین بگذارد و به قول قدیمی‌ها پا بگیرد فهمیدم دخترخوشگلم مریض است و برای درمان به تهران رفتیم ولی هیچ نتیجه‌ای نگرفتم و تا الان که11 ساله است 12 بار دست و پای دخترم شکسته است، اوایل برای انجام کارهایش چهاردست و پا راه می‌رفت، ولی چون شکستگی‌ها هم‌چنان ادامه داشت و با کوچکترین ضربه، شکستگی اتفاق می‌افتاد اسماء دیگر نتوانست چهار دست و پا راه برود.

وی ادامه داد: اسماء با وجود بیماری‌اش که نمی‌تواند مثل هم سن و سال‌هایش راه برود، خیلی خوش اخلاق و با عاطفه است و هیچ وقت از این‌که بیمار بوده گلایه ندارد و خدا را شکر با این بیماریش کنار آمده و از این‌که این‌ طور در جامعه حاضر شود اصلا ناراحت نیست و دوست دارد خودش به بازار برود و وسایل مدرسه را هم با سلیقه خودش خریداری کرده است.

مادر اسماء تصریح کرد: اسماء الان کلاس چهارم ابتدایی است و فقط یک سال به دلیل شکستگی پا از کلاس اول جا ماند. هر روز صبح دخترم را بغل می‌کنم و به مدرسه می‌آورم و تا وقتی که معلم بیاد سر کلاس کنار دخترم می‌مانم، بعد هم در محوطه‌ی مدرسه منتظر زنگ تفریح می‌مانم تا داخل کلاس بروم و دو تایی از پشت پنجره شادی بچه‌ها را تماشا کنیم و یا برخی اوقات او را به داخل حیاط می‌برم و در شادی بچه‌ها شریک می‌شویم.

وی افزود: هر چند همسرم مایل بود که دیگر اسماء را به مدرسه نبریم و در منزل آموزش دهیم، ولی من قبول نکردم و گفتم تا وقتی که زنده‌ام در کنار اسماء خواهم ماند و مشکلات پیش روی پیشرفت دخترم را از سر راهش برمی‌دارم.

مادر اسماء درباره مشکلات دخترش گفت: اگر کلاس اسماء طبقه همکف بود راحت می‌توانست زنگ‌های تفریح در گوشه‌ای از حیاط بنشیند و با دوستاش حرف بزند و دوم اگر یک ویلچربرقی داشت می‌توانست خودش در کوچه بازی بچه‌ها را نگاه کند و حتی در خانه راحت کارهایش انجام دهد، چون به خاطر بیماریش زیاد نمی‌تواند یک جا بنشیند.

از اسماء در مورد آرزوهایش پرسیدم با همان آرامش گفت: آرزویم این است که اول درمان شوم و بعد هم می‌خواهم در آینده پزشک شوم.

اما آرزوی این روزهای اسماء داشتن ویلچری برقی است، ویلچری که بتواند اندکی از زحمات مادرش کم کند و خودش راحت‌تر به مدرسه برود.

"صغری کریم‌بیگی" معلم اسماء درباره او به خبرنگار ایسنا گفت: اسماء هم از لحاظ اخلاقی و هم از لحاظ درسی در حد بسیار بالایی است و واقعا حیف است که از تحصیل جا بماند و مطمئنا اگر خدای ناکرده این اتفاق بیفتد افسرده شدن او دور از انتظار نیست.

وی با بیان این مطلب که اسماء بخاطر بیماریش همیشه سه زنگ سر کلاس است، ادامه داد: اسماء همیشه سرکلاس جوابگو و فعال است و تکالیفش را زودتر از همه انجام می‌دهد. بعضی از درس‌ها را خودش در خانه می‌خواند و اگر مشکلی داشته باشد روز بعد می‌پرسد و در کل برای همکلاسی‌هایش الگو و دوست دلسوزی است.

مادر اسماء هم در پایان گفت: خیلی‌ها می‌گویند که آیا دختری با این وضعیت می‌تواند پیشرفت کند؟ مفهوم سوال‌شان را می‌دانم، اما این را هم می‌دانم که آنها امروز را می‌بینند و من فردای اسماء، چرا که کم نیستند اسماءهایی که با وضعیت خاص اراده کردند و فردی مثمرثمر برای جامعه‌شان شدند و به عنوان مادر به اسماء کمک خواهم کرد تا فردایش را با سرپنجه‌ی اراده بسازد.

زنگ کلاس زده می‌شود، من و مادر اسماء از کلاس خارج می‌شویم تا بهتر بتواند درس آینده را از بر کند، اما در این فکر بودم که چگونه می‌شود که به اسماء کمک کرد، کمکی در جهت برآورده کردن آرزوی امروزش تا شاید خود فردایش را بسازد...
منبع:عصر ایران (http://www.asriran.com/fa/news/359815/%D8%A2%D8%B1%D8%B2%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%A1-9-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87)

نیلوفر
1393/07/21, 05:35
اراک- خبرگزاری مهر: آنها نیز می بینند اما نه مانند ما، پنچره دید آنهایی که ما آنان را نابینا می خوانیم بسیار وسیع تر از پنجره محدود دید ما است که جهان را از چشمان خاکیمان مشاهده می کنیم.
http://multimedia.mehrnews.com/Original/1393/07/20/IMG14031903.jpg

به گزارش خبرنگار مهر، روشن دلان یا همان هایی که عصای سفید را نشانی خانه خود کرده اند وسعت دیدشان در برابر وسعت دید چشمان به ظاهر بیدار ما بیشتر از آن چیزی است که تصورش را می کنیم.
آنها نیز می بینند و درک می کنند اما با چشمان دلشان، که اگر چشمان دل ما نیز بیدار شوند شاید اتفاقات شیرینی در این جهان خاکی بیفتد و شاید حتی بدون تردید شاهد روییدن گل محبت در جنگل های خشونت دنیای بدون ترحم امروز باشیم.
15 اکتبر و 23 مهر ماه روز جهانی عصای سفید و روز جهانی نابینایان است، روز جهانی آنها که با زدن عینک های دودی دیگر نمی خواهند ظلم های موجود در جهان خاکی را نظاره گر باشند، روز جهانی آنهایی که با چشم دل می بینند نه با چشم سر! روز جهانی آنهایی که می بینند حتی از پشت شیشه های عینک های دودیشان و بهتر از هر چشم بینایی نیز هر آنچه را که در جهان اتفاق می افتد می بینند و احساس می کنند.

http://multimedia.mehrnews.com/Original/1392/07/22/IMG14482728.jpg

عصای سفید اراده آهنین روشن دلان

عصای ﺳﻔﯿﺪ از زﻣﺎن ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ اول، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎدی ﺑﺮای ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﯾﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ شد، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ در ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻧﻤﺎد ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎده و ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﯾﺎن از اﯾﻦ ﻋﺼﺎ وﺟﻮد دارد، اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮای ﻫﻤﮕﺎن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻗﺎﺑﻞ روﯾﺖ اﺳﺖ، ﺑﺮای ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از ﺧﻄﺮاﺗﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﯾﺎن را ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، اﯾﻦ رﻧﮓ در ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ ﺑﺮای ﻋﺼﺎی راﻫﻨﻤﺎی آﻧﻬﺎ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ.
امروزه عصای سفید نمادی است برای شناسایی افرادی که استعدادهایشان را به واسطه چشم دلشان به منصه ظهور رسانده اند و ما باید بیاموزیم که روشن دلان نیز مانند همه افراد جامعه حق استفاده از تمامی امکانات جامعه را دارا هستند.


http://multimedia.mehrnews.com/Original/1392/07/18/IMG16303098.jpg

نابینایی محدودیت نیست

نائب رئیس هیات مدیره انجمن نابینایان استان مرکزی در گفتگو با خبرنگار مهر در زمینه مشکلات نابینایان گفت: روشن دلان در جامعه امروزی با مشکلات و موانعی مواجه هستند که باید با همکاری خانواده هایشان، مسئولان و مردم این مشکلات به حداقل برسد.
نسرین امانی افزود: مساله اشتغال، ازدواج و ادامه تحصیل آنها، همچنین نگاه و دید جامعه به این افراد از جمله مشکلاتی است که روشن دلان را رنج می دهد.
وی با اشاره به پیشرفت های تکنولوژی در جامعه امروزی ابراز کرد: با وجود پیشرفت های حاصل شده در جامعه باید گفت که مشکلات عمده این افراد تا حدود بسیار زیادی رفع شده و باقی مشکلات نظیر بکارگیری نابینایان در ارگان های دولتی و غیر دولیتی، ازدواج آ نها و ادامه تحصیلشان نیازمند آگاه سازی و فرهنگ سازی تمامی افراد جامعه است.
امانی با اشاره به اینکه برخی ها فکر می کنند بکارگیری افراد نابینا در ارگان ها مستلزم صرف هزینه های بسیاری است، اظهار داشت: این ایده و تفکر اشتباه است و بکارگیری افراد روشن دل در ارگان ها نیازمند صرف هزینه بسیاری نیست بلکه فقط با نصب یک برنامه نرم افزاری بر روی سیستم های این افراد، براحتی آنها قادر به برقراری ارتباط با جهان پیراموشان به صورت حسی هستند.
نائب رئیس هیات مدیره انجمن نابینایان استان حضور افراد نابینا در جامعه را مستلزم وجود وسایل ایاب و ذهاب مناسب دانست و افزود: با تمامی این مشکلات افراد نابینا چه در سطح استان مرکزی و چه در سطح کشور موفق به کسب مقام های استانی، کشوری و حتی جهانی در زمینه های ورزشی، علمی و فرهنگی و غیره شده اند که این نشانگر این مهم است که نابینایی محدودیت نیست بلکه فقط افراد روشن دل باید با همکاری مسئولان ذیربط و خانواده هایشان استعدادهایشان را شناسایی کنند.
وی ادامه داد: در جامعه امروزی با تمامی پیشرفت های بوجود آمده هستند هنوز کسانی که فکر می کنند معلولان قادر به انجام بسیاری از کارها نیستند و وقتی در مورد آنها به یک نوآوری پی می بریم آن را استثنا قلمداد می کنیم.

نگاه معیوب ما به معلولان فاجعه است

نائب رئیس هیات مدیره انجمن نابینایان استان تاکید کرد: معلولیت و نابینایی فاجعه نیست بلکه نگاه معیوب ما به این افراد در جامعه فاجعه است؛ چرا که اگر ما نیز قبول کنیم که تمامی افراد جامعه با ناتوانی هایی در مورد انجام کارهایشان مواجه هستند دیگر نگاه بیمارگونه به افراد معلول جامعه نخواهیم داشت و باور خواهیم کرد که آنها نیز مانند ما قادر به انجام بسیاری از کارها حتی بهتر از افراد سالم هستند.
امانی اضافه کرد: بسیاری از روشن دلان و معلولین قادر به انجام بسیاری از کارهایی هستند که افراد بینا نمی توانند براحتی از عهده ی آنها برآیند کارهایی که به گوش شنوا و حس لامسه قوی تری در جامعه نیاز دارد.
وی با اشاره به اینکه هر کسی می تواند با شناسایی استعدادها و توانایی هایش از آنها به بهترین نحو استفاده کند، ابراز کرد: در زمینه ایجاد اشتغال و ازدواج نابینایان باید فرهنگ سازی بهتری در بین خانواده های این افراد و سایر افراد جامعه و در بین مسئولان ایجاد شود تا آنها نیز بتوانند مانند سایر افراد جامعه از کلیه امکانات رفاهی جامعه بهره مند شوند.
یکی از روشن دلان ساکن شهر اراک در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: من از بدو تولد دچار مشکل نابینایی بوده ام اما با حمایت های خانواده ام موفق شدم تحصیلاتم را در رشته فلسفه در دانشگاه به پایان برسانم و در زمینه هنری نیز فعالیت کنم.
وی افزود: معتقدم ما نیز می توانیم با شناسایی استعدادهایمان و با خودباوری مانند آنهایی که بینا هستند در جامعه زندگی کنیم و آمال و آرزوهایمان را جامه عمل بپوشانیم.
یکی دیگر از روشن دلان ساکن شهر اراک که 12 سال دارد به خبرنگار مهر گفت: من نابینا هستم اما می توانم ببینم ولی نه مثل تمامی بچه های همسن و سال خودم ، بلکه من با چشم دلم می بینم.
وی اظهار داشت: الان کارهایی را که من می توانم انجام دهم شاید بعضی از همسن سالانم نتوانند انجام دهند مثلا من الان حافظ 4 جزء از قرآن کریم هستم.
باید باور کنیم که روشن دلان نیز یاریگران جامعه در عرصه های مختلف هستند و باید بدانیم که آنها در مواقعی بیش از ما می توانند ناجیان جامعه باشند؛ به قول سهراب سپهری " چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید".

گزارش از طاهره قهیه ای


منبع:خبرگزاری مهر (http://vista.ir/news/17711276/%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B5%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AB%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%87%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D8%AA-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B4%D8%B3%D8%AA)

hadi123
1393/07/21, 05:49
نابینایی خیلی دردناکه :|

رویای پاک
1393/07/21, 14:25
خیلی جالب بود
از نظر من بهتره که به جای واژه ی نابینا از واژه ی روشندل استفاده کنیم

نیلوفر
1393/07/23, 14:17
نابینایان، روشندلانی هستند که از دریچه دل خود نگاهی روشن به اطراف خود دارند.

http://media.isna.ir/content/30-52.JPG/4


به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه‌ی خراسان‌جنوبی، همه ما شنیده‌ایم که از زمان‌های قدیم گفته‌اند که «شنیدن کی بود مانند دیدن» اما حال جای سئوال این است اگر اینطور باشد پس آن روشندلان چگونه می‌بینند؟ چگونه زندگی می‌کنند با چشمانی که هیچ چیزی جز سیاهی نمی‌بیند!

چشمانی که اگر صبح شود روشنایی صبح و اگر شب شود تاریکی شب را نمی‌بیند اما هم‌چون دیگر انسان‌های بینا به زندگی خود ادامه می‌دهد.

آری، همانطور که امام علی(ع) فرمدند: «دیدن با نگاه کردن نیست، چون چشمان نیز به صاحبان خود دروغ می‌گویند، اما عقل، کسی را که از او خیرخواهی کند، فریب نمی‌دهد». این افراد با چشمان خود اعتماد نمی‌کنند، با چشمان خود زندگی نمی‌کنند و با چشمان خود در خصوص انسان‌ها قضاوت نمی‌کنند، بلکه آنان با چشم دل خود می‌بینند و با احساسات خود زندگی‌ می‌کنند و با قلب خود دیگران را درک می‌کنند و با عقل خود تصمیم می‌گیرند.

این کورچشمان روشن‌دل، دفتر زندگی خود را با قلبی پاک و دیدی روشن ورق می‌زنند و در همه‌ی صفحات آن با خط درشت می‌نویسند «معلولیت محدودیت نیست».


اشتغال مهم‌ترین مشکل نابینایان


«فاطمه رضاپور»، عضو هیئت مدیره موسسه خیریه نابینایان و کم‌بینایان بیرجند در گفت‌وگو با ایسنا گفت: هم‌اکنون 180 پرونده نابینا و کم‌بینا زیرپوشش مرکز وجود دارد.

وی با اشاره به اینکه مرکز خیریه نابینایان و کم‌بینایان بشارت بیرجند در قسمت‌های مختلف برای نابینایان و کم‌بینایان خدمات ارائه می‌کند، گفت: پرداخت مستمری افراد مستمری‌بگیر سازمان بهریستی، ارائه خدمات مددکاری، اعطای سبد غذایی، برگزاری کلاس‌های آموزشی از جمله خدماتی است که در این مرکز به نابینایان و کم‌بینایان ارائه می‌شود.

عضو هیئت مدیره موسسه خیریه نابینایان و کم‌بینایان بیرجند با اشاره به برگزاری کلاس‌های ورزشی در این موسسه تصریح کرد: کلاس‌های شطرنج، گل‌بال و برگزاری اردوهای زیارتی از دیگر برنامه‌های این موسسه است.

رضاپور با اشاره به مشکلات نابینایان تصریح کرد: رفت‌وآمد و اشتغال از مهم‌ترین مشکلات نابینایان است.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه 3 درصد اشتغال باید به معلولان اختصاص یابد، اما هم‌اکنون این برنامه عملی نمی‌شود و باید مسئولان مربوطه برای برطرف کردن این مشکل نابینایان چاره‌جویی کنند.

عضو هیئت مدیره موسسه خیریه نابینایان و کم‌بینایان بیرجند در خصوص علت نابینایی تصریح کرد: بیشترین نابینایی‌ها مادرزادی است و ازدواج‌های فامیلی و ژنتیک از دیگر علل نابینایی است و زوجین باید پیش از بارداری از مشاوره ژنتیک استفاده کنند و تا حد امکان از ازداج فامیلی جلوگیری کنند.


جای خالی کتاب‌های بریل بین دانش‌آموزان نابینا


«هانیه آهنگری»، یکی از روشندلان بیرجندی نیز در گفت‌و‌گوبا ایسنا اظهار کرد: که 13 سال دارد و از همان ابتدای زندگی خود دنیا را تاریک دید، اما قلبی روشن داشت و اکنون با همان قلب روشن خود راهش را روشن می‌کند و در سیاهی چشمانش قدم می‌زند.

هانیه اکنون کلاس هفتم است و با همه‌ی مشکلاتی که داشته، هرگز دست از تلاش و کوشش برنداشته و برای رسیدن به خواسته‌هایش عزم را جزم کرده و مشکلاتش را به تعظیم وامی‌دارد.

او درد دل‌هایی دارد، دردهایی که به‌دنبال مرهمی می‌گردد، زمانی که لب می‌گشاید برای درد دل کردن از دشواری آموزشش می‌گوید از سی‌دی‌هایی که درس‌خواندن را برایش دشوار کرده اما هیچ گاه او را به زانو درنیاورده است.

این روشندل از تحصیلش در مدرسه عادی می‌گوید، از آموزش‌هایی که برای او و دیگر همکلاسی‌های بینایش یکسان است و او باید همچون همیشه تلاشی دو چندان داشته باشد تا از هم‌کلاسی‌های خود عقب نماند.

هانیه، تحصیل در مدراس عادی را راهی برای افزایش استقلالش می‌داند و می‌گوید: استفاده از روش‌های تحصیلی که برای دانش‌آموزان بینا استفاده می‌شود باعث شده تا تمام خانواده‌اش او را برای رسیدن به هدفش همراهی کنند و این خود گاهی باعث ایجاد مشکلاتی برای خانواده‌اش شده است، مشکلاتی که با استفاده از کتاب‌های مخصوص نابینایان قابل حل است.


برطرف کردن مشکلات روشندلان نیازمند عزم جدی همه‌ی مسئولان است


یکی از کم‌بینایان بیرجندی نیز در گفت‌و‌گو با ایسنا اظهار کرد: 28 سال است که از خدا عمر گرفته و در همه‌ی این سال‌ها با همان دید کم خود آینده‌ای روشن را برای خود رقم می‌زد و با وجود مشکلات زیادی که بر سر راه این قشر وجود دارد اما هم‌چنان با دیدی روشن به زندگی خود ادامه می‌دهد.

او می‌گوید: باید مشکلات دانش‌آموزان و افرادی روشندلی که نابینا هستند و با وجود تحصیلات عالیه بیکار هستند بررسی شود.

این فرد کم‌بینا با اشاره به اینکه 3 درصد از استخدامی دستگاه‌ها مختص جامعه معلولان است، گفت: هم‌اکنون با توجه به اینکه سازمان‌های مربوطه هم‌چون بهزیستی در این راستا همیار این افراد است، اما آنطور که باید این قانون اجرا نمی‌شود.

وی از نامناسب بودن فضای فیزیکی شهر و پستی‌و بلندی خیابان‌ها وکندوکاوهای ناگهانی که در خیابان‌ها ایجاد می‌شود گلایه کرد و گفت: این مشکلات نیز مشکلی بر روی مشکلات دیگر می‌شود و مسئولان باید برای کاهش مشکلات افراد معلول و نابینای جامعه تلاش کنند.

این فرد نیمه‌بینا کمبود امکانات فضای فیزیکی مورد استفاده این افراد را از دیگر مشکلات این قشر دانست.

او از فعالیت موسسه خیریه نابینایان و کم‌بینایان بشارت بیرجند خبر داد و گفت: نیاز است تا مسئولان این موسسه را در راستای برطرف کردن مشکلات نابینایان و معلولان همراهی کند.

این فرد کم‌بینا گفت: این موسسه در راستای بررسی مشکلات جامعه روشندل در حوزه‌های مختلف از طریق واحد مددکاری اقدام می‌کند و مددکار این موسسه پرونده‌های مددجویان این مرکز اعم از دانش‌آموز، دانشجو، افراد متأهل و مجرد، شاغل و بیکار را ارزیابی و پیگیری می‌کند.

وی برگزاری اردوهایی در قالب سفرهای زیارتی و سیاحتی برای افرادی که توانایی رفتن به سفر را ندارند را از دیگر خدمات این موسسه برشمرد و افزود: این اردوها در راستای توانمندی و نشاط این افراد برگزار می‌شود.

این فرد کم‌بینا با اشاره به اینکه این موسسه از نظر مالی اعتبارات مناسبی ندارد، گفت: از همین‌رو در راستای اهداف این موسسه کمک‌های مردمی از طریق اداره‌ها و ارگان‌های دولتی جمع‌آوری می‌شود.

وی توانمندسازی جامعه‌ی روشندلان استان، برگزاری سفرهای زیارتی و سیاحتی برای این افراد، دریافت کمک‌هزینه‌های تحصیلی از سوی خیرین برای جامعه روشندلانی که در مقاطع مختلف تحصیلی مشغول به تحصیل هستند و کمک‌هزینه ازدواج برای این افراد را از دیگر اهداف فعالیت این مجموعه برشمرد و خاطرنشان کرد:این موسسه در اداره ثبت به ثبت رسیده و به صورت قانونی فعالیت می‌کند و افرادی که می‌توانند این مجوعه را یاری کنند می‌توانند با شماره 32210359 تماس بگیرند.


پیشگیری بهترین راه گریز از نابینایی


«جمیله رضازاده»، معاون توانبخشی بهزیستی خراسان‌جنوبی نیز به ایسنا با اشاره به اینکه براساس برآورد سازمان بهداشت جهانی 2 درصد است، گفت: در استان به صورت علمی و تخصصی تحقیق نشده است و با توجه به مناطق و موقعیت اقتصادی و شرایط آب‌وهوایی متفاوت است.

وی از وجود 1529 معلول کم‌بینا و نابینا در استان خبر داد و افزود: یکی از مشکلات اساسی افراد نابینا مسأله اشتغال آن‌هاست و باید توجه داشت که لزوماً همه‌ی نابینایان بدون شغل نمی‌ماند، حتی آن‌هایی که در میانسالی بینایی خود را از دست می‌دهند، بی هیچ‌وقفه‌ای می‌توانند به کار و زندگی عادی خود بازگردند، بنابراین، بینایی تنها عامل موفقیت شغلی نیست، همانطور که نابینایی به تنهایی عامل عدم موفقیت شغلی نیست.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان‌جنوبی با اشاره به اینکه استقلال و احساس امنیت مالی، رابطه‌ای تنگاتنگ با شغل دارد، گفت: از نظر نابینایان کار برای کسب موفقیت، احساس تعلق به دیگران، احساس اعتماد به نفس، کسب احترام و احساس خودشکوفایی است.

رضازاده اظهارکرد: بدون تردید کسب فرصت‌های شغلی توسط نابینایان، موجب می‌شود که آنان از زندگی یکنواخت فاصله بگیرند، بنابراین توجه مسئولان و اولیا و مربیان به این امر بسیار مهم است.

وی ادامه داد: کار فعالیتی ضروری برای گذراندن زندگی فردی و اجتماعی است و انسان با هر وضعیت و در هر زمانی، کار برای خود لازم می‌داند و از راه آن، میان خود و دنیای اطرافش رابطه منطقی و پویا برقرار می‌کند.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان‌جنوبی با اشاره به اینکه عاقلانه‌ترین راه برای گریز از بیماری، پیشگیری است، گفت: با بررسی عوامل پیدایش بیماری و اجرای روش‌های پیش‌گیرانه، هرگز نوبت به درد و رنج ناشی از بیماری و هزینه‌های درمانی نمی‌رسد. نابینایی نیز مانند بیماری‌های دیگر، علت‌هایی دارد که در چهار دسته وراثت، بیماری‌ها، حوادث، پیری تقسیم می‌شود.

رضازاده گفت: چون کودک قدرت تشخیص و بیان مشکلات بینایی خویش را ندارد، بیشتر والدین از بیماری کودک خود ناآگاه هستند.

وی ادامه داد: دوره‌ی حساس بینایی برای ایجاد تنبلی، دو تا سه سال ابتدای زندگی است و پس از این دوران تا حدود 10 سالگی رشد دستگاه بینایی کامل می‌شود و اگر تنبلی چشم تا این زمان درمان نشود، در حقیقت دستگاه بینایی چشم در مغز رشد نکرده و چشم ضعیف می‌شود و به نابینایی می‌انجامد و هیچ درمانی، حتی عمل جراحی نمی‌تواند بینایی را به چشم‌ها بازگرداند.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان‌جنوبی تصریح کرد: چشم تنبل ممکن است ظاهری طبیعی داشته باشد و بدون معاینه پزشک قابل تشخیص نباشد، پس بهترین راه برای اطمینان از سلامت چشم کودک، انجام سه مرحله معاینه‌ی بینایی در چند سال ابتدای زندگی است.

رضازاده ادامه داد: سه تا چهار ماهگی، دو تا سه سالگی و پنج تا شش سالگی زمان‌هایی هستند که باید کودک را نزد چشم‌ پزشک برد.

وی افزود: در مدت درمان، اجرای دستورهای پزشک، بسیار ضروریست و نباید بدون اطلاع و تجویز پزشک، به درمان خودسرانه‌ی کودک پرداخت.

معاون توانبخشی بهزیستی خراسان‌جنوبی گفت: پیگیری مرتب وضعیت کودک تا 10 سالگی، خطر تنبلی چشم را از میان می‌برد و چشمانی سالم برای کودک به ارمغان می‌آورد.

رضازاده خاطرنشان کرد: بسیاری از نابینایی‌ها قابل پیشگیری هستند، چون نابینایی و کم‌بینایی یا ارثی است یا غیرارثی که هر کدام، پیشگیری و درمان مخصوص به خود دارد.

گزارش از «حدیقه سیروسی»

منبع:ایسنا (http://isna.ir/fa/news/93072312831/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%86%D9%87-%D8%AF%D9%84)

رویای پاک
1393/07/23, 14:23
مسئولان هم حالا اگه بگم خیلی تو فکر ما هستن
مسئولان کشور نمیتونن ابتدایی ترین مشکلات مملکت رو حل کنن چه برسه به نابیناها یا کسایی که معلولیت های دیگه دارن

نیلوفر
1393/07/24, 13:33
کرمان - ایرنا - دو جوان روشندل در سیرجان همزمان با روز جهانی نابینایان (عصای سفید) با هم ازدواج کردند.


http://img7.irna.ir/1393/13930724/81350907/81350907-6016437.jpg
به گزارش ایرنا، آیین ازدواج این دو روشندل شامگاه چهارشنبه در تالار المپیک سیرجان برگزار شد.

داماد روشندل در حاشیه این جشن گفت: اگر خداوند حس بینایی را از ما گرفته اما حس های دیگری را قدرت بخشیده و از طریق صحبت کردن و سایر احساس خدادادی توانستیم همدیگر را بشناسیم و درک کنیم و می توانیم خوشبخت شویم.

رضا غیاثی افزود: وقتی دو نابینا به هم برسند یکدیگر را بهتر درک می کنند و به مشکلات یکدیگر واقف هستند لذا همین اشتراک درد و درمان می تواند به دوستی در زندگی عمق ببخشد و بهتر از افراد بدون معلولیت با هم زندگی کنند.

وی بیان کرد: جوانان باید قبل از ازدواج به آزمایش و مشاوره ژنتیک اهمیت جدی دهند و توانمندی های یکدیگر را بشناسند تا دچار مشکل نشوند.

عروس روشندل هم به خبرنگار ایرنا گفت: انتخاب من بر اساس حس دوستی بود و چون داماد برای جلب رضایت خانواده ام مصمم بود فهمیدم مرا می خواهد و حتی با متانت و وقار که صحبت می کرد احساس محبت وی برایم بیشتر شد.

رحیمه السادات موسوی افزود: اکنون از این ازدواج احساس خوشحالی دارم و اگر با یک جوان بینا ازدواج می کردم اینگونه که رضا هسرم مرا درک می کند او درک نمی کرد لذا ما موفق هستیم.

وی اظهارکرد: معلولیت، محدودیت نیست و این فکر را داریم که ما توانمند هستیم.

بنابر این گزارش مهریه این زوج روشندل یک سفر زیارتی به مشهد، کربلا یا مکه، یک جلد قرآن کریم و 14 عدد سکه بهار آزادی تعیین شد.

منبع (http://www.irna.ir/fa/News/81350907/)

فاطمه58
1393/07/24, 16:46
اتفاقا من در سفرم به مشهد تو حرم دوتا همسرنابینای عزیز رو دیدم که برای ماه عسل اومده بودند و بدون کمک کسی با عصا تو حرم و دست در دست همدیگه قدم میزدن با خوندن این خبر یاد اونا افتادم..برای همشون ارزوی خوشبختی میکنم

نیلوفر
1393/07/28, 15:39
[/URL]
معلولیت ارمغان پوکی استخوان برای او بود و این روزها گویی ریه‌اش هم به درد آمده و این عضو را قرار ماندن نیست.

http://media.isna.ir/content/1413789792528_100.jpg/4


به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران‌(ایسنا)، منطقه ایلام، دو ساله بود که پایش شکست و همان موقع طبیب محلی آن را بست و به اجبار، پدر و مادر کوله‌بار سفر را به سمت خرم‌آباد برای مداوایش بستند. دکتر بعد از معاینه دستور بستری دارد، اما امیدی به درمان قطعی این کودک دو ساله نداشت.
پدر و مادر زینب سالمی‌پور که تشخیص پزشک را باور نداشتند یک دیگر بار سفر بسته به اهواز می‌روند، چون نتیجه‌ی قطعی به دست نمی‌آید، مسیر خود را به سمت تهران عوض کرده و آنجا پای زینب در آتل و گچ گرفته می‌شود. یک ماه در دیار غربت سپری شد، روز باز شدن پای زینب "کوچولو" از گچ و در اوج امید به سلامتی فرزندشان شنیدند متاسفانه زینب هرگز معالجه نخواهد شد، دلیلش ابتلای دخترشان به پوکی استخوان است.


زینب در بازگشت به خانه تحت پوشش بهزیستی شهرستان آبدانان قرار گرفت. خانواده با مشکل معلولیت دخترشان کنار آمده بودند، اما تقدیر زینب چنین نوشته شده بود که با بیماری تنگی نفس نیز کنار بیاید اما مگر ممکن بود؟ پزشک معالج زینب تشخیص داده بود که یکی از ریه‌های او اصلاً رشد نکرده و از همان ماه‌های ابتدایی کودکیش از دست رفته است.


او که توان حرکت ندارد هنر مروارید و ابریشم‌بافی را همراه لحظات تنهایی خود می‌کند، بعد از مدتی متوجه ضعف در چشمانش می‌شود و به ناچار تنها سرگرمی خود را کنار می‌گذارد.


زینب سالمی‌پور که الان 38 سال سن دارد، از آن روزها با خبرنگار ایسنا گفت:17 سالم بود که دست چپم شکست، یک دستم بر گردن سنگینی می‌کرد و دست دیگرم تمام کارهایم را عهده‌دار شده بود، همان وقت‌ها بود که برای اولین بار بر ویلچر نشستم. تا آن زمان که از خانه بیرون نرفته بودم، به خاطر عنوان شدن این پیشنهاد که با خواهر و روی ویلچر به داخل شهر بروم، دعوایم شد و بعد از کلی جر و بحث و بداخلاقی با خانواده با خواهرم بیرون رفتم.


اولین روز خروج از خانه با وجود نگاه سنگین و بعضاً ترحم‌آمیز عابران به حرکت درآمدم. خواهرم که فرمان ویلچر را در دست داشت، تمام شهر و نقاط زیبایش را به چشمانم معرفی کرد، در این گردش یک روزه متوجه نگاه مبهم مردم می‌شدم، این نظاره کردن بارها با مسخره کردن بدرقه‌ی راهم می‌شد، به مرور آن نگاه‌ها برایم عادی شد و زندگی روال عادی خود را برایم در پیش گرفت.
دیگر برای کارهای شخصی و روزمره کسی را زحمت نمی‌دادم و سوار بر ویلچر به حرکت درمی‌آمدم.
از آرزوهایش پرسیدم، در جوابم گفت دیگر آرزوی به دست آوردن سلامتی پاهایم را ندارم، چون به این شیوه‌ی زندگی کردن عادت کرده‌ام، ویلچر دوستم شده و تا زمان مرگ نیز رفیقم باقی می‌ماند، اما تنها آرزویم برطرف شدن مشکل ریه‌ام است که خیلی وقت‌ها نفس کشیدن را برایم سخت می‌کند.
پدر زینب کارگر ساختمانی است و خواهر و بردارهای او ازدواج کرده‌اند و در حال حاضر این پدر و مادر هستند که نفس‌های گرفته‌ی "زینب"را همدم هستند.
دکتر «مهریار سلیمانی» متخصص ارتوپدی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران‌(ایسنا)، منطقه ایلام، کم شدن تراکم نسوج استخوانی را پوکی استخوان نامید و اظهار کرد: ابتلا به پوکی استخوان جز در موارد محدودی مادرزادی نیست و در سطح تمام استخوان‌های بدن شیوع پیدا می‌کند.
این متخصص ارتوپدی، علت اصلی پوکی استخوان را تغذیه نامناسب عنوان کرد و ادامه داد: بعضی از بیماری‌های مزمن کبدی و کلیوی، بیماری‌های هورمونی که موجب افزایش کارکرد تیروئید، پرکاری غدد فوق‌کلیوی یا کم‌کاری غدد جنسی، همچنین بیماری‌های که در متابولیسم ویتامین دی اختلال ایجاد می‌کنند، علل هورمونی این بیماری هستند، اما مصرف اقلامی از داروها مثل کورتن‌ها و لووتیروکسین‌ها و مسکن‌های که ضد التهاب‌های استروئیدی و سایر داروهای این‌چنینی نیز موجب پوکی استخوان می‌شوند.
سلیمانی با بیان اینکه ضعیف شدن استخوان‌ها موجب تغییر شکل ستون فقرات و قفسه‌ی سینه می‌شود، خاطر‌نشان کرد: این تغییر شکل فضای کارکردی ستون فقرات بر روی ریشه‌های عصبی نیز تاثیر گذاشته و موجب کندی فعالیت قفسه سینه و تنگی نفس خواهد شد.
وی افزود: علت اصلی این وضعیت تغذیه و کمبود ویتامین دی در بدن است که با توجه به این نکته که هر فردی در طول روز باید هزار میلی‌گرم شیر مصرف کند، این مقدار برای زنان یائسه و شیرده باید بیش از 1500 میلی‌گرم در روز باشد که متاسفانه در زنان شیرده‌ی استان ایلام به این اصل تغذیه‌ای مهم توجه نمی‌شود و شاهد بروز پوکی استخوان در سنین پایین هستیم.
وی علت ابتلای مردان به پوکی استخوان را بیماری‌های کلیوی عنوان کرد.
دکتر« قباد آبانگاه» فوق تخصص گوارش، کبد و مجاری صفراوی هم اختلال در ستون فقرات را موجب به هم ریختن فضای استخوان‌ها دانست و گفت: در چنین حالتی ریه محدود می‌شود.
وی ادامه داد: در برخی مواقع سیستم کاری روده، ریه و استخوان همزمان با هم درگیر شده و از آنجا که مراحل جذب ویتامین D در روده انجام می‌شود و سپس به استخوان‌ها تزریق می‌شود، اختلال در این فرایند جذب کلسیم را مختل کرده و با تغییر حالت ستون فقرات به ریه فشار می‌آورد.
این متخصص داخلی ادامه داد: تنگ شدن محیط فعالیت ریه موجب می‌شود، مجاری به شدت گشاد شود و این به معنای این است که ریه وجود دارد، اما کارایی ندارد.
آبانگاه گفت: با انجام آزمایش و سی‌تی‌اسکن می‌توان تشخیص داد که فرد نیاز به پیوند دارد یا اینکه می‌شود، در صورت عفونی بودن دارو تجویز کرد.

گزارش از: رقیه کاظمی، خبرنگار ایسنا، منطقه ایلام

منبع:[URL="http://www.isna.ir/fa/news/93072815569/%D8%AA%D8%A7-%D8%A2%D8%AE%D8%B1-%D8%AE%D8%B7-%D8%A8%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D9%84%DA%86%D8%B1"]ایسنا (http://isna.ir/fa/photo/93072815569/تا-آخر-خط-با-ویلچر)

نارون
1393/07/28, 20:37
سلام

نیلوفر جان ممنون برای تاپیک‌های خوبی که میزاری :)

چون خودم یکی از دلایل اصلی معلولیتم، ناآگاهی پزشکان و موش آزمایشگاهی کردنم براساس دانش اشتباهشون بوده، به بعضی چیزا حساسم.

شاید یک بخشی از اطلاعات اشتباهی که در سایت‌های خبری و مصاحبه‌ها دیده میشه، به دلیل این باشه که ترجمه نام بیماری‌های مختلف در فارسی شبیه به هم میشه...

یادمه دوران بچگی، پزشکان می‌گفتند که دلیل پوکی استخوان شما اینه که استخوان کلسیم رو جذب نمی‌کنه یا دلایل دیگه... شاید نبود کسی که دقیق بدونه چرا این بیماری اتفاق میافته.

اگر بیماری‌شون شبیه بیماری من باشه، این بیماری به دلیل کم ساخته شدن یا ناقص ساخته شدن کلاژن نوع یکه که هر قسمت از بدن که این کلاژن در اون نقش داشته باشه رو درگیر میکنه.

گاهی هم بیماری نرمی استخوان یا راشیتیسم که ناشی از کمبود ویتامین دی است، با پوکی استخوان اشتباه گرفته میشه.

البته تغذیه و عوامل دیگه هم تأثیر داره ولی اگر بیماریشون پوکی استخوان از نوع OI باشه، بهترین تغذیه رو هم که داشته باشی بازم میشکنی :D

این واژه مادرزادی هم خیلی واژه بدیه :-? اصلا یعنی چی؟؟؟ :|

امیدوارم که روزی برسه که هیچ بیماری‌ای نباشه goll

نیلوفر
1393/07/28, 21:00
سلام
ممنونم نارون جان:x

واقعیتش من این خبرارو میزارم تا دوستان شرکت کنند،خیلی از دوستانمون توی سایت در زمینه های مختلف اطلاعات داشته و فعالیت می کنند. و اظهار نظر دوستان و استقبال از خبرها در نقد و بررسی باعث میشه، اطلاعات استارتر وسایر افراد هم بالا بره اما متاسفانه گویا کم سعادتیم از بهره بردن از نظرات دوستان

من واقعا از حضور شما و همچنین اطلاعات مفیدی که ارائه دادید خیلی ممنونم goll

نیلوفر
1393/07/30, 16:35
خبرگزاری شبستان: نخستین کنفرانس ملی کارآفرینی اجتماعی صبح امروز 30 مهر با حضور جمعی از صاحبنظران و کارشناسان حوزه کارآفرینی و معلولیت آغاز به کار کرد.
http://media.shabestan.ir/Original/archive/31-3-1393/IMAGE635389453227095688.jpg (http://media.shabestan.ir/Original/archive/31-3-1393/IMAGE635389453227095688.jpg)


به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری شبستان، نخستین کنفرانس ملی کارآفرینی اجتماعی که به مدت یک روز در مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد برگزار می شود صاحبنظران و کارشناسان در حوزه های کارآفرینی، کارآفرینی اجتماعی، مسئولیت پذیری اجتماعی و کارآفرینی معلولان برگزار می شود.

بر اساس این گزارش، احمد میرزاخانی، در مراسم افتتاحیه این کنفرانس اظهار داشت: آموزش های فنی و حرفه ای به معلولان در جهت توانبخشی اصلی ترین هدف ماست که برای رسیدن به آن برنامه های آموزشی متناسب با اشتغال در این مجموعه تدوین شده است.

رییس هیئت مدیره مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد خاطرنشان کرد: در طول 30 سال فعالیت این مجموعه بیش از 5 هزار نفر کار آموخته اند و موسسات فنی و حرفه ای متعددی در سراسر کشور تاسیس کرده ایم.

وی با اشاره به تشکیل شرکت های همایشی در این حوزه یادآور شد: آنچه در دنیای امروز مطرح است توانبخشی مبتنی بر جامعه است و ما در مجتمع رعد با در نظر گرفتن همین محور به آموزش حقوق اجتماعی، مهارت های زندگی، گفتاردرمانی، فیزیوتراپی و آموزش خانواده معلولان پرداخته ایم.

میرزاخانی افزود: تاسیس مرکز علمی کاربردی برای توان یابانی که امکان و علاقه ادامه تحصیل دارند با هدف آماده سازی بیشتر این افراد برای ورود به جامعه و بازار کار بود.

بر اساس این گزارش، در ادامه در خصوص ماهیت، فرصت ها و چالش های کارآفرینی اجتماعی، معرفی نمونه تجربی کارآفرینی اجتماعی از مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد، دین، اخلاق و فرهنگ و کارآفرینی اجتماعی، کارآفرینی و بازاریابی در محدودیت، مسئولیت پذیری اجتماعی و کارآفرینی اجتماعی از محورهای سخنرانی در نخستین کنفرانس ملی کارآفرینی اجتماعی است.

همچنین در ادامه این کنفرانس یک روزه، عوامل اجتماعی موثر بر اشتغال افراد دارای معلولیت جسمانی آشکار، ویژگی های شخصیتی و ارزش های زندگی کارآفرینان اجتماعی ایرانی با بهره گیری از رویکرد ترکیبی بررسی می شود و در خصوص شبکه سازی و سازمان های مردم نهاد در کارآفرینی اجتماعی مطالبی بیان خواهد شد.

بر اساس این گزارش، در ادامه این کنفرانس یک روزه میزگردی با محوریت نقش اسناد بالادستی، قانونگزاران و دولت در کارآفرینی اجتماعی با حضور فاطمه آلیا، دکتر علی صابری، دکتر محمد کمالی، دکتر ناصر عبادتی، دکتر سیدمصطفی رضوی و منصوره پناهی برگزار می شود.

شایان ذکر است، علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در مراسم اختتامیه نخستین کنفرانس ملی کارآفرینی اجتماعی در حوزه معلولیت حضور می یابند و از کارآفرینان اجتماعی و مقالات برتر با حضور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تجلیل می شود.

منبع (http://shabestan.ir/detail/News/411581)